1 Samuel 22

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ خنِّي يُويُورْ ذَاوُوذْ سّنِّي، إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ غَارْ إِفْرِي ن أَذُولَّامْ. أَيْثْمَاسْ ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ سْڒَانْ أَيَا ؤُشَا هْوَانْ غَارسْ ذِينِّي.

¹ Depois Davi, retirando-se desse lugar, escapou para a caverna de Adulão. Quando os seus irmãos e toda a casa de seu pai souberam disso, desceram ali para ter com ele.

² ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ نِّي ثُوغَا ذِي شَا ن ڒحْصَارثْ ؤُ كُوڒْ أَرْيَازْ إِ ذِي ثُوغَا إِدْجَا ؤُمَارْوَاسْ ؤُ كُوڒْ أَرْيَازْ س ڒْبَاڒْ ذ أَمرْزَاڭْ، أَقَا مَارَّا نِيثْنِي فّْغنْ غَارسْ ؤُشَا نتَّا إِذْوڒْ ذ أَمْڭوّذْ نْسنْ. ثُوغَا غَارسْ ڒْقدّْ ن أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ.

² Ajuntaram-se a ele todos os que se achavam em aperto, todos os endividados, e todos os amargurados de espírito; e ele se fez chefe deles; havia com ele cerca de quatrocentos homens.

³ سّنِّي إِفّغْ ذَاوُوذْ غَارْ مِيصْفَاثْ ذِي مُوآبَ. إِنَّا نتَّا إِ ؤُجدْجِيذْ ن مُوآبَ: ”أجّْ بَابَا ذ يمَّا أَذْ غَارْومْ د-أَسنْ، أَڒْ غَا سّْنغْ مِينْ كِيذِي إِ غَا يڭّْ سِيذِي.“

³ Dali passou Davi para Mizpe de Moabe; e disse ao rei de Moabe: Deixa, peço-te, que meu pai e minha mãe fiquem convosco, até que eu saiba o que Deus há de fazer de mim.

⁴ نتَّا يِيوْيِي ثنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ن مُوآبَ ؤُشَا نِيثْنِي قِّيمنْ غَارسْ مَارَّا ؤُسَّانْ إِ ذِي إِكَّا ذَاوُوذْ ذِي لْبُورْجْ ذڭْ إِذُورَارْ.

⁴ E os deixou com o rei de Moabe; e ficaram com ele por todo o tempo que Davi esteve no lugar forte.

⁵ مَاشَا أَنَابِي جَاثْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”وَارْ تّْغِيمِي ذِي لْبُورْجْ ذڭْ إِذُورَارْ، مَاشَا أَڭّْوجْ، أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا!“ خنِّي يُويُورْ ذَاوُوذْ، يِيوضْ غَارْ وزْغَارْ ن حَارِيثْ.

⁵ Disse o profeta Gade a Davi: Não fiques no lugar forte; sai, e entra na terra de Judá. Então Davi saiu, e foi para o bosque de Herete.

⁶ شَاوُولْ إِسْڒَا بلِّي ذَاوُوذْ ذ إِرْيَازنْ، إِنِّي ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ، تّْوَافنْ. ثُوغَا شَاوُولْ إِقِّيمْ ذِي جِيبْعَا سَاذُو إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثْمَارِيسْثْ غَارْ رَامَا. ثُوغَا غَارسْ إِشْثْ ن لَانْسَا ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ بدّنْ غَارسْ.

⁶ Ora, ouviu Saul que já havia notícias de Davi e dos homens que estavam com ele. Estava Saul em Gibeá, sentado debaixo da tamargueira, sobre o alto, e tinha na mão a sua lança, e todos os seus servos estavam com ele.

⁷ إِنَّا شَاوُولْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ إِ غَارسْ إِبدّنْ: ”تّْزَاوْڭغْ، سْڒمْ، كنِّيوْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ! مَا أَذْ إِوْشْ مِّيسْ ن يَاسَّا إِيَّارنْ ذ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ إِ كنِّيوْ مَارَّا؟ مَا أَذْ يَارّْ كنِّيوْ مَارَّا ذ إِمقّْرَاننْ خْ وَاڒفْ ذ إِمقّْرَاننْ خْ مْيَا؟

⁷ Então disse Saul a seus servos que estavam com ele: Ouvi, agora, benjamitas! Acaso o filho de Jessé vos dará a todos vós terras e vinhas, e far-vos-á a todos chefes de milhares e chefes de centenas,

⁸ أَقَا كنِّيوْ مَارَّا ثڭِّيمْ خَافِي ثَامعْمُوتْشْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ ذ أَيِي إِسَّارْڭبْ بلِّي مِّي إِڭَّا إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ مِّيسْ ن يَاسَّا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْومْ وَارْ ذ أَسْ شْقِيغْ، وَارْ ذ أَيِي ثسَّارْڭْبمْ أَقَا مِّي إِسَّامَارْ أَمْسخَّارْ إِنُو خَافِي مَاحنْذْ أَذْ خَافِي إِزيَّارْ س ثْحْرَايْمشْثْ أَمْ مَامّشْ إِدْجَا أَسّْ-أَ.“

⁸ para que todos vós tenhais conspirado contra mim, e não haja ninguém que me avise de ter meu filho, feito aliança com o filho de Jessé, e não haja ninguém dentre vós que se doa de mim, e me participe o ter meu filho sublevado meu servo contra mim, para me armar ciladas, como se vê neste dia?

⁹ خنِّي يَارَّا-د ذُووَاعْ، ونِّي إِدْجَانْ زِي إِذُومْ، ونِّي ذ أَمحْضَايْ خْ إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ، إِنَّا: ”نشّْ ژْرِيغْ مِّيسْ ن يَاسَّا ڒَامِي د-يُوسَا ذِي نُوبْ غَارْ أَخِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ.

⁹ Então respondeu Doegue, o edomeu, que também estava com os servos de Saul, e disse: Vi o filho de Jessé chegar a Nobe, a Aimeleque, filho de Aitube;

¹⁰ نتَّا إِتَّارْ سِيذِي ذِي طّْوعْ نّسْ، إِوْشَا أَسْ مَاشَّا ؤُڒَا ذ سِّيفْ ن جُولْيَاثْ، أَفِيلِيسْطِينِي.“

¹⁰ o qual consultou por ele ao Senhor, e lhe deu mantimento, e lhe deu também a espada de Golias, o filisteu.

¹¹ خَاسْ ؤُشَا إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِجّْ مَاحنْذْ أَذْ د-إِڒَاغَا خْ ؤُكهَّانْ أَخِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ، جْمِيعْ أَكْ-ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ، إِكهَّاننْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذِي نُوبْ. ؤُشَا مَارَّا ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُجدْجِيذْ.

¹¹ Então o rei mandou chamar a Aimeleque, o sacerdote, filho de Aitube, e a toda a casa de seu pai, isto é, aos sacerdotes que estavam em Nobe; e todos eles vierem ao rei.

¹² إِنَّا شَاوُولْ: ”سڒْ، شكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ!“ نتَّا يَارَّا-د: ”خْزَارْ، أَقَا أَيِي ذَا، أَ سِيذِي إِنُو!“

¹² E disse Saul: Ouve, filho de Aitube! E ele lhe disse: Eis-me aqui, senhor meu.

¹³ شَاوُولْ إِنَّا أَسْ: ”مَايمِّي خَافِي ثڭِّيمْ ثَامعْمُوتْشْ، شكْ ذ مِّيسْ ن يَاسَّا، أَقَا شكْ ثوْشِيذْ أَسْ مَاشَّا ذ سِّيفْ ؤُ ثتَّارذْ أَربِّي ذِي طّْوعْ نّسْ حِيمَا أَذْ خَافِي إِغوّغْ ؤُ أَذْ خَافِي إِزيَّارْ، أَمْ مَامّشْ إِدْجَا أَسّْ-أَ.“

¹³ Então lhe perguntou Saul: Por que conspirastes contra mim, tu e o filho de Jessé, pois deste lhe pão e espada, e consultaste por ele a Deus, para que ele se levantasse contra mim a armar-me ciladas, como se vê neste dia?

¹⁴ يَارَّا-د أَخِيمَالِيكْ خْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مَانْ ونْ زِي مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّشْ ذ أَمْثِيقِّي أَمْ ذَاوُوذْ، أَضڭّْوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُ مَانْ ونْ إِ غَا يَاوْضنْ أَمنِّي غَارْ إِمْثِيقَّانْ نّشْ ؤُ وِي غَارْ إِدْجَا شَّانْ أَمُّو ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ؟

¹⁴ Ao que respondeu Aimeleque ao rei dizendo: Quem há, entre todos os teus servos, tão fiel como Davi, o genro do rei, chefe da tua guarda, e honrado na tua casa?

¹⁵ مَا أَسّْ-أَ وَاهَا إِ كَّارغْ أَذْ تَّارغْ سِيذِي ذِي طّْوعْ نّسْ؟ أَقَا مَانْ أَيَا إِڭّْوجْ خَافِي. أجّْ أَجدْجِيذْ وَارْ إِنطَّارْ ڒْبَاطڒْ خْ ؤُمْسخَّارْ نّسْ نِيغْ خْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَا ذِي سِّيبّثْ ن شَا ن ڒْحَاجّثْ، مِينْزِي أَمْسخَّارْ نّشْ وَارْ إِسِّينْ وَالُو خْ مَارَّا أَيَا، مَا ذ ثَامسْڒَاشْثْ ذ ثَامژْيَانْثْ نِيغْ ذ ثَامقّْرَانْثْ إِ ثدْجَا.“

¹⁵ Porventura é de hoje que comecei a consultar por ele a Deus? Longe de mim tal coisa! Não impute o rei coisa nenhuma a mim seu servo, nem a toda a casa de meu pai, pois o teu servo não soube nada de tudo isso, nem muito nem pouco.

¹⁶ مَاشَا أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”شكْ س ثِيذتّْ أَذْ ثمّْثذْ، أَ أَخِيمَالِيكْ، شكْ ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ.“

¹⁶ O rei, porém, disse: Hás de morrer, Aimeleque, tu e toda a casa de teu pai.

¹⁷ أَجدْجِيذْ إِنَّا إِ إِڒقَّاسنْ ن ثَازْڒَا نِّي غَارسْ-د إِبدّنْ: ”نْقڒْبمْ ؤُ نْغمْ إِكهَّاننْ ن سِيذِي، مَاغَارْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي وْشِينْ أَفُوسْ إِ ذَاوُوذْ، مِينْزِي نِيثْنِي سّْننْ أَقَا نتَّا ثُوغَا إِتّْرَاكّْوَاڒْ ؤُ نِيثْنِي وَارْ ذ أَيِي خَاسْ سَّارْڭْبنْ شَا.“ مَاشَا إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ وَارْ خْسنْ أَذْ سّْوِيژّْضنْ أَفُوسْ نْسنْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ وْثنْ إِكهَّاننْ ن سِيذِي.

¹⁷ E disse o rei aos da sua guarda que estavam com ele: Virai-vos, e matai os sacerdotes do Senhor, porque também a mão deles está com Davi, e porque sabiam que ele fugia e não mo fizeram saber. Mas os servos do rei não quiseram estender as suas mãos para arremeter contra os sacerdotes do Senhor.

¹⁸ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ ذُووَاعْ: ”نقْڒبْ، وّثْ إِكهَّاننْ!“ خنِّي إِنّقْڒبْ ذُووَاعْ، ونِّي إِدْجَانْ زِي إِذُومْ، إِوْثَا إِكهَّاننْ. ذڭْ وَاسّْ نِّي إِنْغَا نتَّا خمْسَا ؤُ-ثْمَانْيِينْ ن يرْيَازنْ نِّي يَارْضنْ أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ.

¹⁸ Então disse o rei a Doegue: Vira-te e arremete contra os sacerdotes. Virou-se, então, Doegue, o edomeu, e arremeteu contra os sacerdotes, e matou naquele dia oitenta e cinco homens que vestiam éfode de linho.

¹⁹ نتَّا إِوْثَا ؤُڒَا ذ نُوبْ، ثَانْذِينْثْ ن إِكهَّاننْ، س ڒقْضعْ ن سِّيفْ، إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ، إِحنْجِيرنْ ذ إِسيْمَانْ. إِوْثَا عَاوذْ إِفُونَاسنْ ذ يغْيَاڒْ ذ وُودْجِي س ڒقْضعْ ن سِّيفْ.

¹⁹ Também a Nobe, cidade desses sacerdotes, passou a fio de espada; homens e mulheres, meninos e criancinhas de peito, e até os bois, jumentos e ovelhas passou a fio de espada.

²⁰ إِجّْ زڭْ وَارَّاوْ ن أَخِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ، إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ. ثُوغَا إِسمْ نّسْ أَبْيَاثَارْ ؤُ نتَّا إِقدْجقْ إِخفْ نّسْ أَوَارْنِي إِ ذَاوُوذْ.

²⁰ Todavia um dos filhos de Aimeleque, filho de Aitube, que se chamava Abiatar, escapou e fugiu para Davi.

²¹ أَبْيَاثَارْ إِحَاجَا إِ ذَاوُوذْ، أَقَا شَاوُولْ ثُوغَا إِنْغَا إِكهَّاننْ ن سِيذِي.

²¹ E Abiatar anunciou a Davi que Saul tinha matado os sacerdotes do Senhor.

²² خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَبْيَاثَارْ: ”ذڭْ وَاسّْ نِّي، ؤُمِي ثُوغَا ذُووَاعْ زِي إِذُومْ ذِينِّي، سّْنغْ أَقَا نتَّا أَذْ إِحَاجَا أَيَا إِ شَاوُولْ. نشّْ ذ ونِّي خْ إِدْجَانْ مَارَّا ڒعْمُورْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ.

²² Então Davi disse a Abiatar: Bem sabia eu naquele dia que, estando ali Doegue, o edomeu, não deixaria de o denunciar a Saul. Eu sou a causa da morte de todos os da casa de teu pai.

²³ قِيمْ غَارِي، وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مَاغَارْ ونِّي يَارزُّونْ أَذْ إِنغْ ڒعْمَارْ إِنُو، يَارزُّو أَذْ إِنغْ ؤُڒَا ذ ڒعْمَارْ نّشْ. أَقَا شكْ عَاوذْ غَارِي ذِي ڒَامَانْ.“

²³ Fica comigo, não temas; porque quem procura a minha morte também procura a tua; comigo estarás em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →