1 Samuel 22

rifa (RIFA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 خنِّي يُويُورْ ذَاوُوذْ سّنِّي، إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ غَارْ إِفْرِي ن أَذُولَّامْ. أَيْثْمَاسْ ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ سْڒَانْ أَيَا ؤُشَا هْوَانْ غَارسْ ذِينِّي.
1 Então, Davi se retirou dali e se escapou para a caverna de Adulão; e ouviram-no seus irmãos e toda a casa de seu pai e desceram ali para ele.
2 ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ نِّي ثُوغَا ذِي شَا ن ڒحْصَارثْ ؤُ كُوڒْ أَرْيَازْ إِ ذِي ثُوغَا إِدْجَا ؤُمَارْوَاسْ ؤُ كُوڒْ أَرْيَازْ س ڒْبَاڒْ ذ أَمرْزَاڭْ، أَقَا مَارَّا نِيثْنِي فّْغنْ غَارسْ ؤُشَا نتَّا إِذْوڒْ ذ أَمْڭوّذْ نْسنْ. ثُوغَا غَارسْ ڒْقدّْ ن أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ.
2 E ajuntou-se a ele todo homem que se achava em aperto, e todo homem endividado, e todo homem de espírito desgostoso, e ele se fez chefe deles; e eram com ele uns quatrocentos homens.
3 سّنِّي إِفّغْ ذَاوُوذْ غَارْ مِيصْفَاثْ ذِي مُوآبَ. إِنَّا نتَّا إِ ؤُجدْجِيذْ ن مُوآبَ: ”أجّْ بَابَا ذ يمَّا أَذْ غَارْومْ د-أَسنْ، أَڒْ غَا سّْنغْ مِينْ كِيذِي إِ غَا يڭّْ سِيذِي.“
3 E foi-se Davi dali a Mispa dos moabitas e disse ao rei dos moabitas: Deixa estar meu pai e minha mãe convosco, até que saiba o que Deus há de fazer de mim.
4 نتَّا يِيوْيِي ثنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ن مُوآبَ ؤُشَا نِيثْنِي قِّيمنْ غَارسْ مَارَّا ؤُسَّانْ إِ ذِي إِكَّا ذَاوُوذْ ذِي لْبُورْجْ ذڭْ إِذُورَارْ.
4 E trouxe-os perante o rei dos moabitas, e ficaram com ele todos os dias que Davi esteve no lugar forte.
5 مَاشَا أَنَابِي جَاثْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”وَارْ تّْغِيمِي ذِي لْبُورْجْ ذڭْ إِذُورَارْ، مَاشَا أَڭّْوجْ، أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا!“ خنِّي يُويُورْ ذَاوُوذْ، يِيوضْ غَارْ وزْغَارْ ن حَارِيثْ.
5 Porém o profeta Gade disse a Davi: Não fiques naquele lugar forte; vai e entra na terra de Judá. Então, Davi foi e veio para o bosque de Herete.
6 شَاوُولْ إِسْڒَا بلِّي ذَاوُوذْ ذ إِرْيَازنْ، إِنِّي ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ، تّْوَافنْ. ثُوغَا شَاوُولْ إِقِّيمْ ذِي جِيبْعَا سَاذُو إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثْمَارِيسْثْ غَارْ رَامَا. ثُوغَا غَارسْ إِشْثْ ن لَانْسَا ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ بدّنْ غَارسْ.
6 E ouviu Saul que já se sabia de Davi e dos homens que estavam com ele: e estava Saul em Gibeá, debaixo de um arvoredo, em Ramá, e tinha na mão a sua lança, e todos os seus criados estavam com ele.
7 إِنَّا شَاوُولْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ إِ غَارسْ إِبدّنْ: ”تّْزَاوْڭغْ، سْڒمْ، كنِّيوْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ! مَا أَذْ إِوْشْ مِّيسْ ن يَاسَّا إِيَّارنْ ذ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ إِ كنِّيوْ مَارَّا؟ مَا أَذْ يَارّْ كنِّيوْ مَارَّا ذ إِمقّْرَاننْ خْ وَاڒفْ ذ إِمقّْرَاننْ خْ مْيَا؟
7 Então, disse Saul a todos os seus criados que estavam com ele: Ouvi, peço-vos, filhos de Benjamim, dar-vos-á também o filho de Jessé, a todos vós, terras e vinhas, e far-vos-á a todos chefes de milhares e chefes de centenas,
8 أَقَا كنِّيوْ مَارَّا ثڭِّيمْ خَافِي ثَامعْمُوتْشْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ ذ أَيِي إِسَّارْڭبْ بلِّي مِّي إِڭَّا إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ مِّيسْ ن يَاسَّا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْومْ وَارْ ذ أَسْ شْقِيغْ، وَارْ ذ أَيِي ثسَّارْڭْبمْ أَقَا مِّي إِسَّامَارْ أَمْسخَّارْ إِنُو خَافِي مَاحنْذْ أَذْ خَافِي إِزيَّارْ س ثْحْرَايْمشْثْ أَمْ مَامّشْ إِدْجَا أَسّْ-أَ.“
8 para que todos vós tenhais conspirado contra mim? E ninguém há que me dê aviso de que meu filho tem feito aliança com o filho de Jessé; e nenhum dentre vós há que se doa de mim e mo participe, pois meu filho tem contra mim sublevado a meu servo, para me armar ciladas, como se vê neste dia.
9 خنِّي يَارَّا-د ذُووَاعْ، ونِّي إِدْجَانْ زِي إِذُومْ، ونِّي ذ أَمحْضَايْ خْ إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ، إِنَّا: ”نشّْ ژْرِيغْ مِّيسْ ن يَاسَّا ڒَامِي د-يُوسَا ذِي نُوبْ غَارْ أَخِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ.
9 Então, respondeu Doegue, o edomita, que também estava com os criados de Saul, e disse: Ao filho de Jessé vi vir a Nobe, a Aimeleque, filho de Aitube,
10 نتَّا إِتَّارْ سِيذِي ذِي طّْوعْ نّسْ، إِوْشَا أَسْ مَاشَّا ؤُڒَا ذ سِّيفْ ن جُولْيَاثْ، أَفِيلِيسْطِينِي.“
10 o qual consultou por ele o Senhor , e lhe deu mantimento, e lhe deu também a espada de Golias, o filisteu.
11 خَاسْ ؤُشَا إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِجّْ مَاحنْذْ أَذْ د-إِڒَاغَا خْ ؤُكهَّانْ أَخِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ، جْمِيعْ أَكْ-ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ، إِكهَّاننْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذِي نُوبْ. ؤُشَا مَارَّا ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُجدْجِيذْ.
11 Então, o rei mandou chamar a Aimeleque, sacerdote, filho de Aitube, e a toda a casa de seu pai, e aos sacerdotes que estavam em Nobe; e todos eles vieram ao rei.
12 إِنَّا شَاوُولْ: ”سڒْ، شكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ!“ نتَّا يَارَّا-د: ”خْزَارْ، أَقَا أَيِي ذَا، أَ سِيذِي إِنُو!“
12 E disse Saul: Ouve, peço-te, filho de Aitube. E ele disse: Eis-me aqui, senhor meu.
13 شَاوُولْ إِنَّا أَسْ: ”مَايمِّي خَافِي ثڭِّيمْ ثَامعْمُوتْشْ، شكْ ذ مِّيسْ ن يَاسَّا، أَقَا شكْ ثوْشِيذْ أَسْ مَاشَّا ذ سِّيفْ ؤُ ثتَّارذْ أَربِّي ذِي طّْوعْ نّسْ حِيمَا أَذْ خَافِي إِغوّغْ ؤُ أَذْ خَافِي إِزيَّارْ، أَمْ مَامّشْ إِدْجَا أَسّْ-أَ.“
13 Então, lhe disse Saul: Por que conspirastes contra mim, tu e o filho de Jessé? Pois deste-lhe pão e espada e consultaste por ele a Deus, para que se levantasse contra mim a armar- me ciladas, como se vê neste dia?
14 يَارَّا-د أَخِيمَالِيكْ خْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مَانْ ونْ زِي مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّشْ ذ أَمْثِيقِّي أَمْ ذَاوُوذْ، أَضڭّْوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُ مَانْ ونْ إِ غَا يَاوْضنْ أَمنِّي غَارْ إِمْثِيقَّانْ نّشْ ؤُ وِي غَارْ إِدْجَا شَّانْ أَمُّو ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ؟
14 E respondeu Aimeleque ao rei e disse: E quem, entre todos os teus criados, há tão fiel como Davi, o genro do rei, pronto na sua obediência e honrado na tua casa?
15 مَا أَسّْ-أَ وَاهَا إِ كَّارغْ أَذْ تَّارغْ سِيذِي ذِي طّْوعْ نّسْ؟ أَقَا مَانْ أَيَا إِڭّْوجْ خَافِي. أجّْ أَجدْجِيذْ وَارْ إِنطَّارْ ڒْبَاطڒْ خْ ؤُمْسخَّارْ نّسْ نِيغْ خْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَا ذِي سِّيبّثْ ن شَا ن ڒْحَاجّثْ، مِينْزِي أَمْسخَّارْ نّشْ وَارْ إِسِّينْ وَالُو خْ مَارَّا أَيَا، مَا ذ ثَامسْڒَاشْثْ ذ ثَامژْيَانْثْ نِيغْ ذ ثَامقّْرَانْثْ إِ ثدْجَا.“
15 Comecei, porventura, hoje a consultar por ele a Deus? Longe de mim tal! Não impute o rei coisa nenhuma a seu servo, nem a toda a casa de meu pai, pois o teu servo não soube nada de tudo isso, nem muito nem pouco.
16 مَاشَا أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”شكْ س ثِيذتّْ أَذْ ثمّْثذْ، أَ أَخِيمَالِيكْ، شكْ ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ.“
16 Porém o rei disse: Aimeleque, morrerás certamente, tu e toda a casa de teu pai.
17 أَجدْجِيذْ إِنَّا إِ إِڒقَّاسنْ ن ثَازْڒَا نِّي غَارسْ-د إِبدّنْ: ”نْقڒْبمْ ؤُ نْغمْ إِكهَّاننْ ن سِيذِي، مَاغَارْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي وْشِينْ أَفُوسْ إِ ذَاوُوذْ، مِينْزِي نِيثْنِي سّْننْ أَقَا نتَّا ثُوغَا إِتّْرَاكّْوَاڒْ ؤُ نِيثْنِي وَارْ ذ أَيِي خَاسْ سَّارْڭْبنْ شَا.“ مَاشَا إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ وَارْ خْسنْ أَذْ سّْوِيژّْضنْ أَفُوسْ نْسنْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ وْثنْ إِكهَّاننْ ن سِيذِي.
17 E disse o rei aos da sua guarda, que estavam com ele: Virai-vos e matai os sacerdotes do Senhor , porque também a sua mão é com Davi e porque souberam que fugiu e não mo fizeram saber. Porém os criados do rei não quiseram estender as suas mãos para arremeter contra os sacerdotes do Senhor .
18 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ ذُووَاعْ: ”نقْڒبْ، وّثْ إِكهَّاننْ!“ خنِّي إِنّقْڒبْ ذُووَاعْ، ونِّي إِدْجَانْ زِي إِذُومْ، إِوْثَا إِكهَّاننْ. ذڭْ وَاسّْ نِّي إِنْغَا نتَّا خمْسَا ؤُ-ثْمَانْيِينْ ن يرْيَازنْ نِّي يَارْضنْ أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ.
18 Então, disse o rei a Doegue: Vira-te tu e arremete contra os sacerdotes. Então, se virou Doegue, o edomita, e arremeteu contra os sacerdotes, e matou, naquele dia, oitenta e cinco homens que vestiam éfode de linho.
19 نتَّا إِوْثَا ؤُڒَا ذ نُوبْ، ثَانْذِينْثْ ن إِكهَّاننْ، س ڒقْضعْ ن سِّيفْ، إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ، إِحنْجِيرنْ ذ إِسيْمَانْ. إِوْثَا عَاوذْ إِفُونَاسنْ ذ يغْيَاڒْ ذ وُودْجِي س ڒقْضعْ ن سِّيفْ.
19 Também a Nobe, cidade desses sacerdotes, passou a fio de espada; desde o homem até à mulher, desde os meninos até aos de peito; e até os bois, jumentos e ovelhas passou a fio de espada.
20 إِجّْ زڭْ وَارَّاوْ ن أَخِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ، إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ. ثُوغَا إِسمْ نّسْ أَبْيَاثَارْ ؤُ نتَّا إِقدْجقْ إِخفْ نّسْ أَوَارْنِي إِ ذَاوُوذْ.
20 Porém escapou um dos filhos de Aimeleque, filho de Aitube, cujo nome era Abiatar, o qual fugiu atrás de Davi.
21 أَبْيَاثَارْ إِحَاجَا إِ ذَاوُوذْ، أَقَا شَاوُولْ ثُوغَا إِنْغَا إِكهَّاننْ ن سِيذِي.
21 E Abiatar anunciou a Davi que Saul tinha matado os sacerdotes do Senhor .
22 خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَبْيَاثَارْ: ”ذڭْ وَاسّْ نِّي، ؤُمِي ثُوغَا ذُووَاعْ زِي إِذُومْ ذِينِّي، سّْنغْ أَقَا نتَّا أَذْ إِحَاجَا أَيَا إِ شَاوُولْ. نشّْ ذ ونِّي خْ إِدْجَانْ مَارَّا ڒعْمُورْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ.
22 Então, Davi disse a Abiatar: Bem sabia eu, naquele dia, que, estando ali Doegue, o edomita, não deixaria de o denunciar a Saul; eu dei ocasião contra todas as almas da casa de teu pai.
23 قِيمْ غَارِي، وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مَاغَارْ ونِّي يَارزُّونْ أَذْ إِنغْ ڒعْمَارْ إِنُو، يَارزُّو أَذْ إِنغْ ؤُڒَا ذ ڒعْمَارْ نّشْ. أَقَا شكْ عَاوذْ غَارِي ذِي ڒَامَانْ.“
23 Fica comigo, não temas, porque quem procurar a minha morte também procurará a tua, pois estarás salvo comigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.