1 Samuel 22

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ خنِّي يُويُورْ ذَاوُوذْ سّنِّي، إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ غَارْ إِفْرِي ن أَذُولَّامْ. أَيْثْمَاسْ ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ سْڒَانْ أَيَا ؤُشَا هْوَانْ غَارسْ ذِينِّي.

¹ Davi, portanto, partiu dali, e fugiu para a caverna de Adulão; e quando os seus irmãos e toda a casa do seu pai ouviram isto, eles para lá desceram até ele.

² ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ نِّي ثُوغَا ذِي شَا ن ڒحْصَارثْ ؤُ كُوڒْ أَرْيَازْ إِ ذِي ثُوغَا إِدْجَا ؤُمَارْوَاسْ ؤُ كُوڒْ أَرْيَازْ س ڒْبَاڒْ ذ أَمرْزَاڭْ، أَقَا مَارَّا نِيثْنِي فّْغنْ غَارسْ ؤُشَا نتَّا إِذْوڒْ ذ أَمْڭوّذْ نْسنْ. ثُوغَا غَارسْ ڒْقدّْ ن أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ.

² E todos os que estavam em aflição, e todos os que estavam em dívida, e todos os que estavam descontentes juntaram-se a ele; e ele se tornou capitão sobre eles; e com ele havia cerca de quatrocentos homens.

³ سّنِّي إِفّغْ ذَاوُوذْ غَارْ مِيصْفَاثْ ذِي مُوآبَ. إِنَّا نتَّا إِ ؤُجدْجِيذْ ن مُوآبَ: ”أجّْ بَابَا ذ يمَّا أَذْ غَارْومْ د-أَسنْ، أَڒْ غَا سّْنغْ مِينْ كِيذِي إِ غَا يڭّْ سِيذِي.“

³ E Davi foi dali para Mispá de Moabe; e ele disse ao rei de Moabe: Permite, rogo-te, que o meu pai e a minha mãe venham e estejam contigo, até que eu saiba o que Deus fará por mim.

⁴ نتَّا يِيوْيِي ثنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ن مُوآبَ ؤُشَا نِيثْنِي قِّيمنْ غَارسْ مَارَّا ؤُسَّانْ إِ ذِي إِكَّا ذَاوُوذْ ذِي لْبُورْجْ ذڭْ إِذُورَارْ.

⁴ E ele os trouxe diante do rei de Moabe; e eles habitaram com ele todo o período em que Davi esteve na fortificação.

⁵ مَاشَا أَنَابِي جَاثْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”وَارْ تّْغِيمِي ذِي لْبُورْجْ ذڭْ إِذُورَارْ، مَاشَا أَڭّْوجْ، أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا!“ خنِّي يُويُورْ ذَاوُوذْ، يِيوضْ غَارْ وزْغَارْ ن حَارِيثْ.

⁵ E o profeta Gade disse a Davi: Não permaneças na fortificação; parte, e vai-te à terra de Judá. Então Davi partiu, e adentrou a floresta de Harete.

⁶ شَاوُولْ إِسْڒَا بلِّي ذَاوُوذْ ذ إِرْيَازنْ، إِنِّي ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ، تّْوَافنْ. ثُوغَا شَاوُولْ إِقِّيمْ ذِي جِيبْعَا سَاذُو إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثْمَارِيسْثْ غَارْ رَامَا. ثُوغَا غَارسْ إِشْثْ ن لَانْسَا ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ بدّنْ غَارسْ.

⁶ Quando Saul ouviu que Davi, e os homens que com ele estavam, foram descobertos, (agora Saul permanecia em Gibeá, debaixo de uma árvore em Ramá, tendo em mãos a sua lança, e todos os seus servos estavam com ele);

⁷ إِنَّا شَاوُولْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ إِ غَارسْ إِبدّنْ: ”تّْزَاوْڭغْ، سْڒمْ، كنِّيوْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ! مَا أَذْ إِوْشْ مِّيسْ ن يَاسَّا إِيَّارنْ ذ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ إِ كنِّيوْ مَارَّا؟ مَا أَذْ يَارّْ كنِّيوْ مَارَّا ذ إِمقّْرَاننْ خْ وَاڒفْ ذ إِمقّْرَاننْ خْ مْيَا؟

⁷ então Saul disse aos seus servos que estavam junto a si: Ouvi, agora, vós benjamitas: Dará o filho de Jessé a cada um de vós campos e vinhedos, e fará de vós capitães de milhares, e capitães de centenas;

⁸ أَقَا كنِّيوْ مَارَّا ثڭِّيمْ خَافِي ثَامعْمُوتْشْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ ذ أَيِي إِسَّارْڭبْ بلِّي مِّي إِڭَّا إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ مِّيسْ ن يَاسَّا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْومْ وَارْ ذ أَسْ شْقِيغْ، وَارْ ذ أَيِي ثسَّارْڭْبمْ أَقَا مِّي إِسَّامَارْ أَمْسخَّارْ إِنُو خَافِي مَاحنْذْ أَذْ خَافِي إِزيَّارْ س ثْحْرَايْمشْثْ أَمْ مَامّشْ إِدْجَا أَسّْ-أَ.“

⁸ para que todos vós tenhais conspirado contra mim, e não haja ninguém que me mostre que o meu filho fez um pacto com o filho de Jessé, e não haja nenhum de vós que esteja condoído por mim, ou me mostre que o meu filho incitou o meu servo contra mim, para estar deitado em espera, como neste dia?

⁹ خنِّي يَارَّا-د ذُووَاعْ، ونِّي إِدْجَانْ زِي إِذُومْ، ونِّي ذ أَمحْضَايْ خْ إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ، إِنَّا: ”نشّْ ژْرِيغْ مِّيسْ ن يَاسَّا ڒَامِي د-يُوسَا ذِي نُوبْ غَارْ أَخِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ.

⁹ Então respondeu Doegue, o edomita, o qual estava colocado acima dos servos de Saul, e disse: Eu vi o filho de Jessé vindo a Nobe, a Aimeleque, o filho de Aitube.

¹⁰ نتَّا إِتَّارْ سِيذِي ذِي طّْوعْ نّسْ، إِوْشَا أَسْ مَاشَّا ؤُڒَا ذ سِّيفْ ن جُولْيَاثْ، أَفِيلِيسْطِينِي.“

¹⁰ E ele consultou o SENHOR por ele, e lhe deu provisões, e lhe deu a espada de Golias, o filisteu.

¹¹ خَاسْ ؤُشَا إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِجّْ مَاحنْذْ أَذْ د-إِڒَاغَا خْ ؤُكهَّانْ أَخِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ، جْمِيعْ أَكْ-ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ، إِكهَّاننْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذِي نُوبْ. ؤُشَا مَارَّا ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُجدْجِيذْ.

¹¹ Então, o rei mandou chamar Aimeleque, o sacerdote, o filho de Aitube, e toda a casa de seu pai, os sacerdotes que estavam em Nobe; e eles vieram todos ao rei.

¹² إِنَّا شَاوُولْ: ”سڒْ، شكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ!“ نتَّا يَارَّا-د: ”خْزَارْ، أَقَا أَيِي ذَا، أَ سِيذِي إِنُو!“

¹² E Saul disse: Ouve, agora, tu, filho de Aitube. E ele respondeu: Aqui estou, meu senhor.

¹³ شَاوُولْ إِنَّا أَسْ: ”مَايمِّي خَافِي ثڭِّيمْ ثَامعْمُوتْشْ، شكْ ذ مِّيسْ ن يَاسَّا، أَقَا شكْ ثوْشِيذْ أَسْ مَاشَّا ذ سِّيفْ ؤُ ثتَّارذْ أَربِّي ذِي طّْوعْ نّسْ حِيمَا أَذْ خَافِي إِغوّغْ ؤُ أَذْ خَافِي إِزيَّارْ، أَمْ مَامّشْ إِدْجَا أَسّْ-أَ.“

¹³ E Saul lhe disse: Por que conspirastes contra mim, tu e o filho de Jessé, ao dar-lhe pão, e uma espada, e teres consultado a Deus por ele, para que ele se levante contra mim, a estar deitado em espera, como neste dia?

¹⁴ يَارَّا-د أَخِيمَالِيكْ خْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مَانْ ونْ زِي مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّشْ ذ أَمْثِيقِّي أَمْ ذَاوُوذْ، أَضڭّْوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُ مَانْ ونْ إِ غَا يَاوْضنْ أَمنِّي غَارْ إِمْثِيقَّانْ نّشْ ؤُ وِي غَارْ إِدْجَا شَّانْ أَمُّو ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ؟

¹⁴ Então, Aimeleque respondeu ao rei, e disse: E quem é tão fiel entre todos os teus servos quanto Davi, que é genro do rei, e vai segundo a tua ordem, e é honorável na tua casa?

¹⁵ مَا أَسّْ-أَ وَاهَا إِ كَّارغْ أَذْ تَّارغْ سِيذِي ذِي طّْوعْ نّسْ؟ أَقَا مَانْ أَيَا إِڭّْوجْ خَافِي. أجّْ أَجدْجِيذْ وَارْ إِنطَّارْ ڒْبَاطڒْ خْ ؤُمْسخَّارْ نّسْ نِيغْ خْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَا ذِي سِّيبّثْ ن شَا ن ڒْحَاجّثْ، مِينْزِي أَمْسخَّارْ نّشْ وَارْ إِسِّينْ وَالُو خْ مَارَّا أَيَا، مَا ذ ثَامسْڒَاشْثْ ذ ثَامژْيَانْثْ نِيغْ ذ ثَامقّْرَانْثْ إِ ثدْجَا.“

¹⁵ Comecei eu, então, a consultar Deus por ele? Esteja isto longe de mim; que o rei não impute qualquer coisa ao seu servo, nem a toda a casa do meu pai; pois o teu servo não sabia nada de tudo isso, menos ou mais.

¹⁶ مَاشَا أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”شكْ س ثِيذتّْ أَذْ ثمّْثذْ، أَ أَخِيمَالِيكْ، شكْ ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ.“

¹⁶ E o rei disse: Certamente morrerás, Aimeleque, tu e toda a casa do teu pai.

¹⁷ أَجدْجِيذْ إِنَّا إِ إِڒقَّاسنْ ن ثَازْڒَا نِّي غَارسْ-د إِبدّنْ: ”نْقڒْبمْ ؤُ نْغمْ إِكهَّاننْ ن سِيذِي، مَاغَارْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي وْشِينْ أَفُوسْ إِ ذَاوُوذْ، مِينْزِي نِيثْنِي سّْننْ أَقَا نتَّا ثُوغَا إِتّْرَاكّْوَاڒْ ؤُ نِيثْنِي وَارْ ذ أَيِي خَاسْ سَّارْڭْبنْ شَا.“ مَاشَا إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ وَارْ خْسنْ أَذْ سّْوِيژّْضنْ أَفُوسْ نْسنْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ وْثنْ إِكهَّاننْ ن سِيذِي.

¹⁷ E o rei disse aos homens da infantaria que estavam junto a ele: Volvei, e matai os sacerdotes do SENHOR; porque a sua mão também está com Davi, e porque eles souberam quando ele fugiu, e não mo mostraram. Porém, os servos do rei não quiseram estender as mãos sobre os sacerdotes do SENHOR.

¹⁸ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ ذُووَاعْ: ”نقْڒبْ، وّثْ إِكهَّاننْ!“ خنِّي إِنّقْڒبْ ذُووَاعْ، ونِّي إِدْجَانْ زِي إِذُومْ، إِوْثَا إِكهَّاننْ. ذڭْ وَاسّْ نِّي إِنْغَا نتَّا خمْسَا ؤُ-ثْمَانْيِينْ ن يرْيَازنْ نِّي يَارْضنْ أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ.

¹⁸ E o rei disse a Doegue: Volve tu, e cai sobre os sacerdotes. E Doegue, o edomita, volveu, e caiu sobre os sacerdotes, e matou, naquele dia, oitenta e cinco pessoas que vestiam um éfode de linho.

¹⁹ نتَّا إِوْثَا ؤُڒَا ذ نُوبْ، ثَانْذِينْثْ ن إِكهَّاننْ، س ڒقْضعْ ن سِّيفْ، إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ، إِحنْجِيرنْ ذ إِسيْمَانْ. إِوْثَا عَاوذْ إِفُونَاسنْ ذ يغْيَاڒْ ذ وُودْجِي س ڒقْضعْ ن سِّيفْ.

¹⁹ E Nobe, a cidade dos sacerdotes, ele feriu com o fio da espada, tanto homens como mulheres, crianças e lactentes, e bois, e jumentos, e ovelhas, com o fio da espada.

²⁰ إِجّْ زڭْ وَارَّاوْ ن أَخِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ، إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ. ثُوغَا إِسمْ نّسْ أَبْيَاثَارْ ؤُ نتَّا إِقدْجقْ إِخفْ نّسْ أَوَارْنِي إِ ذَاوُوذْ.

²⁰ E um dos filhos de Aimeleque, o filho de Aitube, de nome Abiatar, escapou, e fugiu atrás de Davi.

²¹ أَبْيَاثَارْ إِحَاجَا إِ ذَاوُوذْ، أَقَا شَاوُولْ ثُوغَا إِنْغَا إِكهَّاننْ ن سِيذِي.

²¹ E Abiatar mostrou a Davi que Saul havia matado os sacerdotes do SENHOR.

²² خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَبْيَاثَارْ: ”ذڭْ وَاسّْ نِّي، ؤُمِي ثُوغَا ذُووَاعْ زِي إِذُومْ ذِينِّي، سّْنغْ أَقَا نتَّا أَذْ إِحَاجَا أَيَا إِ شَاوُولْ. نشّْ ذ ونِّي خْ إِدْجَانْ مَارَّا ڒعْمُورْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ.

²² E Davi disse a Abiatar: Eu soube naquele dia, quando Doegue, o edomita, ali esteve, que ele seguramente contaria a Saul; eu causei a morte de todas as pessoas da casa de teu pai.

²³ قِيمْ غَارِي، وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مَاغَارْ ونِّي يَارزُّونْ أَذْ إِنغْ ڒعْمَارْ إِنُو، يَارزُّو أَذْ إِنغْ ؤُڒَا ذ ڒعْمَارْ نّشْ. أَقَا شكْ عَاوذْ غَارِي ذِي ڒَامَانْ.“

²³ Fica tu comigo, não temas; pois aquele que busca a minha vida, busca a tua vida; mas comigo tu estarás salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →