1 Samuel 17
rifa (RIFA) vs VC
1 إِفِيلِيسْطِينِييّنْ سّْمُوننْ ڒْعسْكَارَاثْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي ؤُ نِيثْنِي نّْيَارْونْ غَارْ سُوكُو ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا. وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ جَارْ سُوكُو ذ عَازِيقَّا غَارْ أَفَاسْ-ذَامِّيمْ.
1 Mobilizaram os filisteus as suas tropas para a guerra e concentraram-se em Soco, em Judá. Acamparam entre Soco e Azeca, em Efes-Domim.
2 ؤُڒَا ذ شَاوُولْ ذ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل نّْيَارْونْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي ثغْزُورْثْ ن إِلَا. نِيثْنِي سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي قِيبَاتْشْ إِ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.
2 Saul e os israelitas mobilizaram-se de seu lado e acamparam no vale do Terebinto, pondo-se em linha de combate contra os filisteus.
3 إِفِيلِيسْطِينِييّنْ بدّنْ خْ وذْرَارْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ-أَ ؤُ إِسْرَائِيل إِيّنْ بدّنْ خْ وذْرَارْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ نِّي ؤُ ثَاغْزُورْثْ ثُوغَا جَارْ أَسنْ.
3 Estes estavam num lado da montanha e Israel na colina defronte; o vale os separava.
4 خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن ؤُعسْكَارِي ذ أَزعَّامْ زِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، قَّارنْ أَسْ جُولِييَاثْ. ثُوغَا-ث زِي جَاثْ. ڒُْوعْڒَا نّسْ ستَّا ن إِغَادْجنْ ذ إِجّْ ن وزْينْ ن ؤُغِيڒْ.
4 Saiu do acampamento dos filisteus um campeão chamado Golias, de Get, cujo talhe era de seis côvados e um palmo.
5 خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ثُوغَا إِجّْ ن لْكَاسْكْ ن نّْحَاسْ، ؤُ نتَّا يَارْضْ أَرُّوضْ ن وُوزَّاڒْ ن ؤُعسْكَارِي س ثقْشُورِينْ. ثُوغَا ڒوْزنْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ خمْسَا-أَڒَافْ شِيقْلُو ن نّْحَاسْ.
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze e no corpo uma couraça de escamas, cujo peso era de cinco mil siclos de bronze.
6 نتَّا ثُوغَا غَارسْ إِسڒْقَانْ ن إِفَادّنْ ن نّْحَاسْ إِ ؤُحطُّو ن إِضَارنْ ؤُ جَارْ ثْغَارْضِينْ نّسْ يَارْبُو إِجّْ ن ؤُحْرِيشْ ن نّْحَاسْ.
6 Tinha perneiras de bronze e um dardo de bronze entre os ombros.
7 أَعْمُوذْ ن لَانْسَا نّسْ ثُوغَا ث أَمْ يِيجّْ ن ؤُكشُّوضْ ن ؤُخيّضْ ؤُ ثِيخفْثْ ن وُوزَّاڒْ ن لَانْسَا نّسْ ثوْزنْ ستَّا-مْيَا شِيقْلُو ن وُوزَّاڒْ ؤُ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ثَاسدَّارْثْ نّسْ ثَامقّْرَانْثْ ن ؤُعسْكَارِي إِزْوَارْ أَسْ.
7 O cabo de sua lança era como o cilindro de um tear, e sua ponta pesava seiscentos siclos de ferro. Um escudeiro o precedia.
8 نتَّا ثُوغَا إِبدّْ ذِينْ، إِڒَاغَا إِ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي إِ د-ثفّْغمْ ؤُ ثْسدّمْ إِخفْ نْومْ إِ ؤُمنْغِي؟ وَارْ إِدْجِي نشّْ ذ أَفِيلِيسْطِينِي ؤُ كنِّيوْ ذ إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ؟ فَارْزمْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِ كنِّيوْ ونِّي غَارِي د غَا إِهْوَانْ.
8 Apresentou-se ele diante das tropas israelitas e gritou-lhes: Por que viestes dispostos a uma batalha? Não sou eu filisteu, e vós os escravos de Saul? Escolhei entre vós um homem que desça contra mim.
9 مْڒِي خَافِي إِزمَّارْ ذڭْ ؤُمنْغِي، أَذْ أَيِي إِوّثْ، خنِّي نشِّينْ أَذْ نِيڒِي ذ إِمْسخَّارنْ نْومْ، مَاشَا مَاڒَا نشّْ أَربْحغْ ؤُشَا أَذْ خَاسْغڒْبغْ، خنِّي كنِّيوْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِمْسخَّارنْ نّغْ، أَذْ أَنغْ ثْسخَّارمْ.“
9 Se ele me vencer, batendo-se comigo, e matar-me, seremos vossos escravos; mas, se eu o vencer e o matar, então sois vós que sereis nossos escravos e nos servireis!
10 إِنَّا ؤُفِيلِيسْطِينِي عَاوذْ: ”ذڭْ وَاسّْ-أَ سْثهْزِيغْ زڭْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ’أوْشْ أَيِي إِجّْ ن ورْيَازْ مَاحنْذْ أَذْ نمّْنغْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا!‘ “
10 E ajuntou: Lanço hoje este desafio ao exército de Israel: dai-me um homem para lutarmos juntos!
11 شَاوُولْ ذ مَارَّا إِسْرَائِيل سْڒَانْ أَوَاڒنْ-أَ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي ؤُشَا نّْخڒْعنْ ؤُ ڭّْوذنْ أَطَّاسْ.
11 Saul e todo o Israel ouviram essas palavras do filisteu, e ficaram consternados, cheios de medo.
12 ذَاوُوذْ ثُوغَا ذ مِّيسْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ زِي إِفْرَاثَا، زِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا، قَّارنْ أَسْ يَاسَّا. نتَّا ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن إِحنْجِيرنْ ؤُ ذڭْ وُوسَّانْ ن شَاوُولْ ثُوغَا حسّْبنْ ث ذ أَوسَّارْ ؤُمِي د-يُوسَا جَارْ يرْيَازنْ.
12 Ora, Davi era um dos oito filhos de um efrateu de Belém de Judá, chamado Isaí, já idoso no tempo de Saul.
13 ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ إِمقّْرَاننْ ن يَاسَّا ضْفَارنْ شَاوُولْ غَارْ ؤُمنْغِي. إِسْمَاونْ ن ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِنِّي د-إِفّْغنْ غَارْ ؤُمنْغِي، أَقَا أَثنْ إِلِييَابْ، أَمنْزُو، ؤُ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ذ أَبِينَاذَابْ ؤُ ونِّي وِيسّْ ثْڒَاثَا ذ شَامَّا.
13 Seus três filhos mais velhos tinham seguido Saul na guerra. Chamavam-se: o primogênito Eliab, Abinadab o segundo e o terceiro Sama.
14 ثُوغَا ذَاوُوذْ ذ أَمَاژُوژْ ؤُشَا ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ إِمقّْرَاننْ ثُوغَا ضْفَارنْ شَاوُولْ.
14 Davi era o mais novo. Os três mais velhos estavam com Saul,
15 ذَاوُوذْ ثُوغَا إِنُّومْ إِتّْرَاحْ ذِينِّي ؤُ خنِّي إِتَّارڭّْوحْ-د زِي شَاوُولْ، حِيمَا أَذْ يَارْوسْ ؤُدْجِي ن بَابَاسْ ذِي بَايْثْ-لَاحْمْ.
15 e Davi ora ia ao acampamento de Saul, ora voltava para apascentar o rebanho de seu pai em Belém.
16 أَفِيلِيسْطِينِي ثُوغَا إِتَّاسْ-د غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُ غَارْ ثْمذِّيثْ، إِسّْشَانْ إِخفْ نّسْ ذِينْ، أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ.
16 O filisteu aproximava-se pela manhã e pela tarde, e isso por quarenta dias seguidos.
17 إِنَّا يَاسَّا إِ مِّيسْ ذَاوُوذْ: ”كْسِي عَافَاكْ إِ أَيْثْمَاشْ إِجّْ ن إِفَا ن ثغْوَاوِينْ-أَ ذعشْرَا ن ثشْنِيفِينْ، أَوْيِي ثنْثْ ذغْيَا غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ غَارْ أَيْثْمَاشْ.
17 Um dia, disse Isaí ao seu filho Davi: Toma para teus irmãos um efá de grão torrado e estes dez pães, e apressa-te a levá-los aos teus irmãos no acampamento.
18 ؤُعشْرَا ن ثْرُوسِّي ن ؤُغِي-يَا أَوْيِي ثنْثْ غَارْ ؤُمقّْرَانْ خْ وَاڒفْ. أَرْزُو خْ يَايْثْمَاشْ، مَا مْلِيحْ إِ إِدْجَانْ ؤُ أَوْيِي زَّايْسنْ إِشْثْ ن وضْمَانْ ذ جُّورّثْ ن ثُوذَارْثْ!“
18 Entrega estes dez queijos ao chefe dos mil. Informa-te se teus irmãos vão bem e traze algo de sua parte como prova.
19 شَاوُولْ ذ أَيْثْمَاسْ ذ مَارَّا إِرْيَازْأنْ ن إِسْرَائِيل، ثُوغَا تّْمنْغَانْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذِي ثغْزُورْثْ ن إِلَا.
19 Eles estavam com Saul e todos os homens de Israel no vale do Terebinto, em guerra com os filisteus.
20 إِكَّارْ ذَاوُوذْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ، إِجَّا ثْحِيمَارْثْ ن وُودْجِي غَارْ إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ ؤُ يِيوِي مَارَّا أَيَا أَكِيذسْ ؤُشَا يُويُورْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِ ذ أَسْ ث يُومُورْ يَاسَّا. ؤُمِي د-يِيوضْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن إِكَارُّوثنْ، ڒخْذنِّي إِ إِفّغْ ڒْعسْكَارْ غَارْ ؤُسذِّي ن ؤُمنْغِي، بْذَانْ أَذْ سْغُوينْ س إِغُويَّانْ ن ؤُمنْغِي.
20 No dia seguinte pela manhã, Davi, confiando o rebanho a um pastor, tomou sua bagagem e partiu, como lhe ordenara Isaí. Chegou ao acampamento no momento em que saía o exército para a batalha, levantando o grito de guerra.
21 إِسْرَائِيل ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي، أَغمْبُوبْ ن إِجّْ ن ؤُسذِّي ذڭْ ؤُغمْبُوبْ ن إِجّْ ن ؤُسذِّي نّغْنِي.
21 Israel e os filisteus puseram-se em linha de combate, tropa contra tropa.
22 ذَاوُوذْ إِجَّا ڒحْوَايجْ نِّي غَارسْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ ن ڒحْوَايجْ ؤُشَا يُوزّڒْ غَارْ ؤُسذِّي ن ڒْعسْكَارْ. ؤُمِي ذِينْ يِيوضْ، إِسّقْسَا خْ يَايْثْمَاسْ مَامّشْ دْجَانْ نِيثْنِي.
22 Davi entregou sua carga ao guarda das bagagens e correu às fileiras para informar-se de seus irmãos.
23 ڒَْامِي ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِسَّاوَاڒْ، خْزَارْ، إِفّغْ-د ؤُمْجَاهذْ أَزعَّامْ نِّي، قَّارنْ أَسْ جُولْيَاثْ زِي جَاثْ، زِي ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. نتَّا إِسِّيوڒْ س وَاوَاڒنْ ذ إِجّنْ ؤُ ذَاوُوذْ إِسْڒَا خَاسْ.
23 Enquanto lhes falava, eis que o campeão filisteu, Golias, de Get, avançou para fora das fileiras do seu exército, proferindo o mesmo desafio {como nos dias precedentes}, que Davi escutou.
24 ؤُمِي ژْرِينْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل أَرْيَازْ نِّي، أَروْڒنْ. نِيثْنِي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ.
24 Todo o Israel recuava à vista do homem, tremendo de medo.
25 نَّانْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل: ”مَا ثژْرِيمْ كنِّيوْ مَامّشْ إِ د-إِڭعّذْ ورْيَازْ نِّي؟ نتَّا إِڭعّذْ-د حِيمَا أَذْ إِسْثهْزَا زِي إِسْرَائِيل. أَرْيَازْ ونِّي ث إِ غَا إِغڒْبنْ، أَذْ ث يَارّْ ؤُجدْجِيذْ ذ بُو-وَاڭْڒَا أَمقّْرَانْ. نتَّا أَذْ أَسْ إِوْشْ يدْجِيسْ ؤُ أَذْ إِكّسْ خْ ڒَْادْجْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ضَّارِيبَا ذِي إِسْرَائِيل.“
25 Vedes, diziam eles, esse homem que avança? Ele vem insultar Israel. Aquele que o matar, o rei o cumulará de favores, dar-lhe-á sua filha e isentará de impostos em Israel a casa de seu pai.
26 خنِّي إِسِّيوڒْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ إِنِّي غَارسْ د-إِبدّنْ، إِنَّا: ”مِينْ غَا إِتّْوَاڭّْ إِ ورْيَازْ نِّي إِ غَا إِوْثنْ أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا، ونِّي إِ غَا إِكّسْ أَسْثهْزِي خْ إِسْرَائِيل؟ مِينْ إِعْنَا أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا إِ وَارْ إِتّْوَاخثْننْ، أَقَا إِسْثهْزَا خْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي إِدَّارنْ؟“
26 Davi perguntou aos que estavam perto dele: Que será feito àquele que ferir esse filisteu e tirar o opróbrio que pesa sobre Israel? E quem é esse filisteu incircunciso para insultar desse modo o exército do Deus vivo?
27 يَارَّا-د خَاسْ ڒْڭنْسْ س وَاوَاڒْ ذ إِجّنْ، نَّانْ: ”ذ مَانْ أَيَا إِ غَا إِتّْوَاڭّْ إِ ورْيَازْ نِّي ث إِ غَا إِغڒْبنْ.“
27 E deram-lhe a mesma resposta: Dar-se-á isto e isto a quem o ferir.
28 ؤُمَاسْ أَمقّْرَانْ إِلِييَابْ إِسْڒَا أَسْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ. يَارْغَا ؤُخيّقْ ن إِلِييَابْ خْ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”مَايمِّي إِ د-ثهْوِيذْ شكْ ذَانِيثَا ؤُ مَانْ ونْ إِ ؤُمِي ثجِّيذْ ثَاحِيمَارْثْ ثَامژْيَانْثْ ن وُودْجِي ذِي ڒخْڒَا؟ نشّْ سّْنغْ أَعفَّارْ نّشْ ذ ثُوعفّْنَا ن وُوڒْ نّشْ، مِينْزِي شكْ ثهْوِيذْ-د ذَانِيثَا حِيمَا أَذْ ثخْزَارذْ غَارْ ؤُمنْغِي.“
28 Eliab, seu irmão mais velho, ouvindo-o falar assim, encolerizou-se: Por que vieste aqui? Com quem deixaste tuas ovelhas no deserto? Conheço a tua pretensão e a tua má índole; foi para ver a batalha que vieste!
29 ذَاوُوذْ إِنَّا: ”مِينْ ڭِّيغْ ڒخُّو عَاوذْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي مْغِيرْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ سّقْسِيغْ؟“
29 Que fiz eu de mal?, respondeu Davi. Nada mais fiz que uma simples pergunta!
30 نتَّا إِحيّذْ خَاسْ، إِرُوحْ غَارْ إِجّنْ نّغْنِي، إِسّقْسَا أَسقْسِي ذ إِجّنْ ؤُشَا يَارَّا-د خَاسْ ڒْڭنْسْ س وَاوَاڒْ ذ إِجّنْ أَمْ مَامّشْ د-أَرِّينْ نِيثْنِي ثْوَاڒَا ثَامزْوَارُوثْ.
30 E afastou-se de seu irmão, indo perguntar a outros, dos quais obteve sempre as mesmas respostas.
31 نِيثْنِي سْڒَانْ إِ وَاوَاڒنْ إِ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ ذَاوُوذْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ خْ مَانْ أَيَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن شَاوُولْ ؤُ نتَّا إِجَّا أَذْ ث-إِ-د-أَوْينْ.
31 As palavras de Davi foram ouvidas e comunicadas a Saul, que o mandou vir à sua presença.
32 إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ وَارْ إِتّفْشِيڒْ وُوڒْ نّسْ زڭْ ؤُفِيلِيسْطِينِي. أَمْسخَّارْ نّشْ أَذْ يُويُورْ أَذْ إِمّْنغْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.“
32 Davi disse-lhe: Ninguém desanime por causa desse filisteu! Teu servo irá combatê-lo.
33 شَاوُولْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”شكْ وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثْرَاحذْ غَارْ ؤُفِيلِيسْطِينِي-أَيَا حِيمَا أَكِيذسْ ثمّنْغذْ، مَاغَارْ شكْ ذ أَحُوذْرِي عَاذْ، مَاشَا نتَّا ذ أَرْيَازْ أَعسْكَارِي زِي ثمْژِي نّسْ.“
33 Combatê-lo, tu?!, exclamou o rei. Não é possível. Não passas de um menino e ele é um homem de guerra desde a sua mocidade.
34 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”أَمْسخَّارْ نّشْ ثُوغَا يَاركّْوسْ ثَاحِيمَارْثْ ن وُودْجِي ن بَابَاسْ. مَاڒَا يُوسَا-د إِجّْ ن ويْرَاذْ نِيغْ إِجّْ ن دُّوبْ، ؤُشَا إِطّفْ إِجّنْ زڭْ وُودْجِي ن ثْحِيمَارْثْ،
34 Davi respondeu a Saul: Quando o teu servo apascentava as ovelhas do seu pai e vinha um leão ou um urso roubar uma ovelha do rebanho,
35 خنِّي ضْفَارغْ ث، وْثِيغْ ث ؤُ فكّغْ-د إِزْمَارْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. ڒَْامِي د-إِكَّارْ أَكِيذِي، شبَّارغْ أَسْ ذِي ثْمَارْثْ، وْثِيغْ ث ؤُشَا نْغِيغْ ث.
35 eu o perseguia e o matava, tirando-lhe a ovelha da boca. E se ele se levantava contra mim, agarrava-o pela goela e estrangulava-o.
36 أَمْسخَّارْ نّشْ إِنْغَا أَيْرَاذْ ؤُڒَا ذ دُّوبْ. أَمُّو إِ غَا يِيڒِي أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي-أَيَا إِ وَارْ إِتّْوَاخثْننْ، أَذْ أَسْ ثمْسَارْ أَمْ إِ يِيجّْ ن زَّايْسنْ، مِينْزِي نتَّا إِسْثهْزَا زڭْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي إِدَّارنْ.“
36 Assim como o teu servo matou o leão e o urso, assim fará ele a esse filisteu incircunciso, que insultou os exércitos do Deus vivo.
37 إِنَّا ذَاوُوذْ عَاوذْ: ”سِيذِي ونِّي ذ أَيِي إِفكّنْ زڭْ إِشقْڒَاضنْ ن وَايْرَاذْ ؤُ زڭْ إِشقْڒَاضنْ ن دُّوبْ، أَذْ أَيِي إِفكّْ زڭْ ؤُفُوسْ ن أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا.“ خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ ذَاوُوذْ: ”ؤُيُورْ، أَذْ كِيذكْ يِيڒِي سِيذِي!“
37 O Senhor, acrescentou, que me salvou das garras do leão e do urso, salvar-me-á também das mãos desse filisteu. Vai, disse Saul a Davi; e que o Senhor esteja contigo!
38 شَاوُولْ إِسّْيَارْضْ إِ ذَاوُوذْ أَرُّوضْ نّسْ ن ؤُمنْغِي، إِڭَّا أَسْ إِجّْ ن لْكَاسْكْ ن نّْحَاسْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُ إِحزّمْ أَسْ س يِيجّْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ.
38 O rei revestiu Davi com sua armadura, pôs-lhe na cabeça um capacete de bronze e armou-o de uma couraça.
39 إِشدّْ ذَاوُوذْ سِّيفْ نّسْ ثِيوَا إِ وَارُّوضْ نّسْ، إِنْوَا أَذْ يُويُورْ شْوَايْثْ، مِينْزِي وَارْ ث إِقدْجبْعمَّارْصْ. خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ؤُيُورغْ ذِي ڒحْوَايجْ-أَ، وَارْ ت قدْجْبغْعمَّارْصْ!“ ؤُشَا ذَاوُوذْ إِسَّارْسْ إِ-ثنْثْ عَاوذْ.
39 Davi cingiu a espada de Saul por cima de sua armadura e tentou andar com aquela equipagem inusitada. Mas disse a Saul: Não posso andar com isso, pois não estou habituado!
40 إِكْسِي أَعكَّازْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، إِخْضَارْ خمْسَا ن إِژْرَا إِحْنُونّْينْ زِي ثغْزَارْثْ ؤُشَا إِڭَّا إِ-ثنْ ذِي ثشْيَارْثْ نّسْ ن ثَاروْسَا إِ غَارسْ ثُوغَا، مَاشَا مَانِي ثنْ إِ غَا يَاوضْ ذغْيَا، ؤُ ثُوغَا إِدْجِييْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. أَمُّو إِ إِفّغْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.
40 E, tirando a armadura, tomou seu cajado e escolheu no regato cinco pedras lisas, pondo-as no alforje de pastor que lhe servia de bolsa. Em seguida, com a sua funda na mão, avançou contra o filisteu.
41 أَفِيلِيسْطِينِي يُويُورْ، إِقَارّبْ-د غَارْ ذَاوُوذْ ؤُ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ثَاسدَّارْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِزْوَارْ أَسْ.
41 De seu lado, o filisteu, precedido de seu escudeiro, aproximou-se de Davi,
42 ؤُمِي د إِسّْڭعّذْ ؤُفِيلِيسْطِينِي ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا ذَاوُوذْ، إِسّحْقَارْ إِ-ث، مَاغَارْ ذَاوُوذْ ثُوغَا ذ أَحُوذْرِي عَاذْ، نتَّا ثُوغَا أَرُّوبْيُو ذ مُوصْبِيحْ إِ ڒْخزْرَاثْ.
42 mediu-o com os olhos, e, vendo que era jovem, louro e de delicado aspecto, desprezou-o.
43 أَفِيلِيسْطِينِي إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”مَا نشّْ ذ إِجّْ ن وقْزِينْ، أَقَا شكْ ثُوسِيذْ-د غَارِي س إِكشْوَاضْ؟“ ؤُشَا أَفِيلِيسْطِينِي ثُوغَا إِنعّڒْ خْ ذَاوُوذْ غَارْ إِربِّيثنْ نّسْ.
43 Disse-lhe: Sou eu porventura um cão, para vires a mim com um cajado? E amaldiçoou-o em nome de seus deuses.
44 إِنَّا ؤُفِيلِيسْطِينِي عَاوذْ إِ ذَاوُوذْ: ”أَسْ-د غَارِي، خنِّي نشّْ أَذْ وْشغْ أَيْسُومْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ ث صَارْضنْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ذ ڒْمَاڒْ ن ڒخْڒَا.“
44 Vem, continuou ele, e eu darei a tua carne às aves do céu e aos animais da terra!
45 خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ ؤُفِيلِيسْطِينِي: ”شكْ ثُوسِيذْ-د غَارِي س سِّيفْ ذ لَانْسَا ذ ؤُحْرِيشْ، مَاشَا نشّْ ؤُسِيغْ-د غَاركْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل نِّي زِي ثسْثهزِّيذْ.“
45 Davi respondeu: Tu vens contra mim com espada, lança e escudo; eu, porém, vou contra ti em nome do Senhor dos exércitos, do Deus das fileiras de Israel, que tu insultaste.
46 أَسّْ-أَ أَذْ شكْ إِڭّْ سِيذِي ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو. نشّْ أَذْ شكْغڒْبغْ. أَذْ أَشْ كّْسغْ أَزدْجِيفْ ؤُ ذڭْ وَاسّْ-أَ أَذْ وْشغْ ڒْخشْبَاثْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْثْ صَارْضنْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ذ ڒْمَاڒْ نْ ڒخْڒَا. مَارَّا دُّونشْثْ أَذْ ثسّنْ أَقَا إِسْرَائِيل غَارسْ إِجّْ ن أَربِّي.
46 Hoje o Senhor te entregará nas minhas mãos, e eu te matarei, cortar-te-ei a cabeça, e darei os cadáveres do exército dos filisteus às aves do céu e aos animais da terra. Toda a terra saberá que há um Deus em Israel;
47 ؤُڒَا ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ-أَ ن ڒْڭنْسْ أَذْ إِسّنْ أَقَا سِيذِي وَارْ إِتّْفكِّي س سِّيفْ ؤُڒَا س لَانْسَا، مَاغَارْ أَمنْغِي ن سِيذِي ؤُ نتَّا أَذْ شكْ إِڭّْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّغْ.“
47 e toda essa multidão saberá que não é com a espada nem com a lança que o Senhor triunfa, pois a batalha é do Senhor, e ele vos entregou em nossas mãos!
48 ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي أَفِيلِيسْطِينِي إِكَّارْ، إِقَارّبْ-د غَارْ ذَاوُوذْ، ذَاوُوذْ إِڭَّا س ثَازْڒَا ؤُشَا يُوزّڒْ غَارْ ؤُسذِّي ن ڒْعسْكَارْ ن ڒعْذُو إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.
48 Levantou-se o filisteu e marchou contra Davi. Davi também correu para a linha inimiga ao encontro do filisteu.
49 إِوْثَا ذَاوُوذْ غَارْ ثشْيَارْثْ نّسْ ن ثَاروْسَا، إِكّسْ-د إِجّْ ن وژْرُو، إِحجَّارْ إِ-ث س إِدْجِييْ ؤُشَا إِڒْقفْ أَفِيلِيسْطِينِي ذِي ثنْيَارْثْ نّسْ. أَژْرُو إِنْذفْ إِ ثنْيَارْثْ نّسْ أَڒَامِي إِوْضَا نتَّا خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.
49 Meteu a mão no alforje, tomou uma pedra e arremessou-a com a funda, ferindo o filisteu na fronte. A pedra penetrou-lhe na fronte, e o gigante caiu com o rosto por terra.
50 أَمُّو إِ إِغْڒبْ ذَاوُوذْ خْ ؤُفِيلِيسْطِينِي س إِجّْ ن يِيدْجِييْ ذ إِجّْ ن وژْرُو. نتَّا إِڒْقفْ أَفِيلِيسْطِينِي، إِنْغَا إِ-ث. وَارْ غَارسْ ثُوغِي إِ ذَاوُوذْ قَاعْ سِّيفْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.
50 Assim venceu Davi o filisteu, ferindo-o de morte com uma funda e uma pedra. E como não tinha espada na mão,
51 خنِّي يُوزّڒْ ذَاوُوذْ ذِينْ غَارْ ؤُفِيلِيسْطِينِي ؤُ ؤُمِي د-إِبدّْ زَّاثسْ، إِطّفْ سِّيفْ نّسْ، إِجْبذْ إِ-ث-إِ-د زڭْ وغْرَافْ، إِنْغَا إِ-ث، ؤُشَا إِقسّْ أَسْ أَزدْجِيفْ س سِّيفْ نّسْ. ؤُمِي ژْرِينْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، أَقَا بُو-ثغْرُوضْثْ نْسنْ إِمُّوثْ، أَروْڒنْ نِيثْنِي.
51 correu ao filisteu, subiu-lhe em cima, arrancou-lhe a espada da bainha e acabou de matá-lo, cortando-lhe a cabeça. Vendo morto o seu campeão, os filisteus fugiram.
52 إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا كَّارنْ، سْغُوينْ أَڒَاغِي ن ؤُمنْغِي ؤُشَا ضْفَارنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ أَڒْ جَاثْ ؤُ أَڒْ ثِيوُّورَا ن عَاقْرُونْ. إِنِّي إِتّْوَانْغنْ زڭْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ وْضَانْ ذڭْ وبْرِيذْ زِي شَاعَارَايِيمْ أَڒْ جَاثْ ذ عَاقْرُونْ.
52 Os homens de Israel e de Judá levantaram-se então, soltando gritos de guerra, e perseguiram os inimigos até a entrada de Get e até as portas de Acaron. Os cadáveres dos filisteus juncavam o caminho desde Saraim até Get e até Acaron.
53 أَوَارْنِي أَيَاعقْبنْ-د أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زڭْ وضْفَارْ س وشْنَاقْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا كشّْضنْ ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ.
53 Voltando da perseguição, os israelitas saquearam o acampamento dos inimigos.
54 إِكْسِي ذَاوُوذْ أَزدْجِيفْ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي، يِيوْيِي ث غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، مَاشَا ڒسْنَاحْ نّسْ إِڭَّا إِ-ثنْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ نّسْ.
54 Davi tomou a cabeça do filisteu e mandou levá-la para Jerusalém. Conservou, porém, em sua própria tenda a armadura de Golias.
55 ؤُمِي إِژْرَا شَاوُولْ أَقَا ذَاوُوذْ إِڭُّورْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي، إِنَّا نتَّا إِ أَبْنِيرْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ: ”ؤُمِي إِڭَّا مِّيسْ ؤُحُوذْرِي-يَا؟“ أَبْنِيرْ يَارَّا-د خَاسْ: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ، أَ أَجدْجِيذْ، نشّْ وَارْ ث سِّينغْ.“
55 Quando Saul viu Davi partir ao encontro do filisteu, disse a Abner, seu general: De quem é filho esse jovem, Abner? Por tua vida, ó rei, respondeu Abner, não o sei.
56 أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”سقْسَا خنِّي ؤُمِي إِڭَّا مِّيسْ ؤُحُوضْرِي-يَا!“
56 Disse-lhe o rei: Informa-te, pois, de quem é filho esse jovem.
57 ؤُمِي د-إِعْقبْ ذَاوُوذْ أَوَارْنِي إِ ؤُمِي ثُوغَا إِغْڒبْ خْ ؤُفِيلِيسْطِينِي، يِيوْيِي ث أَكِيذسْ أَبْنِيرْ، إِنْذهْ إِ-ث غَارْ شَاوُولْ. ذَاوُوذْ ثُوغَا غَارسْ عَاذْ أَزدْجِيفْ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.
57 E quando voltou Davi, depois de ter matado o filisteu, levou-o Abner à presença de Saul, tendo ainda na mão a cabeça de Golias.
58 شَاوُولْ إِسّقْسَا ث: ”ؤُمِي ثڭِّيذْ مِّيسْ شكْ، أَ أَحُوذْرِي؟“ ذَاوُوذْ يَارَّا-د خَاسْ: ”مِّيسْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ، ن يَاسَّا زِي بَايْثْ-لَاحْمْ.“
58 Saul perguntou-lhe: Quem é o teu pai, ó jovem? Eu sou filho de Isaí de Belém, teu servo, respondeu Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.