1 Samuel 17

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ سّْمُوننْ ڒْعسْكَارَاثْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي ؤُ نِيثْنِي نّْيَارْونْ غَارْ سُوكُو ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا. وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ جَارْ سُوكُو ذ عَازِيقَّا غَارْ أَفَاسْ-ذَامِّيمْ.

¹ Os filisteus juntaram suas forças para a guerra e reuniram-se em Socó de Judá. E acamparam em Efes-Damim, entre Socó e Azeca.

² ؤُڒَا ذ شَاوُولْ ذ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل نّْيَارْونْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي ثغْزُورْثْ ن إِلَا. نِيثْنِي سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي قِيبَاتْشْ إِ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.

² Saul e os israelitas reuniram-se e acamparam no vale de Elá, posicionando-se em linha de batalha para enfrentar os filisteus.

³ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ بدّنْ خْ وذْرَارْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ-أَ ؤُ إِسْرَائِيل إِيّنْ بدّنْ خْ وذْرَارْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ نِّي ؤُ ثَاغْزُورْثْ ثُوغَا جَارْ أَسنْ.

³ Os filisteus ocuparam uma colina e os israelitas outra, estando o vale entre eles.

⁴ خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن ؤُعسْكَارِي ذ أَزعَّامْ زِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، قَّارنْ أَسْ جُولِييَاثْ. ثُوغَا-ث زِي جَاثْ. ڒُْوعْڒَا نّسْ ستَّا ن إِغَادْجنْ ذ إِجّْ ن وزْينْ ن ؤُغِيڒْ.

⁴ Um guerreiro chamado Golias, que era de Gate, veio do acampamento filisteu. Tinha dois metros e noventa centímetros de altura.

⁵ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ثُوغَا إِجّْ ن لْكَاسْكْ ن نّْحَاسْ، ؤُ نتَّا يَارْضْ أَرُّوضْ ن وُوزَّاڒْ ن ؤُعسْكَارِي س ثقْشُورِينْ. ثُوغَا ڒوْزنْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ خمْسَا-أَڒَافْ شِيقْلُو ن نّْحَاسْ.

⁵ Ele usava um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas de bronze que pesava sessenta quilos;

⁶ نتَّا ثُوغَا غَارسْ إِسڒْقَانْ ن إِفَادّنْ ن نّْحَاسْ إِ ؤُحطُّو ن إِضَارنْ ؤُ جَارْ ثْغَارْضِينْ نّسْ يَارْبُو إِجّْ ن ؤُحْرِيشْ ن نّْحَاسْ.

⁶ nas pernas usava caneleiras de bronze e tinha um dardo de bronze pendurado nas costas.

⁷ أَعْمُوذْ ن لَانْسَا نّسْ ثُوغَا ث أَمْ يِيجّْ ن ؤُكشُّوضْ ن ؤُخيّضْ ؤُ ثِيخفْثْ ن وُوزَّاڒْ ن لَانْسَا نّسْ ثوْزنْ ستَّا-مْيَا شِيقْلُو ن وُوزَّاڒْ ؤُ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ثَاسدَّارْثْ نّسْ ثَامقّْرَانْثْ ن ؤُعسْكَارِي إِزْوَارْ أَسْ.

⁷ A haste de sua lança era parecida com uma lançadeira de tecelão, e sua ponta de ferro pesava sete quilos e duzentos gramas. Seu escudeiro ia à frente dele.

⁸ نتَّا ثُوغَا إِبدّْ ذِينْ، إِڒَاغَا إِ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي إِ د-ثفّْغمْ ؤُ ثْسدّمْ إِخفْ نْومْ إِ ؤُمنْغِي؟ وَارْ إِدْجِي نشّْ ذ أَفِيلِيسْطِينِي ؤُ كنِّيوْ ذ إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ؟ فَارْزمْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِ كنِّيوْ ونِّي غَارِي د غَا إِهْوَانْ.

⁸ Golias parou e gritou às tropas de Israel: "Por que vocês estão se posicionando para a batalha? Não sou eu um filisteu, e vocês os servos de Saul? Escolham um homem para lutar comigo.

⁹ مْڒِي خَافِي إِزمَّارْ ذڭْ ؤُمنْغِي، أَذْ أَيِي إِوّثْ، خنِّي نشِّينْ أَذْ نِيڒِي ذ إِمْسخَّارنْ نْومْ، مَاشَا مَاڒَا نشّْ أَربْحغْ ؤُشَا أَذْ خَاسْغڒْبغْ، خنِّي كنِّيوْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِمْسخَّارنْ نّغْ، أَذْ أَنغْ ثْسخَّارمْ.“

⁹ Se ele puder lutar e matar-me, nós seremos seus escravos; todavia, se eu o vencer e o matar, vocês serão nossos escravos e nos servirão".

¹⁰ إِنَّا ؤُفِيلِيسْطِينِي عَاوذْ: ”ذڭْ وَاسّْ-أَ سْثهْزِيغْ زڭْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ’أوْشْ أَيِي إِجّْ ن ورْيَازْ مَاحنْذْ أَذْ نمّْنغْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا!‘ “

¹⁰ E acrescentou: "Eu desafio hoje as tropas de Israel! Mandem-me um homem para lutar sozinho comigo".

¹¹ شَاوُولْ ذ مَارَّا إِسْرَائِيل سْڒَانْ أَوَاڒنْ-أَ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي ؤُشَا نّْخڒْعنْ ؤُ ڭّْوذنْ أَطَّاسْ.

¹¹ Ao ouvirem as palavras do filisteu, Saul e todos os israelitas ficaram atônitos e apavorados.

¹² ذَاوُوذْ ثُوغَا ذ مِّيسْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ زِي إِفْرَاثَا، زِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا، قَّارنْ أَسْ يَاسَّا. نتَّا ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن إِحنْجِيرنْ ؤُ ذڭْ وُوسَّانْ ن شَاوُولْ ثُوغَا حسّْبنْ ث ذ أَوسَّارْ ؤُمِي د-يُوسَا جَارْ يرْيَازنْ.

¹² Davi era filho de um efrateu, de Belém de Judá, chamado Jessé. Este tinha oito filhos e já era idoso na época de Saul.

¹³ ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ إِمقّْرَاننْ ن يَاسَّا ضْفَارنْ شَاوُولْ غَارْ ؤُمنْغِي. إِسْمَاونْ ن ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِنِّي د-إِفّْغنْ غَارْ ؤُمنْغِي، أَقَا أَثنْ إِلِييَابْ، أَمنْزُو، ؤُ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ذ أَبِينَاذَابْ ؤُ ونِّي وِيسّْ ثْڒَاثَا ذ شَامَّا.

¹³ Os três filhos mais velhos de Jessé tinham ido para a guerra com Saul: Eliabe, o mais velho, Abinadabe, o segundo e Samá, o terceiro.

¹⁴ ثُوغَا ذَاوُوذْ ذ أَمَاژُوژْ ؤُشَا ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ إِمقّْرَاننْ ثُوغَا ضْفَارنْ شَاوُولْ.

¹⁴ Davi era o caçula. Os três mais velhos seguiram Saul,

¹⁵ ذَاوُوذْ ثُوغَا إِنُّومْ إِتّْرَاحْ ذِينِّي ؤُ خنِّي إِتَّارڭّْوحْ-د زِي شَاوُولْ، حِيمَا أَذْ يَارْوسْ ؤُدْجِي ن بَابَاسْ ذِي بَايْثْ-لَاحْمْ.

¹⁵ mas Davi ia ao acampamento de Saul e voltava para apascentar as ovelhas de seu pai, em Belém.

¹⁶ أَفِيلِيسْطِينِي ثُوغَا إِتَّاسْ-د غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُ غَارْ ثْمذِّيثْ، إِسّْشَانْ إِخفْ نّسْ ذِينْ، أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ.

¹⁶ Durante quarenta dias o filisteu aproximava-se, de manhã e de tarde, e tomava posição.

¹⁷ إِنَّا يَاسَّا إِ مِّيسْ ذَاوُوذْ: ”كْسِي عَافَاكْ إِ أَيْثْمَاشْ إِجّْ ن إِفَا ن ثغْوَاوِينْ-أَ ذعشْرَا ن ثشْنِيفِينْ، أَوْيِي ثنْثْ ذغْيَا غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ غَارْ أَيْثْمَاشْ.

¹⁷ Nessa ocasião Jessé disse a seu filho Davi: "Pegue uma arroba de grãos tostados e dez pães e leve-os rapidamente para seus irmãos no acampamento.

¹⁸ ؤُعشْرَا ن ثْرُوسِّي ن ؤُغِي-يَا أَوْيِي ثنْثْ غَارْ ؤُمقّْرَانْ خْ وَاڒفْ. أَرْزُو خْ يَايْثْمَاشْ، مَا مْلِيحْ إِ إِدْجَانْ ؤُ أَوْيِي زَّايْسنْ إِشْثْ ن وضْمَانْ ذ جُّورّثْ ن ثُوذَارْثْ!“

¹⁸ Leve também estes dez queijos ao comandante da unidade deles. Veja como estão seus irmãos e traga-me alguma garantia de que estão bem.

¹⁹ شَاوُولْ ذ أَيْثْمَاسْ ذ مَارَّا إِرْيَازْأنْ ن إِسْرَائِيل، ثُوغَا تّْمنْغَانْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذِي ثغْزُورْثْ ن إِلَا.

¹⁹ Eles estão com Saul e com todos os homens de Israel no vale de Elá, lutando contra os filisteus".

²⁰ إِكَّارْ ذَاوُوذْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ، إِجَّا ثْحِيمَارْثْ ن وُودْجِي غَارْ إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ ؤُ يِيوِي مَارَّا أَيَا أَكِيذسْ ؤُشَا يُويُورْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِ ذ أَسْ ث يُومُورْ يَاسَّا. ؤُمِي د-يِيوضْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن إِكَارُّوثنْ، ڒخْذنِّي إِ إِفّغْ ڒْعسْكَارْ غَارْ ؤُسذِّي ن ؤُمنْغِي، بْذَانْ أَذْ سْغُوينْ س إِغُويَّانْ ن ؤُمنْغِي.

²⁰ Levantando-se de madrugada, Davi deixou o rebanho com outro pastor, pegou a carga e partiu, conforme Jessé lhe havia ordenado. Chegou ao acampamento na hora em que, com grito de batalha, o exército estava saindo para suas posições de combate.

²¹ إِسْرَائِيل ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي، أَغمْبُوبْ ن إِجّْ ن ؤُسذِّي ذڭْ ؤُغمْبُوبْ ن إِجّْ ن ؤُسذِّي نّغْنِي.

²¹ Israel e os filisteus estavam se posicionando em linha de batalha, frente a frente.

²² ذَاوُوذْ إِجَّا ڒحْوَايجْ نِّي غَارسْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ ن ڒحْوَايجْ ؤُشَا يُوزّڒْ غَارْ ؤُسذِّي ن ڒْعسْكَارْ. ؤُمِي ذِينْ يِيوضْ، إِسّقْسَا خْ يَايْثْمَاسْ مَامّشْ دْجَانْ نِيثْنِي.

²² Davi deixou o que havia trazido com o responsável pelos suprimentos, correu para a linha de batalha para saber como estavam seus irmãos.

²³ ڒَْامِي ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِسَّاوَاڒْ، خْزَارْ، إِفّغْ-د ؤُمْجَاهذْ أَزعَّامْ نِّي، قَّارنْ أَسْ جُولْيَاثْ زِي جَاثْ، زِي ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. نتَّا إِسِّيوڒْ س وَاوَاڒنْ ذ إِجّنْ ؤُ ذَاوُوذْ إِسْڒَا خَاسْ.

²³ Enquanto conversava com eles, Golias, o guerreiro filisteu de Gate, avançou e lançou seu desafio habitual; e Davi o ouviu.

²⁴ ؤُمِي ژْرِينْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل أَرْيَازْ نِّي، أَروْڒنْ. نِيثْنِي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ.

²⁴ Quando os israelitas viram o homem, todos fugiram com muito medo.

²⁵ نَّانْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل: ”مَا ثژْرِيمْ كنِّيوْ مَامّشْ إِ د-إِڭعّذْ ورْيَازْ نِّي؟ نتَّا إِڭعّذْ-د حِيمَا أَذْ إِسْثهْزَا زِي إِسْرَائِيل. أَرْيَازْ ونِّي ث إِ غَا إِغڒْبنْ، أَذْ ث يَارّْ ؤُجدْجِيذْ ذ بُو-وَاڭْڒَا أَمقّْرَانْ. نتَّا أَذْ أَسْ إِوْشْ يدْجِيسْ ؤُ أَذْ إِكّسْ خْ ڒَْادْجْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ضَّارِيبَا ذِي إِسْرَائِيل.“

²⁵ Os israelitas diziam entre si: "Vocês viram aquele homem? Ele veio desafiar Israel. O rei dará grandes riquezas a quem o matar. Também lhe dará sua filha em casamento e isentará de impostos em Israel a família de seu pai".

²⁶ خنِّي إِسِّيوڒْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ إِنِّي غَارسْ د-إِبدّنْ، إِنَّا: ”مِينْ غَا إِتّْوَاڭّْ إِ ورْيَازْ نِّي إِ غَا إِوْثنْ أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا، ونِّي إِ غَا إِكّسْ أَسْثهْزِي خْ إِسْرَائِيل؟ مِينْ إِعْنَا أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا إِ وَارْ إِتّْوَاخثْننْ، أَقَا إِسْثهْزَا خْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي إِدَّارنْ؟“

²⁶ Davi perguntou aos soldados que estavam ali ao seu lado: "O que receberá o homem que matar esse filisteu e salvar a honra de Israel? Quem é esse filisteu incircunciso para desafiar os exércitos do Deus vivo? "

²⁷ يَارَّا-د خَاسْ ڒْڭنْسْ س وَاوَاڒْ ذ إِجّنْ، نَّانْ: ”ذ مَانْ أَيَا إِ غَا إِتّْوَاڭّْ إِ ورْيَازْ نِّي ث إِ غَا إِغڒْبنْ.“

²⁷ Repetiram a Davi o que haviam comentado e lhe disseram: "Isto é o que receberá o homem que matá-lo".

²⁸ ؤُمَاسْ أَمقّْرَانْ إِلِييَابْ إِسْڒَا أَسْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ. يَارْغَا ؤُخيّقْ ن إِلِييَابْ خْ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”مَايمِّي إِ د-ثهْوِيذْ شكْ ذَانِيثَا ؤُ مَانْ ونْ إِ ؤُمِي ثجِّيذْ ثَاحِيمَارْثْ ثَامژْيَانْثْ ن وُودْجِي ذِي ڒخْڒَا؟ نشّْ سّْنغْ أَعفَّارْ نّشْ ذ ثُوعفّْنَا ن وُوڒْ نّشْ، مِينْزِي شكْ ثهْوِيذْ-د ذَانِيثَا حِيمَا أَذْ ثخْزَارذْ غَارْ ؤُمنْغِي.“

²⁸ Quando Eliabe, o irmão mais velho, ouviu Davi falando com os soldados, ficou muito irritado com ele e perguntou: "Por que você veio até aqui? Com quem deixou aquelas poucas ovelhas no deserto? Sei que você é presunçoso e como seu coração é mau; você veio só para ver a batalha".

²⁹ ذَاوُوذْ إِنَّا: ”مِينْ ڭِّيغْ ڒخُّو عَاوذْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي مْغِيرْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ سّقْسِيغْ؟“

²⁹ E disse Davi: "O que fiz agora? Será que não posso nem mesmo conversar? "

³⁰ نتَّا إِحيّذْ خَاسْ، إِرُوحْ غَارْ إِجّنْ نّغْنِي، إِسّقْسَا أَسقْسِي ذ إِجّنْ ؤُشَا يَارَّا-د خَاسْ ڒْڭنْسْ س وَاوَاڒْ ذ إِجّنْ أَمْ مَامّشْ د-أَرِّينْ نِيثْنِي ثْوَاڒَا ثَامزْوَارُوثْ.

³⁰ Ele então se virou para outro e perguntou a mesma coisa, e os homens responderam-lhe como antes.

³¹ نِيثْنِي سْڒَانْ إِ وَاوَاڒنْ إِ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ ذَاوُوذْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ خْ مَانْ أَيَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن شَاوُولْ ؤُ نتَّا إِجَّا أَذْ ث-إِ-د-أَوْينْ.

³¹ As palavras de Davi chegaram aos ouvidos de Saul, que o mandou chamar.

³² إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ وَارْ إِتّفْشِيڒْ وُوڒْ نّسْ زڭْ ؤُفِيلِيسْطِينِي. أَمْسخَّارْ نّشْ أَذْ يُويُورْ أَذْ إِمّْنغْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.“

³² Davi disse a Saul: "Ninguém deve ficar com o coração abatido por causa desse filisteu; teu servo irá e lutará com ele".

³³ شَاوُولْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”شكْ وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثْرَاحذْ غَارْ ؤُفِيلِيسْطِينِي-أَيَا حِيمَا أَكِيذسْ ثمّنْغذْ، مَاغَارْ شكْ ذ أَحُوذْرِي عَاذْ، مَاشَا نتَّا ذ أَرْيَازْ أَعسْكَارِي زِي ثمْژِي نّسْ.“

³³ Respondeu Saul: "Você não tem condições de lutar contra este filisteu; você é apenas um rapaz, e ele é um guerreiro desde a mocidade".

³⁴ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”أَمْسخَّارْ نّشْ ثُوغَا يَاركّْوسْ ثَاحِيمَارْثْ ن وُودْجِي ن بَابَاسْ. مَاڒَا يُوسَا-د إِجّْ ن ويْرَاذْ نِيغْ إِجّْ ن دُّوبْ، ؤُشَا إِطّفْ إِجّنْ زڭْ وُودْجِي ن ثْحِيمَارْثْ،

³⁴ Davi, entretanto, disse a Saul: "Teu servo toma conta das ovelhas de seu pai. Quando aparece um leão ou um urso e leva uma ovelha do rebanho,

³⁵ خنِّي ضْفَارغْ ث، وْثِيغْ ث ؤُ فكّغْ-د إِزْمَارْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. ڒَْامِي د-إِكَّارْ أَكِيذِي، شبَّارغْ أَسْ ذِي ثْمَارْثْ، وْثِيغْ ث ؤُشَا نْغِيغْ ث.

³⁵ eu vou atrás dele, atinjo-o com golpes e livro a ovelha de sua boca. Quando se vira contra mim, eu o pego pela juba, atinjo-o com golpes até matá-lo.

³⁶ أَمْسخَّارْ نّشْ إِنْغَا أَيْرَاذْ ؤُڒَا ذ دُّوبْ. أَمُّو إِ غَا يِيڒِي أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي-أَيَا إِ وَارْ إِتّْوَاخثْننْ، أَذْ أَسْ ثمْسَارْ أَمْ إِ يِيجّْ ن زَّايْسنْ، مِينْزِي نتَّا إِسْثهْزَا زڭْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي إِدَّارنْ.“

³⁶ Teu servo é capaz de matar tanto um leão quanto um urso; esse filisteu incircunciso será como um deles, pois desafiou os exércitos do Deus vivo.

³⁷ إِنَّا ذَاوُوذْ عَاوذْ: ”سِيذِي ونِّي ذ أَيِي إِفكّنْ زڭْ إِشقْڒَاضنْ ن وَايْرَاذْ ؤُ زڭْ إِشقْڒَاضنْ ن دُّوبْ، أَذْ أَيِي إِفكّْ زڭْ ؤُفُوسْ ن أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا.“ خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ ذَاوُوذْ: ”ؤُيُورْ، أَذْ كِيذكْ يِيڒِي سِيذِي!“

³⁷ O Senhor que me livrou das garras do leão e das garras do urso me livrará das mãos desse filisteu". Diante disso Saul disse a Davi: "Vá, e que o Senhor esteja com você".

³⁸ شَاوُولْ إِسّْيَارْضْ إِ ذَاوُوذْ أَرُّوضْ نّسْ ن ؤُمنْغِي، إِڭَّا أَسْ إِجّْ ن لْكَاسْكْ ن نّْحَاسْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُ إِحزّمْ أَسْ س يِيجّْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ.

³⁸ Então Saul vestiu Davi com sua própria túnica. Colocou-lhe uma armadura e um capacete de bronze na cabeça.

³⁹ إِشدّْ ذَاوُوذْ سِّيفْ نّسْ ثِيوَا إِ وَارُّوضْ نّسْ، إِنْوَا أَذْ يُويُورْ شْوَايْثْ، مِينْزِي وَارْ ث إِقدْجبْعمَّارْصْ. خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ؤُيُورغْ ذِي ڒحْوَايجْ-أَ، وَارْ ت قدْجْبغْعمَّارْصْ!“ ؤُشَا ذَاوُوذْ إِسَّارْسْ إِ-ثنْثْ عَاوذْ.

³⁹ Davi prendeu sua espada sobre a túnica e tentou andar, pois não estava acostumado àquilo. E disse a Saul: "Não consigo andar com isto, pois não estou acostumado". Assim tirou tudo aquilo,

⁴⁰ إِكْسِي أَعكَّازْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، إِخْضَارْ خمْسَا ن إِژْرَا إِحْنُونّْينْ زِي ثغْزَارْثْ ؤُشَا إِڭَّا إِ-ثنْ ذِي ثشْيَارْثْ نّسْ ن ثَاروْسَا إِ غَارسْ ثُوغَا، مَاشَا مَانِي ثنْ إِ غَا يَاوضْ ذغْيَا، ؤُ ثُوغَا إِدْجِييْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. أَمُّو إِ إِفّغْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.

⁴⁰ e em seguida pegou seu cajado, escolheu no riacho cinco pedras lisas, colocou-as na bolsa, isto é, no seu alforje de pastor e, com sua atiradeira na mão, aproximou-se do filisteu.

⁴¹ أَفِيلِيسْطِينِي يُويُورْ، إِقَارّبْ-د غَارْ ذَاوُوذْ ؤُ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ثَاسدَّارْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِزْوَارْ أَسْ.

⁴¹ Enquanto isso, o filisteu, com seu escudeiro à frente, vinha se aproximando de Davi.

⁴² ؤُمِي د إِسّْڭعّذْ ؤُفِيلِيسْطِينِي ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا ذَاوُوذْ، إِسّحْقَارْ إِ-ث، مَاغَارْ ذَاوُوذْ ثُوغَا ذ أَحُوذْرِي عَاذْ، نتَّا ثُوغَا أَرُّوبْيُو ذ مُوصْبِيحْ إِ ڒْخزْرَاثْ.

⁴² Olhou para Davi com desprezo, viu que era só um rapaz, ruivo e de boa aparência, e fez pouco caso dele.

⁴³ أَفِيلِيسْطِينِي إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”مَا نشّْ ذ إِجّْ ن وقْزِينْ، أَقَا شكْ ثُوسِيذْ-د غَارِي س إِكشْوَاضْ؟“ ؤُشَا أَفِيلِيسْطِينِي ثُوغَا إِنعّڒْ خْ ذَاوُوذْ غَارْ إِربِّيثنْ نّسْ.

⁴³ E disse a Davi: "Por acaso sou um cão para que você venha contra mim com pedaços de pau? " E o filisteu amaldiçoou Davi invocando seus deuses,

⁴⁴ إِنَّا ؤُفِيلِيسْطِينِي عَاوذْ إِ ذَاوُوذْ: ”أَسْ-د غَارِي، خنِّي نشّْ أَذْ وْشغْ أَيْسُومْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ ث صَارْضنْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ذ ڒْمَاڒْ ن ڒخْڒَا.“

⁴⁴ e disse: "Venha aqui, e darei sua carne às aves do céu e aos animais do campo! "

⁴⁵ خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ ؤُفِيلِيسْطِينِي: ”شكْ ثُوسِيذْ-د غَارِي س سِّيفْ ذ لَانْسَا ذ ؤُحْرِيشْ، مَاشَا نشّْ ؤُسِيغْ-د غَاركْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل نِّي زِي ثسْثهزِّيذْ.“

⁴⁵ E Davi disse ao filisteu: "Você vem contra mim com espada, com lança e com dardo, mas eu vou contra você em nome do Senhor dos Exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, a quem você desafiou.

⁴⁶ أَسّْ-أَ أَذْ شكْ إِڭّْ سِيذِي ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو. نشّْ أَذْ شكْغڒْبغْ. أَذْ أَشْ كّْسغْ أَزدْجِيفْ ؤُ ذڭْ وَاسّْ-أَ أَذْ وْشغْ ڒْخشْبَاثْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْثْ صَارْضنْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ذ ڒْمَاڒْ نْ ڒخْڒَا. مَارَّا دُّونشْثْ أَذْ ثسّنْ أَقَا إِسْرَائِيل غَارسْ إِجّْ ن أَربِّي.

⁴⁶ Hoje mesmo o Senhor o entregará nas minhas mãos, e eu o matarei e cortarei a sua cabeça. Hoje mesmo darei os cadáveres do exército filisteu às aves do céu e aos animais selvagens, e toda a terra saberá que há Deus em Israel.

⁴⁷ ؤُڒَا ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ-أَ ن ڒْڭنْسْ أَذْ إِسّنْ أَقَا سِيذِي وَارْ إِتّْفكِّي س سِّيفْ ؤُڒَا س لَانْسَا، مَاغَارْ أَمنْغِي ن سِيذِي ؤُ نتَّا أَذْ شكْ إِڭّْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّغْ.“

⁴⁷ Todos que estão aqui saberão que não é por espada ou por lança que o Senhor concede vitória; pois a batalha é do Senhor, e ele entregará todos vocês em nossas mãos".

⁴⁸ ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي أَفِيلِيسْطِينِي إِكَّارْ، إِقَارّبْ-د غَارْ ذَاوُوذْ، ذَاوُوذْ إِڭَّا س ثَازْڒَا ؤُشَا يُوزّڒْ غَارْ ؤُسذِّي ن ڒْعسْكَارْ ن ڒعْذُو إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.

⁴⁸ Quando o filisteu começou a vir na direção de Davi, este correu depressa na direção da linha de batalha para enfrentá-lo.

⁴⁹ إِوْثَا ذَاوُوذْ غَارْ ثشْيَارْثْ نّسْ ن ثَاروْسَا، إِكّسْ-د إِجّْ ن وژْرُو، إِحجَّارْ إِ-ث س إِدْجِييْ ؤُشَا إِڒْقفْ أَفِيلِيسْطِينِي ذِي ثنْيَارْثْ نّسْ. أَژْرُو إِنْذفْ إِ ثنْيَارْثْ نّسْ أَڒَامِي إِوْضَا نتَّا خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

⁴⁹ Retirando uma pedra de seu alforje ele a arremessou com a atiradeira e atingiu o filisteu na testa, de tal modo que ela ficou encravada, e ele caiu com o rosto no chão.

⁵⁰ أَمُّو إِ إِغْڒبْ ذَاوُوذْ خْ ؤُفِيلِيسْطِينِي س إِجّْ ن يِيدْجِييْ ذ إِجّْ ن وژْرُو. نتَّا إِڒْقفْ أَفِيلِيسْطِينِي، إِنْغَا إِ-ث. وَارْ غَارسْ ثُوغِي إِ ذَاوُوذْ قَاعْ سِّيفْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.

⁵⁰ Assim Davi venceu o filisteu com uma atiradeira e uma pedra; sem espada na mão ele derrubou o filisteu e o matou.

⁵¹ خنِّي يُوزّڒْ ذَاوُوذْ ذِينْ غَارْ ؤُفِيلِيسْطِينِي ؤُ ؤُمِي د-إِبدّْ زَّاثسْ، إِطّفْ سِّيفْ نّسْ، إِجْبذْ إِ-ث-إِ-د زڭْ وغْرَافْ، إِنْغَا إِ-ث، ؤُشَا إِقسّْ أَسْ أَزدْجِيفْ س سِّيفْ نّسْ. ؤُمِي ژْرِينْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، أَقَا بُو-ثغْرُوضْثْ نْسنْ إِمُّوثْ، أَروْڒنْ نِيثْنِي.

⁵¹ Davi correu e se pôs de pé sobre ele; e desembainhando a espada do filisteu acabou de matá-lo, cortando-lhe a cabeça com ela. Quando os filisteus viram que seu guerreiro estava morto, recuaram e fugiram.

⁵² إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا كَّارنْ، سْغُوينْ أَڒَاغِي ن ؤُمنْغِي ؤُشَا ضْفَارنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ أَڒْ جَاثْ ؤُ أَڒْ ثِيوُّورَا ن عَاقْرُونْ. إِنِّي إِتّْوَانْغنْ زڭْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ وْضَانْ ذڭْ وبْرِيذْ زِي شَاعَارَايِيمْ أَڒْ جَاثْ ذ عَاقْرُونْ.

⁵² Então os homens de Israel e de Judá deram o grito de guerra e perseguiram os filisteus até a entrada de Gate, e até as portas de Ecrom. Cadáveres de filisteus ficaram espalhados ao longo da estrada de Saaraim até Gate e Ecrom.

⁵³ أَوَارْنِي أَيَاعقْبنْ-د أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زڭْ وضْفَارْ س وشْنَاقْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا كشّْضنْ ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ.

⁵³ Quando os israelitas voltaram da perseguição aos filisteus, levaram tudo o que havia no acampamento deles.

⁵⁴ إِكْسِي ذَاوُوذْ أَزدْجِيفْ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي، يِيوْيِي ث غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، مَاشَا ڒسْنَاحْ نّسْ إِڭَّا إِ-ثنْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ نّسْ.

⁵⁴ Davi pegou a cabeça do filisteu, levou-a para Jerusalém e guardou as armas do filisteu em sua própria tenda.

⁵⁵ ؤُمِي إِژْرَا شَاوُولْ أَقَا ذَاوُوذْ إِڭُّورْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي، إِنَّا نتَّا إِ أَبْنِيرْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ: ”ؤُمِي إِڭَّا مِّيسْ ؤُحُوذْرِي-يَا؟“ أَبْنِيرْ يَارَّا-د خَاسْ: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ، أَ أَجدْجِيذْ، نشّْ وَارْ ث سِّينغْ.“

⁵⁵ Quando Saul viu Davi avançando para enfrentar o filisteu, perguntou a Abner, o comandante do exército: "Abner, quem é o pai daquele rapaz? " Abner respondeu: "Juro por tua vida, ó rei, que eu não sei".

⁵⁶ أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”سقْسَا خنِّي ؤُمِي إِڭَّا مِّيسْ ؤُحُوضْرِي-يَا!“

⁵⁶ E o rei ordenou-lhe: "Descubra quem é o pai dele".

⁵⁷ ؤُمِي د-إِعْقبْ ذَاوُوذْ أَوَارْنِي إِ ؤُمِي ثُوغَا إِغْڒبْ خْ ؤُفِيلِيسْطِينِي، يِيوْيِي ث أَكِيذسْ أَبْنِيرْ، إِنْذهْ إِ-ث غَارْ شَاوُولْ. ذَاوُوذْ ثُوغَا غَارسْ عَاذْ أَزدْجِيفْ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.

⁵⁷ Logo que Davi voltou, depois de ter matado o filisteu, Abner levou-o perante Saul. Davi ainda segurava a cabeça de Golias.

⁵⁸ شَاوُولْ إِسّقْسَا ث: ”ؤُمِي ثڭِّيذْ مِّيسْ شكْ، أَ أَحُوذْرِي؟“ ذَاوُوذْ يَارَّا-د خَاسْ: ”مِّيسْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ، ن يَاسَّا زِي بَايْثْ-لَاحْمْ.“

⁵⁸ E Saul lhe perguntou: "De quem você é filho, meu jovem? " Respondeu Davi: "Sou filho de teu servo Jessé, de Belém".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 17 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →