1 Samuel 17

rifa (RIFA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 إِفِيلِيسْطِينِييّنْ سّْمُوننْ ڒْعسْكَارَاثْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي ؤُ نِيثْنِي نّْيَارْونْ غَارْ سُوكُو ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا. وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ جَارْ سُوكُو ذ عَازِيقَّا غَارْ أَفَاسْ-ذَامِّيمْ.
1 Os filisteus reuniram as suas tropas para a guerra em Socó, que fica em Judá. Eles acamparam entre Socó e Azeca, em Efes-Damim.
2 ؤُڒَا ذ شَاوُولْ ذ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل نّْيَارْونْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي ثغْزُورْثْ ن إِلَا. نِيثْنِي سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي قِيبَاتْشْ إِ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.
2 Saul e os homens de Israel se reuniram e acamparam no vale de Elá, e ali ordenaram a batalha contra os filisteus.
3 إِفِيلِيسْطِينِييّنْ بدّنْ خْ وذْرَارْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ-أَ ؤُ إِسْرَائِيل إِيّنْ بدّنْ خْ وذْرَارْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ نِّي ؤُ ثَاغْزُورْثْ ثُوغَا جَارْ أَسنْ.
3 Os filisteus estavam num monte e os israelitas estavam no outro monte, ficando o vale no meio deles.
4 خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن ؤُعسْكَارِي ذ أَزعَّامْ زِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، قَّارنْ أَسْ جُولِييَاثْ. ثُوغَا-ث زِي جَاثْ. ڒُْوعْڒَا نّسْ ستَّا ن إِغَادْجنْ ذ إِجّْ ن وزْينْ ن ؤُغِيڒْ.
4 Então do arraial dos filisteus saiu um guerreiro chamado Golias. Ele era da cidade de Gate e tinha quase três metros de altura.
5 خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ثُوغَا إِجّْ ن لْكَاسْكْ ن نّْحَاسْ، ؤُ نتَّا يَارْضْ أَرُّوضْ ن وُوزَّاڒْ ن ؤُعسْكَارِي س ثقْشُورِينْ. ثُوغَا ڒوْزنْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ خمْسَا-أَڒَافْ شِيقْلُو ن نّْحَاسْ.
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas de bronze, que pesava uns sessenta quilos.
6 نتَّا ثُوغَا غَارسْ إِسڒْقَانْ ن إِفَادّنْ ن نّْحَاسْ إِ ؤُحطُّو ن إِضَارنْ ؤُ جَارْ ثْغَارْضِينْ نّسْ يَارْبُو إِجّْ ن ؤُحْرِيشْ ن نّْحَاسْ.
6 Trazia caneleiras de bronze nas pernas e um dardo de bronze sobre os ombros.
7 أَعْمُوذْ ن لَانْسَا نّسْ ثُوغَا ث أَمْ يِيجّْ ن ؤُكشُّوضْ ن ؤُخيّضْ ؤُ ثِيخفْثْ ن وُوزَّاڒْ ن لَانْسَا نّسْ ثوْزنْ ستَّا-مْيَا شِيقْلُو ن وُوزَّاڒْ ؤُ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ثَاسدَّارْثْ نّسْ ثَامقّْرَانْثْ ن ؤُعسْكَارِي إِزْوَارْ أَسْ.
7 A haste da sua lança era como o eixo do tecelão, e a ponta da sua lança era de ferro e pesava mais de sete quilos. E diante dele ia o escudeiro.
8 نتَّا ثُوغَا إِبدّْ ذِينْ، إِڒَاغَا إِ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي إِ د-ثفّْغمْ ؤُ ثْسدّمْ إِخفْ نْومْ إِ ؤُمنْغِي؟ وَارْ إِدْجِي نشّْ ذ أَفِيلِيسْطِينِي ؤُ كنِّيوْ ذ إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ؟ فَارْزمْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِ كنِّيوْ ونِّي غَارِي د غَا إِهْوَانْ.
8 Golias parou e gritou para as tropas de Israel: — Para que vocês saíram para formar a linha de batalha? Não sou eu filisteu, e vocês, servos de Saul? Escolham entre vocês um homem que venha lutar comigo.
9 مْڒِي خَافِي إِزمَّارْ ذڭْ ؤُمنْغِي، أَذْ أَيِي إِوّثْ، خنِّي نشِّينْ أَذْ نِيڒِي ذ إِمْسخَّارنْ نْومْ، مَاشَا مَاڒَا نشّْ أَربْحغْ ؤُشَا أَذْ خَاسْغڒْبغْ، خنِّي كنِّيوْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِمْسخَّارنْ نّغْ، أَذْ أَنغْ ثْسخَّارمْ.“
9 Se ele puder lutar comigo e me matar, seremos servos de vocês. Mas, se eu o vencer e o matar, vocês serão nossos servos e nos servirão.
10 إِنَّا ؤُفِيلِيسْطِينِي عَاوذْ: ”ذڭْ وَاسّْ-أَ سْثهْزِيغْ زڭْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ’أوْشْ أَيِي إِجّْ ن ورْيَازْ مَاحنْذْ أَذْ نمّْنغْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا!‘ “
10 E o filisteu continuou: — Hoje eu desafio as tropas de Israel. Deem-me um homem, para que lute comigo.
11 شَاوُولْ ذ مَارَّا إِسْرَائِيل سْڒَانْ أَوَاڒنْ-أَ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي ؤُشَا نّْخڒْعنْ ؤُ ڭّْوذنْ أَطَّاسْ.
11 Quando Saul e todo o Israel ouviram estas palavras do filisteu, ficaram assustados e com muito medo.
12 ذَاوُوذْ ثُوغَا ذ مِّيسْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ زِي إِفْرَاثَا، زِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا، قَّارنْ أَسْ يَاسَّا. نتَّا ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن إِحنْجِيرنْ ؤُ ذڭْ وُوسَّانْ ن شَاوُولْ ثُوغَا حسّْبنْ ث ذ أَوسَّارْ ؤُمِي د-يُوسَا جَارْ يرْيَازنْ.
12 Davi era filho daquele efrateu de Belém de Judá cujo nome era Jessé e que tinha oito filhos. Nos dias de Saul, Jessé já era bastante idoso entre os homens.
13 ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ إِمقّْرَاننْ ن يَاسَّا ضْفَارنْ شَاوُولْ غَارْ ؤُمنْغِي. إِسْمَاونْ ن ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِنِّي د-إِفّْغنْ غَارْ ؤُمنْغِي، أَقَا أَثنْ إِلِييَابْ، أَمنْزُو، ؤُ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ذ أَبِينَاذَابْ ؤُ ونِّي وِيسّْ ثْڒَاثَا ذ شَامَّا.
13 Os três filhos mais velhos de Jessé tinham ido com Saul para a guerra. Esses três, que tinham ido para a guerra, se chamavam Eliabe, que era o primogênito; Abinadabe, que era o segundo; e Samá, que era o terceiro.
14 ثُوغَا ذَاوُوذْ ذ أَمَاژُوژْ ؤُشَا ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ إِمقّْرَاننْ ثُوغَا ضْفَارنْ شَاوُولْ.
14 Davi era o mais moço; só os três mais velhos seguiram Saul.
15 ذَاوُوذْ ثُوغَا إِنُّومْ إِتّْرَاحْ ذِينِّي ؤُ خنِّي إِتَّارڭّْوحْ-د زِي شَاوُولْ، حِيمَا أَذْ يَارْوسْ ؤُدْجِي ن بَابَاسْ ذِي بَايْثْ-لَاحْمْ.
15 Davi, porém, ia a Saul e voltava, para apascentar as ovelhas de seu pai, em Belém.
16 أَفِيلِيسْطِينِي ثُوغَا إِتَّاسْ-د غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُ غَارْ ثْمذِّيثْ، إِسّْشَانْ إِخفْ نّسْ ذِينْ، أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ.
16 O filisteu vinha de manhã e de tarde, apresentando-se durante quarenta dias.
17 إِنَّا يَاسَّا إِ مِّيسْ ذَاوُوذْ: ”كْسِي عَافَاكْ إِ أَيْثْمَاشْ إِجّْ ن إِفَا ن ثغْوَاوِينْ-أَ ذعشْرَا ن ثشْنِيفِينْ، أَوْيِي ثنْثْ ذغْيَا غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ غَارْ أَيْثْمَاشْ.
17 Jessé disse a Davi, seu filho: — Peço que você leve para os seus irmãos uma medida deste trigo tostado e estes dez pães. Corra e leve isso para os seus irmãos, no acampamento.
18 ؤُعشْرَا ن ثْرُوسِّي ن ؤُغِي-يَا أَوْيِي ثنْثْ غَارْ ؤُمقّْرَانْ خْ وَاڒفْ. أَرْزُو خْ يَايْثْمَاشْ، مَا مْلِيحْ إِ إِدْجَانْ ؤُ أَوْيِي زَّايْسنْ إِشْثْ ن وضْمَانْ ذ جُّورّثْ ن ثُوذَارْثْ!“
18 Porém estes dez queijos, leve-os para o comandante de mil. Veja como os seus irmãos estão passando e traga uma prova de que estão bem.
19 شَاوُولْ ذ أَيْثْمَاسْ ذ مَارَّا إِرْيَازْأنْ ن إِسْرَائِيل، ثُوغَا تّْمنْغَانْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذِي ثغْزُورْثْ ن إِلَا.
19 Saul, eles e todos os homens de Israel estão no vale de Elá, lutando contra os filisteus.
20 إِكَّارْ ذَاوُوذْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ، إِجَّا ثْحِيمَارْثْ ن وُودْجِي غَارْ إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ ؤُ يِيوِي مَارَّا أَيَا أَكِيذسْ ؤُشَا يُويُورْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِ ذ أَسْ ث يُومُورْ يَاسَّا. ؤُمِي د-يِيوضْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن إِكَارُّوثنْ، ڒخْذنِّي إِ إِفّغْ ڒْعسْكَارْ غَارْ ؤُسذِّي ن ؤُمنْغِي، بْذَانْ أَذْ سْغُوينْ س إِغُويَّانْ ن ؤُمنْغِي.
20 No dia seguinte, Davi se levantou de madrugada, deixou as ovelhas com um guarda, carregou o que havia sido preparado e partiu, como Jessé lhe havia ordenado. Chegou ao acampamento quando as tropas estavam saindo para colocar-se em ordem de combate e, aos gritos, chamavam para a batalha.
21 إِسْرَائِيل ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي، أَغمْبُوبْ ن إِجّْ ن ؤُسذِّي ذڭْ ؤُغمْبُوبْ ن إِجّْ ن ؤُسذِّي نّغْنِي.
21 Os israelitas e filisteus se puseram em ordem, fileira contra fileira.
22 ذَاوُوذْ إِجَّا ڒحْوَايجْ نِّي غَارسْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ ن ڒحْوَايجْ ؤُشَا يُوزّڒْ غَارْ ؤُسذِّي ن ڒْعسْكَارْ. ؤُمِي ذِينْ يِيوضْ، إِسّقْسَا خْ يَايْثْمَاسْ مَامّشْ دْجَانْ نِيثْنِي.
22 Davi deixou o que havia trazido aos cuidados do guarda da bagagem e correu para a batalha. Quando chegou lá, perguntou a seus irmãos se estavam bem.
23 ڒَْامِي ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِسَّاوَاڒْ، خْزَارْ، إِفّغْ-د ؤُمْجَاهذْ أَزعَّامْ نِّي، قَّارنْ أَسْ جُولْيَاثْ زِي جَاثْ، زِي ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. نتَّا إِسِّيوڒْ س وَاوَاڒنْ ذ إِجّنْ ؤُ ذَاوُوذْ إِسْڒَا خَاسْ.
23 Enquanto Davi ainda falava com eles, eis que vinha subindo do exército dos filisteus o guerreiro, cujo nome era Golias, o filisteu de Gate. E falou as mesmas coisas que havia falado anteriormente. E Davi escutou.
24 ؤُمِي ژْرِينْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل أَرْيَازْ نِّي، أَروْڒنْ. نِيثْنِي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ.
24 Todos os israelitas, vendo aquele homem, fugiam dele, com muito medo.
25 نَّانْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل: ”مَا ثژْرِيمْ كنِّيوْ مَامّشْ إِ د-إِڭعّذْ ورْيَازْ نِّي؟ نتَّا إِڭعّذْ-د حِيمَا أَذْ إِسْثهْزَا زِي إِسْرَائِيل. أَرْيَازْ ونِّي ث إِ غَا إِغڒْبنْ، أَذْ ث يَارّْ ؤُجدْجِيذْ ذ بُو-وَاڭْڒَا أَمقّْرَانْ. نتَّا أَذْ أَسْ إِوْشْ يدْجِيسْ ؤُ أَذْ إِكّسْ خْ ڒَْادْجْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ضَّارِيبَا ذِي إِسْرَائِيل.“
25 E diziam uns aos outros: — Vocês viram aquele homem? Ele veio para afrontar Israel. O rei dará muitas riquezas para quem matar aquele homem. Também lhe dará a filha em casamento, e à casa de seu pai isentará de impostos em Israel.
26 خنِّي إِسِّيوڒْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ إِنِّي غَارسْ د-إِبدّنْ، إِنَّا: ”مِينْ غَا إِتّْوَاڭّْ إِ ورْيَازْ نِّي إِ غَا إِوْثنْ أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا، ونِّي إِ غَا إِكّسْ أَسْثهْزِي خْ إِسْرَائِيل؟ مِينْ إِعْنَا أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا إِ وَارْ إِتّْوَاخثْننْ، أَقَا إِسْثهْزَا خْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي إِدَّارنْ؟“
26 Então Davi perguntou aos homens que estavam perto dele: — O que será dado ao homem que matar esse filisteu e livrar Israel de tal afronta? Quem é esse filisteu incircunciso para afrontar os exércitos do Deus vivo?
27 يَارَّا-د خَاسْ ڒْڭنْسْ س وَاوَاڒْ ذ إِجّنْ، نَّانْ: ”ذ مَانْ أَيَا إِ غَا إِتّْوَاڭّْ إِ ورْيَازْ نِّي ث إِ غَا إِغڒْبنْ.“
27 E o povo lhe repetiu as mesmas palavras, dizendo: — É isso que será dado ao homem que o matar.
28 ؤُمَاسْ أَمقّْرَانْ إِلِييَابْ إِسْڒَا أَسْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ. يَارْغَا ؤُخيّقْ ن إِلِييَابْ خْ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”مَايمِّي إِ د-ثهْوِيذْ شكْ ذَانِيثَا ؤُ مَانْ ونْ إِ ؤُمِي ثجِّيذْ ثَاحِيمَارْثْ ثَامژْيَانْثْ ن وُودْجِي ذِي ڒخْڒَا؟ نشّْ سّْنغْ أَعفَّارْ نّشْ ذ ثُوعفّْنَا ن وُوڒْ نّشْ، مِينْزِي شكْ ثهْوِيذْ-د ذَانِيثَا حِيمَا أَذْ ثخْزَارذْ غَارْ ؤُمنْغِي.“
28 Eliabe, o irmão mais velho, ouviu Davi falando com aqueles homens. Ele ficou irado com Davi e disse: — Por que você veio para cá? E com quem você deixou aquelas poucas ovelhas no deserto? Sei que você é presunçoso e mau. Você veio aqui só para ver a batalha.
29 ذَاوُوذْ إِنَّا: ”مِينْ ڭِّيغْ ڒخُّو عَاوذْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي مْغِيرْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ سّقْسِيغْ؟“
29 Davi respondeu: — O que foi que eu fiz agora? Apenas fiz uma pergunta.
30 نتَّا إِحيّذْ خَاسْ، إِرُوحْ غَارْ إِجّنْ نّغْنِي، إِسّقْسَا أَسقْسِي ذ إِجّنْ ؤُشَا يَارَّا-د خَاسْ ڒْڭنْسْ س وَاوَاڒْ ذ إِجّنْ أَمْ مَامّشْ د-أَرِّينْ نِيثْنِي ثْوَاڒَا ثَامزْوَارُوثْ.
30 Então Davi se desviou dele na direção de outro e fez a mesma pergunta. E o povo lhe deu a mesma resposta de antes.
31 نِيثْنِي سْڒَانْ إِ وَاوَاڒنْ إِ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ ذَاوُوذْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ خْ مَانْ أَيَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن شَاوُولْ ؤُ نتَّا إِجَّا أَذْ ث-إِ-د-أَوْينْ.
31 Alguns homens que tinham ouvido as palavras de Davi foram anunciá-las a Saul, que mandou chamar Davi.
32 إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ وَارْ إِتّفْشِيڒْ وُوڒْ نّسْ زڭْ ؤُفِيلِيسْطِينِي. أَمْسخَّارْ نّشْ أَذْ يُويُورْ أَذْ إِمّْنغْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.“
32 Davi disse a Saul: — Que ninguém desanime por causa dele. Este seu servo irá e lutará contra esse filisteu.
33 شَاوُولْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”شكْ وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثْرَاحذْ غَارْ ؤُفِيلِيسْطِينِي-أَيَا حِيمَا أَكِيذسْ ثمّنْغذْ، مَاغَارْ شكْ ذ أَحُوذْرِي عَاذْ، مَاشَا نتَّا ذ أَرْيَازْ أَعسْكَارِي زِي ثمْژِي نّسْ.“
33 Porém Saul disse a Davi: — Você não poderá ir contra esse filisteu para lutar contra ele. Você ainda é jovem, e ele é guerreiro desde a sua mocidade.
34 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”أَمْسخَّارْ نّشْ ثُوغَا يَاركّْوسْ ثَاحِيمَارْثْ ن وُودْجِي ن بَابَاسْ. مَاڒَا يُوسَا-د إِجّْ ن ويْرَاذْ نِيغْ إِجّْ ن دُّوبْ، ؤُشَا إِطّفْ إِجّنْ زڭْ وُودْجِي ن ثْحِيمَارْثْ،
34 Davi respondeu: — Este seu servo apascentava as ovelhas do pai. Quando vinha um leão ou um urso e levava um cordeiro do rebanho,
35 خنِّي ضْفَارغْ ث، وْثِيغْ ث ؤُ فكّغْ-د إِزْمَارْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. ڒَْامِي د-إِكَّارْ أَكِيذِي، شبَّارغْ أَسْ ذِي ثْمَارْثْ، وْثِيغْ ث ؤُشَا نْغِيغْ ث.
35 eu saía atrás dele, batia nele e livrava o cordeiro da sua boca. Se ele se levantava contra mim, eu o agarrava pela barba e o golpeava até matá-lo.
36 أَمْسخَّارْ نّشْ إِنْغَا أَيْرَاذْ ؤُڒَا ذ دُّوبْ. أَمُّو إِ غَا يِيڒِي أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي-أَيَا إِ وَارْ إِتّْوَاخثْننْ، أَذْ أَسْ ثمْسَارْ أَمْ إِ يِيجّْ ن زَّايْسنْ، مِينْزِي نتَّا إِسْثهْزَا زڭْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي إِدَّارنْ.“
36 Este seu servo matou tanto o leão como o urso. Este filisteu incircunciso será como um deles, porque afrontou os exércitos do Deus vivo.
37 إِنَّا ذَاوُوذْ عَاوذْ: ”سِيذِي ونِّي ذ أَيِي إِفكّنْ زڭْ إِشقْڒَاضنْ ن وَايْرَاذْ ؤُ زڭْ إِشقْڒَاضنْ ن دُّوبْ، أَذْ أَيِي إِفكّْ زڭْ ؤُفُوسْ ن أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا.“ خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ ذَاوُوذْ: ”ؤُيُورْ، أَذْ كِيذكْ يِيڒِي سِيذِي!“
37 E Davi continuou: — O Então Saul disse a Davi: — Vá, e que o
38 شَاوُولْ إِسّْيَارْضْ إِ ذَاوُوذْ أَرُّوضْ نّسْ ن ؤُمنْغِي، إِڭَّا أَسْ إِجّْ ن لْكَاسْكْ ن نّْحَاسْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُ إِحزّمْ أَسْ س يِيجّْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ.
38 Saul vestiu Davi com a sua própria armadura, pôs um capacete de bronze na cabeça dele, e o vestiu com uma couraça.
39 إِشدّْ ذَاوُوذْ سِّيفْ نّسْ ثِيوَا إِ وَارُّوضْ نّسْ، إِنْوَا أَذْ يُويُورْ شْوَايْثْ، مِينْزِي وَارْ ث إِقدْجبْعمَّارْصْ. خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ؤُيُورغْ ذِي ڒحْوَايجْ-أَ، وَارْ ت قدْجْبغْعمَّارْصْ!“ ؤُشَا ذَاوُوذْ إِسَّارْسْ إِ-ثنْثْ عَاوذْ.
39 Davi cingiu a espada sobre a armadura e tentou andar, pois jamais a havia usado. Então Davi disse a Saul: — Não posso andar com isto, porque nunca o usei. E Davi tirou aquilo de sobre si.
40 إِكْسِي أَعكَّازْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، إِخْضَارْ خمْسَا ن إِژْرَا إِحْنُونّْينْ زِي ثغْزَارْثْ ؤُشَا إِڭَّا إِ-ثنْ ذِي ثشْيَارْثْ نّسْ ن ثَاروْسَا إِ غَارسْ ثُوغَا، مَاشَا مَانِي ثنْ إِ غَا يَاوضْ ذغْيَا، ؤُ ثُوغَا إِدْجِييْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. أَمُّو إِ إِفّغْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.
40 Pegou o seu cajado na mão, escolheu cinco pedras lisas do ribeiro, e as pôs no alforje de pastor, que trazia consigo. E, com a sua funda na mão, foi na direção do filisteu.
41 أَفِيلِيسْطِينِي يُويُورْ، إِقَارّبْ-د غَارْ ذَاوُوذْ ؤُ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ثَاسدَّارْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِزْوَارْ أَسْ.
41 O filisteu também vinha caminhando e se aproximava de Davi, tendo à frente dele o seu escudeiro.
42 ؤُمِي د إِسّْڭعّذْ ؤُفِيلِيسْطِينِي ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا ذَاوُوذْ، إِسّحْقَارْ إِ-ث، مَاغَارْ ذَاوُوذْ ثُوغَا ذ أَحُوذْرِي عَاذْ، نتَّا ثُوغَا أَرُّوبْيُو ذ مُوصْبِيحْ إِ ڒْخزْرَاثْ.
42 O filisteu olhou e, vendo Davi, o desprezou, porque era apenas um moço ruivo e de boa aparência.
43 أَفِيلِيسْطِينِي إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”مَا نشّْ ذ إِجّْ ن وقْزِينْ، أَقَا شكْ ثُوسِيذْ-د غَارِي س إِكشْوَاضْ؟“ ؤُشَا أَفِيلِيسْطِينِي ثُوغَا إِنعّڒْ خْ ذَاوُوذْ غَارْ إِربِّيثنْ نّسْ.
43 O filisteu disse a Davi: — Será que eu sou um cachorro, para que você venha contra mim com pedaços de pau? E, pelos seus deuses, o filisteu amaldiçoou Davi.
44 إِنَّا ؤُفِيلِيسْطِينِي عَاوذْ إِ ذَاوُوذْ: ”أَسْ-د غَارِي، خنِّي نشّْ أَذْ وْشغْ أَيْسُومْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ ث صَارْضنْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ذ ڒْمَاڒْ ن ڒخْڒَا.“
44 E disse mais a Davi: — Venha aqui, que eu darei a sua carne às aves dos céus e aos animais do campo.
45 خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ ؤُفِيلِيسْطِينِي: ”شكْ ثُوسِيذْ-د غَارِي س سِّيفْ ذ لَانْسَا ذ ؤُحْرِيشْ، مَاشَا نشّْ ؤُسِيغْ-د غَاركْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل نِّي زِي ثسْثهزِّيذْ.“
45 Davi, porém, disse ao filisteu: — Você vem contra mim com espada, com lança e com escudo. Eu, porém, vou contra você em nome do
46 أَسّْ-أَ أَذْ شكْ إِڭّْ سِيذِي ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو. نشّْ أَذْ شكْغڒْبغْ. أَذْ أَشْ كّْسغْ أَزدْجِيفْ ؤُ ذڭْ وَاسّْ-أَ أَذْ وْشغْ ڒْخشْبَاثْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْثْ صَارْضنْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ذ ڒْمَاڒْ نْ ڒخْڒَا. مَارَّا دُّونشْثْ أَذْ ثسّنْ أَقَا إِسْرَائِيل غَارسْ إِجّْ ن أَربِّي.
46 Hoje mesmo o Senhor entregará você nas minhas mãos. Eu o matarei, cortarei a sua cabeça e hoje mesmo darei os cadáveres do arraial dos filisteus às aves dos céus e às feras da terra. E toda a terra saberá que há Deus em Israel.
47 ؤُڒَا ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ-أَ ن ڒْڭنْسْ أَذْ إِسّنْ أَقَا سِيذِي وَارْ إِتّْفكِّي س سِّيفْ ؤُڒَا س لَانْسَا، مَاغَارْ أَمنْغِي ن سِيذِي ؤُ نتَّا أَذْ شكْ إِڭّْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّغْ.“
47 Toda esta multidão saberá que o Senhor salva, não com espada, nem com lança. Porque do Senhor é a guerra, e ele entregará todos vocês nas nossas mãos.
48 ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي أَفِيلِيسْطِينِي إِكَّارْ، إِقَارّبْ-د غَارْ ذَاوُوذْ، ذَاوُوذْ إِڭَّا س ثَازْڒَا ؤُشَا يُوزّڒْ غَارْ ؤُسذِّي ن ڒْعسْكَارْ ن ڒعْذُو إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.
48 E aconteceu que, quando o filisteu se levantou e começou a se aproximar de Davi, este se apressou e, deixando as suas fileiras, correu de encontro ao filisteu.
49 إِوْثَا ذَاوُوذْ غَارْ ثشْيَارْثْ نّسْ ن ثَاروْسَا، إِكّسْ-د إِجّْ ن وژْرُو، إِحجَّارْ إِ-ث س إِدْجِييْ ؤُشَا إِڒْقفْ أَفِيلِيسْطِينِي ذِي ثنْيَارْثْ نّسْ. أَژْرُو إِنْذفْ إِ ثنْيَارْثْ نّسْ أَڒَامِي إِوْضَا نتَّا خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.
49 Davi meteu a mão no alforje, tirou dali uma pedra e, com a sua funda, a atirou contra o filisteu, atingindo-o na testa. A pedra se encravou na testa, e ele caiu com o rosto no chão.
50 أَمُّو إِ إِغْڒبْ ذَاوُوذْ خْ ؤُفِيلِيسْطِينِي س إِجّْ ن يِيدْجِييْ ذ إِجّْ ن وژْرُو. نتَّا إِڒْقفْ أَفِيلِيسْطِينِي، إِنْغَا إِ-ث. وَارْ غَارسْ ثُوغِي إِ ذَاوُوذْ قَاعْ سِّيفْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.
50 Assim Davi derrotou o filisteu, com uma funda e com uma pedra. Ele o derrubou e o matou. Não havia nenhuma espada na mão de Davi.
51 خنِّي يُوزّڒْ ذَاوُوذْ ذِينْ غَارْ ؤُفِيلِيسْطِينِي ؤُ ؤُمِي د-إِبدّْ زَّاثسْ، إِطّفْ سِّيفْ نّسْ، إِجْبذْ إِ-ث-إِ-د زڭْ وغْرَافْ، إِنْغَا إِ-ث، ؤُشَا إِقسّْ أَسْ أَزدْجِيفْ س سِّيفْ نّسْ. ؤُمِي ژْرِينْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، أَقَا بُو-ثغْرُوضْثْ نْسنْ إِمُّوثْ، أَروْڒنْ نِيثْنِي.
51 Por isso, Davi correu e, lançando-se sobre o filisteu, pegou a espada dele, tirou-a da bainha e o matou, cortando com ela a cabeça dele. Quando os filisteus viram que o seu herói estava morto, fugiram.
52 إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا كَّارنْ، سْغُوينْ أَڒَاغِي ن ؤُمنْغِي ؤُشَا ضْفَارنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ أَڒْ جَاثْ ؤُ أَڒْ ثِيوُّورَا ن عَاقْرُونْ. إِنِّي إِتّْوَانْغنْ زڭْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ وْضَانْ ذڭْ وبْرِيذْ زِي شَاعَارَايِيمْ أَڒْ جَاثْ ذ عَاقْرُونْ.
52 Então os homens de Israel e Judá se levantaram, deram um grito e perseguiram os filisteus até Gate e até os portões de Ecrom. E os filisteus caíram feridos pelo caminho, de Saaraim até Gate e até Ecrom.
53 أَوَارْنِي أَيَاعقْبنْ-د أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زڭْ وضْفَارْ س وشْنَاقْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا كشّْضنْ ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ.
53 Então os filhos de Israel voltaram da perseguição aos filisteus e saquearam os acampamentos deles.
54 إِكْسِي ذَاوُوذْ أَزدْجِيفْ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي، يِيوْيِي ث غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، مَاشَا ڒسْنَاحْ نّسْ إِڭَّا إِ-ثنْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ نّسْ.
54 Davi pegou a cabeça do filisteu e a levou para Jerusalém. Porém as armas dele Davi colocou em sua própria tenda.
55 ؤُمِي إِژْرَا شَاوُولْ أَقَا ذَاوُوذْ إِڭُّورْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي، إِنَّا نتَّا إِ أَبْنِيرْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ: ”ؤُمِي إِڭَّا مِّيسْ ؤُحُوذْرِي-يَا؟“ أَبْنِيرْ يَارَّا-د خَاسْ: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ، أَ أَجدْجِيذْ، نشّْ وَارْ ث سِّينغْ.“
55 Quando Saul viu Davi saindo para encontrar-se com o filisteu, perguntou a Abner, o comandante do exército: — Abner, aquele jovem é filho de quem? Abner respondeu: — Juro pela sua vida, ó rei, que não sei.
56 أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”سقْسَا خنِّي ؤُمِي إِڭَّا مِّيسْ ؤُحُوضْرِي-يَا!“
56 E o rei disse: — Então pergunte de quem esse jovem é filho.
57 ؤُمِي د-إِعْقبْ ذَاوُوذْ أَوَارْنِي إِ ؤُمِي ثُوغَا إِغْڒبْ خْ ؤُفِيلِيسْطِينِي، يِيوْيِي ث أَكِيذسْ أَبْنِيرْ، إِنْذهْ إِ-ث غَارْ شَاوُولْ. ذَاوُوذْ ثُوغَا غَارسْ عَاذْ أَزدْجِيفْ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.
57 Quando Davi voltou, depois de matar o filisteu, Abner o tomou e o levou à presença de Saul. Davi ainda trazia na mão a cabeça do filisteu.
58 شَاوُولْ إِسّقْسَا ث: ”ؤُمِي ثڭِّيذْ مِّيسْ شكْ، أَ أَحُوذْرِي؟“ ذَاوُوذْ يَارَّا-د خَاسْ: ”مِّيسْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ، ن يَاسَّا زِي بَايْثْ-لَاحْمْ.“
58 Então Saul lhe perguntou: — Meu jovem, de quem você é filho? Davi respondeu: — Sou filho de seu servo Jessé, o belemita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.