1 Samuel 17
rifa (RIFA) vs NVT
1 إِفِيلِيسْطِينِييّنْ سّْمُوننْ ڒْعسْكَارَاثْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي ؤُ نِيثْنِي نّْيَارْونْ غَارْ سُوكُو ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا. وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ جَارْ سُوكُو ذ عَازِيقَّا غَارْ أَفَاسْ-ذَامِّيمْ.
1 Os filisteus reuniram seu exército para a batalha e acamparam em Efes-Damim, entre Socó, em Judá, e Azeca.
2 ؤُڒَا ذ شَاوُولْ ذ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل نّْيَارْونْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي ثغْزُورْثْ ن إِلَا. نِيثْنِي سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي قِيبَاتْشْ إِ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.
2 Em resposta, Saul reuniu as tropas israelitas perto do vale de Elá.
3 إِفِيلِيسْطِينِييّنْ بدّنْ خْ وذْرَارْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ-أَ ؤُ إِسْرَائِيل إِيّنْ بدّنْ خْ وذْرَارْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ نِّي ؤُ ثَاغْزُورْثْ ثُوغَا جَارْ أَسنْ.
3 Assim, os filisteus e os israelitas ficaram frente a frente, em colinas opostas, com o vale entre eles.
4 خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن ؤُعسْكَارِي ذ أَزعَّامْ زِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، قَّارنْ أَسْ جُولِييَاثْ. ثُوغَا-ث زِي جَاثْ. ڒُْوعْڒَا نّسْ ستَّا ن إِغَادْجنْ ذ إِجّْ ن وزْينْ ن ؤُغِيڒْ.
4 Então Golias, um guerreiro filisteu de Gate, saiu das fileiras do exército filisteu. Ele tinha 2,90 metros de altura,
5 خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ثُوغَا إِجّْ ن لْكَاسْكْ ن نّْحَاسْ، ؤُ نتَّا يَارْضْ أَرُّوضْ ن وُوزَّاڒْ ن ؤُعسْكَارِي س ثقْشُورِينْ. ثُوغَا ڒوْزنْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ خمْسَا-أَڒَافْ شِيقْلُو ن نّْحَاسْ.
5 usava um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas de bronze que pesava sessenta quilos.
6 نتَّا ثُوغَا غَارسْ إِسڒْقَانْ ن إِفَادّنْ ن نّْحَاسْ إِ ؤُحطُّو ن إِضَارنْ ؤُ جَارْ ثْغَارْضِينْ نّسْ يَارْبُو إِجّْ ن ؤُحْرِيشْ ن نّْحَاسْ.
6 Também usava caneleiras de bronze e carregava no ombro um dardo de bronze.
7 أَعْمُوذْ ن لَانْسَا نّسْ ثُوغَا ث أَمْ يِيجّْ ن ؤُكشُّوضْ ن ؤُخيّضْ ؤُ ثِيخفْثْ ن وُوزَّاڒْ ن لَانْسَا نّسْ ثوْزنْ ستَّا-مْيَا شِيقْلُو ن وُوزَّاڒْ ؤُ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ثَاسدَّارْثْ نّسْ ثَامقّْرَانْثْ ن ؤُعسْكَارِي إِزْوَارْ أَسْ.
7 A haste de sua lança era pesada e grossa, como o eixo de um tear, e a ponta de ferro da lança pesava cerca de sete quilos. Seu escudeiro caminhava à frente dele.
8 نتَّا ثُوغَا إِبدّْ ذِينْ، إِڒَاغَا إِ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي إِ د-ثفّْغمْ ؤُ ثْسدّمْ إِخفْ نْومْ إِ ؤُمنْغِي؟ وَارْ إِدْجِي نشّْ ذ أَفِيلِيسْطِينِي ؤُ كنِّيوْ ذ إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ؟ فَارْزمْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِ كنِّيوْ ونِّي غَارِي د غَا إِهْوَانْ.
8 Golias parou e gritou para as tropas israelitas: “Por que saíram todos para lutar? Eu sou filisteu, e vocês são servos de Saul. Escolham um homem para vir aqui e lutar comigo!
9 مْڒِي خَافِي إِزمَّارْ ذڭْ ؤُمنْغِي، أَذْ أَيِي إِوّثْ، خنِّي نشِّينْ أَذْ نِيڒِي ذ إِمْسخَّارنْ نْومْ، مَاشَا مَاڒَا نشّْ أَربْحغْ ؤُشَا أَذْ خَاسْغڒْبغْ، خنِّي كنِّيوْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِمْسخَّارنْ نّغْ، أَذْ أَنغْ ثْسخَّارمْ.“
9 Se ele me matar, seremos seus escravos. Mas, se eu o matar, vocês serão nossos escravos!
10 إِنَّا ؤُفِيلِيسْطِينِي عَاوذْ: ”ذڭْ وَاسّْ-أَ سْثهْزِيغْ زڭْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ’أوْشْ أَيِي إِجّْ ن ورْيَازْ مَاحنْذْ أَذْ نمّْنغْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا!‘ “
10 Desafio hoje os exércitos de Israel. Mandem um homem para lutar comigo!”.
11 شَاوُولْ ذ مَارَّا إِسْرَائِيل سْڒَانْ أَوَاڒنْ-أَ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي ؤُشَا نّْخڒْعنْ ؤُ ڭّْوذنْ أَطَّاسْ.
11 Quando Saul e os israelitas ouviram isso, ficaram aterrorizados e muito abalados.
12 ذَاوُوذْ ثُوغَا ذ مِّيسْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ زِي إِفْرَاثَا، زِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا، قَّارنْ أَسْ يَاسَّا. نتَّا ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن إِحنْجِيرنْ ؤُ ذڭْ وُوسَّانْ ن شَاوُولْ ثُوغَا حسّْبنْ ث ذ أَوسَّارْ ؤُمِي د-يُوسَا جَارْ يرْيَازنْ.
12 Davi era filho de Jessé, efrateu de Belém, na terra de Judá. Na época do rei Saul, Jessé já era idoso e tinha oito filhos.
13 ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ إِمقّْرَاننْ ن يَاسَّا ضْفَارنْ شَاوُولْ غَارْ ؤُمنْغِي. إِسْمَاونْ ن ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِنِّي د-إِفّْغنْ غَارْ ؤُمنْغِي، أَقَا أَثنْ إِلِييَابْ، أَمنْزُو، ؤُ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ذ أَبِينَاذَابْ ؤُ ونِّي وِيسّْ ثْڒَاثَا ذ شَامَّا.
13 Os três filhos mais velhos de Jessé — Eliabe, Abinadabe e Simeia — haviam se alistado no exército de Saul para lutar contra os filisteus.
14 ثُوغَا ذَاوُوذْ ذ أَمَاژُوژْ ؤُشَا ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ إِمقّْرَاننْ ثُوغَا ضْفَارنْ شَاوُولْ.
14 Davi era o mais novo. Seus três irmãos mais velhos seguiam o exército de Saul,
15 ذَاوُوذْ ثُوغَا إِنُّومْ إِتّْرَاحْ ذِينِّي ؤُ خنِّي إِتَّارڭّْوحْ-د زِي شَاوُولْ، حِيمَا أَذْ يَارْوسْ ؤُدْجِي ن بَابَاسْ ذِي بَايْثْ-لَاحْمْ.
15 enquanto Davi ia e voltava para ajudar seu pai a cuidar das ovelhas em Belém.
16 أَفِيلِيسْطِينِي ثُوغَا إِتَّاسْ-د غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُ غَارْ ثْمذِّيثْ، إِسّْشَانْ إِخفْ نّسْ ذِينْ، أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ.
16 Durante quarenta dias, pela manhã e à tarde, o guerreiro filisteu se apresentava diante do exército israelita e o desafiava.
17 إِنَّا يَاسَّا إِ مِّيسْ ذَاوُوذْ: ”كْسِي عَافَاكْ إِ أَيْثْمَاشْ إِجّْ ن إِفَا ن ثغْوَاوِينْ-أَ ذعشْرَا ن ثشْنِيفِينْ، أَوْيِي ثنْثْ ذغْيَا غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ غَارْ أَيْثْمَاشْ.
17 Um dia, Jessé disse a Davi: “Leve depressa para seus irmãos que estão no acampamento este cesto com grãos tostados e estes dez pães.
18 ؤُعشْرَا ن ثْرُوسِّي ن ؤُغِي-يَا أَوْيِي ثنْثْ غَارْ ؤُمقّْرَانْ خْ وَاڒفْ. أَرْزُو خْ يَايْثْمَاشْ، مَا مْلِيحْ إِ إِدْجَانْ ؤُ أَوْيِي زَّايْسنْ إِشْثْ ن وضْمَانْ ذ جُّورّثْ ن ثُوذَارْثْ!“
18 Leve também estes dez queijos para o capitão deles. Veja como estão seus irmãos e traga notícias deles”.
19 شَاوُولْ ذ أَيْثْمَاسْ ذ مَارَّا إِرْيَازْأنْ ن إِسْرَائِيل، ثُوغَا تّْمنْغَانْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذِي ثغْزُورْثْ ن إِلَا.
19 Os irmãos de Davi estavam com Saul e o exército israelita no vale de Elá, lutando contra os filisteus.
20 إِكَّارْ ذَاوُوذْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ، إِجَّا ثْحِيمَارْثْ ن وُودْجِي غَارْ إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ ؤُ يِيوِي مَارَّا أَيَا أَكِيذسْ ؤُشَا يُويُورْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِ ذ أَسْ ث يُومُورْ يَاسَّا. ؤُمِي د-يِيوضْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن إِكَارُّوثنْ، ڒخْذنِّي إِ إِفّغْ ڒْعسْكَارْ غَارْ ؤُسذِّي ن ؤُمنْغِي، بْذَانْ أَذْ سْغُوينْ س إِغُويَّانْ ن ؤُمنْغِي.
20 Davi deixou as ovelhas com outro pastor e, na manhã seguinte, partiu bem cedo com os presentes, como Jessé havia ordenado. Chegou ao acampamento quando o exército israelita saía para o campo de batalha com gritos de guerra.
21 إِسْرَائِيل ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي، أَغمْبُوبْ ن إِجّْ ن ؤُسذِّي ذڭْ ؤُغمْبُوبْ ن إِجّْ ن ؤُسذِّي نّغْنِي.
21 Logo, filisteus e israelitas estavam frente a frente, exército contra exército.
22 ذَاوُوذْ إِجَّا ڒحْوَايجْ نِّي غَارسْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ ن ڒحْوَايجْ ؤُشَا يُوزّڒْ غَارْ ؤُسذِّي ن ڒْعسْكَارْ. ؤُمِي ذِينْ يِيوضْ، إِسّقْسَا خْ يَايْثْمَاسْ مَامّشْ دْجَانْ نِيثْنِي.
22 Davi deixou suas coisas com o responsável pelos suprimentos e correu até a frente de batalha para saudar seus irmãos.
23 ڒَْامِي ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِسَّاوَاڒْ، خْزَارْ، إِفّغْ-د ؤُمْجَاهذْ أَزعَّامْ نِّي، قَّارنْ أَسْ جُولْيَاثْ زِي جَاثْ، زِي ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. نتَّا إِسِّيوڒْ س وَاوَاڒنْ ذ إِجّنْ ؤُ ذَاوُوذْ إِسْڒَا خَاسْ.
23 Enquanto falava com eles, Golias, o guerreiro filisteu de Gate, saiu das fileiras do exército filisteu. Davi o ouviu gritar seu desafio habitual.
24 ؤُمِي ژْرِينْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل أَرْيَازْ نِّي، أَروْڒنْ. نِيثْنِي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ.
24 Quando os israelitas viram Golias, começaram a fugir, apavorados.
25 نَّانْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل: ”مَا ثژْرِيمْ كنِّيوْ مَامّشْ إِ د-إِڭعّذْ ورْيَازْ نِّي؟ نتَّا إِڭعّذْ-د حِيمَا أَذْ إِسْثهْزَا زِي إِسْرَائِيل. أَرْيَازْ ونِّي ث إِ غَا إِغڒْبنْ، أَذْ ث يَارّْ ؤُجدْجِيذْ ذ بُو-وَاڭْڒَا أَمقّْرَانْ. نتَّا أَذْ أَسْ إِوْشْ يدْجِيسْ ؤُ أَذْ إِكّسْ خْ ڒَْادْجْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ضَّارِيبَا ذِي إِسْرَائِيل.“
25 “Vocês viram aquele homem?”, perguntavam uns aos outros. “Ele sai todos os dias para desafiar Israel. O rei ofereceu uma grande recompensa para quem o matar. Dará uma de suas filhas como esposa e isentará toda a família dele de pagar impostos!”
26 خنِّي إِسِّيوڒْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ إِنِّي غَارسْ د-إِبدّنْ، إِنَّا: ”مِينْ غَا إِتّْوَاڭّْ إِ ورْيَازْ نِّي إِ غَا إِوْثنْ أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا، ونِّي إِ غَا إِكّسْ أَسْثهْزِي خْ إِسْرَائِيل؟ مِينْ إِعْنَا أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا إِ وَارْ إِتّْوَاخثْننْ، أَقَا إِسْثهْزَا خْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي إِدَّارنْ؟“
26 Então Davi perguntou aos soldados que estavam por perto: “O que receberá o homem que matar esse filisteu e acabar com suas provocações contra Israel? Afinal de contas, quem é esse filisteu incircunciso para desafiar os exércitos do Deus vivo?”.
27 يَارَّا-د خَاسْ ڒْڭنْسْ س وَاوَاڒْ ذ إِجّنْ، نَّانْ: ”ذ مَانْ أَيَا إِ غَا إِتّْوَاڭّْ إِ ورْيَازْ نِّي ث إِ غَا إِغڒْبنْ.“
27 Os soldados repetiram o que tinham dito e confirmaram: “Sim, essa será a recompensa para quem o matar”.
28 ؤُمَاسْ أَمقّْرَانْ إِلِييَابْ إِسْڒَا أَسْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ. يَارْغَا ؤُخيّقْ ن إِلِييَابْ خْ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”مَايمِّي إِ د-ثهْوِيذْ شكْ ذَانِيثَا ؤُ مَانْ ونْ إِ ؤُمِي ثجِّيذْ ثَاحِيمَارْثْ ثَامژْيَانْثْ ن وُودْجِي ذِي ڒخْڒَا؟ نشّْ سّْنغْ أَعفَّارْ نّشْ ذ ثُوعفّْنَا ن وُوڒْ نّشْ، مِينْزِي شكْ ثهْوِيذْ-د ذَانِيثَا حِيمَا أَذْ ثخْزَارذْ غَارْ ؤُمنْغِي.“
28 Quando Eliabe, irmão mais velho de Davi, o ouviu falando com os soldados, ficou furioso e perguntou: “O que você está fazendo aqui? Não devia estar tomando conta daquelas poucas ovelhas? Conheço sua arrogância e suas más intenções. Você quer apenas ver a batalha!”.
29 ذَاوُوذْ إِنَّا: ”مِينْ ڭِّيغْ ڒخُّو عَاوذْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي مْغِيرْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ سّقْسِيغْ؟“
29 “O que eu fiz agora?”, disse Davi. “Só fiz uma pergunta!”
30 نتَّا إِحيّذْ خَاسْ، إِرُوحْ غَارْ إِجّنْ نّغْنِي، إِسّقْسَا أَسقْسِي ذ إِجّنْ ؤُشَا يَارَّا-د خَاسْ ڒْڭنْسْ س وَاوَاڒْ ذ إِجّنْ أَمْ مَامّشْ د-أَرِّينْ نِيثْنِي ثْوَاڒَا ثَامزْوَارُوثْ.
30 Então foi até outros soldados, fez a mesma pergunta e recebeu a mesma resposta.
31 نِيثْنِي سْڒَانْ إِ وَاوَاڒنْ إِ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ ذَاوُوذْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ خْ مَانْ أَيَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن شَاوُولْ ؤُ نتَّا إِجَّا أَذْ ث-إِ-د-أَوْينْ.
31 Alguém contou ao rei Saul o que Davi tinha dito, e o rei mandou chamá-lo.
32 إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ وَارْ إِتّفْشِيڒْ وُوڒْ نّسْ زڭْ ؤُفِيلِيسْطِينِي. أَمْسخَّارْ نّشْ أَذْ يُويُورْ أَذْ إِمّْنغْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.“
32 Davi disse a Saul: “Ninguém se preocupe por causa desse filisteu. Seu servo vai lutar contra ele”.
33 شَاوُولْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”شكْ وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثْرَاحذْ غَارْ ؤُفِيلِيسْطِينِي-أَيَا حِيمَا أَكِيذسْ ثمّنْغذْ، مَاغَارْ شكْ ذ أَحُوذْرِي عَاذْ، مَاشَا نتَّا ذ أَرْيَازْ أَعسْكَارِي زِي ثمْژِي نّسْ.“
33 Saul respondeu: “Você não conseguirá lutar contra esse filisteu e vencer! É apenas um rapaz, e ele é guerreiro desde a juventude”.
34 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”أَمْسخَّارْ نّشْ ثُوغَا يَاركّْوسْ ثَاحِيمَارْثْ ن وُودْجِي ن بَابَاسْ. مَاڒَا يُوسَا-د إِجّْ ن ويْرَاذْ نِيغْ إِجّْ ن دُّوبْ، ؤُشَا إِطّفْ إِجّنْ زڭْ وُودْجِي ن ثْحِيمَارْثْ،
34 Davi, porém insistiu: “Tomo conta das ovelhas de meu pai e, quando um leão ou um urso aparece para levar um cordeiro do rebanho,
35 خنِّي ضْفَارغْ ث، وْثِيغْ ث ؤُ فكّغْ-د إِزْمَارْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. ڒَْامِي د-إِكَّارْ أَكِيذِي، شبَّارغْ أَسْ ذِي ثْمَارْثْ، وْثِيغْ ث ؤُشَا نْغِيغْ ث.
35 vou atrás dele com meu cajado e tiro o cordeiro de sua boca. Se o animal me ataca, eu o seguro pela mandíbula e dou golpes nele com o cajado até ele morrer.
36 أَمْسخَّارْ نّشْ إِنْغَا أَيْرَاذْ ؤُڒَا ذ دُّوبْ. أَمُّو إِ غَا يِيڒِي أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي-أَيَا إِ وَارْ إِتّْوَاخثْننْ، أَذْ أَسْ ثمْسَارْ أَمْ إِ يِيجّْ ن زَّايْسنْ، مِينْزِي نتَّا إِسْثهْزَا زڭْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي إِدَّارنْ.“
36 Fiz isso com o leão e o urso, e farei o mesmo com esse filisteu incircunciso, pois ele desafiou os exércitos do Deus vivo!”.
37 إِنَّا ذَاوُوذْ عَاوذْ: ”سِيذِي ونِّي ذ أَيِي إِفكّنْ زڭْ إِشقْڒَاضنْ ن وَايْرَاذْ ؤُ زڭْ إِشقْڒَاضنْ ن دُّوبْ، أَذْ أَيِي إِفكّْ زڭْ ؤُفُوسْ ن أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا.“ خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ ذَاوُوذْ: ”ؤُيُورْ، أَذْ كِيذكْ يِيڒِي سِيذِي!“
37 E disse ainda: “O S enhor que me livrou das garras do leão e do urso também me livrará desse filisteu!”. Por fim, Saul consentiu. “Está bem, então vá”, disse. “E que o S
38 شَاوُولْ إِسّْيَارْضْ إِ ذَاوُوذْ أَرُّوضْ نّسْ ن ؤُمنْغِي، إِڭَّا أَسْ إِجّْ ن لْكَاسْكْ ن نّْحَاسْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُ إِحزّمْ أَسْ س يِيجّْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ.
38 Então Saul deu a Davi sua própria armadura, incluindo uma couraça e um capacete de bronze.
39 إِشدّْ ذَاوُوذْ سِّيفْ نّسْ ثِيوَا إِ وَارُّوضْ نّسْ، إِنْوَا أَذْ يُويُورْ شْوَايْثْ، مِينْزِي وَارْ ث إِقدْجبْعمَّارْصْ. خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ؤُيُورغْ ذِي ڒحْوَايجْ-أَ، وَارْ ت قدْجْبغْعمَّارْصْ!“ ؤُشَا ذَاوُوذْ إِسَّارْسْ إِ-ثنْثْ عَاوذْ.
39 Davi prendeu a espada sobre a armadura e tentou dar alguns passos, pois nunca tinha usado essas coisas. “Não consigo andar com tudo isso, pois não estou acostumado”, disse a Saul, e tirou a armadura.
40 إِكْسِي أَعكَّازْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، إِخْضَارْ خمْسَا ن إِژْرَا إِحْنُونّْينْ زِي ثغْزَارْثْ ؤُشَا إِڭَّا إِ-ثنْ ذِي ثشْيَارْثْ نّسْ ن ثَاروْسَا إِ غَارسْ ثُوغَا، مَاشَا مَانِي ثنْ إِ غَا يَاوضْ ذغْيَا، ؤُ ثُوغَا إِدْجِييْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. أَمُّو إِ إِفّغْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.
40 Pegou cinco pedras lisas de um riacho e as colocou em sua bolsa de pastor. Armado apenas com seu cajado e sua funda, foi enfrentar o filisteu.
41 أَفِيلِيسْطِينِي يُويُورْ، إِقَارّبْ-د غَارْ ذَاوُوذْ ؤُ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ثَاسدَّارْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِزْوَارْ أَسْ.
41 Golias, com seu escudeiro à frente, caminhava em direção a Davi,
42 ؤُمِي د إِسّْڭعّذْ ؤُفِيلِيسْطِينِي ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا ذَاوُوذْ، إِسّحْقَارْ إِ-ث، مَاغَارْ ذَاوُوذْ ثُوغَا ذ أَحُوذْرِي عَاذْ، نتَّا ثُوغَا أَرُّوبْيُو ذ مُوصْبِيحْ إِ ڒْخزْرَاثْ.
42 rindo com desprezo do belo jovem ruivo.
43 أَفِيلِيسْطِينِي إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”مَا نشّْ ذ إِجّْ ن وقْزِينْ، أَقَا شكْ ثُوسِيذْ-د غَارِي س إِكشْوَاضْ؟“ ؤُشَا أَفِيلِيسْطِينِي ثُوغَا إِنعّڒْ خْ ذَاوُوذْ غَارْ إِربِّيثنْ نّسْ.
43 Gritou para Davi: “Por acaso sou um cão para que você venha a mim com um pedaço de pau?”. E amaldiçoou Davi em nome de seus deuses.
44 إِنَّا ؤُفِيلِيسْطِينِي عَاوذْ إِ ذَاوُوذْ: ”أَسْ-د غَارِي، خنِّي نشّْ أَذْ وْشغْ أَيْسُومْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ ث صَارْضنْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ذ ڒْمَاڒْ ن ڒخْڒَا.“
44 “Venha cá, e darei sua carne às aves e aos animais selvagens!”, berrou Golias.
45 خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ ؤُفِيلِيسْطِينِي: ”شكْ ثُوسِيذْ-د غَارِي س سِّيفْ ذ لَانْسَا ذ ؤُحْرِيشْ، مَاشَا نشّْ ؤُسِيغْ-د غَاركْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل نِّي زِي ثسْثهزِّيذْ.“
45 Davi respondeu ao filisteu: “Você vem a mim com uma espada, uma lança e um dardo, mas eu vou enfrentá-lo em nome do S enhor dos Exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, que você desafiou.
46 أَسّْ-أَ أَذْ شكْ إِڭّْ سِيذِي ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو. نشّْ أَذْ شكْغڒْبغْ. أَذْ أَشْ كّْسغْ أَزدْجِيفْ ؤُ ذڭْ وَاسّْ-أَ أَذْ وْشغْ ڒْخشْبَاثْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْثْ صَارْضنْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ذ ڒْمَاڒْ نْ ڒخْڒَا. مَارَّا دُّونشْثْ أَذْ ثسّنْ أَقَا إِسْرَائِيل غَارسْ إِجّْ ن أَربِّي.
46 Hoje o S enhor entregará você em minhas mãos, e eu o matarei e cortarei sua cabeça. Então darei os cadáveres de seus homens às aves e aos animais selvagens, e o mundo todo saberá que há Deus em Israel!
47 ؤُڒَا ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ-أَ ن ڒْڭنْسْ أَذْ إِسّنْ أَقَا سِيذِي وَارْ إِتّْفكِّي س سِّيفْ ؤُڒَا س لَانْسَا، مَاغَارْ أَمنْغِي ن سِيذِي ؤُ نتَّا أَذْ شكْ إِڭّْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّغْ.“
47 E todos que estão aqui reunidos saberão que o S enhor salva seu povo, mas não com espada nem com lança. A batalha é do S enhor , e ele entregará vocês em nossas mãos!”.
48 ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي أَفِيلِيسْطِينِي إِكَّارْ، إِقَارّبْ-د غَارْ ذَاوُوذْ، ذَاوُوذْ إِڭَّا س ثَازْڒَا ؤُشَا يُوزّڒْ غَارْ ؤُسذِّي ن ڒْعسْكَارْ ن ڒعْذُو إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.
48 Quando o filisteu se aproximou para atacar, Davi foi correndo enfrentá-lo.
49 إِوْثَا ذَاوُوذْ غَارْ ثشْيَارْثْ نّسْ ن ثَاروْسَا، إِكّسْ-د إِجّْ ن وژْرُو، إِحجَّارْ إِ-ث س إِدْجِييْ ؤُشَا إِڒْقفْ أَفِيلِيسْطِينِي ذِي ثنْيَارْثْ نّسْ. أَژْرُو إِنْذفْ إِ ثنْيَارْثْ نّسْ أَڒَامِي إِوْضَا نتَّا خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.
49 Enfiou a mão na bolsa, pegou uma pedra e atirou-a com sua funda. A pedra acertou o filisteu na testa e ficou encravada ali. E Golias caiu com o rosto em terra.
50 أَمُّو إِ إِغْڒبْ ذَاوُوذْ خْ ؤُفِيلِيسْطِينِي س إِجّْ ن يِيدْجِييْ ذ إِجّْ ن وژْرُو. نتَّا إِڒْقفْ أَفِيلِيسْطِينِي، إِنْغَا إِ-ث. وَارْ غَارسْ ثُوغِي إِ ذَاوُوذْ قَاعْ سِّيفْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.
50 Assim, Davi venceu o filisteu e o matou com apenas uma funda e uma pedra, pois não tinha espada.
51 خنِّي يُوزّڒْ ذَاوُوذْ ذِينْ غَارْ ؤُفِيلِيسْطِينِي ؤُ ؤُمِي د-إِبدّْ زَّاثسْ، إِطّفْ سِّيفْ نّسْ، إِجْبذْ إِ-ث-إِ-د زڭْ وغْرَافْ، إِنْغَا إِ-ث، ؤُشَا إِقسّْ أَسْ أَزدْجِيفْ س سِّيفْ نّسْ. ؤُمِي ژْرِينْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، أَقَا بُو-ثغْرُوضْثْ نْسنْ إِمُّوثْ، أَروْڒنْ نِيثْنِي.
51 Em seguida, correu até o filisteu, puxou da bainha a espada dele e a usou para matá-lo e cortar-lhe a cabeça. Quando os filisteus viram que seu melhor guerreiro estava morto, deram meia-volta e fugiram.
52 إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا كَّارنْ، سْغُوينْ أَڒَاغِي ن ؤُمنْغِي ؤُشَا ضْفَارنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ أَڒْ جَاثْ ؤُ أَڒْ ثِيوُّورَا ن عَاقْرُونْ. إِنِّي إِتّْوَانْغنْ زڭْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ وْضَانْ ذڭْ وبْرِيذْ زِي شَاعَارَايِيمْ أَڒْ جَاثْ ذ عَاقْرُونْ.
52 Os soldados de Israel e de Judá soltaram um forte grito de vitória e perseguiram os filisteus até Gate e até os portões de Ecrom. E os corpos dos filisteus mortos e feridos ficaram espalhados pelo caminho de Saarim até Gate e Ecrom.
53 أَوَارْنِي أَيَاعقْبنْ-د أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زڭْ وضْفَارْ س وشْنَاقْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا كشّْضنْ ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ.
53 Então o exército israelita voltou e saqueou o acampamento abandonado dos filisteus.
54 إِكْسِي ذَاوُوذْ أَزدْجِيفْ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي، يِيوْيِي ث غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، مَاشَا ڒسْنَاحْ نّسْ إِڭَّا إِ-ثنْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ نّسْ.
54 (Davi levou a cabeça do filisteu para Jerusalém, mas guardou as armas dele em sua própria tenda.)
55 ؤُمِي إِژْرَا شَاوُولْ أَقَا ذَاوُوذْ إِڭُّورْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي، إِنَّا نتَّا إِ أَبْنِيرْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ: ”ؤُمِي إِڭَّا مِّيسْ ؤُحُوذْرِي-يَا؟“ أَبْنِيرْ يَارَّا-د خَاسْ: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ، أَ أَجدْجِيذْ، نشّْ وَارْ ث سِّينغْ.“
55 Quando Saul viu Davi sair para lutar contra os filisteus, perguntou a Abner, o comandante de seu exército: “Abner, quem é o pai desse rapaz?”. “Não faço ideia, ó rei!”, disse Abner.
56 أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”سقْسَا خنِّي ؤُمِي إِڭَّا مِّيسْ ؤُحُوضْرِي-يَا!“
56 “Então descubra quem é o pai dele!”, ordenou.
57 ؤُمِي د-إِعْقبْ ذَاوُوذْ أَوَارْنِي إِ ؤُمِي ثُوغَا إِغْڒبْ خْ ؤُفِيلِيسْطِينِي، يِيوْيِي ث أَكِيذسْ أَبْنِيرْ، إِنْذهْ إِ-ث غَارْ شَاوُولْ. ذَاوُوذْ ثُوغَا غَارسْ عَاذْ أَزدْجِيفْ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.
57 Assim que Davi voltou, depois de matar Golias, Abner o levou a Saul. Ele ainda carregava a cabeça do filisteu em suas mãos.
58 شَاوُولْ إِسّقْسَا ث: ”ؤُمِي ثڭِّيذْ مِّيسْ شكْ، أَ أَحُوذْرِي؟“ ذَاوُوذْ يَارَّا-د خَاسْ: ”مِّيسْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ، ن يَاسَّا زِي بَايْثْ-لَاحْمْ.“
58 Saul perguntou: “Quem é seu pai, meu rapaz?”. E Davi respondeu: “Sou filho de Jessé, que vive em Belém”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.