1 Samuel 17

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ سّْمُوننْ ڒْعسْكَارَاثْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي ؤُ نِيثْنِي نّْيَارْونْ غَارْ سُوكُو ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا. وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ جَارْ سُوكُو ذ عَازِيقَّا غَارْ أَفَاسْ-ذَامِّيمْ.

¹ Ora, os filisteus reuniram os seus exércitos para a batalha, e estavam reunidos em Socó, que pertence a Judá, e acamparam entre Socó e Azeca, em Efes-Damim.

² ؤُڒَا ذ شَاوُولْ ذ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل نّْيَارْونْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي ثغْزُورْثْ ن إِلَا. نِيثْنِي سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي قِيبَاتْشْ إِ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.

² E Saul e os homens de Israel estavam reunidos, e acamparam junto ao vale de Elá, e ordenaram a batalha contra os filisteus.

³ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ بدّنْ خْ وذْرَارْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ-أَ ؤُ إِسْرَائِيل إِيّنْ بدّنْ خْ وذْرَارْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ نِّي ؤُ ثَاغْزُورْثْ ثُوغَا جَارْ أَسنْ.

³ E os filisteus estavam de pé sobre um monte em um lado, e Israel estava de pé em um monte no outro lado; e entre eles havia um vale.

⁴ خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن ؤُعسْكَارِي ذ أَزعَّامْ زِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، قَّارنْ أَسْ جُولِييَاثْ. ثُوغَا-ث زِي جَاثْ. ڒُْوعْڒَا نّسْ ستَّا ن إِغَادْجنْ ذ إِجّْ ن وزْينْ ن ؤُغِيڒْ.

⁴ E ali saiu do acampamento dos filisteus um campeão, chamado Golias, de Gate, cuja altura era seis côvados e um palmo.

⁵ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ثُوغَا إِجّْ ن لْكَاسْكْ ن نّْحَاسْ، ؤُ نتَّا يَارْضْ أَرُّوضْ ن وُوزَّاڒْ ن ؤُعسْكَارِي س ثقْشُورِينْ. ثُوغَا ڒوْزنْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ خمْسَا-أَڒَافْ شِيقْلُو ن نّْحَاسْ.

⁵ E ele tinha um capacete de bronze sobre a sua cabeça, e estava armado com uma capa encouraçada; e o peso da capa era de cinco mil shekels de bronze.

⁶ نتَّا ثُوغَا غَارسْ إِسڒْقَانْ ن إِفَادّنْ ن نّْحَاسْ إِ ؤُحطُّو ن إِضَارنْ ؤُ جَارْ ثْغَارْضِينْ نّسْ يَارْبُو إِجّْ ن ؤُحْرِيشْ ن نّْحَاسْ.

⁶ E ele tinha caneleiras de bronze sobre as suas pernas, e um dardo de bronze entre os seus ombros.

⁷ أَعْمُوذْ ن لَانْسَا نّسْ ثُوغَا ث أَمْ يِيجّْ ن ؤُكشُّوضْ ن ؤُخيّضْ ؤُ ثِيخفْثْ ن وُوزَّاڒْ ن لَانْسَا نّسْ ثوْزنْ ستَّا-مْيَا شِيقْلُو ن وُوزَّاڒْ ؤُ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ثَاسدَّارْثْ نّسْ ثَامقّْرَانْثْ ن ؤُعسْكَارِي إِزْوَارْ أَسْ.

⁷ E a haste da sua lança era como um eixo de tecelão; e a ponta da sua lança pesava seiscentos shekels de ferro; e um que portava um escudo ia diante dele.

⁸ نتَّا ثُوغَا إِبدّْ ذِينْ، إِڒَاغَا إِ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي إِ د-ثفّْغمْ ؤُ ثْسدّمْ إِخفْ نْومْ إِ ؤُمنْغِي؟ وَارْ إِدْجِي نشّْ ذ أَفِيلِيسْطِينِي ؤُ كنِّيوْ ذ إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ؟ فَارْزمْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِ كنِّيوْ ونِّي غَارِي د غَا إِهْوَانْ.

⁸ E ele se pôs de pé e gritou aos exércitos de Israel, e disse-lhes: Por que saístes para ordenar a vossa batalha? Não sou eu um filisteu, e vós servos de Saul? Escolhei um homem para vós, e deixai-o descer até mim.

⁹ مْڒِي خَافِي إِزمَّارْ ذڭْ ؤُمنْغِي، أَذْ أَيِي إِوّثْ، خنِّي نشِّينْ أَذْ نِيڒِي ذ إِمْسخَّارنْ نْومْ، مَاشَا مَاڒَا نشّْ أَربْحغْ ؤُشَا أَذْ خَاسْغڒْبغْ، خنِّي كنِّيوْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِمْسخَّارنْ نّغْ، أَذْ أَنغْ ثْسخَّارمْ.“

⁹ Se ele for capaz de lutar comigo, e me matar, então seremos vossos servos; mas se eu prevalecer contra ele, e o matar, então vós sereis nossos servos, e nos servireis.

¹⁰ إِنَّا ؤُفِيلِيسْطِينِي عَاوذْ: ”ذڭْ وَاسّْ-أَ سْثهْزِيغْ زڭْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ’أوْشْ أَيِي إِجّْ ن ورْيَازْ مَاحنْذْ أَذْ نمّْنغْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا!‘ “

¹⁰ E o filisteu disse: Eu desafio os exércitos de Israel neste dia; dai-me um homem para que possamos lutar.

¹¹ شَاوُولْ ذ مَارَّا إِسْرَائِيل سْڒَانْ أَوَاڒنْ-أَ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي ؤُشَا نّْخڒْعنْ ؤُ ڭّْوذنْ أَطَّاسْ.

¹¹ Quando Saul e todos de Israel ouviram aquelas palavras do filisteu, eles ficaram desalentados, e grandemente temerosos.

¹² ذَاوُوذْ ثُوغَا ذ مِّيسْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ زِي إِفْرَاثَا، زِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا، قَّارنْ أَسْ يَاسَّا. نتَّا ثُوغَا غَارسْ ثْمنْيَا ن إِحنْجِيرنْ ؤُ ذڭْ وُوسَّانْ ن شَاوُولْ ثُوغَا حسّْبنْ ث ذ أَوسَّارْ ؤُمِي د-يُوسَا جَارْ يرْيَازنْ.

¹² Ora, Davi era o filho daquele efrateu de Belém de Judá, cujo nome era Jessé; e ele tinha oito filhos; e o homem seguia entre os homens como um velho nos dias de Saul.

¹³ ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ إِمقّْرَاننْ ن يَاسَّا ضْفَارنْ شَاوُولْ غَارْ ؤُمنْغِي. إِسْمَاونْ ن ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِنِّي د-إِفّْغنْ غَارْ ؤُمنْغِي، أَقَا أَثنْ إِلِييَابْ، أَمنْزُو، ؤُ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ذ أَبِينَاذَابْ ؤُ ونِّي وِيسّْ ثْڒَاثَا ذ شَامَّا.

¹³ E os três filhos mais velhos de Jessé foram e seguiram Saul para a batalha; e os nomes dos seus três filhos que foram para a batalha eram Eliabe, o primogênito, e depois dele, Abinadabe, e o terceiro, Samá.

¹⁴ ثُوغَا ذَاوُوذْ ذ أَمَاژُوژْ ؤُشَا ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ إِمقّْرَاننْ ثُوغَا ضْفَارنْ شَاوُولْ.

¹⁴ E Davi era o mais jovem; e os três mais velhos seguiram Saul.

¹⁵ ذَاوُوذْ ثُوغَا إِنُّومْ إِتّْرَاحْ ذِينِّي ؤُ خنِّي إِتَّارڭّْوحْ-د زِي شَاوُولْ، حِيمَا أَذْ يَارْوسْ ؤُدْجِي ن بَابَاسْ ذِي بَايْثْ-لَاحْمْ.

¹⁵ Davi, porém, foi e retornou de Saul para alimentar as ovelhas do seu pai em Belém.

¹⁶ أَفِيلِيسْطِينِي ثُوغَا إِتَّاسْ-د غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُ غَارْ ثْمذِّيثْ، إِسّْشَانْ إِخفْ نّسْ ذِينْ، أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ.

¹⁶ E o filisteu se aproximava pela manhã e ao anoitecer, e se apresentou durante quarenta dias.

¹⁷ إِنَّا يَاسَّا إِ مِّيسْ ذَاوُوذْ: ”كْسِي عَافَاكْ إِ أَيْثْمَاشْ إِجّْ ن إِفَا ن ثغْوَاوِينْ-أَ ذعشْرَا ن ثشْنِيفِينْ، أَوْيِي ثنْثْ ذغْيَا غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ غَارْ أَيْثْمَاشْ.

¹⁷ E Jessé disse a Davi, o seu filho: Toma agora para os teus irmãos um efa deste cereal tostado e estes dez pães, e corre até o campo aos teus irmãos;

¹⁸ ؤُعشْرَا ن ثْرُوسِّي ن ؤُغِي-يَا أَوْيِي ثنْثْ غَارْ ؤُمقّْرَانْ خْ وَاڒفْ. أَرْزُو خْ يَايْثْمَاشْ، مَا مْلِيحْ إِ إِدْجَانْ ؤُ أَوْيِي زَّايْسنْ إِشْثْ ن وضْمَانْ ذ جُّورّثْ ن ثُوذَارْثْ!“

¹⁸ e carrega estes dez queijos até o capitão de mil, e observa como vão os teus irmãos, e toma deles garantia.

¹⁹ شَاوُولْ ذ أَيْثْمَاسْ ذ مَارَّا إِرْيَازْأنْ ن إِسْرَائِيل، ثُوغَا تّْمنْغَانْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذِي ثغْزُورْثْ ن إِلَا.

¹⁹ Ora, Saul e eles, e todos os homens de Israel, estavam no vale de Elá, lutando contra os filisteus.

²⁰ إِكَّارْ ذَاوُوذْ زِيشْ غَارْ ثُوفُّوثْ، إِجَّا ثْحِيمَارْثْ ن وُودْجِي غَارْ إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ ؤُ يِيوِي مَارَّا أَيَا أَكِيذسْ ؤُشَا يُويُورْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِ ذ أَسْ ث يُومُورْ يَاسَّا. ؤُمِي د-يِيوضْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن إِكَارُّوثنْ، ڒخْذنِّي إِ إِفّغْ ڒْعسْكَارْ غَارْ ؤُسذِّي ن ؤُمنْغِي، بْذَانْ أَذْ سْغُوينْ س إِغُويَّانْ ن ؤُمنْغِي.

²⁰ E Davi se levantou cedo pela manhã, e deixou as ovelhas com um guardador, e pegou, e foi, como Jessé lhe havia ordenado; e ele veio até a trincheira, quando o exército estava avançando para a luta, e gritava para a batalha.

²¹ إِسْرَائِيل ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي، أَغمْبُوبْ ن إِجّْ ن ؤُسذِّي ذڭْ ؤُغمْبُوبْ ن إِجّْ ن ؤُسذِّي نّغْنِي.

²¹ Pois Israel e os filisteus haviam ordenado a batalha, exército contra exército.

²² ذَاوُوذْ إِجَّا ڒحْوَايجْ نِّي غَارسْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ ن ڒحْوَايجْ ؤُشَا يُوزّڒْ غَارْ ؤُسذِّي ن ڒْعسْكَارْ. ؤُمِي ذِينْ يِيوضْ، إِسّقْسَا خْ يَايْثْمَاسْ مَامّشْ دْجَانْ نِيثْنِي.

²² E Davi deixou a sua carruagem na mão do guardador da carruagem, e correu para o exército, e veio e saudou os seus irmãos.

²³ ڒَْامِي ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِسَّاوَاڒْ، خْزَارْ، إِفّغْ-د ؤُمْجَاهذْ أَزعَّامْ نِّي، قَّارنْ أَسْ جُولْيَاثْ زِي جَاثْ، زِي ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. نتَّا إِسِّيوڒْ س وَاوَاڒنْ ذ إِجّنْ ؤُ ذَاوُوذْ إِسْڒَا خَاسْ.

²³ E enquanto ele falava com eles, eis que surgiu ali o campeão, o filisteu de Gate, de nome Golias, dos exércitos dos filisteus, e falou segundo as mesmas palavras; e Davi as ouviu.

²⁴ ؤُمِي ژْرِينْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل أَرْيَازْ نِّي، أَروْڒنْ. نِيثْنِي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ.

²⁴ E quando viram o homem, todos os homens de Israel fugiram dele, e ficaram mui temerosos.

²⁵ نَّانْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل: ”مَا ثژْرِيمْ كنِّيوْ مَامّشْ إِ د-إِڭعّذْ ورْيَازْ نِّي؟ نتَّا إِڭعّذْ-د حِيمَا أَذْ إِسْثهْزَا زِي إِسْرَائِيل. أَرْيَازْ ونِّي ث إِ غَا إِغڒْبنْ، أَذْ ث يَارّْ ؤُجدْجِيذْ ذ بُو-وَاڭْڒَا أَمقّْرَانْ. نتَّا أَذْ أَسْ إِوْشْ يدْجِيسْ ؤُ أَذْ إِكّسْ خْ ڒَْادْجْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ضَّارِيبَا ذِي إِسْرَائِيل.“

²⁵ E os homens de Israel disseram: Vistes este homem que surgiu? Certamente ele subiu para desafiar Israel; e será que, o homem que o matar, o rei o enriquecerá com grandes riquezas, e lhe dará a sua filha, e fará livre a casa do seu pai em Israel.

²⁶ خنِّي إِسِّيوڒْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ إِنِّي غَارسْ د-إِبدّنْ، إِنَّا: ”مِينْ غَا إِتّْوَاڭّْ إِ ورْيَازْ نِّي إِ غَا إِوْثنْ أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا، ونِّي إِ غَا إِكّسْ أَسْثهْزِي خْ إِسْرَائِيل؟ مِينْ إِعْنَا أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا إِ وَارْ إِتّْوَاخثْننْ، أَقَا إِسْثهْزَا خْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي إِدَّارنْ؟“

²⁶ E Davi falou aos homens que estavam junto a ele, dizendo: O que será feito ao homem que matar este filisteu, e remover a vergonha de Israel? Pois, quem é este filisteu incircunciso, para que grite desafio aos exércitos do Deus vivo?

²⁷ يَارَّا-د خَاسْ ڒْڭنْسْ س وَاوَاڒْ ذ إِجّنْ، نَّانْ: ”ذ مَانْ أَيَا إِ غَا إِتّْوَاڭّْ إِ ورْيَازْ نِّي ث إِ غَا إِغڒْبنْ.“

²⁷ E o povo lhe respondeu desta maneira, dizendo: Assim será feito ao homem que o matar.

²⁸ ؤُمَاسْ أَمقّْرَانْ إِلِييَابْ إِسْڒَا أَسْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ. يَارْغَا ؤُخيّقْ ن إِلِييَابْ خْ ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”مَايمِّي إِ د-ثهْوِيذْ شكْ ذَانِيثَا ؤُ مَانْ ونْ إِ ؤُمِي ثجِّيذْ ثَاحِيمَارْثْ ثَامژْيَانْثْ ن وُودْجِي ذِي ڒخْڒَا؟ نشّْ سّْنغْ أَعفَّارْ نّشْ ذ ثُوعفّْنَا ن وُوڒْ نّشْ، مِينْزِي شكْ ثهْوِيذْ-د ذَانِيثَا حِيمَا أَذْ ثخْزَارذْ غَارْ ؤُمنْغِي.“

²⁸ E Eliabe, seu irmão mais velho, ouviu quando ele falou aos homens; e a ira de Eliabe acendeu-se contra Davi, e ele disse: Por que desceste para cá? E com quem deixaste aquelas poucas ovelhas no deserto? Eu conheço o teu orgulho, e a inconveniência do teu coração; pois desceste para que pudesses ver a batalha.

²⁹ ذَاوُوذْ إِنَّا: ”مِينْ ڭِّيغْ ڒخُّو عَاوذْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي مْغِيرْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ سّقْسِيغْ؟“

²⁹ E Davi disse: O que fiz eu agora? Não há uma causa?

³⁰ نتَّا إِحيّذْ خَاسْ، إِرُوحْ غَارْ إِجّنْ نّغْنِي، إِسّقْسَا أَسقْسِي ذ إِجّنْ ؤُشَا يَارَّا-د خَاسْ ڒْڭنْسْ س وَاوَاڒْ ذ إِجّنْ أَمْ مَامّشْ د-أَرِّينْ نِيثْنِي ثْوَاڒَا ثَامزْوَارُوثْ.

³⁰ E ele se virou dele para outro, e falou da mesma forma; e o povo lhe respondeu novamente da forma anterior.

³¹ نِيثْنِي سْڒَانْ إِ وَاوَاڒنْ إِ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ ذَاوُوذْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ خْ مَانْ أَيَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن شَاوُولْ ؤُ نتَّا إِجَّا أَذْ ث-إِ-د-أَوْينْ.

³¹ E quando as palavras que Davi falou foram ouvidas, eles as relataram diante de Saul; e ele mandou buscá-lo.

³² إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ وَارْ إِتّفْشِيڒْ وُوڒْ نّسْ زڭْ ؤُفِيلِيسْطِينِي. أَمْسخَّارْ نّشْ أَذْ يُويُورْ أَذْ إِمّْنغْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.“

³² E Davi disse a Saul: Que não falhe o coração de nenhum homem por causa dele; o teu servo irá e lutará contra este filisteu.

³³ شَاوُولْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”شكْ وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثْرَاحذْ غَارْ ؤُفِيلِيسْطِينِي-أَيَا حِيمَا أَكِيذسْ ثمّنْغذْ، مَاغَارْ شكْ ذ أَحُوذْرِي عَاذْ، مَاشَا نتَّا ذ أَرْيَازْ أَعسْكَارِي زِي ثمْژِي نّسْ.“

³³ E Saul disse a Davi: Tu não estás apto para ir contra este filisteu e contra ele lutar; pois não passas de um jovem, e ele um homem de guerra desde a sua mocidade.

³⁴ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”أَمْسخَّارْ نّشْ ثُوغَا يَاركّْوسْ ثَاحِيمَارْثْ ن وُودْجِي ن بَابَاسْ. مَاڒَا يُوسَا-د إِجّْ ن ويْرَاذْ نِيغْ إِجّْ ن دُّوبْ، ؤُشَا إِطّفْ إِجّنْ زڭْ وُودْجِي ن ثْحِيمَارْثْ،

³⁴ E Davi disse a Saul: O teu servo cuidava das ovelhas do seu pai, quando apareceu um leão, e um urso, e tomou um cordeiro do rebanho;

³⁵ خنِّي ضْفَارغْ ث، وْثِيغْ ث ؤُ فكّغْ-د إِزْمَارْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. ڒَْامِي د-إِكَّارْ أَكِيذِي، شبَّارغْ أَسْ ذِي ثْمَارْثْ، وْثِيغْ ث ؤُشَا نْغِيغْ ث.

³⁵ e eu saí atrás dele, e o feri, e o livrei da sua boca; e quando ele se levantou contra mim, eu o peguei pela barba, e o feri, e o matei.

³⁶ أَمْسخَّارْ نّشْ إِنْغَا أَيْرَاذْ ؤُڒَا ذ دُّوبْ. أَمُّو إِ غَا يِيڒِي أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي-أَيَا إِ وَارْ إِتّْوَاخثْننْ، أَذْ أَسْ ثمْسَارْ أَمْ إِ يِيجّْ ن زَّايْسنْ، مِينْزِي نتَّا إِسْثهْزَا زڭْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَربِّي إِدَّارنْ.“

³⁶ O teu servo matou tanto o leão, como o urso; e este filisteu incircunciso será como um deles, pois está desafiando os exércitos do Deus vivo.

³⁷ إِنَّا ذَاوُوذْ عَاوذْ: ”سِيذِي ونِّي ذ أَيِي إِفكّنْ زڭْ إِشقْڒَاضنْ ن وَايْرَاذْ ؤُ زڭْ إِشقْڒَاضنْ ن دُّوبْ، أَذْ أَيِي إِفكّْ زڭْ ؤُفُوسْ ن أَفِيلِيسْطِينِي-أَيَا.“ خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ ذَاوُوذْ: ”ؤُيُورْ، أَذْ كِيذكْ يِيڒِي سِيذِي!“

³⁷ Além disso, disse Davi: O SENHOR que me livrou da pata do leão, e da pata do urso, livrar-me-á da mão deste filisteu. E Saul disse a Davi: Vai, e o SENHOR seja contigo.

³⁸ شَاوُولْ إِسّْيَارْضْ إِ ذَاوُوذْ أَرُّوضْ نّسْ ن ؤُمنْغِي، إِڭَّا أَسْ إِجّْ ن لْكَاسْكْ ن نّْحَاسْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُ إِحزّمْ أَسْ س يِيجّْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ.

³⁸ E Saul armou Davi com a sua armadura, e colocou um capacete de bronze sobre a sua cabeça; também o armou com uma capa encouraçada.

³⁹ إِشدّْ ذَاوُوذْ سِّيفْ نّسْ ثِيوَا إِ وَارُّوضْ نّسْ، إِنْوَا أَذْ يُويُورْ شْوَايْثْ، مِينْزِي وَارْ ث إِقدْجبْعمَّارْصْ. خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ؤُيُورغْ ذِي ڒحْوَايجْ-أَ، وَارْ ت قدْجْبغْعمَّارْصْ!“ ؤُشَا ذَاوُوذْ إِسَّارْسْ إِ-ثنْثْ عَاوذْ.

³⁹ E Davi cingiu a sua espada sobre a sua armadura, e experimentou ir; pois ele não a tinha provado. E Davi disse a Saul: Não posso ir com estas coisas; pois não as provei. E Davi as tirou de si.

⁴⁰ إِكْسِي أَعكَّازْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، إِخْضَارْ خمْسَا ن إِژْرَا إِحْنُونّْينْ زِي ثغْزَارْثْ ؤُشَا إِڭَّا إِ-ثنْ ذِي ثشْيَارْثْ نّسْ ن ثَاروْسَا إِ غَارسْ ثُوغَا، مَاشَا مَانِي ثنْ إِ غَا يَاوضْ ذغْيَا، ؤُ ثُوغَا إِدْجِييْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. أَمُّو إِ إِفّغْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.

⁴⁰ E ele tomou na mão o seu cajado, e escolheu para si cinco pedras lisas do ribeiro, e as colocou em um alforje de pastor que ele tinha, em uma bolsa; e a sua funda estava na sua mão; e ele se aproximou do filisteu.

⁴¹ أَفِيلِيسْطِينِي يُويُورْ، إِقَارّبْ-د غَارْ ذَاوُوذْ ؤُ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ثَاسدَّارْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِزْوَارْ أَسْ.

⁴¹ E o filisteu avançou e se aproximou de Davi; e o homem que carregava o escudo ia adiante dele.

⁴² ؤُمِي د إِسّْڭعّذْ ؤُفِيلِيسْطِينِي ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا ذَاوُوذْ، إِسّحْقَارْ إِ-ث، مَاغَارْ ذَاوُوذْ ثُوغَا ذ أَحُوذْرِي عَاذْ، نتَّا ثُوغَا أَرُّوبْيُو ذ مُوصْبِيحْ إِ ڒْخزْرَاثْ.

⁴² E quando o filisteu olhou e viu Davi, ele o desdenhou; pois ele não passava de um jovem, ruivo e de boa aparência.

⁴³ أَفِيلِيسْطِينِي إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”مَا نشّْ ذ إِجّْ ن وقْزِينْ، أَقَا شكْ ثُوسِيذْ-د غَارِي س إِكشْوَاضْ؟“ ؤُشَا أَفِيلِيسْطِينِي ثُوغَا إِنعّڒْ خْ ذَاوُوذْ غَارْ إِربِّيثنْ نّسْ.

⁴³ E o filisteu disse a Davi: Sou eu um cão, para que venhas a mim com varas? E o filisteu amaldiçoou Davi em nome dos seus deuses.

⁴⁴ إِنَّا ؤُفِيلِيسْطِينِي عَاوذْ إِ ذَاوُوذْ: ”أَسْ-د غَارِي، خنِّي نشّْ أَذْ وْشغْ أَيْسُومْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ ث صَارْضنْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ذ ڒْمَاڒْ ن ڒخْڒَا.“

⁴⁴ E o filisteu disse a Davi: Vem até mim, e eu darei a tua carne às aves do céu, e aos animais do campo.

⁴⁵ خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ ؤُفِيلِيسْطِينِي: ”شكْ ثُوسِيذْ-د غَارِي س سِّيفْ ذ لَانْسَا ذ ؤُحْرِيشْ، مَاشَا نشّْ ؤُسِيغْ-د غَاركْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل نِّي زِي ثسْثهزِّيذْ.“

⁴⁵ Então disse Davi ao filisteu: Tu vens a mim com uma espada, e com uma lança, e com um escudo; mas eu vou a ti em nome do SENHOR dos Exércitos, o Deus dos Exércitos de Israel, a quem tu desafiaste.

⁴⁶ أَسّْ-أَ أَذْ شكْ إِڭّْ سِيذِي ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو. نشّْ أَذْ شكْغڒْبغْ. أَذْ أَشْ كّْسغْ أَزدْجِيفْ ؤُ ذڭْ وَاسّْ-أَ أَذْ وْشغْ ڒْخشْبَاثْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْثْ صَارْضنْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ذ ڒْمَاڒْ نْ ڒخْڒَا. مَارَّا دُّونشْثْ أَذْ ثسّنْ أَقَا إِسْرَائِيل غَارسْ إِجّْ ن أَربِّي.

⁴⁶ Neste dia o SENHOR te entregará na minha mão; e eu te ferirei, e arrancarei de ti a cabeça; e darei as carcaças dos exércitos dos filisteus neste dia para as aves do céu, e para os animais selvagens da terra, para que toda a terra possa saber que há um Deus em Israel.

⁴⁷ ؤُڒَا ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ-أَ ن ڒْڭنْسْ أَذْ إِسّنْ أَقَا سِيذِي وَارْ إِتّْفكِّي س سِّيفْ ؤُڒَا س لَانْسَا، مَاغَارْ أَمنْغِي ن سِيذِي ؤُ نتَّا أَذْ شكْ إِڭّْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّغْ.“

⁴⁷ E toda esta assembleia saberá que o SENHOR não salva com espada e lança; pois a batalha é do SENHOR, e ele te entregará nas nossas mãos.

⁴⁸ ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي أَفِيلِيسْطِينِي إِكَّارْ، إِقَارّبْ-د غَارْ ذَاوُوذْ، ذَاوُوذْ إِڭَّا س ثَازْڒَا ؤُشَا يُوزّڒْ غَارْ ؤُسذِّي ن ڒْعسْكَارْ ن ڒعْذُو إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي.

⁴⁸ E sucedeu que, quando o filisteu se levantou, e veio e se aproximou para se encontrar com Davi, Davi se apressou e correu em direção ao exército para encontrar o filisteu.

⁴⁹ إِوْثَا ذَاوُوذْ غَارْ ثشْيَارْثْ نّسْ ن ثَاروْسَا، إِكّسْ-د إِجّْ ن وژْرُو، إِحجَّارْ إِ-ث س إِدْجِييْ ؤُشَا إِڒْقفْ أَفِيلِيسْطِينِي ذِي ثنْيَارْثْ نّسْ. أَژْرُو إِنْذفْ إِ ثنْيَارْثْ نّسْ أَڒَامِي إِوْضَا نتَّا خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

⁴⁹ E Davi pôs a sua mão na sua bolsa, e dali tomou uma pedra, e a atirou, e feriu o filisteu na sua testa, de modo que a pedra afundou-se na sua testa; e ele caiu com a sua face em terra.

⁵⁰ أَمُّو إِ إِغْڒبْ ذَاوُوذْ خْ ؤُفِيلِيسْطِينِي س إِجّْ ن يِيدْجِييْ ذ إِجّْ ن وژْرُو. نتَّا إِڒْقفْ أَفِيلِيسْطِينِي، إِنْغَا إِ-ث. وَارْ غَارسْ ثُوغِي إِ ذَاوُوذْ قَاعْ سِّيفْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.

⁵⁰ Assim, Davi prevaleceu sobre o filisteu com uma funda e com uma pedra, e feriu o filisteu, e o matou; porém não havia espada na mão de Davi.

⁵¹ خنِّي يُوزّڒْ ذَاوُوذْ ذِينْ غَارْ ؤُفِيلِيسْطِينِي ؤُ ؤُمِي د-إِبدّْ زَّاثسْ، إِطّفْ سِّيفْ نّسْ، إِجْبذْ إِ-ث-إِ-د زڭْ وغْرَافْ، إِنْغَا إِ-ث، ؤُشَا إِقسّْ أَسْ أَزدْجِيفْ س سِّيفْ نّسْ. ؤُمِي ژْرِينْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، أَقَا بُو-ثغْرُوضْثْ نْسنْ إِمُّوثْ، أَروْڒنْ نِيثْنِي.

⁵¹ Assim Davi correu e se pôs de pé em cima do filisteu, e tomou a sua espada, sacou-a da sua bainha e o matou, e com ela ele cortou sua cabeça. E quando os filisteus viram que o seu campeão estava morto, eles fugiram.

⁵² إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا كَّارنْ، سْغُوينْ أَڒَاغِي ن ؤُمنْغِي ؤُشَا ضْفَارنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ أَڒْ جَاثْ ؤُ أَڒْ ثِيوُّورَا ن عَاقْرُونْ. إِنِّي إِتّْوَانْغنْ زڭْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ وْضَانْ ذڭْ وبْرِيذْ زِي شَاعَارَايِيمْ أَڒْ جَاثْ ذ عَاقْرُونْ.

⁵² E os homens de Israel e de Judá levantaram, e gritaram, e perseguiram os filisteus, até chegar ao vale, e aos portões de Ecrom. E os feridos dos filisteus caíram pelo caminho de Saaraim, até Gate e até Ecrom.

⁵³ أَوَارْنِي أَيَاعقْبنْ-د أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زڭْ وضْفَارْ س وشْنَاقْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا كشّْضنْ ڒمْرَاڭحْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ.

⁵³ E os filhos de Israel retornaram da perseguição aos filisteus, e espoliaram as suas tendas.

⁵⁴ إِكْسِي ذَاوُوذْ أَزدْجِيفْ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي، يِيوْيِي ث غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، مَاشَا ڒسْنَاحْ نّسْ إِڭَّا إِ-ثنْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ نّسْ.

⁵⁴ E Davi tomou a cabeça do filisteu, e a trouxe a Jerusalém; mas colocou a sua armadura na sua tenda.

⁵⁵ ؤُمِي إِژْرَا شَاوُولْ أَقَا ذَاوُوذْ إِڭُّورْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ؤُفِيلِيسْطِينِي، إِنَّا نتَّا إِ أَبْنِيرْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ: ”ؤُمِي إِڭَّا مِّيسْ ؤُحُوذْرِي-يَا؟“ أَبْنِيرْ يَارَّا-د خَاسْ: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ، أَ أَجدْجِيذْ، نشّْ وَارْ ث سِّينغْ.“

⁵⁵ E quando Saul viu Davi avançar contra o filisteu, ele disse a Abner, o capitão do exército: Abner, este jovem é filho de quem? E Abner disse: Como vive a tua alma, ó rei, não sei dizer.

⁵⁶ أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”سقْسَا خنِّي ؤُمِي إِڭَّا مِّيسْ ؤُحُوضْرِي-يَا!“

⁵⁶ E o rei disse: Investiga quem é o pai desse rapaz.

⁵⁷ ؤُمِي د-إِعْقبْ ذَاوُوذْ أَوَارْنِي إِ ؤُمِي ثُوغَا إِغْڒبْ خْ ؤُفِيلِيسْطِينِي، يِيوْيِي ث أَكِيذسْ أَبْنِيرْ، إِنْذهْ إِ-ث غَارْ شَاوُولْ. ذَاوُوذْ ثُوغَا غَارسْ عَاذْ أَزدْجِيفْ ن ؤُفِيلِيسْطِينِي ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.

⁵⁷ E quando Davi retornava do massacre do filisteu, Abner o tomou, e o trouxe diante de Saul, com a cabeça do filisteu na sua mão.

⁵⁸ شَاوُولْ إِسّقْسَا ث: ”ؤُمِي ثڭِّيذْ مِّيسْ شكْ، أَ أَحُوذْرِي؟“ ذَاوُوذْ يَارَّا-د خَاسْ: ”مِّيسْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ، ن يَاسَّا زِي بَايْثْ-لَاحْمْ.“

⁵⁸ E Saul lhe disse: De quem tu és filho, jovem homem? E Davi respondeu: Sou filho do teu servo Jessé, o belemita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 17 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →