1 Reis 22

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا حْضَانْ نِيثْنِي ڒْهُوذْنثْ، وَارْ ذِينْ ثُوغِي أَمنْغِي جَارْ أَرَامْ ذ إِسْرَائِيل.

¹ Durante três anos não houve guerra entre a Síria e Israel.

² ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، ڒَامِي د-إِهْوَا يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ،

² Mas no terceiro ano, Josafá, rei de Judá, foi visitar o rei de Israel.

³ أَقَا أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”مَا ثسّْنمْ أَقَا رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نّغْ؟ مَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نحْضَا ڒْهُوذْنثْ، وَارْ ثنْ نتّكّسْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ؟“

³ Este havia perguntado aos seus oficiais: "Por acaso vocês não sabem que Ramote-Gileade nos pertence, e ainda assim não estamos fazendo nada para retomá-la do rei da Síria? "

⁴ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا إِ يَاهُوشَافَاطْ ”زعْمَا أَذْ كِيذِي ثفّْغذْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَمْ شكْ، ڒْڭنْسْ إِنُو أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ، إِيْسَانْ إِنُو أَمْ ييْسَانْ نّشْ.“

⁴ Então perguntou a Josafá: "Irás comigo lutar contra Ramote-Gileade? " Josafá respondeu ao rei de Israel: "Sou como tu, e meu povo é como o teu povo, e os meus cavalos são como se fossem teus".

⁵ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ عَاوذْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”سقْسَا عَافَاكْ أَسّْ-أَ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي.“

⁵ Mas acrescentou: "Peço-te que busques primeiro o conselho do Senhor".

⁶ خنِّي إِسّْمُونْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَابِييّنْ، عْڒَاحَاڒْ أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَذْ فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ث جّغْ؟“ نِيثْنِي نَّانْ: ”ڭعّذْ، مَاغَارْ سِيذِي إِنُو أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

⁶ Então o rei de Israel reuniu quatrocentos profetas, e lhes perguntou: "Devo ir à guerra contra Ramote-Gileade, ou não? " Eles responderam: "Sim, pois o Senhor a entregará nas mãos do rei".

⁷ مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِنَّا: ”مَا وَارْ ذَا شَا إِجّْ ن ؤُنَابِي ن سِيذِي، مَاحنْذْ أَذْ نْزمَّارْ أَذْ ث نسّقْسَا نشِّينْ؟“

⁷ Josafá, porém, perguntou: "Não existe aqui mais nenhum profeta do Senhor, a quem possamos consultar? "

⁸ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أَقَا عَاذْ ذَا إِجّْ ن ورْيَازْ إِ زَّايسْ نْزمَّارْ أَذْ نسّقْسَا سِيذِي. مَاشَا نشّْ شَارْهغْ ث، مَاغَارْ نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِتّْنبَّاعمَّارْصْ س مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ. أَقَا-ث ذ مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ: ”وَارْ إِدْجِي أَمُّو إِ غَا إِسِّيوڒْ أَجدْجِيذْ!“

⁸ O rei de Israel respondeu a Josafá: "Ainda há um homem por meio de quem podemos consultar o Senhor, mas eu o odeio, porque nunca profetiza coisas boas a meu respeito, mas sempre coisas ruins. É Micaías, filho de Inlá". "O rei não deveria dizer isso", Josafá respondeu.

⁹ خنِّي إِڒَاغَا-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يِيجّْ ن ؤُمْسخَّارْ أَمْشنّعْ، إِنَّا: ”ذغْيَا، أَوِي-د مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا!“

⁹ Então o rei de Israel chamou um dos seus oficiais e disse: "Traga Micaías, filho de Inlá, imediatamente".

¹⁰ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، قِّيمنْ ذِينْ، كُوڒْ إِجّْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، يَارْضنْ س وَارُّوضْ ن إِجدْجِيذنْ خْ وَازَّايْ ن ؤُنذْرَارْ غَارْ ؤُقمُّومْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ن سَامَارْيَا ؤُ مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.

¹⁰ Usando vestes reais, o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam sentados em seus tronos, na eira, junto à porta de Samaria, e todos os profetas estavam profetizando em transe diante deles.

¹¹ صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، ثُوغَا إِڭَّا إِ إِخفْ نّسْ أَشَّاونْ ن وُوزَّاڒْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِنَّا سِيذِي: ’س يِينَا إِ غَا ثسّْنُوقّْبذْ أَيْثْ ن أَرَامْ أَڒْ ثنْ غَا ثقْضِيضْ.‘ “

¹¹ E Zedequias, filho de Quenaaná, tinha feito chifres de ferro, e declarou: "Assim diz o Senhor: ‘Com estes chifres tu ferirás os arameus até que sejam destruídos’ ".

¹² مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ كِيفْكِيفْ، نَّانْ: ”ڭعّذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹² Todos os outros profetas estavam profetizando a mesma coisa, dizendo: "Ataca Ramote-Gileade, e serás vitorioso, pois o Senhor a entregará nas mãos do rei".

¹³ أَرقَّاسْ نِّي ثُوغَا إِطّْفنْ أَبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ إِڒَاغَا إِ مِيخَا-يَاهُو، إِسِّيوڒْ، إِنَّا:”خْزَارْ خنِّي، أَوَاڒنْ ن إِنَابِييّنْ أَخْمِي د-فّْغنْ زڭْ إِجّْ ن ؤُقمُّومْ س ڒْخِيرْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. تّْزَاوْڭغْ أَذْ إِڒِينْ وَاوَاڒنْ نّشْ أَمْ وَاوَاڒنْ نْسنْ، سِيوڒْ مِينْ إِصبْحنْ.“

¹³ O mensageiro que tinha ido chamar Micaías lhe disse: "Veja, todos os outros profetas estão predizendo que o rei terá sucesso. Sua palavra também deve ser favorável".

¹⁴ مَاشَا مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مِينْ ذ أَيِي غَا يِينِي سِيذِي، أَذْ ث إِنِيغْ.“

¹⁴ Micaías, porém, disse: "Juro pelo nome do Senhor, que direi o que o Senhor me mandar".

¹⁵ ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِيخَا-يَاهُو، مَا أَذْ نفّغْ نشِّينْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ث نجّْ؟“ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”ڭعّذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹⁵ Quando ele chegou, o rei lhe perguntou: "Micaías, devemos ir à guerra contra Ramote-Gileade, ou não? " Ele respondeu: "Ataca, e serás vitorioso, pois o Senhor a entregará nas mãos do rei".

¹⁶ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مشْحَاڒْ ن ثْوَاڒَاوِينْ إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ شكْ سّْجَادْجغْ، وَارْ ذ أَيِي ثنِّيذْ مْغِيرْ ثِيذتّْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي؟“

¹⁶ O rei lhe disse: "Quantas vezes devo fazer você jurar que irá me dizer somente a verdade em nome do Senhor? "

¹⁷ ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا إِسْرَائِيل تّْوَابزّْعنْ خْ إِذُورَارْ أَمْ وُودْجِي وَارْ غَارْسنْ بُو ؤُمكْسَاوْ. إِنَّا سِيذِي: ’إِنَا وَارْ غَارْسنْ بُو إِسِيذِيثنْ، أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

¹⁷ Então Micaías respondeu: "Vi todo o Israel espalhado pelas colinas, como ovelhas sem pastor, e o Senhor dizer: ‘Estes não têm dono. Cada um volte para casa em paz’ ".

¹⁸ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”مَا وَارْ ذ أَشْ نِّيغْ: ’نتَّا إِتّْنبَّا خَافِي وَالُو ن مِينْ إِصبْحنْ، مْغِيرْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ؟‘ “

¹⁸ O rei de Israel disse a Josafá: "Não lhe disse que ele nunca profetiza nada de bom a meu respeito, mas apenas coisas ruins? "

¹⁹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا وَانِيثَا: ”س ؤُيَا سڒْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي. نشّْ ژْرِيغْ سِيذِي إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ ذ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن ؤُجنَّا إِبدّْ غَارسْ، غَارْ يفُوسْ نّسْ ؤُ غَارْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

¹⁹ Micaías prosseguiu: "Ouça a palavra do Senhor: Vi o Senhor assentado em seu trono, com todo o exército dos céus ao seu redor, à sua direita e à sua esquerda.

²⁰ سِيذِي إِنَّا: ’مَانْ ونْ إِ غَا إِغْوَانْ أَخَابْ أَڒْ غَا إِڭعّذْ، أَذْ إِوْضَا ذِي رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟‘ وَا إِنَّا أَمُّو ؤُ وِينْ إِنَّا أَمُّو.

²⁰ E o Senhor disse: ‘Quem enganará Acabe para que ataque Ramote-Gileade e morra lá? ’ "E um sugeria uma coisa, outro sugeria outra,

²¹ خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن بُوحْبڒْ، إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’نشّْ أَذْ ث غْوِيغْ.‘ سِيذِي إِسّقْسَا ث: ’س مِينْزِي؟‘

²¹ até que, finalmente, um espírito colocou-se diante do Senhor e disse: ‘Eu o enganarei’.

²² نتَّا إِنَّا: ’نشّْ أَذْ فّْغغْ ؤُ أَذْ ذوْڒغْ ذ إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نّسْ.‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’أَذْ ثْفڒْحذْ مَاحنْذْ أَذْ ث ثغْوِيذْ. فّغْ، أڭّْ أَمنِّي!‘

²² " ‘De que maneira? ’, perguntou o Senhor. "Ele respondeu: ‘Irei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os profetas do rei’. "Disse o Senhor: ‘Você conseguirá enganá-lo; vá e engane-o’.

²³ خنِّي ڒخُّو، سِيذِي إِوْشَا إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نْومْ ؤُشَا سِيذِي إِبَارّحْ خَاكْ س ڒْغَارْ.“

²³ "E o Senhor pôs um espírito mentiroso na boca destes seus profetas. O Senhor decretou a sua desgraça".

²⁴ خنِّي إِقَارّبْ-د صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، غَارْ مِيخَا-يَاهُو، إِوْثِي ث غَارْ ؤُغسْمِيرْ، إِنَّا: ”مَانِي خنِّي ثُوغَا زَّايِي إِعْذُو أَرُّوحْ ن سِيذِي حِيمَا أَذْ كِيذكْ إِسِّيوڒْ؟“

²⁴ Então Zedequias, filho de Quenaaná, aproximou-se, deu um tapa no rosto de Micaías e perguntou: "Por qual caminho foi o espírito da parte do Senhor, quando saiu de mim para falar a você? "

²⁵ إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”خْزَارْ، أَذْ ث ثْژَارذْ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي غَا ثمْهَافذْ زڭْ إِجّْ ن وخَّامْ غَارْ وخَّامْ نّغْنِي، حِيمَا أَذْ ثسّْنُوفَّارذْ إِخفْ نّشْ.“

²⁵ Micaías respondeu: "Você descobrirá no dia em que estiver se escondendo de quarto em quarto".

²⁶ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا: ”طّْفمْ مِيخَا-يَاهُو، نذْهمْ ث غَارْ أَمُونْ، ڒْحَاكمْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ غَارْ يُووَاشْ، مِّيسْ ن ؤُجدْجِيذْ.

²⁶ O rei então ordenou: "Enviem Micaías de volta a Amom, o governador da cidade, e a Joás, filho do rei,

²⁷ أَذْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: نْضَارمْ وَا ذِي ڒحْبسْ ؤُ سشّمْ ث س وغْرُومْ ن ڒحْصَارثْ ؤُ س وَامَانْ ن ڒحْصَارثْ أَڒْ د غَاعقْبغْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

²⁷ e digam: ‘Assim diz o rei: Ponham este homem na prisão a pão e água, até que eu volte em segurança’ ".

²⁸ مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”مَاڒَا شكْ ثْعقْبذْ-د س ثِيذتّْ ذِي ڒهْنَا، أَقَا سِيذِي وَارْ زَّايِي إِسِّيوڒْ!“ نتَّا إِنَّا عَاوذْ: ”سْڒمْ، ڒڭْنُوسْ، مَارَّا كنِّيوْ!“

²⁸ Micaías declarou: "Se você de fato voltar em segurança, o Senhor não falou por meu intermédio". E acrescentou: "Ouçam o que estou dizendo, todos vocês! "

²⁹ خنِّي إِڭعّذْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل أَكْ-ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.

²⁹ Então o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, foram atacar Ramote-Gileade.

³⁰ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”نشّْ أَذْ بدّْڒغْ أَرُّوضْ، خنِّي أَذْ د-فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي. شكْ مَاشَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثْيَارْضذْ أَرُّوضْ نّشْ!“ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِڭَّا أَرُّوضْ وَارْ إِدْجِي نّسْ، إِفّغْ-د غَارْ ؤُمنْغِي.

³⁰ E o rei de Israel disse a Josafá: "Entrarei disfarçado em combate, mas tu, usa as tuas vestes reais". O rei de Israel disfarçou-se, e ambos foram para o combate.

³¹ أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ ثُوغَا يُومُورْ إِ ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، إِنِّي زَّايْسنْ غَارسْ ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ، إِنَّا: ”إِتّْخصَّا أَومْ وَارْ تّْمنْغِيمْ أَكْ-ذ ؤُمقّْرَانْ نِيغْ أَكْ-ذ ؤُمژْيَانْ، مْغِيرْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“

³¹ O rei da Síria havia ordenado aos seus trinta e dois chefes de carros de guerra: "Não lutem contra ninguém, seja soldado seja oficial, senão contra o rei de Israel".

³² ؤُمِي ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي ژْرِينْ يَاهُوشَافَاطْ، إِمْسَارْ، أَقَا نِيثْنِي نَّانْ: ”أَقَا ذ وَا، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“ نِيثْنِي ميّْڒنْ خَاسْ حِيمَا أَكِيذسْ مّنْغنْ، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِسْغُويْ.

³² Quando os chefes dos carros viram Josafá, pensaram: "É o rei de Israel", e o cercaram para atacá-lo, mas Josafá gritou,

³³ ؤُمِي ژْرِينْ ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، أَقَا نتَّا ثُوغَا وَارْ إِدْجِي ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ، أَقَا ذوْڒنْ-د، وَارْ ث أَردّْفنْ عَاذْ.

³³ e quando os comandantes dos carros viram que não era o rei de Israel, deixaram de persegui-lo.

³⁴ خنِّي إِعيّنْ إِجّْ ن ورْيَازْ س ڒْقوْسْ س ڒْبَاڒْ نّسْ ذ أَشمْڒَاڒْ ؤُشَا إِڒْقفْ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل جَارْ وَاوَاضنْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ. ڒخْذنِّي إِنَّا وَانِيثَا إِ ونِّي إِندّْهنْ أَكَارُّو: ”قْڒبْ أَفُوسْ نّشْ، سُوفّغْ أَيِي زِي ڒْعسْكَارْ، مَاغَارْ إِيْزْمغْ أَطَّاسْ.“

³⁴ De repente, um soldado disparou seu arco ao acaso, e atingiu o rei de Israel entre os encaixes da sua armadura. Então o rei disse ao condutor do seu carro: "Tire-me do combate. Fui ferido! "

³⁵ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ؤُمنْغِي يوْعَارْ أَطَّاسْ. إِقِّيمْ ؤُجدْجِيذْ إِبدّْ ذڭْ ؤُكَارُّو ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن أَرَامْ، مَاشَا غَارْ ثْمذِّيثْ إِمُّوثْ. إِذَامّنْ ن ؤُيزِّيمْ ثُوغَا ؤُزّْڒنْ ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن ؤُكَارُّو.

³⁵ A batalha foi violenta durante todo o dia, e assim, o rei teve que enfrentar os arameus em pé no seu carro. O sangue de seu ferimento ficou escorrendo até o piso do carro de guerra, e ao cair da tarde, ele morreu.

³⁶ غَارْ ؤُغدْجَايْ ن ثْفُوشْثْ جِّينْ أَذْ بَارّْحنْ س جّهْذْ ذِي مَارَّا ڒْعسْكَارْ، نَّانْ: ”كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ ؤُ كُوڒْ أَرْيَازْ غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ!“

³⁶ Quando o sol estava se pondo, propagou-se um grito por todo o exército: "Cada homem para a sua cidade; cada um para a sua terra! "

³⁷ إِمُّوثْ ؤُجدْجِيذْ، إِوْينْ ث غَارْ سَامَارْيَا. نِيثْنِي نضْڒنْ أَجدْجِيذْ ذِي سَامَارْيَا.

³⁷ Assim o rei morreu e foi levado para Samaria, e ali o sepultaram.

³⁸ سِّيرْذنْ أَكَارُّو ذڭْ ؤُيڒْمَامْ ن سَامَارْيَا ؤُشَا ڒسْحنْ إِطَانْ إِذَامّنْ نّسْ، مَانِي ثِيمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ سِّيرْذنْثْ ذَايسْ، عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي إِ ثُوغَا إِنَّا.

³⁸ Lavaram o seu carro de guerra num açude em Samaria onde as prostitutas se banhavam, e os cães lamberam o seu sangue, conforme a palavra do Senhor havia declarado.

³⁹ إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن أَخَابْ، ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذ ثَادَّارْثْ ن ڒْعَاجْ إِ إِبْنَا ذ مَارَّا ثِيندَّامْ إِ إِبْنَا، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل؟

³⁹ Os demais acontecimentos do reinado de Acabe, e tudo o que fez, o palácio que construiu com revestimento de marfim, e as cidades que fortificou, tudo está escrito nos registros históricos dos reis de Israel.

⁴⁰ أَخَابْ إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. مِّيسْ أَخَازْيَا إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

⁴⁰ Acabe descansou com os seus antepassados, e o seu filho Acazias foi o seu sucessor.

⁴¹ يَاهُوشَافَاطْ، مِّيسْ ن أَسَا، إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ أَربْعَا ن أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.

⁴¹ Josafá, filho de Asa, tornou-se rei de Judá no quarto ano do reinado de Acabe, rei de Israel.

⁴² يَاهُوشَافَاطْ ثُوغَا غَارسْ خمْسَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ أَزُوبَا، يدْجِيسْ ن شَالْخِي.

⁴² Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando se tornou rei, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. O nome da sua mãe era Azuba, filha de Sili.

⁴³ نتَّا يُويُورْ ذِي مَارَّا ثِيبْرِيذِينْ ن بَابَاسْ أَسَا، وَارْ خَاسنْثْ إِحيّذْ شَا. نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

⁴³ Em tudo andou nos caminhos de seu pai Asa, e não se desviou deles; fez o que o Senhor aprova. Contudo, não acabou com os altares idólatras, nos quais o povo continuou a oferecer sacrifícios e a queimar incenso.

⁴⁴ ڒڭْعُوذِي وَارْ تّْوَاكّْسنْثْ. ڒْڭنْسْ يِيوِي عَاذْ ثِيغَارْصَا ذ ثوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ خْ ڒڭْعُوذِي.

⁴⁴ Josafá teve paz com o rei de Israel.

⁴⁵ يَاهُوشَافَاطْ إِحْضَا خْ ڒهْنَا أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.

⁴⁵ Os demais acontecimentos do reinado de Josafá, as suas realizações e façanhas militares, tudo está escrito nos registros históricos dos reis de Judá.

⁴⁶ إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوشَافَاطْ، ذ ثْمڭَّا نّسْ إِمحْضنْ إِ إِڭَّا ذ مَامّشْ إِمّْنغْ، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا؟

⁴⁶ Ele livrou o país dos prostitutos cultuais que restaram depois do reinado do seu pai Asa.

⁴⁷ نتَّا إِمْحَا إِمثْليّنْ إِقِّيمنْ زِي ثمُّورْثْ، إِنِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ زڭْ وُوسَّانْ ن بَابَاسْ أَسَا.

⁴⁷ Ora, na época não havia rei em Edom, mas sim um governador nomeado.

⁴⁸ ذِي إِذُومْ وَارْ ثُوغِي ذِينْ شَا ن ؤُجدْجِيذْ، مَاشَا إِجّْ ن لْوَالِي ن ؤُجدْجِيذْ.

⁴⁸ Josafá construiu uma frota de navios mercantes para buscar ouro em Ofir, mas nunca foram, pois eles naufragaram em Eziom-Geber.

⁴⁹ يَاهُوشَافَاطْ إِڭَّا إِغَارُّوبَا ن ثَارْشِيشْ، حِيمَا أَذْ نذْهنْ غَارْ ؤُفِيرْ أَذْ أَوْينْ ؤُرغْ. مَاشَا وَارْ د-فِّيغنْ شَا، مَاغَارْ إِغَارُّوبَا أَرْژِينْ غَارْ عِيصْيُونْ-جَابَارْ.

⁴⁹ Naquela ocasião, Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá: "Os meus marinheiros poderão navegar com os teus", mas Josafá recusou.

⁵⁰ خنِّي إِنَّا أَخَازْيَا، مِّيسْ ن أَخَابْ، إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أجّْ إِمْسخَّارنْ إِنُو أَذْ نذْهنْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ خْ إِغَارُّوبَا!“، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ يُوڭِي.

⁵⁰ Josafá descansou com seus antepassados e foi sepultado junto deles na cidade de Davi, seu pai. E o seu filho Jeorão foi o seu sucessor.

⁵¹ يَاهُوشَافَاطْ إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. نتَّا إِتّْوَانْضڒْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ ذِي ثنْذِينْثْ ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ. مِّيسْ يَاهُورَامْ إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

⁵¹ Acazias, filho de Acabe, tornou-se rei de Israel em Samaria no décimo sétimo ano do reinado de Josafá, rei de Judá, e reinou dois anos sobre Israel.

⁵² أَخَازْيَا، مِّيسْ ن أَخَابْ، إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل ذِي سَامَارْيَا، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ سْبعْطَاشْ ن يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا. نتَّا إِحْكمْ ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا خْ إِسْرَائِيل.

⁵² Fez o que o Senhor reprova, pois andou nos caminhos de seu pai e de sua mãe e nos caminhos de Jeroboão, filho de Nebate, que fez Israel pecar.

⁵³ نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. نتَّا يُويُورْ خْ وبْرِيذْ ن بَابَاسْ ؤُ خْ وبْرِيذْ ن يمَّاسْ ؤُ خْ وبْرِيذْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا.

⁵³ Prestou culto a Baal e adorou-o, e provocou a ira do Senhor, o Deus de Israel, como o seu pai tinha feito.

⁵⁴ نتَّا إِعْبذْ بَاعْلْ، إِبنْذقْ أَسْ. نتَّا إِسْعَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، س مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِڭَّا بَابَاسْ.

⁵⁴ — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →