1 Reis 22

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا حْضَانْ نِيثْنِي ڒْهُوذْنثْ، وَارْ ذِينْ ثُوغِي أَمنْغِي جَارْ أَرَامْ ذ إِسْرَائِيل.

¹ Três anos se passaram sem haver guerra entre a Síria e Israel.

² ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، ڒَامِي د-إِهْوَا يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ،

² Porém, no terceiro ano, desceu Josafá, rei de Judá, para avistar-se com o rei de Israel.

³ أَقَا أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”مَا ثسّْنمْ أَقَا رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نّغْ؟ مَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نحْضَا ڒْهُوذْنثْ، وَارْ ثنْ نتّكّسْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ؟“

³ Disse o rei de Israel aos seus servos: Não sabeis vós que Ramote-Gileade é nossa, e nós hesitamos em tomá-la das mãos do rei da Síria?

⁴ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا إِ يَاهُوشَافَاطْ ”زعْمَا أَذْ كِيذِي ثفّْغذْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَمْ شكْ، ڒْڭنْسْ إِنُو أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ، إِيْسَانْ إِنُو أَمْ ييْسَانْ نّشْ.“

⁴ Então, perguntou a Josafá: Irás tu comigo à peleja, a Ramote-Gileade? Respondeu Josafá ao rei de Israel: Serei como tu és, o meu povo, como o teu povo, os meus cavalos, como os teus cavalos.

⁵ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ عَاوذْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”سقْسَا عَافَاكْ أَسّْ-أَ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي.“

⁵ Disse mais Josafá ao rei de Israel: Consulta primeiro a palavra do Senhor .

⁶ خنِّي إِسّْمُونْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَابِييّنْ، عْڒَاحَاڒْ أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَذْ فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ث جّغْ؟“ نِيثْنِي نَّانْ: ”ڭعّذْ، مَاغَارْ سِيذِي إِنُو أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

⁶ Então, o rei de Israel ajuntou os profetas, cerca de quatrocentos homens, e lhes disse: Irei à peleja contra Ramote-Gileade ou deixarei de ir? Eles disseram: Sobe, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.

⁷ مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِنَّا: ”مَا وَارْ ذَا شَا إِجّْ ن ؤُنَابِي ن سِيذِي، مَاحنْذْ أَذْ نْزمَّارْ أَذْ ث نسّقْسَا نشِّينْ؟“

⁷ Disse, porém, Josafá: Não há aqui ainda algum profeta do Senhor para o consultarmos?

⁸ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أَقَا عَاذْ ذَا إِجّْ ن ورْيَازْ إِ زَّايسْ نْزمَّارْ أَذْ نسّقْسَا سِيذِي. مَاشَا نشّْ شَارْهغْ ث، مَاغَارْ نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِتّْنبَّاعمَّارْصْ س مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ. أَقَا-ث ذ مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ: ”وَارْ إِدْجِي أَمُّو إِ غَا إِسِّيوڒْ أَجدْجِيذْ!“

⁸ Respondeu o rei de Israel a Josafá: Há um ainda, pelo qual se pode consultar o Senhor , porém eu o aborreço, porque nunca profetiza de mim o que é bom, mas somente o que é mau. Este é Micaías, filho de Inlá. Disse Josafá: Não fale o rei assim.

⁹ خنِّي إِڒَاغَا-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يِيجّْ ن ؤُمْسخَّارْ أَمْشنّعْ، إِنَّا: ”ذغْيَا، أَوِي-د مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا!“

⁹ Então, o rei de Israel chamou um oficial e disse: Traze-me depressa Micaías, filho de Inlá.

¹⁰ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، قِّيمنْ ذِينْ، كُوڒْ إِجّْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، يَارْضنْ س وَارُّوضْ ن إِجدْجِيذنْ خْ وَازَّايْ ن ؤُنذْرَارْ غَارْ ؤُقمُّومْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ن سَامَارْيَا ؤُ مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.

¹⁰ O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada da porta de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.

¹¹ صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، ثُوغَا إِڭَّا إِ إِخفْ نّسْ أَشَّاونْ ن وُوزَّاڒْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِنَّا سِيذِي: ’س يِينَا إِ غَا ثسّْنُوقّْبذْ أَيْثْ ن أَرَامْ أَڒْ ثنْ غَا ثقْضِيضْ.‘ “

¹¹ Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: Assim diz o Senhor : Com este escornearás os siros até de todo os consumir.

¹² مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ كِيفْكِيفْ، نَّانْ: ”ڭعّذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹² Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: Sobe a Ramote-Gileade e triunfarás, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.

¹³ أَرقَّاسْ نِّي ثُوغَا إِطّْفنْ أَبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ إِڒَاغَا إِ مِيخَا-يَاهُو، إِسِّيوڒْ، إِنَّا:”خْزَارْ خنِّي، أَوَاڒنْ ن إِنَابِييّنْ أَخْمِي د-فّْغنْ زڭْ إِجّْ ن ؤُقمُّومْ س ڒْخِيرْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. تّْزَاوْڭغْ أَذْ إِڒِينْ وَاوَاڒنْ نّشْ أَمْ وَاوَاڒنْ نْسنْ، سِيوڒْ مِينْ إِصبْحنْ.“

¹³ O mensageiro que fora chamar a Micaías falou-lhe, dizendo: Eis que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei; seja, pois, a tua palavra como a palavra de um deles e fala o que é bom.

¹⁴ مَاشَا مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مِينْ ذ أَيِي غَا يِينِي سِيذِي، أَذْ ث إِنِيغْ.“

¹⁴ Respondeu Micaías: Tão certo como vive o Senhor , o que o Senhor me disser, isso falarei.

¹⁵ ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِيخَا-يَاهُو، مَا أَذْ نفّغْ نشِّينْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ث نجّْ؟“ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”ڭعّذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹⁵ E, vindo ele ao rei, este lhe perguntou: Micaías, iremos a Ramote-Gileade à peleja ou deixaremos de ir? Ele lhe respondeu: Sobe e triunfarás, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.

¹⁶ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مشْحَاڒْ ن ثْوَاڒَاوِينْ إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ شكْ سّْجَادْجغْ، وَارْ ذ أَيِي ثنِّيذْ مْغِيرْ ثِيذتّْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي؟“

¹⁶ O rei lhe disse: Quantas vezes te conjurarei, que não me fales senão a verdade em nome do Senhor ?

¹⁷ ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا إِسْرَائِيل تّْوَابزّْعنْ خْ إِذُورَارْ أَمْ وُودْجِي وَارْ غَارْسنْ بُو ؤُمكْسَاوْ. إِنَّا سِيذِي: ’إِنَا وَارْ غَارْسنْ بُو إِسِيذِيثنْ، أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

¹⁷ Então, disse ele: Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor; e disse o Senhor : Estes não têm dono; torne cada um em paz para a sua casa.

¹⁸ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”مَا وَارْ ذ أَشْ نِّيغْ: ’نتَّا إِتّْنبَّا خَافِي وَالُو ن مِينْ إِصبْحنْ، مْغِيرْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ؟‘ “

¹⁸ Então, o rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele não profetiza a meu respeito o que é bom, mas somente o que é mau?

¹⁹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا وَانِيثَا: ”س ؤُيَا سڒْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي. نشّْ ژْرِيغْ سِيذِي إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ ذ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن ؤُجنَّا إِبدّْ غَارسْ، غَارْ يفُوسْ نّسْ ؤُ غَارْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

¹⁹ Micaías prosseguiu: Ouve, pois, a palavra do Senhor : Vi o Senhor assentado no seu trono, e todo o exército do céu estava junto a ele, à sua direita e à sua esquerda.

²⁰ سِيذِي إِنَّا: ’مَانْ ونْ إِ غَا إِغْوَانْ أَخَابْ أَڒْ غَا إِڭعّذْ، أَذْ إِوْضَا ذِي رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟‘ وَا إِنَّا أَمُّو ؤُ وِينْ إِنَّا أَمُّو.

²⁰ Perguntou o Senhor : Quem enganará a Acabe, para que suba e caia em Ramote-Gileade? Um dizia desta maneira, e outro, de outra.

²¹ خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن بُوحْبڒْ، إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’نشّْ أَذْ ث غْوِيغْ.‘ سِيذِي إِسّقْسَا ث: ’س مِينْزِي؟‘

²¹ Então, saiu um espírito, e se apresentou diante do Senhor , e disse: Eu o enganarei. Perguntou-lhe o Senhor : Com quê?

²² نتَّا إِنَّا: ’نشّْ أَذْ فّْغغْ ؤُ أَذْ ذوْڒغْ ذ إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نّسْ.‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’أَذْ ثْفڒْحذْ مَاحنْذْ أَذْ ث ثغْوِيذْ. فّغْ، أڭّْ أَمنِّي!‘

²² Respondeu ele: Sairei e serei espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. Disse o Senhor : Tu o enganarás e ainda prevalecerás; sai e faze-o assim.

²³ خنِّي ڒخُّو، سِيذِي إِوْشَا إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نْومْ ؤُشَا سِيذِي إِبَارّحْ خَاكْ س ڒْغَارْ.“

²³ Eis que o Senhor pôs o espírito mentiroso na boca de todos estes teus profetas e o Senhor falou o que é mau contra ti.

²⁴ خنِّي إِقَارّبْ-د صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، غَارْ مِيخَا-يَاهُو، إِوْثِي ث غَارْ ؤُغسْمِيرْ، إِنَّا: ”مَانِي خنِّي ثُوغَا زَّايِي إِعْذُو أَرُّوحْ ن سِيذِي حِيمَا أَذْ كِيذكْ إِسِّيوڒْ؟“

²⁴ Então, Zedequias, filho de Quenaana, chegou, deu uma bofetada em Micaías e disse: Por onde saiu de mim o Espírito do Senhor para falar a ti?

²⁵ إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”خْزَارْ، أَذْ ث ثْژَارذْ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي غَا ثمْهَافذْ زڭْ إِجّْ ن وخَّامْ غَارْ وخَّامْ نّغْنِي، حِيمَا أَذْ ثسّْنُوفَّارذْ إِخفْ نّشْ.“

²⁵ Disse Micaías: Eis que o verás naquele mesmo dia, quando entrares de câmara em câmara, para te esconderes.

²⁶ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا: ”طّْفمْ مِيخَا-يَاهُو، نذْهمْ ث غَارْ أَمُونْ، ڒْحَاكمْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ غَارْ يُووَاشْ، مِّيسْ ن ؤُجدْجِيذْ.

²⁶ Então, disse o rei de Israel: Tomai Micaías e devolvei-o a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei;

²⁷ أَذْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: نْضَارمْ وَا ذِي ڒحْبسْ ؤُ سشّمْ ث س وغْرُومْ ن ڒحْصَارثْ ؤُ س وَامَانْ ن ڒحْصَارثْ أَڒْ د غَاعقْبغْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

²⁷ e direis: Assim diz o rei: Metei este homem na casa do cárcere e angustiai-o, com escassez de pão e de água, até que eu volte em paz.

²⁸ مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”مَاڒَا شكْ ثْعقْبذْ-د س ثِيذتّْ ذِي ڒهْنَا، أَقَا سِيذِي وَارْ زَّايِي إِسِّيوڒْ!“ نتَّا إِنَّا عَاوذْ: ”سْڒمْ، ڒڭْنُوسْ، مَارَّا كنِّيوْ!“

²⁸ Disse Micaías: Se voltares em paz, não falou o Senhor , na verdade, por mim. Disse mais: Ouvi isto, vós, todos os povos!

²⁹ خنِّي إِڭعّذْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل أَكْ-ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.

²⁹ Subiram o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, a Ramote-Gileade.

³⁰ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”نشّْ أَذْ بدّْڒغْ أَرُّوضْ، خنِّي أَذْ د-فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي. شكْ مَاشَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثْيَارْضذْ أَرُّوضْ نّشْ!“ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِڭَّا أَرُّوضْ وَارْ إِدْجِي نّسْ، إِفّغْ-د غَارْ ؤُمنْغِي.

³⁰ Disse o rei de Israel a Josafá: Eu me disfarçarei e entrarei na peleja; tu, porém, traja as tuas vestes. Disfarçou-se, pois, o rei de Israel e entrou na peleja.

³¹ أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ ثُوغَا يُومُورْ إِ ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، إِنِّي زَّايْسنْ غَارسْ ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ، إِنَّا: ”إِتّْخصَّا أَومْ وَارْ تّْمنْغِيمْ أَكْ-ذ ؤُمقّْرَانْ نِيغْ أَكْ-ذ ؤُمژْيَانْ، مْغِيرْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“

³¹ Ora, o rei da Síria dera ordem aos trinta e dois capitães dos seus carros, dizendo: Não pelejareis nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.

³² ؤُمِي ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي ژْرِينْ يَاهُوشَافَاطْ، إِمْسَارْ، أَقَا نِيثْنِي نَّانْ: ”أَقَا ذ وَا، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“ نِيثْنِي ميّْڒنْ خَاسْ حِيمَا أَكِيذسْ مّنْغنْ، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِسْغُويْ.

³² Vendo os capitães dos carros Josafá, disseram: Certamente, este é o rei de Israel. E a ele se dirigiram para o atacar. Porém Josafá gritou.

³³ ؤُمِي ژْرِينْ ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، أَقَا نتَّا ثُوغَا وَارْ إِدْجِي ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ، أَقَا ذوْڒنْ-د، وَارْ ث أَردّْفنْ عَاذْ.

³³ Vendo os capitães dos carros que não era o rei de Israel, deixaram de o perseguir.

³⁴ خنِّي إِعيّنْ إِجّْ ن ورْيَازْ س ڒْقوْسْ س ڒْبَاڒْ نّسْ ذ أَشمْڒَاڒْ ؤُشَا إِڒْقفْ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل جَارْ وَاوَاضنْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ. ڒخْذنِّي إِنَّا وَانِيثَا إِ ونِّي إِندّْهنْ أَكَارُّو: ”قْڒبْ أَفُوسْ نّشْ، سُوفّغْ أَيِي زِي ڒْعسْكَارْ، مَاغَارْ إِيْزْمغْ أَطَّاسْ.“

³⁴ Então, um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, feriu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura; então, disse este ao seu cocheiro: Vira e leva-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.

³⁵ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ؤُمنْغِي يوْعَارْ أَطَّاسْ. إِقِّيمْ ؤُجدْجِيذْ إِبدّْ ذڭْ ؤُكَارُّو ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن أَرَامْ، مَاشَا غَارْ ثْمذِّيثْ إِمُّوثْ. إِذَامّنْ ن ؤُيزِّيمْ ثُوغَا ؤُزّْڒنْ ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن ؤُكَارُّو.

³⁵ A peleja tornou-se renhida naquele dia; quanto ao rei, seguraram-no de pé no carro defronte dos siros, mas à tarde morreu. O sangue corria da ferida para o fundo do carro.

³⁶ غَارْ ؤُغدْجَايْ ن ثْفُوشْثْ جِّينْ أَذْ بَارّْحنْ س جّهْذْ ذِي مَارَّا ڒْعسْكَارْ، نَّانْ: ”كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ ؤُ كُوڒْ أَرْيَازْ غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ!“

³⁶ Ao pôr do sol, fez-se ouvir um pregão pelo exército, que dizia: Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!

³⁷ إِمُّوثْ ؤُجدْجِيذْ، إِوْينْ ث غَارْ سَامَارْيَا. نِيثْنِي نضْڒنْ أَجدْجِيذْ ذِي سَامَارْيَا.

³⁷ Morto o rei, levaram-no a Samaria, onde o sepultaram.

³⁸ سِّيرْذنْ أَكَارُّو ذڭْ ؤُيڒْمَامْ ن سَامَارْيَا ؤُشَا ڒسْحنْ إِطَانْ إِذَامّنْ نّسْ، مَانِي ثِيمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ سِّيرْذنْثْ ذَايسْ، عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي إِ ثُوغَا إِنَّا.

³⁸ Quando lavaram o carro junto ao açude de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, segundo a palavra que o Senhor tinha dito; as prostitutas banharam-se nestas águas.

³⁹ إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن أَخَابْ، ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذ ثَادَّارْثْ ن ڒْعَاجْ إِ إِبْنَا ذ مَارَّا ثِيندَّامْ إِ إِبْنَا، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل؟

³⁹ Quanto aos mais atos de Acabe, e a tudo quanto fez, e à casa de marfim que construiu, e a todas as cidades que edificou, porventura, não estão escritos no Livro da História dos Reis de Israel?

⁴⁰ أَخَابْ إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. مِّيسْ أَخَازْيَا إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

⁴⁰ Assim, descansou Acabe com seus pais; e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.

⁴¹ يَاهُوشَافَاطْ، مِّيسْ ن أَسَا، إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ أَربْعَا ن أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.

⁴¹ E Josafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano de Acabe, rei de Israel.

⁴² يَاهُوشَافَاطْ ثُوغَا غَارسْ خمْسَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ أَزُوبَا، يدْجِيسْ ن شَالْخِي.

⁴² Era Josafá da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar; e vinte e cinco anos reinou em Jerusalém. Sua mãe se chamava Azuba, filha de Sili.

⁴³ نتَّا يُويُورْ ذِي مَارَّا ثِيبْرِيذِينْ ن بَابَاسْ أَسَا، وَارْ خَاسنْثْ إِحيّذْ شَا. نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

⁴³ Ele andou em todos os caminhos de Asa, seu pai; não se desviou deles e fez o que era reto perante o Senhor .

⁴⁴ ڒڭْعُوذِي وَارْ تّْوَاكّْسنْثْ. ڒْڭنْسْ يِيوِي عَاذْ ثِيغَارْصَا ذ ثوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ خْ ڒڭْعُوذِي.

⁴⁴ Todavia, os altos não se tiraram; neles, o povo ainda sacrificava e queimava incenso.

⁴⁵ يَاهُوشَافَاطْ إِحْضَا خْ ڒهْنَا أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.

⁴⁵ Josafá viveu em paz com o rei de Israel.

⁴⁶ إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوشَافَاطْ، ذ ثْمڭَّا نّسْ إِمحْضنْ إِ إِڭَّا ذ مَامّشْ إِمّْنغْ، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا؟

⁴⁶ Quanto aos mais atos de Josafá, e ao poder que mostrou, e como guerreou, porventura, não estão escritos no Livro da História dos Reis de Judá?

⁴⁷ نتَّا إِمْحَا إِمثْليّنْ إِقِّيمنْ زِي ثمُّورْثْ، إِنِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ زڭْ وُوسَّانْ ن بَابَاسْ أَسَا.

⁴⁷ Também exterminou da terra os restantes dos prostitutos cultuais que ficaram nos dias de Asa, seu pai.

⁴⁸ ذِي إِذُومْ وَارْ ثُوغِي ذِينْ شَا ن ؤُجدْجِيذْ، مَاشَا إِجّْ ن لْوَالِي ن ؤُجدْجِيذْ.

⁴⁸ Então, não havia rei em Edom, porém reinava um governador.

⁴⁹ يَاهُوشَافَاطْ إِڭَّا إِغَارُّوبَا ن ثَارْشِيشْ، حِيمَا أَذْ نذْهنْ غَارْ ؤُفِيرْ أَذْ أَوْينْ ؤُرغْ. مَاشَا وَارْ د-فِّيغنْ شَا، مَاغَارْ إِغَارُّوبَا أَرْژِينْ غَارْ عِيصْيُونْ-جَابَارْ.

⁴⁹ Fez Josafá navios de Társis, para irem a Ofir em busca de ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.

⁵⁰ خنِّي إِنَّا أَخَازْيَا، مِّيسْ ن أَخَابْ، إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أجّْ إِمْسخَّارنْ إِنُو أَذْ نذْهنْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ خْ إِغَارُّوبَا!“، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ يُوڭِي.

⁵⁰ Então, Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá: Vão os meus servos embarcados com os teus. Porém Josafá não quis.

⁵¹ يَاهُوشَافَاطْ إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. نتَّا إِتّْوَانْضڒْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ ذِي ثنْذِينْثْ ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ. مِّيسْ يَاهُورَامْ إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

⁵¹ Josafá descansou com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai; e Jeorão, seu filho, reinou em seu lugar.

⁵² أَخَازْيَا، مِّيسْ ن أَخَابْ، إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل ذِي سَامَارْيَا، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ سْبعْطَاشْ ن يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا. نتَّا إِحْكمْ ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا خْ إِسْرَائِيل.

⁵² Acazias, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria, no décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá; e reinou dois anos sobre Israel.

⁵³ نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. نتَّا يُويُورْ خْ وبْرِيذْ ن بَابَاسْ ؤُ خْ وبْرِيذْ ن يمَّاسْ ؤُ خْ وبْرِيذْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا.

⁵³ Fez o que era mau perante o Senhor ; porque andou nos caminhos de seu pai, como também nos caminhos de sua mãe e nos caminhos de Jeroboão, filho de Nebate, que fez pecar a Israel.

⁵⁴ نتَّا إِعْبذْ بَاعْلْ، إِبنْذقْ أَسْ. نتَّا إِسْعَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، س مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِڭَّا بَابَاسْ.

⁵⁴ Ele serviu a Baal, e o adorou, e provocou à ira ao Senhor , Deus de Israel, segundo tudo quanto fizera seu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →