1 Reis 22

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا حْضَانْ نِيثْنِي ڒْهُوذْنثْ، وَارْ ذِينْ ثُوغِي أَمنْغِي جَارْ أَرَامْ ذ إِسْرَائِيل.

¹ Três anos se passaram sem haver guerra entre Síria e Israel.

² ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، ڒَامِي د-إِهْوَا يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ،

² Porém, no terceiro ano, Josafá, rei de Judá, foi visitar o rei de Israel.

³ أَقَا أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”مَا ثسّْنمْ أَقَا رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نّغْ؟ مَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نحْضَا ڒْهُوذْنثْ، وَارْ ثنْ نتّكّسْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ؟“

³ Este perguntou aos seus servos: — Vocês não sabem que Ramote-Gileade é nossa, e nós ficamos quietos e não a tiramos das mãos do rei da Síria?

⁴ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا إِ يَاهُوشَافَاطْ ”زعْمَا أَذْ كِيذِي ثفّْغذْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَمْ شكْ، ڒْڭنْسْ إِنُو أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ، إِيْسَانْ إِنُو أَمْ ييْسَانْ نّشْ.“

⁴ Então perguntou a Josafá: — Você vai comigo à batalha contra Ramote-Gileade? Josafá respondeu ao rei de Israel: — Sou como você é, o meu povo é como o seu povo, e os meus cavalos são como os seus cavalos.

⁵ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ عَاوذْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”سقْسَا عَافَاكْ أَسّْ-أَ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي.“

⁵ Josafá disse mais ao rei de Israel: — Consulte primeiro a palavra do

⁶ خنِّي إِسّْمُونْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَابِييّنْ، عْڒَاحَاڒْ أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَذْ فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ث جّغْ؟“ نِيثْنِي نَّانْ: ”ڭعّذْ، مَاغَارْ سِيذِي إِنُو أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

⁶ Então o rei de Israel reuniu os profetas, cerca de quatrocentos homens, e lhes perguntou: — Devo ir e lutar contra Ramote-Gileade ou devo me conter? Eles responderam: — Vá, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.

⁷ مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِنَّا: ”مَا وَارْ ذَا شَا إِجّْ ن ؤُنَابِي ن سِيذِي، مَاحنْذْ أَذْ نْزمَّارْ أَذْ ث نسّقْسَا نشِّينْ؟“

⁷ Mas Josafá perguntou: — Não há aqui ainda algum profeta do

⁸ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أَقَا عَاذْ ذَا إِجّْ ن ورْيَازْ إِ زَّايسْ نْزمَّارْ أَذْ نسّقْسَا سِيذِي. مَاشَا نشّْ شَارْهغْ ث، مَاغَارْ نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِتّْنبَّاعمَّارْصْ س مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ. أَقَا-ث ذ مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ: ”وَارْ إِدْجِي أَمُّو إِ غَا إِسِّيوڒْ أَجدْجِيذْ!“

⁸ O rei de Israel respondeu a Josafá: — Há um ainda, por meio de quem podemos consultar o Josafá disse: — O rei não deveria falar assim.

⁹ خنِّي إِڒَاغَا-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يِيجّْ ن ؤُمْسخَّارْ أَمْشنّعْ، إِنَّا: ”ذغْيَا، أَوِي-د مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا!“

⁹ Então o rei de Israel chamou um oficial e disse: — Traga-me depressa Micaías, filho de Inlá.

¹⁰ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، قِّيمنْ ذِينْ، كُوڒْ إِجّْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، يَارْضنْ س وَارُّوضْ ن إِجدْجِيذنْ خْ وَازَّايْ ن ؤُنذْرَارْ غَارْ ؤُقمُّومْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ن سَامَارْيَا ؤُ مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.

¹⁰ O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada do portão da cidade de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.

¹¹ صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، ثُوغَا إِڭَّا إِ إِخفْ نّسْ أَشَّاونْ ن وُوزَّاڒْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِنَّا سِيذِي: ’س يِينَا إِ غَا ثسّْنُوقّْبذْ أَيْثْ ن أَرَامْ أَڒْ ثنْ غَا ثقْضِيضْ.‘ “

¹¹ Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: — Assim diz o

¹² مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ كِيفْكِيفْ، نَّانْ: ”ڭعّذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹² Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: — Suba a Ramote-Gileade! Você triunfará! O

¹³ أَرقَّاسْ نِّي ثُوغَا إِطّْفنْ أَبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ إِڒَاغَا إِ مِيخَا-يَاهُو، إِسِّيوڒْ، إِنَّا:”خْزَارْ خنِّي، أَوَاڒنْ ن إِنَابِييّنْ أَخْمِي د-فّْغنْ زڭْ إِجّْ ن ؤُقمُّومْ س ڒْخِيرْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. تّْزَاوْڭغْ أَذْ إِڒِينْ وَاوَاڒنْ نّشْ أَمْ وَاوَاڒنْ نْسنْ، سِيوڒْ مِينْ إِصبْحنْ.“

¹³ O mensageiro que tinha ido chamar Micaías falou-lhe, dizendo: — Eis que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei. Portanto, que a sua palavra seja como a palavra de um deles; fale o que é bom.

¹⁴ مَاشَا مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مِينْ ذ أَيِي غَا يِينِي سِيذِي، أَذْ ث إِنِيغْ.“

¹⁴ Micaías respondeu: — Tão certo como vive o

¹⁵ ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِيخَا-يَاهُو، مَا أَذْ نفّغْ نشِّينْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ث نجّْ؟“ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”ڭعّذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹⁵ Quando ele chegou à presença do rei, este lhe perguntou: — Micaías, devemos ir a Ramote-Gileade para a batalha ou devemos nos conter? Ele respondeu: — Vá! Você triunfará! O

¹⁶ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مشْحَاڒْ ن ثْوَاڒَاوِينْ إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ شكْ سّْجَادْجغْ، وَارْ ذ أَيِي ثنِّيذْ مْغِيرْ ثِيذتّْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي؟“

¹⁶ O rei lhe disse: — Quantas vezes devo fazer você jurar que não me fale a não ser a verdade em nome do

¹⁷ ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا إِسْرَائِيل تّْوَابزّْعنْ خْ إِذُورَارْ أَمْ وُودْجِي وَارْ غَارْسنْ بُو ؤُمكْسَاوْ. إِنَّا سِيذِي: ’إِنَا وَارْ غَارْسنْ بُو إِسِيذِيثنْ، أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

¹⁷ Então Micaías disse: — Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor. E o

¹⁸ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”مَا وَارْ ذ أَشْ نِّيغْ: ’نتَّا إِتّْنبَّا خَافِي وَالُو ن مِينْ إِصبْحنْ، مْغِيرْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ؟‘ “

¹⁸ Então o rei de Israel disse a Josafá: — Eu não disse a você que a meu respeito ele não profetiza o que é bom, mas somente o que é mau?

¹⁹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا وَانِيثَا: ”س ؤُيَا سڒْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي. نشّْ ژْرِيغْ سِيذِي إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ ذ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن ؤُجنَّا إِبدّْ غَارسْ، غَارْ يفُوسْ نّسْ ؤُ غَارْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

¹⁹ Micaías prosseguiu: — Portanto, ouça a palavra do

²⁰ سِيذِي إِنَّا: ’مَانْ ونْ إِ غَا إِغْوَانْ أَخَابْ أَڒْ غَا إِڭعّذْ، أَذْ إِوْضَا ذِي رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟‘ وَا إِنَّا أَمُّو ؤُ وِينْ إِنَّا أَمُّو.

²⁰ Então o Senhor perguntou: “Quem enganará Acabe, para que vá e seja morto em Ramote-Gileade?” E um dizia uma coisa, e outro dizia outra coisa.

²¹ خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن بُوحْبڒْ، إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’نشّْ أَذْ ث غْوِيغْ.‘ سِيذِي إِسّقْسَا ث: ’س مِينْزِي؟‘

²¹ Então um espírito saiu, se apresentou diante do Senhor e disse: “Eu o enganarei.” O Senhor perguntou: “Como?”

²² نتَّا إِنَّا: ’نشّْ أَذْ فّْغغْ ؤُ أَذْ ذوْڒغْ ذ إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نّسْ.‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’أَذْ ثْفڒْحذْ مَاحنْذْ أَذْ ث ثغْوِيذْ. فّغْ، أڭّْ أَمنِّي!‘

²² Ele respondeu: “Sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os profetas do rei.” Então o Senhor disse: “Você conseguirá enganá-lo. Vá e faça assim.”

²³ خنِّي ڒخُّو، سِيذِي إِوْشَا إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نْومْ ؤُشَا سِيذِي إِبَارّحْ خَاكْ س ڒْغَارْ.“

²³ E agora eis que o Senhor pôs esse espírito mentiroso na boca de todos estes seus profetas e o Senhor declarou que um mal vai lhe acontecer.

²⁴ خنِّي إِقَارّبْ-د صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، غَارْ مِيخَا-يَاهُو، إِوْثِي ث غَارْ ؤُغسْمِيرْ، إِنَّا: ”مَانِي خنِّي ثُوغَا زَّايِي إِعْذُو أَرُّوحْ ن سِيذِي حِيمَا أَذْ كِيذكْ إِسِّيوڒْ؟“

²⁴ Então Zedequias, filho de Quenaana, chegou, deu uma bofetada em Micaías e perguntou: — Por onde é que passou o Espírito do

²⁵ إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”خْزَارْ، أَذْ ث ثْژَارذْ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي غَا ثمْهَافذْ زڭْ إِجّْ ن وخَّامْ غَارْ وخَّامْ نّغْنِي، حِيمَا أَذْ ثسّْنُوفَّارذْ إِخفْ نّشْ.“

²⁵ Micaías respondeu: — Eis que você o verá no dia em que estiver correndo de quarto em quarto, tentando se esconder!

²⁶ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا: ”طّْفمْ مِيخَا-يَاهُو، نذْهمْ ث غَارْ أَمُونْ، ڒْحَاكمْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ غَارْ يُووَاشْ، مِّيسْ ن ؤُجدْجِيذْ.

²⁶ Então o rei de Israel disse: — Prenda Micaías e leve-o de volta a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.

²⁷ أَذْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: نْضَارمْ وَا ذِي ڒحْبسْ ؤُ سشّمْ ث س وغْرُومْ ن ڒحْصَارثْ ؤُ س وَامَانْ ن ڒحْصَارثْ أَڒْ د غَاعقْبغْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

²⁷ E diga: “Assim diz o rei: Metam este homem na cadeia e o ponham a pão e água, até que eu volte em paz.”

²⁸ مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”مَاڒَا شكْ ثْعقْبذْ-د س ثِيذتّْ ذِي ڒهْنَا، أَقَا سِيذِي وَارْ زَّايِي إِسِّيوڒْ!“ نتَّا إِنَّا عَاوذْ: ”سْڒمْ، ڒڭْنُوسْ، مَارَّا كنِّيوْ!“

²⁸ Micaías disse: — Se o rei de fato voltar em paz, é porque o E acrescentou: — Que todos os povos ouçam isto!

²⁹ خنِّي إِڭعّذْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل أَكْ-ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.

²⁹ O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, foram atacar Ramote-Gileade.

³⁰ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”نشّْ أَذْ بدّْڒغْ أَرُّوضْ، خنِّي أَذْ د-فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي. شكْ مَاشَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثْيَارْضذْ أَرُّوضْ نّشْ!“ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِڭَّا أَرُّوضْ وَارْ إِدْجِي نّسْ، إِفّغْ-د غَارْ ؤُمنْغِي.

³⁰ O rei de Israel disse a Josafá: — Eu vou me disfarçar e entrar no combate, mas você use os seus trajes reais. E assim o rei de Israel se disfarçou e entrou no combate.

³¹ أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ ثُوغَا يُومُورْ إِ ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، إِنِّي زَّايْسنْ غَارسْ ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ، إِنَّا: ”إِتّْخصَّا أَومْ وَارْ تّْمنْغِيمْ أَكْ-ذ ؤُمقّْرَانْ نِيغْ أَكْ-ذ ؤُمژْيَانْ، مْغِيرْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“

³¹ Ora, o rei da Síria havia ordenado aos trinta e dois capitães dos seus carros de guerra que não lutassem nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.

³² ؤُمِي ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي ژْرِينْ يَاهُوشَافَاطْ، إِمْسَارْ، أَقَا نِيثْنِي نَّانْ: ”أَقَا ذ وَا، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“ نِيثْنِي ميّْڒنْ خَاسْ حِيمَا أَكِيذسْ مّنْغنْ، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِسْغُويْ.

³² Quando os capitães dos carros viram Josafá, disseram: — Aquele certamente é o rei de Israel. E se dirigiram até ele para o atacar. Porém Josafá gritou.

³³ ؤُمِي ژْرِينْ ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، أَقَا نتَّا ثُوغَا وَارْ إِدْجِي ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ، أَقَا ذوْڒنْ-د، وَارْ ث أَردّْفنْ عَاذْ.

³³ Quando os capitães dos carros de guerra viram que não era o rei de Israel, deixaram de persegui-lo.

³⁴ خنِّي إِعيّنْ إِجّْ ن ورْيَازْ س ڒْقوْسْ س ڒْبَاڒْ نّسْ ذ أَشمْڒَاڒْ ؤُشَا إِڒْقفْ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل جَارْ وَاوَاضنْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ. ڒخْذنِّي إِنَّا وَانِيثَا إِ ونِّي إِندّْهنْ أَكَارُّو: ”قْڒبْ أَفُوسْ نّشْ، سُوفّغْ أَيِي زِي ڒْعسْكَارْ، مَاغَارْ إِيْزْمغْ أَطَّاسْ.“

³⁴ Então um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, atingiu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura. Então o rei Acabe disse ao condutor do seu carro: — Dê a volta e leve-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.

³⁵ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ؤُمنْغِي يوْعَارْ أَطَّاسْ. إِقِّيمْ ؤُجدْجِيذْ إِبدّْ ذڭْ ؤُكَارُّو ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن أَرَامْ، مَاشَا غَارْ ثْمذِّيثْ إِمُّوثْ. إِذَامّنْ ن ؤُيزِّيمْ ثُوغَا ؤُزّْڒنْ ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن ؤُكَارُّو.

³⁵ A batalha se intensificou naquele dia. Quanto ao rei, seguraram-no em pé no seu carro de guerra de frente para os sírios, mas à tarde ele morreu. O sangue corria da ferida para o fundo do carro.

³⁶ غَارْ ؤُغدْجَايْ ن ثْفُوشْثْ جِّينْ أَذْ بَارّْحنْ س جّهْذْ ذِي مَارَّا ڒْعسْكَارْ، نَّانْ: ”كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ ؤُ كُوڒْ أَرْيَازْ غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ!“

³⁶ Ao pôr do sol, fez-se ouvir um grito pelo acampamento, que dizia: — Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!

³⁷ إِمُّوثْ ؤُجدْجِيذْ، إِوْينْ ث غَارْ سَامَارْيَا. نِيثْنِي نضْڒنْ أَجدْجِيذْ ذِي سَامَارْيَا.

³⁷ Morto o rei, levaram-no a Samaria, onde o sepultaram.

³⁸ سِّيرْذنْ أَكَارُّو ذڭْ ؤُيڒْمَامْ ن سَامَارْيَا ؤُشَا ڒسْحنْ إِطَانْ إِذَامّنْ نّسْ، مَانِي ثِيمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ سِّيرْذنْثْ ذَايسْ، عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي إِ ثُوغَا إِنَّا.

³⁸ Quando lavaram o carro de guerra junto à cisterna de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, segundo a palavra que o Senhor tinha dito; as prostitutas banharam-se naquelas águas.

³⁹ إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن أَخَابْ، ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذ ثَادَّارْثْ ن ڒْعَاجْ إِ إِبْنَا ذ مَارَّا ثِيندَّامْ إِ إِبْنَا، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل؟

³⁹ Quanto aos demais atos de Acabe, a tudo o que fez, ao palácio de marfim que construiu e a todas as cidades que edificou, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Israel?

⁴⁰ أَخَابْ إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. مِّيسْ أَخَازْيَا إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

⁴⁰ Assim, Acabe morreu, e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.

⁴¹ يَاهُوشَافَاطْ، مِّيسْ ن أَسَا، إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ أَربْعَا ن أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.

⁴¹ Josafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano do reinado de Acabe, rei de Israel.

⁴² يَاهُوشَافَاطْ ثُوغَا غَارسْ خمْسَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ أَزُوبَا، يدْجِيسْ ن شَالْخِي.

⁴² Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Azuba e era filha de Sili.

⁴³ نتَّا يُويُورْ ذِي مَارَّا ثِيبْرِيذِينْ ن بَابَاسْ أَسَا، وَارْ خَاسنْثْ إِحيّذْ شَا. نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

⁴³ Josafá andou em todos os caminhos de Asa, seu pai; não se desviou deles e fez o que era reto aos olhos do Senhor .

⁴⁴ ڒڭْعُوذِي وَارْ تّْوَاكّْسنْثْ. ڒْڭنْسْ يِيوِي عَاذْ ثِيغَارْصَا ذ ثوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ خْ ڒڭْعُوذِي.

⁴⁴ Os lugares altos, porém, não foram destruídos; neles, o povo ainda oferecia sacrifícios e queimava incenso.

⁴⁵ يَاهُوشَافَاطْ إِحْضَا خْ ڒهْنَا أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.

⁴⁵ Josafá viveu em paz com o rei de Israel.

⁴⁶ إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوشَافَاطْ، ذ ثْمڭَّا نّسْ إِمحْضنْ إِ إِڭَّا ذ مَامّشْ إِمّْنغْ، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا؟

⁴⁶ Quanto aos demais atos de Josafá, ao poder que mostrou e como guerreou, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Judá?

⁴⁷ نتَّا إِمْحَا إِمثْليّنْ إِقِّيمنْ زِي ثمُّورْثْ، إِنِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ زڭْ وُوسَّانْ ن بَابَاسْ أَسَا.

⁴⁷ Também exterminou da terra os restantes dos prostitutos cultuais que ficaram nos dias de Asa, seu pai.

⁴⁸ ذِي إِذُومْ وَارْ ثُوغِي ذِينْ شَا ن ؤُجدْجِيذْ، مَاشَا إِجّْ ن لْوَالِي ن ؤُجدْجِيذْ.

⁴⁸ Nessa época não havia rei em Edom, porém somente um governador.

⁴⁹ يَاهُوشَافَاطْ إِڭَّا إِغَارُّوبَا ن ثَارْشِيشْ، حِيمَا أَذْ نذْهنْ غَارْ ؤُفِيرْ أَذْ أَوْينْ ؤُرغْ. مَاشَا وَارْ د-فِّيغنْ شَا، مَاغَارْ إِغَارُّوبَا أَرْژِينْ غَارْ عِيصْيُونْ-جَابَارْ.

⁴⁹ Josafá fez grandes navios, para irem a Ofir em busca de ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.

⁵⁰ خنِّي إِنَّا أَخَازْيَا، مِّيسْ ن أَخَابْ، إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أجّْ إِمْسخَّارنْ إِنُو أَذْ نذْهنْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ خْ إِغَارُّوبَا!“، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ يُوڭِي.

⁵⁰ Então Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá: — Deixe que os meus servos naveguem com os seus. Porém Josafá não quis.

⁵¹ يَاهُوشَافَاطْ إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. نتَّا إِتّْوَانْضڒْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ ذِي ثنْذِينْثْ ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ. مِّيسْ يَاهُورَامْ إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

⁵¹ Josafá morreu e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai; e Jeorão, seu filho, reinou em seu lugar.

⁵² أَخَازْيَا، مِّيسْ ن أَخَابْ، إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل ذِي سَامَارْيَا، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ سْبعْطَاشْ ن يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا. نتَّا إِحْكمْ ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا خْ إِسْرَائِيل.

⁵² Acazias, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria, no décimo sétimo ano do reinado de Josafá, rei de Judá; e reinou dois anos sobre Israel.

⁵³ نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. نتَّا يُويُورْ خْ وبْرِيذْ ن بَابَاسْ ؤُ خْ وبْرِيذْ ن يمَّاسْ ؤُ خْ وبْرِيذْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا.

⁵³ Fez o que era mau aos olhos do Senhor , pois andou nos caminhos de seu pai, bem como nos caminhos de sua mãe e nos caminhos de Jeroboão, filho de Nebate, que levou Israel a pecar.

⁵⁴ نتَّا إِعْبذْ بَاعْلْ، إِبنْذقْ أَسْ. نتَّا إِسْعَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، س مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِڭَّا بَابَاسْ.

⁵⁴ Ele serviu a Baal, e o adorou, como o seu pai havia feito antes dele, provocando o Senhor , Deus de Israel, à ira.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →