1 Reis 22

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا حْضَانْ نِيثْنِي ڒْهُوذْنثْ، وَارْ ذِينْ ثُوغِي أَمنْغِي جَارْ أَرَامْ ذ إِسْرَائِيل.

¹ E eles continuaram três anos sem guerra entre a Síria e Israel.

² ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، ڒَامِي د-إِهْوَا يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ،

² E sucedeu, no terceiro ano, que Josafá, o rei de Judá, desceu até ao rei de Israel.

³ أَقَا أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”مَا ثسّْنمْ أَقَا رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نّغْ؟ مَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نحْضَا ڒْهُوذْنثْ، وَارْ ثنْ نتّكّسْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ؟“

³ E o rei de Israel disse aos seus servos: Sabei que Ramote de Gileade é nossa, e estamos quietos, e não a tomamos da mão do rei da Síria?

⁴ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا إِ يَاهُوشَافَاطْ ”زعْمَا أَذْ كِيذِي ثفّْغذْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَمْ شكْ، ڒْڭنْسْ إِنُو أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ، إِيْسَانْ إِنُو أَمْ ييْسَانْ نّشْ.“

⁴ E ele disse a Josafá: Queres ir comigo à batalha em Ramote-Gileade. E Josafá disse ao rei de Israel: Eu sou como tu és, o meu povo como o teu povo, os meus cavalos como os teus cavalos.

⁵ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ عَاوذْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”سقْسَا عَافَاكْ أَسّْ-أَ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي.“

⁵ E Josafá disse ao rei de Israel: Rogo-te que consultes a palavra do SENHOR hoje.

⁶ خنِّي إِسّْمُونْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَابِييّنْ، عْڒَاحَاڒْ أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَذْ فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ث جّغْ؟“ نِيثْنِي نَّانْ: ”ڭعّذْ، مَاغَارْ سِيذِي إِنُو أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

⁶ Então, o rei de Israel reuniu os profetas, cerca de quatrocentos homens, e disse-lhes: Devo ir em batalha contra Ramote-Gileade? Ou, devo me refrear? E eles disseram: Sobe; porque o Senhor a entregará na mão do rei.

⁷ مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِنَّا: ”مَا وَارْ ذَا شَا إِجّْ ن ؤُنَابِي ن سِيذِي، مَاحنْذْ أَذْ نْزمَّارْ أَذْ ث نسّقْسَا نشِّينْ؟“

⁷ E Josafá disse: Não há aqui um profeta do SENHOR, além desses, para que possamos consultá-lo?

⁸ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أَقَا عَاذْ ذَا إِجّْ ن ورْيَازْ إِ زَّايسْ نْزمَّارْ أَذْ نسّقْسَا سِيذِي. مَاشَا نشّْ شَارْهغْ ث، مَاغَارْ نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِتّْنبَّاعمَّارْصْ س مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ. أَقَا-ث ذ مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ: ”وَارْ إِدْجِي أَمُّو إِ غَا إِسِّيوڒْ أَجدْجِيذْ!“

⁸ E o rei de Israel disse a Josafá: Há ainda um homem, Micaías, o filho de Inlá, por quem podemos consultar ao SENHOR; no entanto, eu o odeio; porque não profetiza o bem a meu respeito, senão o mal. E Josafá disse: Não fale o rei assim.

⁹ خنِّي إِڒَاغَا-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يِيجّْ ن ؤُمْسخَّارْ أَمْشنّعْ، إِنَّا: ”ذغْيَا، أَوِي-د مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا!“

⁹ Então, o rei de Israel chamou um oficial, e disse: Apressa-te para cá Micaías, filho de Inlá.

¹⁰ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، قِّيمنْ ذِينْ، كُوڒْ إِجّْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، يَارْضنْ س وَارُّوضْ ن إِجدْجِيذنْ خْ وَازَّايْ ن ؤُنذْرَارْ غَارْ ؤُقمُّومْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ن سَامَارْيَا ؤُ مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.

¹⁰ E o rei de Israel e Josafá, o rei de Judá, se assentaram, cada qual em seu trono, tendo colocado as suas vestes em um local vazio, à entrada do portão de Samaria; e todos os profetas profetizaram diante deles.

¹¹ صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، ثُوغَا إِڭَّا إِ إِخفْ نّسْ أَشَّاونْ ن وُوزَّاڒْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِنَّا سِيذِي: ’س يِينَا إِ غَا ثسّْنُوقّْبذْ أَيْثْ ن أَرَامْ أَڒْ ثنْ غَا ثقْضِيضْ.‘ “

¹¹ E Zedequias, o filho de Quenaaná, fez para si chifres de ferro; e disse: Assim diz o SENHOR: Com estes ferirás os sírios, até que os tenhas consumido.

¹² مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ كِيفْكِيفْ، نَّانْ: ”ڭعّذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹² E todos os profetas profetizaram assim, dizendo: Sobe até Ramote-Gileade, e prospera; porque o SENHOR a entregará na mão do rei.

¹³ أَرقَّاسْ نِّي ثُوغَا إِطّْفنْ أَبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ إِڒَاغَا إِ مِيخَا-يَاهُو، إِسِّيوڒْ، إِنَّا:”خْزَارْ خنِّي، أَوَاڒنْ ن إِنَابِييّنْ أَخْمِي د-فّْغنْ زڭْ إِجّْ ن ؤُقمُّومْ س ڒْخِيرْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. تّْزَاوْڭغْ أَذْ إِڒِينْ وَاوَاڒنْ نّشْ أَمْ وَاوَاڒنْ نْسنْ، سِيوڒْ مِينْ إِصبْحنْ.“

¹³ E o mensageiro que foi chamar Micaías falou a ele, dizendo: Eis que, as palavras dos profetas declaram o bem ao rei em uníssono; rogo-te que a tua palavra seja como a palavra de um deles, e fale aquilo que é bom.

¹⁴ مَاشَا مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مِينْ ذ أَيِي غَا يِينِي سِيذِي، أَذْ ث إِنِيغْ.“

¹⁴ E Micaías disse: Como vive o SENHOR, o que o SENHOR disser a mim, isto falarei.

¹⁵ ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِيخَا-يَاهُو، مَا أَذْ نفّغْ نشِّينْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ث نجّْ؟“ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”ڭعّذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹⁵ Assim, ele veio até ao rei. E o rei disse a ele: Micaías, devemos ir em Batalha contra Ramote-Gileade, ou devemos nos refrear? E ele lhe respondeu: Vai e prospera; porque o SENHOR a entregará na mão do rei.

¹⁶ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مشْحَاڒْ ن ثْوَاڒَاوِينْ إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ شكْ سّْجَادْجغْ، وَارْ ذ أَيِي ثنِّيذْ مْغِيرْ ثِيذتّْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي؟“

¹⁶ E o rei lhe disse: Quantas vezes devo conjurar-te que não me contes nada além daquilo que é verdadeiro, em nome do SENHOR?

¹⁷ ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا إِسْرَائِيل تّْوَابزّْعنْ خْ إِذُورَارْ أَمْ وُودْجِي وَارْ غَارْسنْ بُو ؤُمكْسَاوْ. إِنَّا سِيذِي: ’إِنَا وَارْ غَارْسنْ بُو إِسِيذِيثنْ، أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

¹⁷ E ele disse: Vi todo o Israel espalhado sobre os montes, como ovelhas que não têm um pastor; e o SENHOR disse: Estas não têm senhor; que retorne cada homem à sua casa em paz.

¹⁸ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”مَا وَارْ ذ أَشْ نِّيغْ: ’نتَّا إِتّْنبَّا خَافِي وَالُو ن مِينْ إِصبْحنْ، مْغِيرْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ؟‘ “

¹⁸ E disse o rei de Israel a Josafá: Não te contei eu que ele não profetizaria bem algum a meu respeito, senão o mal?

¹⁹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا وَانِيثَا: ”س ؤُيَا سڒْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي. نشّْ ژْرِيغْ سِيذِي إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ ذ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن ؤُجنَّا إِبدّْ غَارسْ، غَارْ يفُوسْ نّسْ ؤُ غَارْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

¹⁹ E ele disse: Ouve tu, portanto, a palavra do SENHOR: Eu vi o SENHOR assentado no seu trono, e todo o exército do céu de pé junto a ele à sua direita e à sua esquerda.

²⁰ سِيذِي إِنَّا: ’مَانْ ونْ إِ غَا إِغْوَانْ أَخَابْ أَڒْ غَا إِڭعّذْ، أَذْ إِوْضَا ذِي رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟‘ وَا إِنَّا أَمُّو ؤُ وِينْ إِنَّا أَمُّو.

²⁰ E o SENHOR disse: Quem persuadirá Acabe para que ele possa subir e tombar em Ramote-Gileade? E um disse desse modo, e outro daquele modo.

²¹ خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن بُوحْبڒْ، إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’نشّْ أَذْ ث غْوِيغْ.‘ سِيذِي إِسّقْسَا ث: ’س مِينْزِي؟‘

²¹ E veio ali um espírito, e se pôs de pé diante do SENHOR, e disse: Eu o persuadirei.

²² نتَّا إِنَّا: ’نشّْ أَذْ فّْغغْ ؤُ أَذْ ذوْڒغْ ذ إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نّسْ.‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’أَذْ ثْفڒْحذْ مَاحنْذْ أَذْ ث ثغْوِيذْ. فّغْ، أڭّْ أَمنِّي!‘

²² E o SENHOR disse a ele: Com o quê? E ele disse: Eu sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. E ele disse: Tu o persuadirás, e também prevalecerás; vai adiante, e faz assim.

²³ خنِّي ڒخُّو، سِيذِي إِوْشَا إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نْومْ ؤُشَا سِيذِي إِبَارّحْ خَاكْ س ڒْغَارْ.“

²³ Agora, portanto, eis que o SENHOR colocou um espírito mentiroso na boca de todos estes teus profetas, e o SENHOR falou o mal a teu respeito.

²⁴ خنِّي إِقَارّبْ-د صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، غَارْ مِيخَا-يَاهُو، إِوْثِي ث غَارْ ؤُغسْمِيرْ، إِنَّا: ”مَانِي خنِّي ثُوغَا زَّايِي إِعْذُو أَرُّوحْ ن سِيذِي حِيمَا أَذْ كِيذكْ إِسِّيوڒْ؟“

²⁴ Todavia, Zedequias, o filho de Quenaaná se aproximou, e feriu Micaías no maxilar, e disse: Qual caminho passou o Espírito do SENHOR de mim para falar a ti?

²⁵ إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”خْزَارْ، أَذْ ث ثْژَارذْ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي غَا ثمْهَافذْ زڭْ إِجّْ ن وخَّامْ غَارْ وخَّامْ نّغْنِي، حِيمَا أَذْ ثسّْنُوفَّارذْ إِخفْ نّشْ.“

²⁵ E Micaías disse: Eis que verás naquele dia, quando adentrares uma câmara interna para te esconderes.

²⁶ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا: ”طّْفمْ مِيخَا-يَاهُو، نذْهمْ ث غَارْ أَمُونْ، ڒْحَاكمْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ غَارْ يُووَاشْ، مِّيسْ ن ؤُجدْجِيذْ.

²⁶ E o rei de Israel disse: Tomai Micaías, e carregai-o de volta a Amom, o governador da cidade, e a Joás, o filho do rei.

²⁷ أَذْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: نْضَارمْ وَا ذِي ڒحْبسْ ؤُ سشّمْ ث س وغْرُومْ ن ڒحْصَارثْ ؤُ س وَامَانْ ن ڒحْصَارثْ أَڒْ د غَاعقْبغْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

²⁷ E dizei: Assim diz o rei: Colocai este indivíduo na prisão, e alimentai-o com pão da aflição e com água da aflição, até que eu venha em paz.

²⁸ مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”مَاڒَا شكْ ثْعقْبذْ-د س ثِيذتّْ ذِي ڒهْنَا، أَقَا سِيذِي وَارْ زَّايِي إِسِّيوڒْ!“ نتَّا إِنَّا عَاوذْ: ”سْڒمْ، ڒڭْنُوسْ، مَارَّا كنِّيوْ!“

²⁸ E Micaías disse: Se, em verdade, tu retornares em paz, o SENHOR não falou por meu intermédio. E ele disse: Atentai, ó povos, cada um de vós.

²⁹ خنِّي إِڭعّذْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل أَكْ-ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.

²⁹ Assim, o rei de Israel e Josafá, o rei de Judá, subiram a Ramote-Gileade.

³⁰ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”نشّْ أَذْ بدّْڒغْ أَرُّوضْ، خنِّي أَذْ د-فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي. شكْ مَاشَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثْيَارْضذْ أَرُّوضْ نّشْ!“ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِڭَّا أَرُّوضْ وَارْ إِدْجِي نّسْ، إِفّغْ-د غَارْ ؤُمنْغِي.

³⁰ E o rei de Israel disse a Josafá: Eu me disfarçarei, e entrarei na batalha; mas tu pões as tuas vestes. E o rei de Israel se disfarçou, e foi à batalha.

³¹ أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ ثُوغَا يُومُورْ إِ ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، إِنِّي زَّايْسنْ غَارسْ ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ، إِنَّا: ”إِتّْخصَّا أَومْ وَارْ تّْمنْغِيمْ أَكْ-ذ ؤُمقّْرَانْ نِيغْ أَكْ-ذ ؤُمژْيَانْ، مْغِيرْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“

³¹ O rei da Síria, no entanto, ordenou aos seus trinta e dois capitães que tinham o comando sobre as suas carruagens, dizendo: Não luteis com pequeno, nem grande, tão somente com o rei de Israel.

³² ؤُمِي ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي ژْرِينْ يَاهُوشَافَاطْ، إِمْسَارْ، أَقَا نِيثْنِي نَّانْ: ”أَقَا ذ وَا، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“ نِيثْنِي ميّْڒنْ خَاسْ حِيمَا أَكِيذسْ مّنْغنْ، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِسْغُويْ.

³² E sucedeu que, quando os capitães das carruagens viram Josafá, que eles disseram: Certamente é o rei de Israel. E eles viraram para o lado, para lutarem contra ele; e Josafá gritou.

³³ ؤُمِي ژْرِينْ ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، أَقَا نتَّا ثُوغَا وَارْ إِدْجِي ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ، أَقَا ذوْڒنْ-د، وَارْ ث أَردّْفنْ عَاذْ.

³³ E sucedeu que, quando os capitães das carruagens perceberam que ele não era o rei de Israel, voltaram da perseguição a ele.

³⁴ خنِّي إِعيّنْ إِجّْ ن ورْيَازْ س ڒْقوْسْ س ڒْبَاڒْ نّسْ ذ أَشمْڒَاڒْ ؤُشَا إِڒْقفْ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل جَارْ وَاوَاضنْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ. ڒخْذنِّي إِنَّا وَانِيثَا إِ ونِّي إِندّْهنْ أَكَارُّو: ”قْڒبْ أَفُوسْ نّشْ، سُوفّغْ أَيِي زِي ڒْعسْكَارْ، مَاغَارْ إِيْزْمغْ أَطَّاسْ.“

³⁴ E, um certo homem, entesou um arco a esmo, e feriu o rei de Israel entre as juntas da couraça; pelo que ele disse ao condutor da sua carruagem: Vira a tua mão, e carrega-me para fora do exército; porque estou ferido.

³⁵ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ؤُمنْغِي يوْعَارْ أَطَّاسْ. إِقِّيمْ ؤُجدْجِيذْ إِبدّْ ذڭْ ؤُكَارُّو ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن أَرَامْ، مَاشَا غَارْ ثْمذِّيثْ إِمُّوثْ. إِذَامّنْ ن ؤُيزِّيمْ ثُوغَا ؤُزّْڒنْ ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن ؤُكَارُّو.

³⁵ E a batalha se intensificou naquele dia; e o rei ficou de pé na sua carruagem na frente dos sírios, e morreu ao anoitecer; e o sangue escorreu do ferimento para o meio da carruagem.

³⁶ غَارْ ؤُغدْجَايْ ن ثْفُوشْثْ جِّينْ أَذْ بَارّْحنْ س جّهْذْ ذِي مَارَّا ڒْعسْكَارْ، نَّانْ: ”كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ ؤُ كُوڒْ أَرْيَازْ غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ!“

³⁶ E seguiu ali uma proclamação por todo o exército por volta do pôr do sol, dizendo: Cada homem à sua cidade, e cada homem à sua própria terra.

³⁷ إِمُّوثْ ؤُجدْجِيذْ، إِوْينْ ث غَارْ سَامَارْيَا. نِيثْنِي نضْڒنْ أَجدْجِيذْ ذِي سَامَارْيَا.

³⁷ Assim, o rei morreu, e foi trazido a Samaria; e eles sepultaram o rei em Samaria.

³⁸ سِّيرْذنْ أَكَارُّو ذڭْ ؤُيڒْمَامْ ن سَامَارْيَا ؤُشَا ڒسْحنْ إِطَانْ إِذَامّنْ نّسْ، مَانِي ثِيمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ سِّيرْذنْثْ ذَايسْ، عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي إِ ثُوغَا إِنَّا.

³⁸ E um lavou a carruagem no tanque de Samaria; e os cães lamberam o seu sangue; e lavaram a sua armadura; segundo a palavra do SENHOR, a qual ele falou.

³⁹ إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن أَخَابْ، ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذ ثَادَّارْثْ ن ڒْعَاجْ إِ إِبْنَا ذ مَارَّا ثِيندَّامْ إِ إِبْنَا، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل؟

³⁹ Ora, o restante dos atos de Acabe, e tudo o que ele fez, e a casa de marfim que ele fez, e todas as cidades que edificou, não estão escritos no livro das Crônicas dos reis de Israel?

⁴⁰ أَخَابْ إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. مِّيسْ أَخَازْيَا إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

⁴⁰ Assim, Acabe dormiu com os seus pais; e Acazias, o seu filho, reinou no seu lugar.

⁴¹ يَاهُوشَافَاطْ، مِّيسْ ن أَسَا، إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ أَربْعَا ن أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.

⁴¹ E Josafá, o filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano de Acabe, rei de Israel.

⁴² يَاهُوشَافَاطْ ثُوغَا غَارسْ خمْسَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ أَزُوبَا، يدْجِيسْ ن شَالْخِي.

⁴² Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar; e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. E o nome da sua mãe era Azuba, a filha de Sili.

⁴³ نتَّا يُويُورْ ذِي مَارَّا ثِيبْرِيذِينْ ن بَابَاسْ أَسَا، وَارْ خَاسنْثْ إِحيّذْ شَا. نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

⁴³ E ele andou em todos os caminhos de Asa, o seu pai; não se desviou disto, fazendo aquilo que era reto aos olhos do SENHOR; todavia, os lugares altos não foram removidos; porquanto o povo ainda oferecia e queimava incenso nos lugares altos.

⁴⁴ ڒڭْعُوذِي وَارْ تّْوَاكّْسنْثْ. ڒْڭنْسْ يِيوِي عَاذْ ثِيغَارْصَا ذ ثوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ خْ ڒڭْعُوذِي.

⁴⁴ E Josafá fez paz com o rei de Israel.

⁴⁵ يَاهُوشَافَاطْ إِحْضَا خْ ڒهْنَا أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.

⁴⁵ Ora, o restante dos atos de Josafá, e o poder que ele mostrou, e como guerreou, não estão escritos no livro das Crônicas dos reis de Judá?

⁴⁶ إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوشَافَاطْ، ذ ثْمڭَّا نّسْ إِمحْضنْ إِ إِڭَّا ذ مَامّشْ إِمّْنغْ، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا؟

⁴⁶ E o remanescente dos sodomitas, que restavam nos dias do seu pai Asa, ele removeu da terra.

⁴⁷ نتَّا إِمْحَا إِمثْليّنْ إِقِّيمنْ زِي ثمُّورْثْ، إِنِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ زڭْ وُوسَّانْ ن بَابَاسْ أَسَا.

⁴⁷ Não havia, então, rei em Edom; porém um vice-rei.

⁴⁸ ذِي إِذُومْ وَارْ ثُوغِي ذِينْ شَا ن ؤُجدْجِيذْ، مَاشَا إِجّْ ن لْوَالِي ن ؤُجدْجِيذْ.

⁴⁸ Josafá fez navios de Társis para ir até Ofir por causa de ouro; mas eles não foram; porque os navios foram quebrados em Eziom-Geber.

⁴⁹ يَاهُوشَافَاطْ إِڭَّا إِغَارُّوبَا ن ثَارْشِيشْ، حِيمَا أَذْ نذْهنْ غَارْ ؤُفِيرْ أَذْ أَوْينْ ؤُرغْ. مَاشَا وَارْ د-فِّيغنْ شَا، مَاغَارْ إِغَارُّوبَا أَرْژِينْ غَارْ عِيصْيُونْ-جَابَارْ.

⁴⁹ Então, disse Acazias, o filho de Acabe, a Josafá: Permite que os meus servos sigam com os teus servos nos navios. Josafá, no entanto, não o quis.

⁵⁰ خنِّي إِنَّا أَخَازْيَا، مِّيسْ ن أَخَابْ، إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أجّْ إِمْسخَّارنْ إِنُو أَذْ نذْهنْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ خْ إِغَارُّوبَا!“، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ يُوڭِي.

⁵⁰ E Josafá dormiu com os seus pais, e foi sepultado com os seus pais na cidade de Davi, o seu pai; e Jorão, o seu filho, reinou no seu lugar.

⁵¹ يَاهُوشَافَاطْ إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. نتَّا إِتّْوَانْضڒْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ ذِي ثنْذِينْثْ ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ. مِّيسْ يَاهُورَامْ إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

⁵¹ Acazias, o filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria no décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá, e reinou dois anos sobre Israel.

⁵² أَخَازْيَا، مِّيسْ ن أَخَابْ، إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل ذِي سَامَارْيَا، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ سْبعْطَاشْ ن يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا. نتَّا إِحْكمْ ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا خْ إِسْرَائِيل.

⁵² E ele fez o mal à vista do SENHOR, e andou no caminho do seu pai, e no caminho da sua mãe, e no caminho de Jeroboão, o filho de Nebate, que fez Israel pecar;

⁵³ نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. نتَّا يُويُورْ خْ وبْرِيذْ ن بَابَاسْ ؤُ خْ وبْرِيذْ ن يمَّاسْ ؤُ خْ وبْرِيذْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا.

⁵³ porquanto serviu a Baal, e o adorou, e provocou à ira o SENHOR Deus de Israel, segundo tudo o que o seu pai havia feito.

⁵⁴ نتَّا إِعْبذْ بَاعْلْ، إِبنْذقْ أَسْ. نتَّا إِسْعَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، س مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِڭَّا بَابَاسْ.

⁵⁴ — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →