1 Reis 22

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا حْضَانْ نِيثْنِي ڒْهُوذْنثْ، وَارْ ذِينْ ثُوغِي أَمنْغِي جَارْ أَرَامْ ذ إِسْرَائِيل.

¹ Passaram-se três anos sem haver guerra entre a Síria e Israel.

² ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، ڒَامِي د-إِهْوَا يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ،

² No terceiro ano, porém, desceu Jeosafá, rei de Judá, a ter com o rei de Israel.

³ أَقَا أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”مَا ثسّْنمْ أَقَا رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نّغْ؟ مَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نحْضَا ڒْهُوذْنثْ، وَارْ ثنْ نتّكّسْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ؟“

³ E o rei de Israel disse aos seus servos: Não sabeis vós que Ramote-Gileade é nossa, e nós estamos quietos, sem a tomar da mão do rei da Síria?

⁴ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا إِ يَاهُوشَافَاطْ ”زعْمَا أَذْ كِيذِي ثفّْغذْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَمْ شكْ، ڒْڭنْسْ إِنُو أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ، إِيْسَانْ إِنُو أَمْ ييْسَانْ نّشْ.“

⁴ Então perguntou a Jeosafá: Irás tu comigo à peleja, a Ramote-Gileade? Respondeu Jeosafá ao rei de Israel: Como tu és sou eu, o meu povo como o teu povo, e os meus cavalos como os teus cavalos.

⁵ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ عَاوذْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”سقْسَا عَافَاكْ أَسّْ-أَ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي.“

⁵ Disse mais Jeosafá ao rei de Israel: Rogo-te, porém, que primeiro consultes a palavra do Senhor.

⁶ خنِّي إِسّْمُونْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَابِييّنْ، عْڒَاحَاڒْ أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَذْ فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ث جّغْ؟“ نِيثْنِي نَّانْ: ”ڭعّذْ، مَاغَارْ سِيذِي إِنُو أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

⁶ Então o rei de Israel ajuntou os profetas, cerca de quatrocentos homens, e perguntou-lhes: Irei à peleja contra Ramote-Gileade, ou deixarei de ir? Responderam eles: Sobe, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.

⁷ مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِنَّا: ”مَا وَارْ ذَا شَا إِجّْ ن ؤُنَابِي ن سِيذِي، مَاحنْذْ أَذْ نْزمَّارْ أَذْ ث نسّقْسَا نشِّينْ؟“

⁷ Disse, porém, Jeosafá: Não há aqui ainda algum profeta do Senhor, ao qual possamos consultar?

⁸ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أَقَا عَاذْ ذَا إِجّْ ن ورْيَازْ إِ زَّايسْ نْزمَّارْ أَذْ نسّقْسَا سِيذِي. مَاشَا نشّْ شَارْهغْ ث، مَاغَارْ نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِتّْنبَّاعمَّارْصْ س مِينْ إِصبْحنْ، مَاشَا مْغِيرْ س مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ. أَقَا-ث ذ مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا.“ إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ: ”وَارْ إِدْجِي أَمُّو إِ غَا إِسِّيوڒْ أَجدْجِيذْ!“

⁸ Então disse o rei de Israel a Jeosafá: Ainda há um homem por quem podemos consultar ao Senhor-Micaías, filho de Inlá; porém eu o odeio, porque nunca profetiza o bem a meu respeito, mas somente o mal. Ao que disse Jeosafá: Não fale o rei assim.

⁹ خنِّي إِڒَاغَا-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يِيجّْ ن ؤُمْسخَّارْ أَمْشنّعْ، إِنَّا: ”ذغْيَا، أَوِي-د مِيخَا-يَاهُو، مِّيسْ ن يِيمْلَا!“

⁹ Então o rei de Israel chamou um eunuco, e disse: Traze-me depressa Micaías, filho de Inlá.

¹⁰ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، قِّيمنْ ذِينْ، كُوڒْ إِجّْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، يَارْضنْ س وَارُّوضْ ن إِجدْجِيذنْ خْ وَازَّايْ ن ؤُنذْرَارْ غَارْ ؤُقمُّومْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ن سَامَارْيَا ؤُ مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.

¹⁰ Ora, o rei de Israel e Jeosafá, rei de Judá, vestidos de seus trajes reais, estavam assentados cada um no seu trono, na praça à entrada da porta de Samária; e todos os profetas profetizavam diante deles.

¹¹ صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، ثُوغَا إِڭَّا إِ إِخفْ نّسْ أَشَّاونْ ن وُوزَّاڒْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِنَّا سِيذِي: ’س يِينَا إِ غَا ثسّْنُوقّْبذْ أَيْثْ ن أَرَامْ أَڒْ ثنْ غَا ثقْضِيضْ.‘ “

¹¹ E Zedequias, filho de Quenaaná, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Assim diz o Senhor: Com estes ferirás os sírios, até que sejam consumidos.

¹² مَارَّا إِنَابِييّنْ ثُوغَا تّْنبَّانْ كِيفْكِيفْ، نَّانْ: ”ڭعّذْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹² Do mesmo modo também profetizavam todos os profetas, dizendo: Sobe a Ramote-Gileade, e serás bem sucedido; porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.

¹³ أَرقَّاسْ نِّي ثُوغَا إِطّْفنْ أَبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ إِڒَاغَا إِ مِيخَا-يَاهُو، إِسِّيوڒْ، إِنَّا:”خْزَارْ خنِّي، أَوَاڒنْ ن إِنَابِييّنْ أَخْمِي د-فّْغنْ زڭْ إِجّْ ن ؤُقمُّومْ س ڒْخِيرْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. تّْزَاوْڭغْ أَذْ إِڒِينْ وَاوَاڒنْ نّشْ أَمْ وَاوَاڒنْ نْسنْ، سِيوڒْ مِينْ إِصبْحنْ.“

¹³ O mensageiro que fora chamar Micaías falou-lhe, dizendo: Eis que as palavras dos profetas, a uma voz, são favoráveis ao rei; seja, pois, a tua palavra como a de um deles, e fala o que é bom.

¹⁴ مَاشَا مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مِينْ ذ أَيِي غَا يِينِي سِيذِي، أَذْ ث إِنِيغْ.“

¹⁴ Micaías, porém, disse: Vive o Senhor, que o que o Senhor me disser, isso falarei.

¹⁵ ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِيخَا-يَاهُو، مَا أَذْ نفّغْ نشِّينْ غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ نِيغْ أَذْ ث نجّْ؟“ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”ڭعّذْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹⁵ Quando ele chegou à presença do rei, este lhe disse: Micaías, iremos a Ramote-Gileade à peleja, ou deixaremos de ir? Respondeu-lhe ele: Sobe, e serás bem sucedido, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.

¹⁶ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مشْحَاڒْ ن ثْوَاڒَاوِينْ إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ شكْ سّْجَادْجغْ، وَارْ ذ أَيِي ثنِّيذْ مْغِيرْ ثِيذتّْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي؟“

¹⁶ E o rei lhe disse: Quantas vezes hei de conjurar-te que não me fales senão a verdade em nome do Senhor?

¹⁷ ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا إِسْرَائِيل تّْوَابزّْعنْ خْ إِذُورَارْ أَمْ وُودْجِي وَارْ غَارْسنْ بُو ؤُمكْسَاوْ. إِنَّا سِيذِي: ’إِنَا وَارْ غَارْسنْ بُو إِسِيذِيثنْ، أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

¹⁷ Então disse ele: Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor; e disse o Senhor: Estes não têm senhor; torne cada um em paz para sua casa.

¹⁸ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”مَا وَارْ ذ أَشْ نِّيغْ: ’نتَّا إِتّْنبَّا خَافِي وَالُو ن مِينْ إِصبْحنْ، مْغِيرْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ؟‘ “

¹⁸ Disse o rei de Israel a Jeosafá: Não te disse eu que ele não profetizaria o bem a meu respeito, mas somente o mal?

¹⁹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا وَانِيثَا: ”س ؤُيَا سڒْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي. نشّْ ژْرِيغْ سِيذِي إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ ذ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن ؤُجنَّا إِبدّْ غَارسْ، غَارْ يفُوسْ نّسْ ؤُ غَارْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

¹⁹ Micaías prosseguiu: Ouve, pois, a palavra do Senhor! Vi o Senhor assentado no seu trono, e todo o exército celestial em pé junto a ele, à sua direita e à sua esquerda.

²⁰ سِيذِي إِنَّا: ’مَانْ ونْ إِ غَا إِغْوَانْ أَخَابْ أَڒْ غَا إِڭعّذْ، أَذْ إِوْضَا ذِي رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ؟‘ وَا إِنَّا أَمُّو ؤُ وِينْ إِنَّا أَمُّو.

²⁰ E o Senhor perguntou: Quem induzirá Acabe a subir, para que caia em Ramote-Gileade? E um respondia de um modo, e outro de outro.

²¹ خنِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن بُوحْبڒْ، إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’نشّْ أَذْ ث غْوِيغْ.‘ سِيذِي إِسّقْسَا ث: ’س مِينْزِي؟‘

²¹ Então saiu um espírito, apresentou-se diante do Senhor, e disse: Eu o induzirei. E o Senhor lhe perguntou: De que modo?

²² نتَّا إِنَّا: ’نشّْ أَذْ فّْغغْ ؤُ أَذْ ذوْڒغْ ذ إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نّسْ.‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’أَذْ ثْفڒْحذْ مَاحنْذْ أَذْ ث ثغْوِيذْ. فّغْ، أڭّْ أَمنِّي!‘

²² Respondeu ele: Eu sairei, e serei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. Ao que disse o Senhor: Tu o induzirás, e prevalecerás; sai, e faze assim.

²³ خنِّي ڒخُّو، سِيذِي إِوْشَا إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِسّْخَارِّيقنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا إِنَابِييّنْ نْومْ ؤُشَا سِيذِي إِبَارّحْ خَاكْ س ڒْغَارْ.“

²³ Agora, pois, eis que o Senhor pôs um espírito mentiroso na boca dentes da casa dele; sim, tornarei a tua casa como a casa de respeito de ti.

²⁴ خنِّي إِقَارّبْ-د صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن كَانْعَانَا، غَارْ مِيخَا-يَاهُو، إِوْثِي ث غَارْ ؤُغسْمِيرْ، إِنَّا: ”مَانِي خنِّي ثُوغَا زَّايِي إِعْذُو أَرُّوحْ ن سِيذِي حِيمَا أَذْ كِيذكْ إِسِّيوڒْ؟“

²⁴ Então Zedequias, filho de Quenaaná, chegando-se, feriu a Micaías na face e disse: Por onde passou de mim o Espírito do Senhor para falar a ti?

²⁵ إِنَّا مِيخَا-يَاهُو: ”خْزَارْ، أَذْ ث ثْژَارذْ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي غَا ثمْهَافذْ زڭْ إِجّْ ن وخَّامْ غَارْ وخَّامْ نّغْنِي، حِيمَا أَذْ ثسّْنُوفَّارذْ إِخفْ نّشْ.“

²⁵ Respondeu Micaías: Eis que tu o verás naquele dia, quando entrares numa câmara interior, para te esconderes.

²⁶ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِنَّا: ”طّْفمْ مِيخَا-يَاهُو، نذْهمْ ث غَارْ أَمُونْ، ڒْحَاكمْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ غَارْ يُووَاشْ، مِّيسْ ن ؤُجدْجِيذْ.

²⁶ Então disse o rei de Israel: Tomai Micaías, e tornai a levá-lo a Amom, o governador da cidade, e a Joás, filho do rei,

²⁷ أَذْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: نْضَارمْ وَا ذِي ڒحْبسْ ؤُ سشّمْ ث س وغْرُومْ ن ڒحْصَارثْ ؤُ س وَامَانْ ن ڒحْصَارثْ أَڒْ د غَاعقْبغْ ذِي ڒهْنَا.‘ “

²⁷ dizendo-lhes: Assim diz o rei: Metei este homem no cárcere, e sustentai-o a pão e água, até que eu volte em paz.

²⁸ مِيخَا-يَاهُو إِنَّا: ”مَاڒَا شكْ ثْعقْبذْ-د س ثِيذتّْ ذِي ڒهْنَا، أَقَا سِيذِي وَارْ زَّايِي إِسِّيوڒْ!“ نتَّا إِنَّا عَاوذْ: ”سْڒمْ، ڒڭْنُوسْ، مَارَّا كنِّيوْ!“

²⁸ Replicou Micaías: Se tu voltares em paz, o senhor não tem falado por mim. Disse mais: Ouvi, povos todos!

²⁹ خنِّي إِڭعّذْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل أَكْ-ذ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ رَامُوثْ ذِي جِيلْعَاذْ.

²⁹ Assim o rei de Israel e Jeosafá, rei de Judá, subiram a Ramote-Gileade.

³⁰ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”نشّْ أَذْ بدّْڒغْ أَرُّوضْ، خنِّي أَذْ د-فّْغغْ غَارْ ؤُمنْغِي. شكْ مَاشَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثْيَارْضذْ أَرُّوضْ نّشْ!“ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِڭَّا أَرُّوضْ وَارْ إِدْجِي نّسْ، إِفّغْ-د غَارْ ؤُمنْغِي.

³⁰ E disse o rei de Israel a Jeosafá: Eu me disfarçarei, e entrarei na peleja; tu, porém, veste os teus trajes reais. Disfarçou-se, pois, o rei de Israel, e entrou na peleja.

³¹ أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ ثُوغَا يُومُورْ إِ ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، إِنِّي زَّايْسنْ غَارسْ ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ، إِنَّا: ”إِتّْخصَّا أَومْ وَارْ تّْمنْغِيمْ أَكْ-ذ ؤُمقّْرَانْ نِيغْ أَكْ-ذ ؤُمژْيَانْ، مْغِيرْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“

³¹ Ora, o rei da Síria tinha ordenado aos capitães dos carros, que eram trinta e dois, dizendo: Não pelejeis nem contra pequeno nem contra grande, senão só contra o rei de Israel.

³² ؤُمِي ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي ژْرِينْ يَاهُوشَافَاطْ، إِمْسَارْ، أَقَا نِيثْنِي نَّانْ: ”أَقَا ذ وَا، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل!“ نِيثْنِي ميّْڒنْ خَاسْ حِيمَا أَكِيذسْ مّنْغنْ، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ إِسْغُويْ.

³² E sucedeu que, vendo os capitães dos carros a Jeosafá, disseram: Certamente este é o rei de Israel. Viraram-se, pois, para pelejar com ele, e Jeosafá gritou.

³³ ؤُمِي ژْرِينْ ڒْقبْطَانَاثْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي، أَقَا نتَّا ثُوغَا وَارْ إِدْجِي ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِمْسَارْ، أَقَا ذوْڒنْ-د، وَارْ ث أَردّْفنْ عَاذْ.

³³ Vendo os capitães dos carros que não era o rei de Israel, deixaram de segui-lo.

³⁴ خنِّي إِعيّنْ إِجّْ ن ورْيَازْ س ڒْقوْسْ س ڒْبَاڒْ نّسْ ذ أَشمْڒَاڒْ ؤُشَا إِڒْقفْ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل جَارْ وَاوَاضنْ ن وَارُّوضْ ن وُوزَّاڒْ. ڒخْذنِّي إِنَّا وَانِيثَا إِ ونِّي إِندّْهنْ أَكَارُّو: ”قْڒبْ أَفُوسْ نّشْ، سُوفّغْ أَيِي زِي ڒْعسْكَارْ، مَاغَارْ إِيْزْمغْ أَطَّاسْ.“

³⁴ Então um homem entesou o seu arco, e atirando a esmo, feriu o rei de Israel por entre a couraça e a armadura abdominal. Pelo que ele disse ao seu carreteiro: Dá volta, e tira-me do exército, porque estou gravemente ferido.

³⁵ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ؤُمنْغِي يوْعَارْ أَطَّاسْ. إِقِّيمْ ؤُجدْجِيذْ إِبدّْ ذڭْ ؤُكَارُّو ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن أَرَامْ، مَاشَا غَارْ ثْمذِّيثْ إِمُّوثْ. إِذَامّنْ ن ؤُيزِّيمْ ثُوغَا ؤُزّْڒنْ ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن ؤُكَارُّو.

³⁵ E a peleja tornou-se renhida naquele dia; contudo o rei foi sustentado no carro contra os sírios; porém à tarde ele morreu; e o sangue da ferida corria para o fundo do carro.

³⁶ غَارْ ؤُغدْجَايْ ن ثْفُوشْثْ جِّينْ أَذْ بَارّْحنْ س جّهْذْ ذِي مَارَّا ڒْعسْكَارْ، نَّانْ: ”كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ ؤُ كُوڒْ أَرْيَازْ غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ!“

³⁶ Ao pôr do sol passou pelo exército a palavra: Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!

³⁷ إِمُّوثْ ؤُجدْجِيذْ، إِوْينْ ث غَارْ سَامَارْيَا. نِيثْنِي نضْڒنْ أَجدْجِيذْ ذِي سَامَارْيَا.

³⁷ Morreu, pois, o rei, e o levaram para Samária, e ali o sepultaram.

³⁸ سِّيرْذنْ أَكَارُّو ذڭْ ؤُيڒْمَامْ ن سَامَارْيَا ؤُشَا ڒسْحنْ إِطَانْ إِذَامّنْ نّسْ، مَانِي ثِيمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ سِّيرْذنْثْ ذَايسْ، عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي إِ ثُوغَا إِنَّا.

³⁸ E lavaram o seu carro junto ao tanque de Samária, e os cães lamberam-lhe o sangue, conforme a palavra que o Senhor tinha dito; ora, as prostitutas se banhavam ali.

³⁹ إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن أَخَابْ، ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذ ثَادَّارْثْ ن ڒْعَاجْ إِ إِبْنَا ذ مَارَّا ثِيندَّامْ إِ إِبْنَا، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل؟

³⁹ Quanto ao restante dos atos de Acabe, e a tudo quanto fez, e à casa de marfim que construiu, e a todas as cidades que edificou, porventura não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Israel?

⁴⁰ أَخَابْ إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. مِّيسْ أَخَازْيَا إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

⁴⁰ Assim dormiu Acabe com seus pais. E Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.

⁴¹ يَاهُوشَافَاطْ، مِّيسْ ن أَسَا، إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ أَربْعَا ن أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.

⁴¹ Ora, Jeosafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano de Acabe, rei de Israel.

⁴² يَاهُوشَافَاطْ ثُوغَا غَارسْ خمْسَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، ؤُمِي إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ. نتَّا إِحْكمْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ أَزُوبَا، يدْجِيسْ ن شَالْخِي.

⁴² Era Jeosafá da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Era o nome de sua mãe Azuba, filha de Sili.

⁴³ نتَّا يُويُورْ ذِي مَارَّا ثِيبْرِيذِينْ ن بَابَاسْ أَسَا، وَارْ خَاسنْثْ إِحيّذْ شَا. نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

⁴³ E andou em todos os caminhos de seu pai Asa; não se desviou deles, mas fez o que era reto aos olhos do Senhor.

⁴⁴ ڒڭْعُوذِي وَارْ تّْوَاكّْسنْثْ. ڒْڭنْسْ يِيوِي عَاذْ ثِيغَارْصَا ذ ثوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ خْ ڒڭْعُوذِي.

⁴⁴ Todavia os altos não foram tirados e o povo ainda sacrificava e queimava incenso nos altos.

⁴⁵ يَاهُوشَافَاطْ إِحْضَا خْ ڒهْنَا أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.

⁴⁵ E Jeosafá teve paz com o rei de Israel.

⁴⁶ إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوشَافَاطْ، ذ ثْمڭَّا نّسْ إِمحْضنْ إِ إِڭَّا ذ مَامّشْ إِمّْنغْ، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا؟

⁴⁶ Quanto ao restante dos atos de Jeosafá, e ao poder que mostrou, e como guerreou, porventura não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Judá?

⁴⁷ نتَّا إِمْحَا إِمثْليّنْ إِقِّيمنْ زِي ثمُّورْثْ، إِنِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ زڭْ وُوسَّانْ ن بَابَاسْ أَسَا.

⁴⁷ Também expulsou da terra o restante dos sodomitas, que ficaram nos dias de seu pai Asa

⁴⁸ ذِي إِذُومْ وَارْ ثُوغِي ذِينْ شَا ن ؤُجدْجِيذْ، مَاشَا إِجّْ ن لْوَالِي ن ؤُجدْجِيذْ.

⁴⁸ Nesse tempo não havia rei em Edom; um vice-rei governava.

⁴⁹ يَاهُوشَافَاطْ إِڭَّا إِغَارُّوبَا ن ثَارْشِيشْ، حِيمَا أَذْ نذْهنْ غَارْ ؤُفِيرْ أَذْ أَوْينْ ؤُرغْ. مَاشَا وَارْ د-فِّيغنْ شَا، مَاغَارْ إِغَارُّوبَا أَرْژِينْ غَارْ عِيصْيُونْ-جَابَارْ.

⁴⁹ E Jeosafá construiu navios de Társis para irem a Ofir em busca de ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.

⁵⁰ خنِّي إِنَّا أَخَازْيَا، مِّيسْ ن أَخَابْ، إِ يَاهُوشَافَاطْ: ”أجّْ إِمْسخَّارنْ إِنُو أَذْ نذْهنْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ خْ إِغَارُّوبَا!“، مَاشَا يَاهُوشَافَاطْ يُوڭِي.

⁵⁰ Então Acazias, filho de Acabe, disse a Jeosafá: Vão os meus servos com os teus servos nos navios. Jeosafá, porém, não quis.

⁵¹ يَاهُوشَافَاطْ إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. نتَّا إِتّْوَانْضڒْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ ذِي ثنْذِينْثْ ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ. مِّيسْ يَاهُورَامْ إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

⁵¹ Depois Jeosafá dormiu com seus pais, e foi sepultado junto a eles na cidade de Davi, seu pai. E em seu lugar reinou seu filho Jeorão.

⁵² أَخَازْيَا، مِّيسْ ن أَخَابْ، إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل ذِي سَامَارْيَا، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ سْبعْطَاشْ ن يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا. نتَّا إِحْكمْ ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا خْ إِسْرَائِيل.

⁵² Ora, Acazias, filho de Acabe, começou a reinar em Samaria no ano dezessete de Jeosafá, rei de Judá, e reinou dois anos sobre Israel.

⁵³ نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. نتَّا يُويُورْ خْ وبْرِيذْ ن بَابَاسْ ؤُ خْ وبْرِيذْ ن يمَّاسْ ؤُ خْ وبْرِيذْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا.

⁵³ E fez o que era mau aos olhos do Senhor; porque andou no caminho de seu pai, como também no caminho de sua mãe, e no caminho de Jeroboão, filho de Nebate, que fez Israel pecar.

⁵⁴ نتَّا إِعْبذْ بَاعْلْ، إِبنْذقْ أَسْ. نتَّا إِسْعَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، س مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِڭَّا بَابَاسْ.

⁵⁴ Serviu a Baal, e o adorou, provocando à ira o Senhor Deus de Israel, conforme tudo quanto seu pai fizera.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →