1 Reis 21

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ أَوَارْنِي ثْمسْڒَايِينْ-أَ أَقَا ذِينْ مِينْ إِمْسَارنْ أَكْ-ذ نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، ونِّي غَارْ إِدْجَا إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ذِي يَازْرَاعِيلْ زَّاثْ إِ ڒقْصَارْ ن أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن سَامَارْيَا.

¹ Depois disso, aconteceu o seguinte: Acabe, rei de Samaria , tinha um palácio em Jezreel. Perto desse palácio havia uma plantação de uvas que pertencia a um homem chamado Nabote.

² أَخَابْ إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ نابُوثْ، إِنَّا: ”أوْشْ أَيِي أَمَارْجعْ نّشْ ن ؤُضِيڒْ، حِيمَا أَذْ غَارِي يِيڒِي ذ ثَاحْوِيشْ ثَازِيزَاوْثْ، مَاغَارْ أَقَا ثُوذسْ إِ ثَادَّارْثْ إِنُو. نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ نّغْنِي ن ؤُضِيڒْ إِصْبحْ خَاسْ، نِيغْ مَاڒَا مَانْ أَيَا ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَذْ شكْ خدْجْصغْ تّْمَانْ نّسْ س تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ.“

² Certo dia Acabe disse a Nabote: — Dê-me a sua plantação de uvas. Ela fica perto do meu palácio, e eu quero aproveitar o terreno para fazer uma horta. Em troca, eu lhe darei uma plantação de uvas melhor do que a sua ou, se você preferir, eu pagarei um preço justo por ela.

³ مَاشَا نابُوثْ إِنَّا إِ أَخَابْ: ”سِيذِي أَذْ أَيِي إِحْضَا، أَقَا أَذْ أَشْ وْشغْ ثَاسْغَارْثْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو!“

³ — Esta plantação de uvas é uma herança dos meus antepassados! — respondeu Nabote. — Que o Senhor Deus me livre de entregá-la ao senhor!

⁴ ؤُشَا إِعْقبْ أَخَابْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ س ڒْخَاضَارْ إِخْسَارنْ ذ إِخيِّيقنْ زِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ إِ كِيذسْ إِسِّيوڒْ نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، ؤُمِي إِنَّا: ”نشّْ وَارْ ذ أَشْ تِّيشغْ ثَاسْغَارْثْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو.“ ؤُ نتَّا إِزّڒْ خْ قَامَا نّسْ، يَارَّا أَغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ڒْحِيضْ، وَارْ إِشِّي أَغْرُومْ.

⁴ Acabe foi para casa aborrecido e com raiva por causa do que Nabote tinha dito. Ele se deitou na cama, virado para a parede, e não quis comer nada.

⁵ ثَامْغَارْثْ نّسْ إِزَابَالْ ثُوسَا-د غَارسْ، ثسِّيوڒْ أَكِيذسْ: ”مِينْ ذِينْ أَڒَامِي ڒْخَاضَارْ نّشْ إِخْسَارْ أَمُّو ؤُ وَارْ ثتّتّذْ أَغْرُومْ؟“

⁵ Então a sua esposa Jezabel foi falar com ele e perguntou: — Por que você está assim aborrecido? Por que não quer comer?

⁶ نتَّا إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ: ”مَاغَارْ نشّْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، نِّيغْ أَسْ: ’أوْشْ أَيِي أَمَارْجعْ نّشْ ن ؤُضِيڒْ إِ تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ، نِيغْ، مَاڒَا ثخْسذْ أَذْ أَشْ وْشغْ إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ نّغْنِي ذڭْ ومْشَانْ نّسْ!‘، مَاشَا نتَّا إِنَّا: ’نشّْ وَارْ ذ أَشْ تِّيشغْ أَمَارْجعْ إِنُو ن ؤُضِيڒْ!‘ “

⁶ Ele respondeu: — É por causa do que Nabote me falou. Eu lhe disse que queria comprar a sua plantação de uvas ou então, se ele preferisse, eu lhe daria outra em troca. Mas Nabote me disse que não me daria a sua plantação.

⁷ ثنَّا أَسْ ثمْغَارْثْ نّسْ إِزَابَالْ: ”مَا خنِّي شكْ تّڭّذْ إِخفْ نّشْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل؟ كَّارْ، أشّْ أَغْرُومْ ؤُ أجّْ ؤُڒْ نّشْ أَذْ يِيڒِي مْلِيحْ! نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي.“

⁷ Então Jezabel disse a Acabe, o seu marido: — Afinal de contas, você é o rei ou não é? Levante-se, anime-se e coma! Eu darei a você a plantação de uvas de Nabote, o homem de Jezreel!

⁸ نتَّاثْ ثُورَا ثِيبْرَاثِينْ خْ يِيسمْ ن أَخَابْ ؤُشَا ثْشمّعْ إِ-ثنْثْ س ثْخَاضنْثْ نّسْ ن ؤُشمِّيعْ ؤُ ثسّكّْ ثِيبْرَاثِينْ نِّي إِ إِمقّْرَاننْ ؤُ إِ ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ غَارْ نابُوثْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ.

⁸ Então ela escreveu algumas cartas em nome de Acabe e carimbou-as com o anel-sinete dele e as mandou para as autoridades e para os líderes de Jezreel.

⁹ ذِي ثبْرَاثِينْ ثُورَا، ثنَّا: ”بَارّْحمْ س يِيجّْ ن ؤُژُومِّي ؤُ سْغِيممْ نابُوثْ غَارْ زَّاثْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ

⁹ As cartas diziam o seguinte: “Mandem avisar que vai haver um dia de jejum, reúnam todo o povo e ponham Nabote no lugar de honra.

¹⁰ ؤُشَا سْبدّمْ ثْنَاينْ ن إِرْيَازنْ، أَيْثْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ، قِيبَاتْشْ نّسْ، حِيمَا أَذْ خَاسْ شهْذنْ، أَذْ إِنِينْ: ’شكْ ثْشقّْفذْ ذِي أَربِّي ؤُ ذڭْ ؤُجدْجِيذْ!‘ سُوفْغمْ ث خنِّي غَارْ بَارَّا ؤُ أَرجْممْ ث أَڒْ ذ إِمّثْ.“

¹⁰ Ponham sentados na frente dele dois homens de mau caráter para acusarem Nabote de ter amaldiçoado a Deus e ao rei. Depois levem Nabote para fora da cidade e o matem a pedradas.”

¹¹ إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ، إِمقّْرَاننْ ذ ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ، ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ مِينْ ذ أَسنْ ثُومُورْ إِزَابَالْ، أَمْ مَامّشْ يُورِينْ ذِي ثبْرَاثِينْ نِّي ثُوغَا ذ أَسنْ د-ثسّكّْ.

¹¹ Os líderes e as autoridades de Jezreel fizeram o que Jezabel havia ordenado.

¹² نِيثْنِي بَارّْحنْ س يِيجّْ ن ؤُژُومِّي ؤُ سّْغِيمنْ نابُوثْ غَارْ زَّاثْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ.

¹² Eles mandaram avisar que ia haver um dia de jejum, reuniram o povo e puseram Nabote no lugar de honra.

¹³ خنِّي ؤُسِينْ-د ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ، أَيْثْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ، ؤُشَا قِّيمنْ قِيبَاتْشْ نّسْ. إِرْيَازنْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ شهْذنْ خَاسْ، خْ نابُوثْ، زَّاثْ إِ ڒْڭنْسْ، نَّانْ: ”نابُوثْ إِشقّفْ ذِي سِيذِي ؤُ ذڭْ ؤُجدْجِيذْ.“ خنِّي سُّوفّْغنْ ث بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ ؤُشَا أَرجْمنْ ث أَڒَامِي إِمُّوثْ.

¹³ Então, diante do povo, os dois homens de mau caráter acusaram Nabote de haver amaldiçoado a Deus e ao rei. E assim ele foi levado para fora da cidade e morto a pedradas.

¹⁴ أَوَارْنِي أَسْ جِّينْ أَذْ إِنِينْ إِ إِزَابَالْ: ”نابُوثْ إِتّْوَارْجمْ ؤُ إِمُّوثْ.“

¹⁴ Depois mandaram dizer a Jezabel: — Nabote foi morto a pedradas.

¹⁵ ؤُمِي ثسْڒَا إِزَابَالْ أَقَا نابُوثْ إِتّْوَارْجمْ، إِمُّوثْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِزَابَالْ ثنَّا إِ أَخَابْ: ”كَّارْ، كْسِي أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، ذ ڒْوَارْثْ، أَحْوِيشْ إِ يُوڭِينْ نتَّا أَذْ أَشْ ث إِوْشْ س تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَّارْثْ، مَاغَارْ نابُوثْ وَارْ إِدَّارْ شَا عَاذْ، مَاشَا إِمُّوثْ.“

¹⁵ Logo que Jezabel recebeu o recado, disse a Acabe: — Nabote morreu. Agora vá e tome posse da plantação de uvas que ele não quis vender a você.

¹⁶ ؤُمِي إِسْڒَا أَخَابْ، بلِّي نابُوثْ إِمُّوثْ، إِمْسَارْ، أَقَا أَخَابْ إِكَّارْ، مَاحنْذْ أَذْ إِهْوَا غَارْ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، حِيمَا أَذْ ث إِكْسِي ذ ڒْوَارْثْ.

¹⁶ Logo que soube que Nabote estava morto, Acabe foi até a plantação de uvas e tomou posse dela.

¹⁷ خنِّي يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ إِلِييَا، أَثِيشْبِي، إِنَّا:

¹⁷ Então o Senhor Deus disse a Elias, o profeta de Tisbé:

¹⁸ ”كَّارْ، هْوَا، حِيمَا أَذْ ثمّڒْقِيذْ أَكْ-ذ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِدْجَانْ ذِي سَامَارْيَا. خْزَارْ، نتَّا ذڭْ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ مَانِي غَارْ د-إِهْوَا، حِيمَا أَذْ ث إِكْسِي ذ ڒْوَارْثْ.

¹⁸ — Vá falar com Acabe, rei de Israel, que mora na cidade de Samaria. Você o achará em Jezreel, na plantação de uvas de Nabote. Ele foi até lá para tomar posse dela.

¹⁹ إِتّْخصَّا أَذْ كِيذسْ ثسِّيوْڒذْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: مَا ثنْغِيذْ ؤُ خنِّي ثكّْسذْ ؤُڒَا ذ ثَاسْغَارْثْ؟‘ عَاوذْ إِتّْخصَّا أَذْ كِيذسْ ثسِّيوْڒذْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ڒسْحنْ إِطَانْ إِذَامّنْ ن نابُوثْ، أَذْ ڒسْحنْ إِطَانْ ؤُڒَا ذ إِذَامّنْ نّشْ، وَاهْ، ذ إِنِّي نّشْ!‘ “

¹⁹ Diga a Acabe que eu, o Senhor , estou dizendo a ele: “Você mata o homem e ainda fica com a propriedade dele?” Diga a Acabe que o que eu estou dizendo é isto: “No mesmo lugar onde os cachorros lamberam o sangue de Nabote, eles lamberão o seu próprio sangue.”

²⁰ إِنَّا أَخَابْ إِ إِلِييَا: ”مَا ثُوفِيذْ أَيِي، شكْ، ڒعْذُو إِنُو؟“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ ؤُفِيغْ شكْ مِينْزِي شكْ ثزّنْزذْ إِخفْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ ثڭّذْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

²⁰ Quando Acabe viu Elias, perguntou: — Você já me achou, meu inimigo? Elias respondeu: — Achei, sim, porque você se entregou completamente a fazer o que o

²¹ خْزَارْ نشّْ أَذْ خَاكْ سِّيوْضغْ ڒْغَارْ ؤُ أَذْ مْحِيغْ مِينْ إِقِّيمنْ نّشْ. أَذْ ثحِّيغْ مَارَّا وِي ث إِتّڭّنْ خْ ڒْحِيضْ، أَمْ ونِّي إِتّْوَاطّْفنْ، أَمْ ونِّي ؤُمِي جِّينْ ذِي إِسْرَائِيل.

²¹ Por isso, ele lhe diz: “Eu vou fazer com que a desgraça caia sobre você. Vou acabar com você e vou me livrar de todos os homens da sua família, tanto os jovens como os velhos.

²² نشّْ أَذْ أَرّغْ ثَادَّارْثْ نّشْ أَمْ ثَادَّارْثْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ؤُ أَمْ ثَادَّارْثْ ن بَاعْشَا، مِّيسْ ن أَخِييَا، زِي سِّيبّثْ ن وسْعَارْ إِ زِي ذ أَيِي ثسْعَارذْ، ؤُ ؤُمِي ثَارِّيذْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا.“

²² Vou fazer com a sua família o mesmo que fiz com a família do rei Jeroboão, filho de Nebate, e com a família de Baasa, filho de Aías. Pois você levou o povo de Israel a pecar, e isso me provocou e me fez ficar irado .”

²³ إِسِّيوڒْ سِيذِي ؤُڒَا خْ إِزَابَالْ، إِنَّا: ”إِطَانْ أَذْ شّنْ إِزَابَالْ غَارْ ڒْحِيضْ ن زَّاثْ ن يَازْرَاعِيلْ.

²³ Elias continuou, dizendo: — E, quanto a Jezabel, o

²⁴ مَانْ ونْ زِي أَخَابْ إِ غَا إِمُّوثنْ ذِي ثنْذِينْثْ، أَذْ ث شّنْ إِطَانْ ؤُ مَانْ ونْ إِ غَا إِمُّوثنْ ذڭْ إِيَّارْ أَذْ ث شّنْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا.“

²⁴ Os parentes dela que morrerem na cidade serão comidos pelos cachorros, e os que morrerem no campo serão comidos pelos urubus.

²⁵ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِدْجِي عمَّارْصْ أَمْ أَخَابْ إِ إِزّنْزنْ إِخفْ نّسْ، حِيمَا أَذْ يڭّْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، أَمْ ث ثْعَارّنْ ثمْغَارْثْ نّسْ إِزَابَالْ.

²⁵ (Não houve ninguém que tivesse se entregado tão completamente a fazer coisas erradas, que não agradam ao Senhor , como fez Acabe. E tudo ele fez por sugestão da sua esposa Jezabel.

²⁶ نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ جّْعِيفشْثْ أَڒْ طَّارْفْ ؤُمِي يَاردّفْ إِميْضَا ن لْ-أَصْنَامْ نْسنْ ؤُ ؤُمِي إِڭَّا عْلَاحْسَابْ مَارَّا مِينْ إِڭِّينْ إِمُورِييّنْ نِّي ثُوغَا إِسُّوفّغْ سِيذِي زِي ڒْوَارْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

²⁶ Acabe cometeu os pecados mais vergonhosos, adorando ídolos, como haviam feito os amorreus, o povo que o Senhor havia expulsado do país conforme o povo de Israel tinha ido avançando.)

²⁷ ؤُمِي إِسْڒَا أَخَابْ أَوَاڒنْ-أَ، إِبْذَا أَذْ إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ، يَارْضْ إِشْثْ ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ خْ أَرِّيمثْ نّسْ، إِژُومّْ. عَاوذْ إِطّصْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ؤُ يُويُورْ س أَرخْوَانْ.

²⁷ Quando Elias acabou de falar, Acabe rasgou as suas roupas, jogou-as longe e vestiu uma roupa de pano grosseiro. Ele não comia nada, dormia em cima de panos grosseiros e andava triste e abatido.

²⁸ خنِّي يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ إِلِييَا، أَثِيشْبِي، إِنَّا:

²⁸ Então o Senhor Deus disse ao profeta Elias:

²⁹ ”مَا ثژْرِيذْ مَامّشْ إِسّهْوَا أَخَابْ إِخفْ نّسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو؟ مِينْزِي إِسّهْوَا إِخفْ نّسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، نشّْ وَارْ سِّيكّْوِيضغْ ڒْغَارْ ذڭْ وُوسَّانْ نّسْ، مَاشَا ذڭْ وُوسَّانْ ن مِّيسْ أَذْ سِّيوْضغْ ڒْغَارْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ.“

²⁹ — Você viu como Acabe se tem humilhado diante de mim? Já que ele está fazendo isso, não será durante a vida dele que vou trazer a desgraça que prometi. Será durante a vida do filho dele que eu vou fazer cair a desgraça sobre a família de Acabe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →