1 Reis 21

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ أَوَارْنِي ثْمسْڒَايِينْ-أَ أَقَا ذِينْ مِينْ إِمْسَارنْ أَكْ-ذ نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، ونِّي غَارْ إِدْجَا إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ذِي يَازْرَاعِيلْ زَّاثْ إِ ڒقْصَارْ ن أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن سَامَارْيَا.

¹ E sucedeu, depois destas coisas, que Nabote, o jezreelita, tinha uma vinha, a qual estava em Jezreel, junto ao palácio de Acabe, rei de Samaria.

² أَخَابْ إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ نابُوثْ، إِنَّا: ”أوْشْ أَيِي أَمَارْجعْ نّشْ ن ؤُضِيڒْ، حِيمَا أَذْ غَارِي يِيڒِي ذ ثَاحْوِيشْ ثَازِيزَاوْثْ، مَاغَارْ أَقَا ثُوذسْ إِ ثَادَّارْثْ إِنُو. نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ نّغْنِي ن ؤُضِيڒْ إِصْبحْ خَاسْ، نِيغْ مَاڒَا مَانْ أَيَا ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَذْ شكْ خدْجْصغْ تّْمَانْ نّسْ س تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ.“

² E Acabe falou a Nabote, dizendo: Dá-me a tua vinha, para que eu possa tê-la como horta de ervas, porque ela está perto da minha casa; e te darei por ela uma vinha melhor; ou, se te parecer bom, dar-te-ei o seu valor em dinheiro.

³ مَاشَا نابُوثْ إِنَّا إِ أَخَابْ: ”سِيذِي أَذْ أَيِي إِحْضَا، أَقَا أَذْ أَشْ وْشغْ ثَاسْغَارْثْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو!“

³ E Nabote disse a Acabe: O SENHOR me proíba de te dar a herança dos meus pais.

⁴ ؤُشَا إِعْقبْ أَخَابْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ س ڒْخَاضَارْ إِخْسَارنْ ذ إِخيِّيقنْ زِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ إِ كِيذسْ إِسِّيوڒْ نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، ؤُمِي إِنَّا: ”نشّْ وَارْ ذ أَشْ تِّيشغْ ثَاسْغَارْثْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو.“ ؤُ نتَّا إِزّڒْ خْ قَامَا نّسْ، يَارَّا أَغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ڒْحِيضْ، وَارْ إِشِّي أَغْرُومْ.

⁴ E Acabe chegou à sua casa revoltado e aborrecido por causa da palavra que Nabote, o jezreelita, lhe havia falado; porquanto ele tinha dito: Não te darei a herança dos meus pais. E ele se deitou na sua cama, e virou a sua face, e não quis comer pão algum.

⁵ ثَامْغَارْثْ نّسْ إِزَابَالْ ثُوسَا-د غَارسْ، ثسِّيوڒْ أَكِيذسْ: ”مِينْ ذِينْ أَڒَامِي ڒْخَاضَارْ نّشْ إِخْسَارْ أَمُّو ؤُ وَارْ ثتّتّذْ أَغْرُومْ؟“

⁵ Todavia, Jezabel, a sua esposa, veio até ele e lhe disse: Por que o teu espírito está tão triste, a ponto de não comeres mais pão algum?

⁶ نتَّا إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ: ”مَاغَارْ نشّْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، نِّيغْ أَسْ: ’أوْشْ أَيِي أَمَارْجعْ نّشْ ن ؤُضِيڒْ إِ تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ، نِيغْ، مَاڒَا ثخْسذْ أَذْ أَشْ وْشغْ إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ نّغْنِي ذڭْ ومْشَانْ نّسْ!‘، مَاشَا نتَّا إِنَّا: ’نشّْ وَارْ ذ أَشْ تِّيشغْ أَمَارْجعْ إِنُو ن ؤُضِيڒْ!‘ “

⁶ E ele lhe disse: Porque eu falei com Nabote, o jezreelita, e disse a ele: Dá-me a tua vinha em troca de dinheiro; ou, ainda, se te aprouver, eu te darei uma outra vinha por ela; e ele respondeu: Não te darei a minha vinha.

⁷ ثنَّا أَسْ ثمْغَارْثْ نّسْ إِزَابَالْ: ”مَا خنِّي شكْ تّڭّذْ إِخفْ نّشْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل؟ كَّارْ، أشّْ أَغْرُومْ ؤُ أجّْ ؤُڒْ نّشْ أَذْ يِيڒِي مْلِيحْ! نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي.“

⁷ E Jezabel, a sua esposa, disse a ele: Tu governas agora o reino de Israel? Levanta-te, e come pão, e deixa o teu coração ficar contente. Eu te darei a vinha de Nabote, o jezreelita.

⁸ نتَّاثْ ثُورَا ثِيبْرَاثِينْ خْ يِيسمْ ن أَخَابْ ؤُشَا ثْشمّعْ إِ-ثنْثْ س ثْخَاضنْثْ نّسْ ن ؤُشمِّيعْ ؤُ ثسّكّْ ثِيبْرَاثِينْ نِّي إِ إِمقّْرَاننْ ؤُ إِ ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ غَارْ نابُوثْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ.

⁸ Assim, ela escreveu cartas em nome de Acabe, e as selou com o selo dele, e enviou as cartas para os anciãos e para os nobres que estavam na sua cidade, habitando com Nabote.

⁹ ذِي ثبْرَاثِينْ ثُورَا، ثنَّا: ”بَارّْحمْ س يِيجّْ ن ؤُژُومِّي ؤُ سْغِيممْ نابُوثْ غَارْ زَّاثْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ

⁹ E ela escreveu nas cartas, dizendo: Proclamai um jejum, e ponde Nabote no alto, no meio do povo;

¹⁰ ؤُشَا سْبدّمْ ثْنَاينْ ن إِرْيَازنْ، أَيْثْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ، قِيبَاتْشْ نّسْ، حِيمَا أَذْ خَاسْ شهْذنْ، أَذْ إِنِينْ: ’شكْ ثْشقّْفذْ ذِي أَربِّي ؤُ ذڭْ ؤُجدْجِيذْ!‘ سُوفْغمْ ث خنِّي غَارْ بَارَّا ؤُ أَرجْممْ ث أَڒْ ذ إِمّثْ.“

¹⁰ e ponde dois homens, filhos de Belial, diante dele, para dar testemunho contra ele, dizendo: Tu blasfemaste contra Deus e contra o rei. E, depois, carregai-o para fora e apedrejai-o, para que morra.

¹¹ إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ، إِمقّْرَاننْ ذ ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ، ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ مِينْ ذ أَسنْ ثُومُورْ إِزَابَالْ، أَمْ مَامّشْ يُورِينْ ذِي ثبْرَاثِينْ نِّي ثُوغَا ذ أَسنْ د-ثسّكّْ.

¹¹ E os homens da sua cidade, a saber, os anciãos e os nobres que eram habitantes da sua cidade, fizeram segundo Jezabel lhes mandou, e segundo estava escrito nas cartas que ela lhes havia enviado.

¹² نِيثْنِي بَارّْحنْ س يِيجّْ ن ؤُژُومِّي ؤُ سّْغِيمنْ نابُوثْ غَارْ زَّاثْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ.

¹² E proclamaram um jejum, e puseram Nabote no alto no meio do povo.

¹³ خنِّي ؤُسِينْ-د ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ، أَيْثْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ، ؤُشَا قِّيمنْ قِيبَاتْشْ نّسْ. إِرْيَازنْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ شهْذنْ خَاسْ، خْ نابُوثْ، زَّاثْ إِ ڒْڭنْسْ، نَّانْ: ”نابُوثْ إِشقّفْ ذِي سِيذِي ؤُ ذڭْ ؤُجدْجِيذْ.“ خنِّي سُّوفّْغنْ ث بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ ؤُشَا أَرجْمنْ ث أَڒَامِي إِمُّوثْ.

¹³ E ali chegaram dois homens, filhos de Belial, e se assentaram diante dele; e os homens de Belial testemunharam contra ele, justamente contra Nabote, na presença do povo, dizendo: Nabote blasfemou contra Deus e contra o rei. Eles, então, carregaram- no para fora da cidade e o apedrejaram com pedras, de modo que morreu.

¹⁴ أَوَارْنِي أَسْ جِّينْ أَذْ إِنِينْ إِ إِزَابَالْ: ”نابُوثْ إِتّْوَارْجمْ ؤُ إِمُّوثْ.“

¹⁴ Então, eles mandaram dizer a Jezabel: Nabote está apedrejado e está morto.

¹⁵ ؤُمِي ثسْڒَا إِزَابَالْ أَقَا نابُوثْ إِتّْوَارْجمْ، إِمُّوثْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِزَابَالْ ثنَّا إِ أَخَابْ: ”كَّارْ، كْسِي أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، ذ ڒْوَارْثْ، أَحْوِيشْ إِ يُوڭِينْ نتَّا أَذْ أَشْ ث إِوْشْ س تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَّارْثْ، مَاغَارْ نابُوثْ وَارْ إِدَّارْ شَا عَاذْ، مَاشَا إِمُّوثْ.“

¹⁵ E sucedeu, quando Jezabel ouviu que Nabote fora apedrejado, e estava morto, que Jezabel disse a Acabe: Levanta-te, toma posse da vinha de Nabote, o jezreelita, a qual ele se recusou a te dar em troca de dinheiro; porque Nabote não está vivo, mas morto.

¹⁶ ؤُمِي إِسْڒَا أَخَابْ، بلِّي نابُوثْ إِمُّوثْ، إِمْسَارْ، أَقَا أَخَابْ إِكَّارْ، مَاحنْذْ أَذْ إِهْوَا غَارْ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، حِيمَا أَذْ ث إِكْسِي ذ ڒْوَارْثْ.

¹⁶ E sucedeu, quando Acabe ouviu que Nabote estava morto, que Acabe se levantou para descer até a vinha de Nabote, o jezreelita, para dela tomar posse.

¹⁷ خنِّي يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ إِلِييَا، أَثِيشْبِي، إِنَّا:

¹⁷ E a palavra do SENHOR veio a Elias, o tisbita, dizendo:

¹⁸ ”كَّارْ، هْوَا، حِيمَا أَذْ ثمّڒْقِيذْ أَكْ-ذ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِدْجَانْ ذِي سَامَارْيَا. خْزَارْ، نتَّا ذڭْ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ مَانِي غَارْ د-إِهْوَا، حِيمَا أَذْ ث إِكْسِي ذ ڒْوَارْثْ.

¹⁸ Levanta-te, desce para te encontrares com Acabe, o rei de Israel, o qual está em Samaria; eis que ele está na vinha de Nabote, aonde desceu para tomar posse.

¹⁹ إِتّْخصَّا أَذْ كِيذسْ ثسِّيوْڒذْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: مَا ثنْغِيذْ ؤُ خنِّي ثكّْسذْ ؤُڒَا ذ ثَاسْغَارْثْ؟‘ عَاوذْ إِتّْخصَّا أَذْ كِيذسْ ثسِّيوْڒذْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ڒسْحنْ إِطَانْ إِذَامّنْ ن نابُوثْ، أَذْ ڒسْحنْ إِطَانْ ؤُڒَا ذ إِذَامّنْ نّشْ، وَاهْ، ذ إِنِّي نّشْ!‘ “

¹⁹ E tu lhe falarás, dizendo: Assim diz o SENHOR: Mataste e também tomaste posse? E tu falarás a ele, dizendo: Assim diz o SENHOR: No lugar onde os cães lambiam o sangue de Nabote, os cães lamberão o teu próprio sangue.

²⁰ إِنَّا أَخَابْ إِ إِلِييَا: ”مَا ثُوفِيذْ أَيِي، شكْ، ڒعْذُو إِنُو؟“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ ؤُفِيغْ شكْ مِينْزِي شكْ ثزّنْزذْ إِخفْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ ثڭّذْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

²⁰ E Acabe disse a Elias: Encontraste-me, ó meu inimigo? E ele respondeu: Eu te encontrei; porque tu te vendeste para executar o mal à vista do SENHOR.

²¹ خْزَارْ نشّْ أَذْ خَاكْ سِّيوْضغْ ڒْغَارْ ؤُ أَذْ مْحِيغْ مِينْ إِقِّيمنْ نّشْ. أَذْ ثحِّيغْ مَارَّا وِي ث إِتّڭّنْ خْ ڒْحِيضْ، أَمْ ونِّي إِتّْوَاطّْفنْ، أَمْ ونِّي ؤُمِي جِّينْ ذِي إِسْرَائِيل.

²¹ Eis que trarei mal sobre ti, e retirarei a tua posteridade, e cortarei de Acabe aquele que mija contra a parede, e aquele que está escravo e livre em Israel,

²² نشّْ أَذْ أَرّغْ ثَادَّارْثْ نّشْ أَمْ ثَادَّارْثْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ؤُ أَمْ ثَادَّارْثْ ن بَاعْشَا، مِّيسْ ن أَخِييَا، زِي سِّيبّثْ ن وسْعَارْ إِ زِي ذ أَيِي ثسْعَارذْ، ؤُ ؤُمِي ثَارِّيذْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا.“

²² e farei da tua casa como a casa de Jeroboão, o filho de Nebate, e como a casa de Baasa, o filho de Aías, pela provocação com a qual tu tens me provocado à ira, e feito Israel pecar.

²³ إِسِّيوڒْ سِيذِي ؤُڒَا خْ إِزَابَالْ، إِنَّا: ”إِطَانْ أَذْ شّنْ إِزَابَالْ غَارْ ڒْحِيضْ ن زَّاثْ ن يَازْرَاعِيلْ.

²³ E de Jezabel também falou o SENHOR, dizendo: Os cães devorarão Jezabel junto à muralha de Jezreel.

²⁴ مَانْ ونْ زِي أَخَابْ إِ غَا إِمُّوثنْ ذِي ثنْذِينْثْ، أَذْ ث شّنْ إِطَانْ ؤُ مَانْ ونْ إِ غَا إِمُّوثنْ ذڭْ إِيَّارْ أَذْ ث شّنْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا.“

²⁴ Aquele que morrer dos de Acabe na cidade, os cães comerão; e aquele que morrer no campo, as aves do céu comerão.

²⁵ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِدْجِي عمَّارْصْ أَمْ أَخَابْ إِ إِزّنْزنْ إِخفْ نّسْ، حِيمَا أَذْ يڭّْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، أَمْ ث ثْعَارّنْ ثمْغَارْثْ نّسْ إِزَابَالْ.

²⁵ Não houve, porém, ninguém semelhante a Acabe, que se vendeu para executar impiedade à vista do SENHOR, a quem Jezabel, a sua esposa, o incitava.

²⁶ نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ جّْعِيفشْثْ أَڒْ طَّارْفْ ؤُمِي يَاردّفْ إِميْضَا ن لْ-أَصْنَامْ نْسنْ ؤُ ؤُمِي إِڭَّا عْلَاحْسَابْ مَارَّا مِينْ إِڭِّينْ إِمُورِييّنْ نِّي ثُوغَا إِسُّوفّغْ سِيذِي زِي ڒْوَارْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

²⁶ E ele agiu mui abominavelmente ao seguir ídolos, segundo todas as coisas que fizeram os amorreus, aos quais o SENHOR expulsou de diante dos filhos de Israel.

²⁷ ؤُمِي إِسْڒَا أَخَابْ أَوَاڒنْ-أَ، إِبْذَا أَذْ إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ، يَارْضْ إِشْثْ ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ خْ أَرِّيمثْ نّسْ، إِژُومّْ. عَاوذْ إِطّصْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ؤُ يُويُورْ س أَرخْوَانْ.

²⁷ E sucedeu, quando Acabe ouviu aquelas palavras, que ele rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre a sua carne, e jejuou, e se deitou em panos de saco e seguiu brandamente.

²⁸ خنِّي يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ إِلِييَا، أَثِيشْبِي، إِنَّا:

²⁸ E a palavra do SENHOR veio a Elias, o tisbita, dizendo:

²⁹ ”مَا ثژْرِيذْ مَامّشْ إِسّهْوَا أَخَابْ إِخفْ نّسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو؟ مِينْزِي إِسّهْوَا إِخفْ نّسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، نشّْ وَارْ سِّيكّْوِيضغْ ڒْغَارْ ذڭْ وُوسَّانْ نّسْ، مَاشَا ذڭْ وُوسَّانْ ن مِّيسْ أَذْ سِّيوْضغْ ڒْغَارْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ.“

²⁹ Vês tu como Acabe se humilha diante de mim? Como ele se humilha diante de mim, não trarei o mal nos seus dias; mas nos dias dos seus filhos trarei o mal sobre a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →