1 Reis 21

rifa (RIFA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 أَوَارْنِي ثْمسْڒَايِينْ-أَ أَقَا ذِينْ مِينْ إِمْسَارنْ أَكْ-ذ نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، ونِّي غَارْ إِدْجَا إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ذِي يَازْرَاعِيلْ زَّاثْ إِ ڒقْصَارْ ن أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن سَامَارْيَا.
1 Depois disto, aconteceu o seguinte: Nabote, o jezreelita, possuía uma vinha ao lado do palácio que Acabe, rei de Samaria, tinha em Jezreel.
2 أَخَابْ إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ نابُوثْ، إِنَّا: ”أوْشْ أَيِي أَمَارْجعْ نّشْ ن ؤُضِيڒْ، حِيمَا أَذْ غَارِي يِيڒِي ذ ثَاحْوِيشْ ثَازِيزَاوْثْ، مَاغَارْ أَقَا ثُوذسْ إِ ثَادَّارْثْ إِنُو. نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ نّغْنِي ن ؤُضِيڒْ إِصْبحْ خَاسْ، نِيغْ مَاڒَا مَانْ أَيَا ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَذْ شكْ خدْجْصغْ تّْمَانْ نّسْ س تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ.“
2 Acabe disse a Nabote: — Dê-me a sua vinha, para que me sirva de horta, pois está perto, ao lado do meu palácio. Em troca eu lhe darei outra, melhor. Ou, se for do seu agrado, darei em dinheiro o que ela vale.
3 مَاشَا نابُوثْ إِنَّا إِ أَخَابْ: ”سِيذِي أَذْ أَيِي إِحْضَا، أَقَا أَذْ أَشْ وْشغْ ثَاسْغَارْثْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو!“
3 Porém Nabote disse a Acabe: — Que o
4 ؤُشَا إِعْقبْ أَخَابْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ س ڒْخَاضَارْ إِخْسَارنْ ذ إِخيِّيقنْ زِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ إِ كِيذسْ إِسِّيوڒْ نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، ؤُمِي إِنَّا: ”نشّْ وَارْ ذ أَشْ تِّيشغْ ثَاسْغَارْثْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو.“ ؤُ نتَّا إِزّڒْ خْ قَامَا نّسْ، يَارَّا أَغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ڒْحِيضْ، وَارْ إِشِّي أَغْرُومْ.
4 Então Acabe voltou para casa aborrecido e indignado com o que Nabote, o jezreelita, lhe havia falado, quando disse: “Não lhe darei a herança de meus pais.” E se deitou na cama, voltou o rosto para a parede e não quis comer.
5 ثَامْغَارْثْ نّسْ إِزَابَالْ ثُوسَا-د غَارسْ، ثسِّيوڒْ أَكِيذسْ: ”مِينْ ذِينْ أَڒَامِي ڒْخَاضَارْ نّشْ إِخْسَارْ أَمُّو ؤُ وَارْ ثتّتّذْ أَغْرُومْ؟“
5 Porém Jezabel, a esposa, foi falar com ele e perguntou: — Que é isso que você tem? Por que está assim aborrecido e não quer comer nada?
6 نتَّا إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ: ”مَاغَارْ نشّْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، نِّيغْ أَسْ: ’أوْشْ أَيِي أَمَارْجعْ نّشْ ن ؤُضِيڒْ إِ تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ، نِيغْ، مَاڒَا ثخْسذْ أَذْ أَشْ وْشغْ إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ نّغْنِي ذڭْ ومْشَانْ نّسْ!‘، مَاشَا نتَّا إِنَّا: ’نشّْ وَارْ ذ أَشْ تِّيشغْ أَمَارْجعْ إِنُو ن ؤُضِيڒْ!‘ “
6 Acabe respondeu: — É porque falei com Nabote, o jezreelita, e lhe disse: “Dê-me a sua vinha por dinheiro; ou, se preferir, lhe darei outra em troca.” Porém ele disse: “Não lhe darei a minha vinha.”
7 ثنَّا أَسْ ثمْغَارْثْ نّسْ إِزَابَالْ: ”مَا خنِّي شكْ تّڭّذْ إِخفْ نّشْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل؟ كَّارْ، أشّْ أَغْرُومْ ؤُ أجّْ ؤُڒْ نّشْ أَذْ يِيڒِي مْلِيحْ! نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي.“
7 Então Jezabel, sua esposa, lhe disse: — Você está governando Israel ou não? Levante-se, venha comer e alegre o seu coração; eu lhe darei a vinha de Nabote, o jezreelita.
8 نتَّاثْ ثُورَا ثِيبْرَاثِينْ خْ يِيسمْ ن أَخَابْ ؤُشَا ثْشمّعْ إِ-ثنْثْ س ثْخَاضنْثْ نّسْ ن ؤُشمِّيعْ ؤُ ثسّكّْ ثِيبْرَاثِينْ نِّي إِ إِمقّْرَاننْ ؤُ إِ ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ غَارْ نابُوثْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ.
8 Então Jezabel escreveu cartas em nome de Acabe, selou-as com o sinete dele e as enviou aos anciãos e aos nobres que moravam com Nabote na cidade dele.
9 ذِي ثبْرَاثِينْ ثُورَا، ثنَّا: ”بَارّْحمْ س يِيجّْ ن ؤُژُومِّي ؤُ سْغِيممْ نابُوثْ غَارْ زَّاثْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ
9 E nas cartas ela escreveu o seguinte: “Anunciem um dia de jejum e tragam Nabote para a frente do povo.
10 ؤُشَا سْبدّمْ ثْنَاينْ ن إِرْيَازنْ، أَيْثْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ، قِيبَاتْشْ نّسْ، حِيمَا أَذْ خَاسْ شهْذنْ، أَذْ إِنِينْ: ’شكْ ثْشقّْفذْ ذِي أَربِّي ؤُ ذڭْ ؤُجدْجِيذْ!‘ سُوفْغمْ ث خنِّي غَارْ بَارَّا ؤُ أَرجْممْ ث أَڒْ ذ إِمّثْ.“
10 Ponham sentados na frente dele dois homens malignos, que testemunhem contra ele, dizendo: ‘Você blasfemou contra Deus e contra o rei.’ Depois, levem-no para fora e o apedrejem, para que morra.”
11 إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ، إِمقّْرَاننْ ذ ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ، ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ مِينْ ذ أَسنْ ثُومُورْ إِزَابَالْ، أَمْ مَامّشْ يُورِينْ ذِي ثبْرَاثِينْ نِّي ثُوغَا ذ أَسنْ د-ثسّكّْ.
11 Os homens daquela cidade, os anciãos e os nobres que moravam com Nabote fizeram o que Jezabel lhes ordenou, segundo estava escrito nas cartas que lhes havia mandado.
12 نِيثْنِي بَارّْحنْ س يِيجّْ ن ؤُژُومِّي ؤُ سّْغِيمنْ نابُوثْ غَارْ زَّاثْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ.
12 Anunciaram um dia de jejum e deram a Nabote um lugar de destaque na frente do povo.
13 خنِّي ؤُسِينْ-د ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ، أَيْثْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ، ؤُشَا قِّيمنْ قِيبَاتْشْ نّسْ. إِرْيَازنْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ شهْذنْ خَاسْ، خْ نابُوثْ، زَّاثْ إِ ڒْڭنْسْ، نَّانْ: ”نابُوثْ إِشقّفْ ذِي سِيذِي ؤُ ذڭْ ؤُجدْجِيذْ.“ خنِّي سُّوفّْغنْ ث بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ ؤُشَا أَرجْمنْ ث أَڒَامِي إِمُّوثْ.
13 Então vieram dois homens malignos, sentaram-se na frente dele e testemunharam contra ele, contra Nabote, diante do povo, dizendo: — Nabote blasfemou contra Deus e contra o rei. E o levaram para fora da cidade e o apedrejaram, e ele morreu.
14 أَوَارْنِي أَسْ جِّينْ أَذْ إِنِينْ إِ إِزَابَالْ: ”نابُوثْ إِتّْوَارْجمْ ؤُ إِمُّوثْ.“
14 Então mandaram dizer a Jezabel: — Nabote foi apedrejado e morreu.
15 ؤُمِي ثسْڒَا إِزَابَالْ أَقَا نابُوثْ إِتّْوَارْجمْ، إِمُّوثْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِزَابَالْ ثنَّا إِ أَخَابْ: ”كَّارْ، كْسِي أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، ذ ڒْوَارْثْ، أَحْوِيشْ إِ يُوڭِينْ نتَّا أَذْ أَشْ ث إِوْشْ س تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَّارْثْ، مَاغَارْ نابُوثْ وَارْ إِدَّارْ شَا عَاذْ، مَاشَا إِمُّوثْ.“
15 Quando Jezabel ouviu que Nabote tinha sido apedrejado e estava morto, disse a Acabe: — Levante-se e tome posse da vinha que Nabote, o jezreelita, não quis dar a você por dinheiro. Porque Nabote não está mais vivo; morreu.
16 ؤُمِي إِسْڒَا أَخَابْ، بلِّي نابُوثْ إِمُّوثْ، إِمْسَارْ، أَقَا أَخَابْ إِكَّارْ، مَاحنْذْ أَذْ إِهْوَا غَارْ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، حِيمَا أَذْ ث إِكْسِي ذ ڒْوَارْثْ.
16 Quando Acabe ouviu que Nabote estava morto, levantou-se para ir até a vinha de Nabote, o jezreelita, para tomar posse dela.
17 خنِّي يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ إِلِييَا، أَثِيشْبِي، إِنَّا:
17 Então a palavra do Senhor veio a Elias, o tesbita, dizendo:
18 ”كَّارْ، هْوَا، حِيمَا أَذْ ثمّڒْقِيذْ أَكْ-ذ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِدْجَانْ ذِي سَامَارْيَا. خْزَارْ، نتَّا ذڭْ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ مَانِي غَارْ د-إِهْوَا، حِيمَا أَذْ ث إِكْسِي ذ ڒْوَارْثْ.
18 — Levante-se, vá encontrar-se com Acabe, rei de Israel, que mora em Samaria. Eis que ele está na vinha de Nabote, aonde foi para tomar posse dela.
19 إِتّْخصَّا أَذْ كِيذسْ ثسِّيوْڒذْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: مَا ثنْغِيذْ ؤُ خنِّي ثكّْسذْ ؤُڒَا ذ ثَاسْغَارْثْ؟‘ عَاوذْ إِتّْخصَّا أَذْ كِيذسْ ثسِّيوْڒذْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ڒسْحنْ إِطَانْ إِذَامّنْ ن نابُوثْ، أَذْ ڒسْحنْ إِطَانْ ؤُڒَا ذ إِذَامّنْ نّشْ، وَاهْ، ذ إِنِّي نّشْ!‘ “
19 Fale com ele, dizendo: Assim diz o Senhor : “Você matou e, ainda por cima, tomou a herança?” Fale também o seguinte: Assim diz o Senhor : “No mesmo lugar onde os cães lamberam o sangue de Nabote, cães lamberão o seu sangue — sim, o seu sangue.”
20 إِنَّا أَخَابْ إِ إِلِييَا: ”مَا ثُوفِيذْ أَيِي، شكْ، ڒعْذُو إِنُو؟“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ ؤُفِيغْ شكْ مِينْزِي شكْ ثزّنْزذْ إِخفْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ ثڭّذْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.
20 Acabe perguntou a Elias: — Então, meu inimigo, você já me achou? Elias respondeu: — Achei, sim, porque você já se vendeu para fazer o que é mau aos olhos do
21 خْزَارْ نشّْ أَذْ خَاكْ سِّيوْضغْ ڒْغَارْ ؤُ أَذْ مْحِيغْ مِينْ إِقِّيمنْ نّشْ. أَذْ ثحِّيغْ مَارَّا وِي ث إِتّڭّنْ خْ ڒْحِيضْ، أَمْ ونِّي إِتّْوَاطّْفنْ، أَمْ ونِّي ؤُمِي جِّينْ ذِي إِسْرَائِيل.
21 Eis que trarei o mal sobre você, arrancarei a sua posteridade e exterminarei de Acabe todos do sexo masculino, quer escravo quer livre, em Israel.
22 نشّْ أَذْ أَرّغْ ثَادَّارْثْ نّشْ أَمْ ثَادَّارْثْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ؤُ أَمْ ثَادَّارْثْ ن بَاعْشَا، مِّيسْ ن أَخِييَا، زِي سِّيبّثْ ن وسْعَارْ إِ زِي ذ أَيِي ثسْعَارذْ، ؤُ ؤُمِي ثَارِّيذْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا.“
22 Farei com a sua casa o mesmo que fiz com a casa de Jeroboão, filho de Nebate, e com a casa de Baasa, filho de Aías, por causa da provocação com que você me irritou e levou Israel a pecar.
23 إِسِّيوڒْ سِيذِي ؤُڒَا خْ إِزَابَالْ، إِنَّا: ”إِطَانْ أَذْ شّنْ إِزَابَالْ غَارْ ڒْحِيضْ ن زَّاثْ ن يَازْرَاعِيلْ.
23 — Também de Jezabel o Senhor falou: “Os cães devorarão Jezabel dentro das muralhas de Jezreel.
24 مَانْ ونْ زِي أَخَابْ إِ غَا إِمُّوثنْ ذِي ثنْذِينْثْ، أَذْ ث شّنْ إِطَانْ ؤُ مَانْ ونْ إِ غَا إِمُّوثنْ ذڭْ إِيَّارْ أَذْ ث شّنْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا.“
24 Se alguém da casa de Acabe morrer na cidade, os cães o comerão; e se alguém morrer no campo, as aves do céu o comerão.”
25 ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِدْجِي عمَّارْصْ أَمْ أَخَابْ إِ إِزّنْزنْ إِخفْ نّسْ، حِيمَا أَذْ يڭّْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، أَمْ ث ثْعَارّنْ ثمْغَارْثْ نّسْ إِزَابَالْ.
25 Nunca houve ninguém igual a Acabe, que se vendeu para fazer o que era mau aos olhos do Senhor , porque Jezabel, sua esposa, o instigava.
26 نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ جّْعِيفشْثْ أَڒْ طَّارْفْ ؤُمِي يَاردّفْ إِميْضَا ن لْ-أَصْنَامْ نْسنْ ؤُ ؤُمِي إِڭَّا عْلَاحْسَابْ مَارَّا مِينْ إِڭِّينْ إِمُورِييّنْ نِّي ثُوغَا إِسُّوفّغْ سِيذِي زِي ڒْوَارْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.
26 Ele fez grandes abominações, seguindo os ídolos, conforme tudo o que fizeram os amorreus, que o Senhor expulsou de diante dos filhos de Israel.
27 ؤُمِي إِسْڒَا أَخَابْ أَوَاڒنْ-أَ، إِبْذَا أَذْ إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ، يَارْضْ إِشْثْ ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ خْ أَرِّيمثْ نّسْ، إِژُومّْ. عَاوذْ إِطّصْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ؤُ يُويُورْ س أَرخْوَانْ.
27 Quando Acabe ouviu estas palavras, rasgou as suas roupas, cobriu-se de pano de saco e jejuou; dormia vestido de pano de saco e andava cabisbaixo.
28 خنِّي يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ إِلِييَا، أَثِيشْبِي، إِنَّا:
28 Então a palavra do Senhor veio a Elias, o tesbita, dizendo:
29 ”مَا ثژْرِيذْ مَامّشْ إِسّهْوَا أَخَابْ إِخفْ نّسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو؟ مِينْزِي إِسّهْوَا إِخفْ نّسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، نشّْ وَارْ سِّيكّْوِيضغْ ڒْغَارْ ذڭْ وُوسَّانْ نّسْ، مَاشَا ذڭْ وُوسَّانْ ن مِّيسْ أَذْ سِّيوْضغْ ڒْغَارْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ.“
29 — Você viu como Acabe se humilhou diante de mim? Portanto, visto que ele se humilha diante de mim, não trarei este mal nos seus dias, mas nos dias de seu filho o trarei sobre a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.