1 Reis 21
rifa (RIFA) vs ACF
1 أَوَارْنِي ثْمسْڒَايِينْ-أَ أَقَا ذِينْ مِينْ إِمْسَارنْ أَكْ-ذ نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، ونِّي غَارْ إِدْجَا إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ذِي يَازْرَاعِيلْ زَّاثْ إِ ڒقْصَارْ ن أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن سَامَارْيَا.
1 E sucedeu depois destas coisas que, Nabote, o jizreelita, tinha uma vinha em Jizreel junto ao palácio de Acabe, rei de Samaria.
2 أَخَابْ إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ نابُوثْ، إِنَّا: ”أوْشْ أَيِي أَمَارْجعْ نّشْ ن ؤُضِيڒْ، حِيمَا أَذْ غَارِي يِيڒِي ذ ثَاحْوِيشْ ثَازِيزَاوْثْ، مَاغَارْ أَقَا ثُوذسْ إِ ثَادَّارْثْ إِنُو. نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ نّغْنِي ن ؤُضِيڒْ إِصْبحْ خَاسْ، نِيغْ مَاڒَا مَانْ أَيَا ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَذْ شكْ خدْجْصغْ تّْمَانْ نّسْ س تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ.“
2 Então Acabe falou a Nabote, dizendo: Dá-me a tua vinha, para que me sirva de horta, pois está vizinha ao lado da minha casa; e te darei por ela outra vinha melhor: ou, se for do teu agrado, dar-te-ei o seu valor em dinheiro.
3 مَاشَا نابُوثْ إِنَّا إِ أَخَابْ: ”سِيذِي أَذْ أَيِي إِحْضَا، أَقَا أَذْ أَشْ وْشغْ ثَاسْغَارْثْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو!“
3 Porém Nabote disse a Acabe: Guarde-me o Senhor de que eu te dê a herança de meus pais.
4 ؤُشَا إِعْقبْ أَخَابْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ س ڒْخَاضَارْ إِخْسَارنْ ذ إِخيِّيقنْ زِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ إِ كِيذسْ إِسِّيوڒْ نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، ؤُمِي إِنَّا: ”نشّْ وَارْ ذ أَشْ تِّيشغْ ثَاسْغَارْثْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو.“ ؤُ نتَّا إِزّڒْ خْ قَامَا نّسْ، يَارَّا أَغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ڒْحِيضْ، وَارْ إِشِّي أَغْرُومْ.
4 Então Acabe veio desgostoso e indignado à sua casa, por causa da palavra que Nabote, o jizreelita, lhe falara, quando disse: Não te darei a herança de meus pais. E deitou-se na sua cama, e voltou o rosto, e não comeu pão.
5 ثَامْغَارْثْ نّسْ إِزَابَالْ ثُوسَا-د غَارسْ، ثسِّيوڒْ أَكِيذسْ: ”مِينْ ذِينْ أَڒَامِي ڒْخَاضَارْ نّشْ إِخْسَارْ أَمُّو ؤُ وَارْ ثتّتّذْ أَغْرُومْ؟“
5 Porém, vindo a ele Jezabel, sua mulher, lhe disse: Que há, que está tão desgostoso o teu espírito, e não comes pão?
6 نتَّا إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ: ”مَاغَارْ نشّْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، نِّيغْ أَسْ: ’أوْشْ أَيِي أَمَارْجعْ نّشْ ن ؤُضِيڒْ إِ تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ، نِيغْ، مَاڒَا ثخْسذْ أَذْ أَشْ وْشغْ إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ نّغْنِي ذڭْ ومْشَانْ نّسْ!‘، مَاشَا نتَّا إِنَّا: ’نشّْ وَارْ ذ أَشْ تِّيشغْ أَمَارْجعْ إِنُو ن ؤُضِيڒْ!‘ “
6 E ele lhe disse: Porque falei a Nabote, o jizreelita, e lhe disse: Dá-me a tua vinha por dinheiro; ou, se te apraz, te darei outra vinha em seu lugar. Porém ele disse: Não te darei a minha vinha.
7 ثنَّا أَسْ ثمْغَارْثْ نّسْ إِزَابَالْ: ”مَا خنِّي شكْ تّڭّذْ إِخفْ نّشْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل؟ كَّارْ، أشّْ أَغْرُومْ ؤُ أجّْ ؤُڒْ نّشْ أَذْ يِيڒِي مْلِيحْ! نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي.“
7 Então Jezabel, sua mulher lhe disse: Governas tu agora no reino de Israel? Levanta-te, come pão, e alegre-se o teu coração; eu te darei a vinha de Nabote, o jizreelita.
8 نتَّاثْ ثُورَا ثِيبْرَاثِينْ خْ يِيسمْ ن أَخَابْ ؤُشَا ثْشمّعْ إِ-ثنْثْ س ثْخَاضنْثْ نّسْ ن ؤُشمِّيعْ ؤُ ثسّكّْ ثِيبْرَاثِينْ نِّي إِ إِمقّْرَاننْ ؤُ إِ ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ غَارْ نابُوثْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ.
8 Então escreveu cartas em nome de Acabe, e as selou com o seu sinete; e mandou as cartas aos anciãos e aos nobres que havia na sua cidade e habitavam com Nabote.
9 ذِي ثبْرَاثِينْ ثُورَا، ثنَّا: ”بَارّْحمْ س يِيجّْ ن ؤُژُومِّي ؤُ سْغِيممْ نابُوثْ غَارْ زَّاثْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ
9 E escreveu nas cartas, dizendo: Apregoai um jejum, e ponde Nabote diante do povo.
10 ؤُشَا سْبدّمْ ثْنَاينْ ن إِرْيَازنْ، أَيْثْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ، قِيبَاتْشْ نّسْ، حِيمَا أَذْ خَاسْ شهْذنْ، أَذْ إِنِينْ: ’شكْ ثْشقّْفذْ ذِي أَربِّي ؤُ ذڭْ ؤُجدْجِيذْ!‘ سُوفْغمْ ث خنِّي غَارْ بَارَّا ؤُ أَرجْممْ ث أَڒْ ذ إِمّثْ.“
10 E ponde defronte dele dois filhos de Belial, que testemunhem contra ele, dizendo: Blasfemaste contra Deus e contra o rei; e trazei-o fora, e apedrejai-o para que morra.
11 إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ، إِمقّْرَاننْ ذ ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ، ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ مِينْ ذ أَسنْ ثُومُورْ إِزَابَالْ، أَمْ مَامّشْ يُورِينْ ذِي ثبْرَاثِينْ نِّي ثُوغَا ذ أَسنْ د-ثسّكّْ.
11 E os homens da sua cidade, os anciãos e os nobres que habitavam na sua cidade, fizeram como Jezabel lhes ordenara, conforme estava escrito nas cartas que lhes mandara.
12 نِيثْنِي بَارّْحنْ س يِيجّْ ن ؤُژُومِّي ؤُ سّْغِيمنْ نابُوثْ غَارْ زَّاثْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ.
12 Apregoaram um jejum, e puseram a Nabote diante do povo.
13 خنِّي ؤُسِينْ-د ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ، أَيْثْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ، ؤُشَا قِّيمنْ قِيبَاتْشْ نّسْ. إِرْيَازنْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ شهْذنْ خَاسْ، خْ نابُوثْ، زَّاثْ إِ ڒْڭنْسْ، نَّانْ: ”نابُوثْ إِشقّفْ ذِي سِيذِي ؤُ ذڭْ ؤُجدْجِيذْ.“ خنِّي سُّوفّْغنْ ث بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ ؤُشَا أَرجْمنْ ث أَڒَامِي إِمُّوثْ.
13 Então vieram dois homens, filhos de Belial, e puseram-se defronte dele; e os homens, filhos de Belial, testemunharam contra ele, contra Nabote, perante o povo, dizendo: Nabote blasfemou contra Deus e contra o rei. E o levaram para fora da cidade, e o apedrejaram, e morreu.
14 أَوَارْنِي أَسْ جِّينْ أَذْ إِنِينْ إِ إِزَابَالْ: ”نابُوثْ إِتّْوَارْجمْ ؤُ إِمُّوثْ.“
14 Então mandaram dizer a Jezabel: Nabote foi apedrejado, e morreu.
15 ؤُمِي ثسْڒَا إِزَابَالْ أَقَا نابُوثْ إِتّْوَارْجمْ، إِمُّوثْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِزَابَالْ ثنَّا إِ أَخَابْ: ”كَّارْ، كْسِي أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، ذ ڒْوَارْثْ، أَحْوِيشْ إِ يُوڭِينْ نتَّا أَذْ أَشْ ث إِوْشْ س تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَّارْثْ، مَاغَارْ نابُوثْ وَارْ إِدَّارْ شَا عَاذْ، مَاشَا إِمُّوثْ.“
15 E sucedeu que, ouvindo Jezabel que já fora apedrejado Nabote, e morrera, disse a Acabe: Levanta-te, e possui a vinha de Nabote, o jizreelita, a qual te recusou dar por dinheiro; porque Nabote não vive, mas é morto.
16 ؤُمِي إِسْڒَا أَخَابْ، بلِّي نابُوثْ إِمُّوثْ، إِمْسَارْ، أَقَا أَخَابْ إِكَّارْ، مَاحنْذْ أَذْ إِهْوَا غَارْ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ، أَيَازْرَاعِيلِي، حِيمَا أَذْ ث إِكْسِي ذ ڒْوَارْثْ.
16 E sucedeu que, ouvindo Acabe, que Nabote já era morto, levantou-se para descer para a vinha de Nabote, o jizreelita, para tomar posse dela.
17 خنِّي يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ إِلِييَا، أَثِيشْبِي، إِنَّا:
17 Então veio a palavra do Senhor a Elias, o tisbita, dizendo:
18 ”كَّارْ، هْوَا، حِيمَا أَذْ ثمّڒْقِيذْ أَكْ-ذ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِدْجَانْ ذِي سَامَارْيَا. خْزَارْ، نتَّا ذڭْ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن نابُوثْ مَانِي غَارْ د-إِهْوَا، حِيمَا أَذْ ث إِكْسِي ذ ڒْوَارْثْ.
18 Levanta-te, desce para encontrar-te com Acabe, rei de Israel, que está em Samaria; eis que está na vinha de Nabote, aonde tem descido para possuí-la.
19 إِتّْخصَّا أَذْ كِيذسْ ثسِّيوْڒذْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: مَا ثنْغِيذْ ؤُ خنِّي ثكّْسذْ ؤُڒَا ذ ثَاسْغَارْثْ؟‘ عَاوذْ إِتّْخصَّا أَذْ كِيذسْ ثسِّيوْڒذْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ڒسْحنْ إِطَانْ إِذَامّنْ ن نابُوثْ، أَذْ ڒسْحنْ إِطَانْ ؤُڒَا ذ إِذَامّنْ نّشْ، وَاهْ، ذ إِنِّي نّشْ!‘ “
19 E falar-lhe-ás, dizendo: Assim diz o Senhor: Porventura não mataste e tomaste a herança? Falar-lhe-ás mais, dizendo: Assim diz o Senhor: No lugar em que os cães lamberam o sangue de Nabote lamberão também o teu próprio sangue.
20 إِنَّا أَخَابْ إِ إِلِييَا: ”مَا ثُوفِيذْ أَيِي، شكْ، ڒعْذُو إِنُو؟“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ ؤُفِيغْ شكْ مِينْزِي شكْ ثزّنْزذْ إِخفْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ ثڭّذْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.
20 E disse Acabe a Elias: Já me achaste, inimigo meu? E ele disse: Achei-te; porquanto já te vendeste para fazeres o que é mau aos olhos do Senhor.
21 خْزَارْ نشّْ أَذْ خَاكْ سِّيوْضغْ ڒْغَارْ ؤُ أَذْ مْحِيغْ مِينْ إِقِّيمنْ نّشْ. أَذْ ثحِّيغْ مَارَّا وِي ث إِتّڭّنْ خْ ڒْحِيضْ، أَمْ ونِّي إِتّْوَاطّْفنْ، أَمْ ونِّي ؤُمِي جِّينْ ذِي إِسْرَائِيل.
21 Eis que trarei mal sobre ti, e arrancarei a tua posteridade, e arrancarei de Acabe a todo o homem, tanto o escravo como o livre em Israel;
22 نشّْ أَذْ أَرّغْ ثَادَّارْثْ نّشْ أَمْ ثَادَّارْثْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ؤُ أَمْ ثَادَّارْثْ ن بَاعْشَا، مِّيسْ ن أَخِييَا، زِي سِّيبّثْ ن وسْعَارْ إِ زِي ذ أَيِي ثسْعَارذْ، ؤُ ؤُمِي ثَارِّيذْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا.“
22 E farei a tua casa como a casa de Jeroboão, filho de Nebate, e como a casa de Baasa, filho de Aías; por causa da provocação, com que me provocaste e fizeste pecar a Israel.
23 إِسِّيوڒْ سِيذِي ؤُڒَا خْ إِزَابَالْ، إِنَّا: ”إِطَانْ أَذْ شّنْ إِزَابَالْ غَارْ ڒْحِيضْ ن زَّاثْ ن يَازْرَاعِيلْ.
23 E também acerca de Jezabel falou o Senhor, dizendo: Os cães comerão a Jezabel junto ao antemuro de Jizreel.
24 مَانْ ونْ زِي أَخَابْ إِ غَا إِمُّوثنْ ذِي ثنْذِينْثْ، أَذْ ث شّنْ إِطَانْ ؤُ مَانْ ونْ إِ غَا إِمُّوثنْ ذڭْ إِيَّارْ أَذْ ث شّنْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا.“
24 Aquele que morrer dos de Acabe, na cidade, os cães o comerão; e o que morrer no campo as aves do céu o comerão.
25 ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِدْجِي عمَّارْصْ أَمْ أَخَابْ إِ إِزّنْزنْ إِخفْ نّسْ، حِيمَا أَذْ يڭّْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، أَمْ ث ثْعَارّنْ ثمْغَارْثْ نّسْ إِزَابَالْ.
25 Porém ninguém fora como Acabe, que se vendera para fazer o que era mau aos olhos do Senhor; porque Jezabel, sua mulher, o incitava.
26 نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ جّْعِيفشْثْ أَڒْ طَّارْفْ ؤُمِي يَاردّفْ إِميْضَا ن لْ-أَصْنَامْ نْسنْ ؤُ ؤُمِي إِڭَّا عْلَاحْسَابْ مَارَّا مِينْ إِڭِّينْ إِمُورِييّنْ نِّي ثُوغَا إِسُّوفّغْ سِيذِي زِي ڒْوَارْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.
26 E fez grandes abominações, seguindo os ídolos, conforme a tudo o que fizeram os amorreus, os quais o Senhor lançou fora da sua possessão, de diante dos filhos de Israel.
27 ؤُمِي إِسْڒَا أَخَابْ أَوَاڒنْ-أَ، إِبْذَا أَذْ إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ، يَارْضْ إِشْثْ ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ خْ أَرِّيمثْ نّسْ، إِژُومّْ. عَاوذْ إِطّصْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ؤُ يُويُورْ س أَرخْوَانْ.
27 Sucedeu, pois, que Acabe, ouvindo estas palavras, rasgou as suas vestes, e cobriu a sua carne de saco, e jejuou; e jazia em saco, e andava mansamente.
28 خنِّي يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ إِلِييَا، أَثِيشْبِي، إِنَّا:
28 Então veio a palavra do Senhor a Elias tisbita, dizendo:
29 ”مَا ثژْرِيذْ مَامّشْ إِسّهْوَا أَخَابْ إِخفْ نّسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو؟ مِينْزِي إِسّهْوَا إِخفْ نّسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، نشّْ وَارْ سِّيكّْوِيضغْ ڒْغَارْ ذڭْ وُوسَّانْ نّسْ، مَاشَا ذڭْ وُوسَّانْ ن مِّيسْ أَذْ سِّيوْضغْ ڒْغَارْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ.“
29 Não viste que Acabe se humilha perante mim? Por isso, porquanto se humilha perante mim, não trarei este mal nos seus dias, mas nos dias de seu filho o trarei sobre a sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.