1 Reis 1

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ثُوغَا أَجدْجِيذْ ذَاوُوذْ إِوْسَارْ ؤُ إِمْغَارْ ذڭْ وُوسَّانْ. سّْذُورْينْ ث س وَارُّوضْ مَاشَا وَارْ ث إِڒْقِيفْ عَاذْ ڒحْمُو.

¹ Ora, o rei Davi era velho e ferido pelos anos; e eles o cobriam com roupas, mas ele não retinha calor.

² نَّانْ أَسْ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”أجّْ أَذْ أَرْزُونْ إِ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ إِشْثْ ن ثبْڒِيغْثْ ذ ثَاعْزَارشْثْ ؤُ أجّْ إِ-ت أَذْ ثْبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ، أَذْ ذَايسْ ثثْهِيلَّا. أجّْ إِ-ت أَذْ ثطّصْ غَارْ إِذْمَارنْ نّسْ، حِيمَا سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، أَذْ إِذْوڒْ إِحمَّا.“

² Portanto os seus servos lhe disseram: Busquem para o rei, meu senhor, uma jovem virgem; e deixe-a diante do rei, e deixe-a acalentá-lo, e que ela deite sobre o teu seio, para que meu senhor, o rei, possa obter calor.

³ أَرْزُونْ نِيثْنِي ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل خْ إِشْثْ ن ثبْڒِيغْثْ ذَايسْ أَژْرِي. ؤُفِينْ أَبِيشَاجْ، ثَاشُونَامِيثْ، ؤُشَا إِوْينْ ت غَارْ ؤُجدْجِيذْ.

³ Assim, eles procuraram uma donzela formosa em todos os termos de Israel, e encontraram Abisague, uma sunamita, e a trouxeram ao rei.

⁴ ثَابْڒِيغْثْ ثُوغَا ذَايسْ أَژْرِي أَطَّاسْ ؤُ نتَّاثْ ثثْهِيلَّا ذَايسْ ؤُ ثْسخَّارْ خَاسْ. أَجدْجِيذْ وَارْ ت إِسِّينْ شَا.

⁴ E a donzela era mui formosa, e acalentou o rei, e ministrou a ele; porém o rei não a conheceu.

⁵ أَذُونِييَا، مِّيسْ ن هَاجِّيثْ، إِخْسْ أَذْ إِسُّوعْڒَا إِخفْ نّسْ، إِنَّا: ”نشّْ أَذْ ذوْڒغْ ذ أَجدْجِيذْ.“ نتَّا إِضبَّارْ إِكَارُّوثنْ ذ إِمْنَاينْ ؤُشَا إِزْوَارنْ خمْسِينْ ن يرْيَازنْ س ثَازْڒَا زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.

⁵ Então, Adonias, o filho de Hagite exaltou-se, dizendo: Eu serei rei; e preparou para si carruagens e cavaleiros, e cinquenta homens para correr diante de si.

⁶ بَابَاسْ ثُوغَاعمَّارْصْ وَارْ خَاسْ إِسّقْسحْ خْ مَانْ أَيَا ڒَامِي ذ أَسْ إِنَّا: ”مَايمِّي إِ ثڭِّيذْ أَيَا؟“ عَاوذْ أَذُونِييَا ثُوغَا غَارسْ إِجّْ ن وَادُّوذْ إِشْنَا. يمَّاسْ ثُورُووْ ث-إِ-د أَوَارْنِي إِ أَبْشَالُومْ.

⁶ E o seu pai não lhe havia desagradado em momento algum ao dizer: Por que fizeste assim? E ele também era um homem mui formoso; e a sua mãe o deu à luz depois de Absalão.

⁷ إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ يُووَابْ، مِّيسْ ن صَارُويَا، ؤُ أَكْ-ذ أَبْيَاثَارْ، أَكهَّانْ، ؤُشَا نِيثْنِي وْشِينْ أَفُوسْ إِ أَذُونِييَا.

⁷ E ele consultou Joabe, o filho de Zeruia, e Abiatar, o sacerdote; e eles, seguindo Adonias, ajudaram-no.

⁸ مَاشَا أَكهَّانْ صَاذُوقْ ذ بَانَايَا، مِّيسْ ن يَاهُويَاذَاعْ، ذ ؤُنَابِي نَاثَانْ ذ شِيمْعِي ذ رِيعِي ؤُڒَا ذ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ ذَاوُوذْ، وَارْ قِّيننْ شَا إِخفْ نْسنْ غَارْ أَذُونِييَا.

⁸ Porém, Zadoque, o sacerdote, e Benaia, o filho de Joiada, e Natã, o profeta, e Simei, e Reí e os valentes que pertenciam a Davi, não estavam com Adonias.

⁹ أَذُونِييَا إِغَارْصْ إِ وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ذ ڒْمَاڒْ إِصحّنْ غَارْ وژْرُو ن زَاحِيفَا ونِّي غَارْ ثَاڒَا ن رُوجِيلْ. نتَّا إِعَارْضْ مَارَّا أَيْثْمَاسْ، إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُ مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا، إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ.

⁹ E Adonias matou ovelhas e bois e gado gordo junto à pedra de Zoelete, que fica junto a En-Rogel, e chamou todos os seus irmãos, os filhos do rei, e todos os homens de Judá, servos do rei;

¹⁰ مَاشَا أَنَابِي نَاثَانْ ذ بَانَايَا ذ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ ن ذَاوُوذْ ذ ؤُمَاسْ سُولِيمَانْ، وَارْ ثنْ إِعْرِيضْ شَا.

¹⁰ porém a Natã, o profeta, e Benaia, e os valentes, e Salomão, o seu irmão, ele não chamou.

¹¹ خنِّي إِنَّا نَاثَانْ إِ بَاثْ-شَابَاعْ، يمَّاسْ ن سُولِيمَانْ، إِنَّا: ”مَا وَارْ ثسْڒِيذْ شمْ، أَقَا أَذُونِييَا، مِّيسْ ن هَاجِّيثْ، إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ؟ أَقَا ذَاوُوذْ، سِيذِيثْنغْ، وَارْ خَاسْ يَارْڭِيبْ؟

¹¹ Pelo que Natã falou a Bate-Seba, a mãe de Salomão, dizendo: Não ouviste que Adonias, o filho de Hagite, reina, e Davi o nosso senhor não o sabe?

¹² خنِّي ڒخُّو، أَسْ-د، أجّْ أَيِي أَذْ أَمْ وْشغْ شّْوَارْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنجْمذْ ثُوذَارْثْ نّمْ ذ ثُوذَارْثْ ن مِّيمْ سُولِيمَانْ.

¹² Agora, portanto, vem, rogo-te, e deixa-me dar-te um conselho para que possas salvar a tua própria vida, e a vida do teu filho, Salomão.

¹³ ؤُيُورْ، أَذفْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ذَاوُوذْ، إِنِي أَسْ: ’أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، مَا وَارْ ثجُّودْجذْ إِ ثَايَّا نّشْ، ثنِّيذْ: س ثِيذتّْ، مِّيمْ سُولِيمَانْ أَذْ يِيڒِي ذ أَجدْجِيذْ أَوَارْنِي أَيِي ؤُ نتَّا أَذْ إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ إِنُو؟ مَايمِّي إِذْوڒْ خنِّي أَذُونِييَا ذ أَجدْجِيذْ؟‘

¹³ Vai e achega-te ao rei Davi, e dize-lhe: Senhor, ó rei, não juraste à tua serva, dizendo: Certamente Salomão, o teu filho, reinará depois de mim, e ele se assentará no meu trono? Por que, então, Adonias reina?

¹⁴ خْزَارْ، ؤُمِي شمْ ذِينِّي ثسَّاوَاڒذْ عَاذْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ، أَذْ أَذْفغْ ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ كمّْڒغْ أَوَاڒنْ نّمْ.“

¹⁴ Eis que ali, enquanto tu ainda falares com o rei, eu também virei depois de ti e confirmarei as tuas palavras.

¹⁵ بَاثْ-شَابَاعْ ثُوذفْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ذڭْ وخَّامْ ن ذَاخڒْ. أَجدْجِيذْ ثُوغَا إِوْسَارْ أَطَّاسْ ؤُ أَبِيشَاجْ، ثَاسُونَامِيثْ، ثْسخَّارْ خَاسْ.

¹⁵ E Bate-Seba foi até ao rei, na câmara; e o rei era mui velho; e Abisague, a sunamita, ministrava ao rei.

¹⁶ بَاثْ-شَابَاعْ ثُوضَارْ، ثْبنْذقْ إِ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”مِينْ شمْ يُوغِينْ؟“

¹⁶ E Bate-Seba se curvou, e prestou reverência ao rei. E o rei disse: O que tu queres?

¹⁷ نتَّاثْ ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، شكْ ثجُّودْجذْ إِ ثَايَّا نّشْ غَارْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ: ’س ثِيذتّْ، سُولِيمَانْ، مِّيمْ، أَذْ يِيڒِي ذ أَجدْجِيذْ أَوَارْنِي أَيِي ؤُ نتَّا أَذْ إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ إِنُو!

¹⁷ E ela lhe disse: Meu senhor, tu juraste à tua criada, pelo SENHOR teu Deus, dizendo: certamente Salomão, o teu filho, reinará depois de mim, e ele se assentará no meu trono.

¹⁸ ؤُشَا ڒخُّو، خْزَارْ، أَذُونِييَا إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ، ؤُ ڒخُّو، سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، شكْ وَارْ خَاسْ ثسَّارْڭِيبذْ شَا.

¹⁸ E, agora, eis que Adonias reina; e tu, ó rei meu senhor, não o sabes;

¹⁹ نتَّا إِغَارْصْ إِ وَاطَّاسْ ن إِفُونَاسنْ ذ ڒْمَاڒْ إِصحّنْ ذ وُودْجِي ؤُ نتَّا إِعَارْضْ خْ مَارَّا إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ خْ أَبْيَاثَارْ، أَكهَّانْ، ؤُ خْ يُووَابْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ، مَاشَا أَمْسخَّارْ نّشْ سُولِيمَانْ، وَارْ ث إِعْرِيضْ شَا.

¹⁹ e ele matou bois e gado gordo e ovelhas em abundância, e chamou todos os filhos do rei, e Abiatar, o sacerdote, e Joabe, o capitão do exército; mas Salomão, o teu servo, ele não chamou.

²⁰ غَاركْ شكْ، أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، غَاركْ شكْ خزَّارنْثْ مَارَّا ثِيطَّاوِينْ ن إِسْرَائِيل، حِيمَا شكْ أَذْ أَسنْ ثسّشْنذْ مَانْ ونْ إِ غَا إِقِّيمنْ خْ ڒْعَارْشْ ن سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ أَوَارْنِي أَسْ نتَّا.

²⁰ E tu, meu senhor, ó rei, os olhos de todo o Israel estão sobre ti, para que tu lhes diga quem se assentará no trono do rei meu senhor, depois dele.

²¹ نِيغْ أَذْ إِمْسَارْ، مَاڒَا سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ أَذْ إِڭّْ أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ، أَقَا نشّْ ذ مِّي سُولِيمَانْ أَذْ تّْوَاحسْبنْ ذ أَيْثْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ.‘ “

²¹ De outro modo, sucederá, quando o rei meu senhor, dormir com os seus pais, que eu e o meu filho Salomão seremos considerados transgressores.

²² ؤُ خْزَارْ، أَمْ ثسَّاوَاڒْ نتَّاثْ عَاذْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ، يُوذفْ-د أَنَابِي نَاثَانْ.

²² E, eis que enquanto ela ainda falava com o rei, Natã, o profeta também entrou.

²³ خبَّارنْ أَيَا إِ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ: ”خْزَارْ، أَقَا ذَا أَنَابِي نَاثَانْ.“ نتَّا يُوسَا-د زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِبنْذقْ زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

²³ E contaram ao rei, dizendo: Eis aqui Natã, o profeta. E quando ele entrou diante do rei, se curvou diante do rei com a face ao chão.

²⁴ إِنَّا نَاثَانْ: ”سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، مَا ثنِّيذْ شكْ: ’أَذُونِييَا أَذْ يِيڒِي ذ أَجدْجِيذْ أَوَارْنِي أَيِي ؤُ نتَّا أَذْ إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ إِنُو‘؟

²⁴ E Natã disse: Ó rei meu senhor, tu disseste: Adonias reinará depois de mim, e ele se assentará no meu trono?

²⁵ مَاغَارْ نتَّا إِهْوَا أَسّْ-أَ ؤُ نتَّا إِغَارْصْ إِ وَاطَّاسْ ن إِفُونَاسنْ ذ ڒْمَاڒْ إِصحّنْ ذ وُودْجِي ؤُ إِعَارْضْ خْ مَارَّا إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ خْ إِكُومَانْذَارنْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُ خْ ؤُكهَّانْ أَبْيَاثَارْ. خْزَارْ نِيثْنِي تّتّنْ، سسّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، قَّارنْ: ’أَذْ إِدَّارْ ؤُجدْجِيذْ أَذُونِييَا!‘

²⁵ Porquanto ele desceu neste dia, e matou bois e gado gordo e ovelhas em abundância, e chamou todos os filhos do rei, e os capitães do exército, e Abiatar, o sacerdote; e, eis que eles comem e bebem diante dele, e dizem: Deus salve o rei Adonias.

²⁶ مَاشَا نشّْ، نشّْ ونِّي ذ أَمْسخَّارْ نّشْ، ذ ؤُكهَّانْ صَاذُوقْ ذ بَانَايَا، مِّيسْ ن يَاهُويَاذَاعْ، ذ سُولِيمَانْ، أَمْسخَّارْ نّشْ، وَارْ ذ أَنغْ إِعْرِيضْ شَا.

²⁶ Contudo, eu, o teu servo, e Zadoque, o sacerdote, e Benaia, o filho de Joiada, e o teu servo Salomão, ele não chamou.

²⁷ مَا إِفّغْ-د وَاوَاڒْ-أَ زِي سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ؟ مَا خنِّي وَارْ ثسَّارْڭِيبذْ شَا أَمْسخَّارْ نّشْ، مَانْ ونْ إِ غَا إِقِّيمنْ خْ ڒْعَارْشْ ن سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ أَوَارْنِي أَسْ؟“

²⁷ Foi feito isto pelo meu senhor, o rei, e tu não mostraste para o teu servo quem deveria se assentar no trono do meu senhor, o rei, depois dele?

²⁸ أَجدْجِيذْ ذَاوُوذْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا: ”ڒَْاغَاثْ أَيِي-د خْ بَاثْ-شَابَاعْ!“ نتَّاثْ ثُوسَا-د غَارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ، ثْبدّْ ذِينْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.

²⁸ Então, o rei Davi respondeu e disse: Chamai-me Bate-Seba. E ela entrou na presença do rei, e se pôs de pé diante do rei.

²⁹ خنِّي إِجُّودْجْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، ونِّي إِفكّنْ ڒعْمَارْ إِنُو زِي مَارَّا ڒحْصَارثْ،

²⁹ E o rei jurou, e disse: Como vive o SENHOR, que tem remido a minha alma de toda angústia,

³⁰ وَاهْ نِيشَانْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَمْ جُّودْجغْ غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، نِّيغْ: ’أَقَا مِّيمْ سُولِيمَانْ أَذْ يِيڒِي ذ أَجدْجِيذْ أَوَارْنِي أَيِي ؤُ نتَّا أَذْ إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ إِنُو ذڭْ ومْشَانْ إِنُو!‘، وَاهْ، أَمُّو إِ-ث غَا ڭّغْ س ثِيذتّْ أَسّْ-أَ.“

³⁰ tal como jurei a ti pelo SENHOR Deus de Israel, dizendo: Certamente Salomão, o teu filho, reinará depois de mim, e se assentará no meu trono em meu lugar; assim desejo fazer neste dia.

³¹ خَاسْ ؤُشَا ثُوضَارْ بَاثْ-شَابَاعْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، ثْبنْذقْ إِ ؤُجدْجِيذْ، ثنَّا: ”أَذْ إِدَّارْ سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ ذَاوُوذْ، إِ ڒبْذَا!“

³¹ Então, Bate-Seba curvou-se com a sua face para o chão, e prestou reverência ao rei, e disse: Que o meu senhor, o rei Davi, viva para sempre.

³² خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ذَاوُوذْ: ”ڒَْاغَاثْ أَيِي-د إِ ؤُكهَّانْ صَاذُوقْ ذ ؤُنَابِي نَاثَانْ ذ بَانَايَا، مِّيسْ ن يَاهُويَاذَاعْ!“ ؤُشَا نِيثْنِي ؤُسِينْ-د زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.

³² E o rei Davi disse: Chamai-me Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaia, o filho de Joiada. E eles vieram diante do rei.

³³ إِنَّا أَسنْ ؤُجدْجِيذْ: ”كْسِيمْ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِيثْومْ أَكِيذْومْ ؤُ أجّْ مِّي سُولِيمَانْ أَذْ إِنِييْ خْ ؤُسَارْذُونْ إِ غَارِي إِدْجَانْ ؤُ سهْوَا ث غَارْ جِيحُونْ.

³³ O rei também disse a eles: Tomai convosco os servos do vosso senhor, e fazei com que Salomão, o meu filho, monte sobre a minha própria mula, e fazei-o descer até Giom;

³⁴ أجّْ أَكهَّانْ صَاذُوقْ أَكْ-ذ ؤُنَابِي نَاثَانْ أَذْ ث إِذْهنْ ذِينِّي ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل. خنِّي أَذْ ثْسُوضمْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي، أَذْ ثِينِيمْ: ’ثُوذَارْثْ إِ سُولِيمَانْ!‘

³⁴ e que Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, unja-o ali rei sobre Israel; e tocareis a trombeta, e dizei: Deus salve o rei Salomão.

³⁵ إِتّْخصَّا أَذْ ثْڭعّْذمْ أَوَارْنِي أَسْ ؤُ نتَّا أَذْ د-يَاسْ أَذْ إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ إِنُو. نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ إِنُو، مَاغَارْ نشّْ ؤُمُورغْ أَسْ حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْحَاكمْ خْ إِسْرَائِيل ؤُ خْ يَاهُوذَا.“

³⁵ Então vós subireis depois dele, para que ele possa vir e se assentar sobre o meu trono; porque ele será rei em meu lugar; e eu o tenho indicado para ser soberano sobre Israel e sobre Judá.

³⁶ بَانَايَا، مِّيسْ ن يَاهُويَاذَاعْ، يَارَّا-د خْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”أَمِينْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ!

³⁶ E Benaia, o filho de Joiada, respondeu ao rei, e disse: Amém; assim o diga também o SENHOR Deus do rei meu senhor.

³⁷ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِدْجَا سِيذِي أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، أَمُّو إِ غَا يِيڒِي نتَّا ؤُڒَا أَكْ-ذ سُولِيمَانْ. إِڒِي نتَّا أَذْ إِسّمْغَارْ عَاذْ ڒْعَارْشْ نّسْ خْ ڒْعَارْشْ ن سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ ذَاوُوذْ!“

³⁷ Como o SENHOR tem estado com o meu senhor, o rei, assim também esteja com Salomão, e faça do seu trono maior do que o trono do meu senhor, o rei Davi.

³⁸ خنِّي إِهْوَا ؤُكهَّانْ صَاذُوقْ أَكْ-ذ ؤُنَابِي نَاثَانْ ذ بَانَايَا، مِّيسْ ن يَاهُويَاذَاعْ، ؤُ أَكْ-ذ إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ ذ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا. نِيثْنِي سّنْينْ سُولِيمَانْ خْ ؤُسَارْذُونْ ن ؤُجدْجِيذْ ذَاوُوذْ ؤُ نذْهنْ ث غَارْ جِيحُونْ.

³⁸ Assim desceram, Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaia, o filho de Joiada, e os quereteus, e os peleteus, e fizeram com que Salomão montasse sobre a mula do rei Davi, e o trouxeram para Giom.

³⁹ أَكهَّانْ صَاذُوقْ، إِكْسِي إِشّْ س زّشْثْ زڭْ ؤُقِيضُونْ ؤُشَا إِذْهنْ سُولِيمَانْ. نِيثْنِي سُوضنْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِنَّا: ”ثُوذَارْثْ إِ ؤُجدْجِيذْ سُولِيمَانْ!“

³⁹ E Zadoque, o sacerdote, retirou um chifre de azeite do tabernáculo, e ungiu Salomão. E eles assopraram a trombeta; e todo o povo disse: Deus salve o rei Salomão.

⁴⁰ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِڭعّذْ أَوَارْنِي أَسْ. إِوْذَانْ صفَّارنْ ذِي ثْزَامَارِينْ ؤُ فَارْحنْ س إِشْثْ ن ڒفْرَاحثْ ثمْغَارْ أَڒَامِي ثْفدْجقْ ثمُّورْثْ س ڒْحسّْ نْسنْ.

⁴⁰ E todo o povo subiu após ele, e o povo tocava flautas, e se regozijava com grande alegria, de forma que a terra se fendeu com o som delas.

⁴¹ إِسْڒَا أَيَا أَذُونِييَا أَكْ-ذ مَارَّا إِنوْجِيونْ نِّي غَارسْ إِدْجَانْ. نِيثْنِي ثُوغَا بْحْڒَا مُّونْسْونْ. ؤُڒَا ذ يُووَابْ إِسْڒَا إِ ؤُسُوضِي ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي، إِنَّا: ”مَانَا ڒْحسّْ زِي ثنْذِينْثْ أَمُّو س زّْهِيرْ أَطَّاسْ؟“

⁴¹ E Adonias e todos os convidados que estavam com ele ouviram isto quando haviam terminado de comer. E quando Joabe ouviu o som da trombeta, ele disse: Por que este barulho e tumulto na cidade?

⁴² أَمْ إِسَّاوَاڒْ نتَّا عَاذْ، يُوسَا-د يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن ؤُكهَّانْ أَبْيَاثَارْ. أَذُونِييَا إِنَّا: ”أَذفْ-د غَارْ ذَاخڒْ، مِينْزِي شكْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ إِمحْضنْ. شكْ أَذْ ثَاوْيضْ نِيشَانْ إِجّْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ.“

⁴² E, enquanto ele ainda falava, eis que chegou Jônatas, o filho de Abiatar, o sacerdote, e Adonias disse a ele: Entra; porquanto és um homem valente, e trazes boas novas.

⁴³ يُونَاثَانْ يَارَّا-د، إِنَّا إِ أَذُونِييَا: ”س ڒمْقْڒُوبْ، سِيذِيثْنغْ، أَجدْجِيذْ ذَاوُوذْ، إِڭَّا سُولِيمَانْ ذ أَجدْجِيذْ.

⁴³ E respondeu Jônatas, e disse a Adonias: Verdadeiramente o nosso senhor, o rei Davi, fez de Salomão rei.

⁴⁴ أَجدْجِيذْ إِسّكّْ أَكِيذسْ أَكهَّانْ صَاذُوقْ ذ ؤُنَابِي نَاثَانْ ذ بَانَايَا، مِّيسْ ن يَاهُويَاذَاعْ، ذ إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ ذ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا ؤُ إِنَا ڭِّينْ ث أَذْ إِنِييْ خْ ؤُسَارْذُونْ ن ؤُجدْجِيذْ.

⁴⁴ E o rei enviou com ele Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaia, o filho de Joiada, e os quereteus, e os peleteus, e eles fizeram com que ele montasse na mula do rei;

⁴⁵ أَكهَّانْ صَاذُوقْ ذ ؤُنَابِي نَاثَانْ ذهْننْ ث ذ أَجدْجِيذْ ذِي جِيحُونْ ؤُ سّنِّي ڭعّْذنْ س ڒفْرَاحثْ أَڒَامِي ثهْوڒْ ثنْذِينْثْ. أَيَا ذ ڒْحسّْ إِ ثسْڒِيمْ.

⁴⁵ e Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, ungiram-no rei em Giom; e eles subiram de lá exultantes, de modo que a cidade ressoou novamente. Este é o barulho que vós ouvistes.

⁴⁶ ؤُڒَا ذ سُولِيمَانْ إِتّْغِيمَا خْ ڒْعَارْشْ ن ثْڭلْذِيثْ.

⁴⁶ E Salomão também se assenta no trono do reino.

⁴⁷ ؤُڒَا ذ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُسِينْ-د، حِيمَا أَذْ بَارْكنْ سِيذِيثْنغْ، أَجدْجِيذْ ذَاوُوذْ، نَّانْ: ’إِڒِي أَذْ يَارّْ أَربِّي نّشْ إِسمْ ن سُولِيمَانْ عَاذْ إِشْنَا خْ يِيسمْ نّشْ ؤُ أَذْ يَارّْ ڒْعَارْشْ نّسْ عَاذْ إِمْغَارْ خْ ڒْعَارْشْ نّشْ.‘ خَاسْ ؤُشَا إِبنْذقْ ؤُجدْجِيذْ خْ ثَاسُّوثْ نّسْ.

⁴⁷ E, além disso, os servos do rei vieram bendizer o nosso senhor, o rei Davi, dizendo: Deus faça o nome de Salomão melhor do que o teu nome, e faça o seu trono maior do que o teu trono. E o rei curvou-se sobre a cama.

⁴⁸ عَاوذْ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ’أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِوْشِينْ أَسّْ-أَ أَذْ إِقِّيمْ إِجّنْ خْ ڒْعَارْشْ إِنُو، ؤُمِي ثِيطَّاوِينْ إِنُو عَاذْ زمَّارنْثْ أَذْ ثْوَاڒَانْثْ أَيَا.‘ “

⁴⁸ E também assim disse o rei: Bendito seja o SENHOR Deus de Israel, o qual concedeu um para se assentar no meu trono neste dia, e que os meus olhos o vissem.

⁴⁹ مَارَّا إِنوْجِيونْ إِنِّي ثُوغَا إِدْجَانْ غَارْ أَذُونِييَا نّْخڒْعنْ، كَّارنْ ؤُشَا فّْغنْ، كُوڒْ أَرْيَازْ يُويُورْ أَبْرِيذْ نّسْ.

⁴⁹ E todos os convidados que estavam com Adonias tiveram medo, e se levantaram, e se foram, cada qual, pelo seu caminho.

⁵⁰ أَذُونِييَا إِڭّْوذْ زِي سُولِيمَانْ. نتَّا إِكَّارْ، يُويُورْ ؤُشَا إِشبَّارْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن ؤُعَالْطَارْ.

⁵⁰ E Adonias temeu por causa de Salomão, e se levantou, e se foi, e se agarrou aos chifres do altar.

⁵¹ خبَّارنْ مَانْ أَيَا غَارْ سُولِيمَانْ، نَّانْ: ”خْزَارْ، أَذُونِييَا، إِڭّْوذْ زڭْ ؤُجدْجِيذْ سُولِيمَانْ، مَاغَارْ أَقَا نتَّا إِشبَّارْ ذڭْ وَاشَّاونْ ن ؤُعَالْطَارْ، إِقَّارْ: ’أجّْ أَجدْجِيذْ سُولِيمَانْ أَذْ أَيِي إِجَّادْجْ أَسّْ-أَ، أَقَا نتَّا وَارْ إِنقّْ أَمْسخَّارْ نّسْ س سِّيفْ!‘ “

⁵¹ E contaram a Salomão, dizendo: Eis que Adonias teme o rei Salomão; porque, eis que se agarrou aos chifres do altar, dizendo: Que o rei Salomão jure a mim hoje que não matará o seu servo pela espada.

⁵² إِنَّا سُولِيمَانْ: ”مَاڒَا نتَّا إِبَانْ-د ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمْثِيقِّي، وَارْ خَاسْ إِوطِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُزطُّو ن ؤُشُوَّافْ نّسْ، مَاشَا مَاڒَا إِتّْوَافْ ذَايسْ ثُوعفّْنَا، إِتّْخصَّا أَذْ إِمّثْ.“

⁵² E Salomão disse: Se ele se apresentar como um homem digno, nenhum cabelo da sua cabeça cairá por terra; porém se nele for encontrada iniquidade, ele morrerá.

⁵³ أَجدْجِيذْ سُولِيمَانْ إِسّكّْ شَا ن إِرقَّاسنْ ؤُ نِيثْنِي كسِّينْ ث زڭْ ؤُعَالْطَارْ ؤُ نتَّا يُوسَا-د، إِبنْذقْ زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ سُولِيمَانْ. إِنَّا أَسْ سُولِيمَانْ: ”رُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ!“

⁵³ Assim, o rei Salomão mandou, e o fizeram descer do altar. E ele veio e se curvou diante do rei Salomão; e Salomão lhe disse: Vai para a tua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 1 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →