1 Reis 18

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ أَوَارْنِي وَاطَّاسْ ن وُوسَّانْ، إِمْسَارْ، أَقَا يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ إِلِييَا ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِنَّا: ”ؤُيُورْ، سْشنْ إِخفْ نّشْ إِ أَخَابْ، مَاغَارْ نشّْ أَذْ وْشغْ أَنْژَارْ ذِي ثمُّورْثْ.“

¹ Depois de um longo tempo, no terceiro ano da seca, a palavra do Senhor veio a Elias: "Vá apresentar-se a Acabe, pois enviarei chuva sobre a terra".

² ؤُشَا يُويُورْ إِلِييَا حِيمَا أَذْ إِسّْشنْ إِخفْ نّسْ إِ أَخَابْ. ثُوغَا ڒَاژْ إِمْغَارْ ذِي سَامَارْيَا.

² E Elias foi. Como a fome era grande em Samaria,

³ أَخَابْ ثُوغَا إِڒَاغَا إِ عُوبَاذْيَا ونِّي إِدْجَانْ خْ ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ. عُوبَاذْيَا ثُوغَا إِتّڭّْوذْ سِيذِي أَطَّاسْ.

³ Acabe convocou Obadias, o responsável por seu palácio, homem que temia muito ao Senhor.

⁴ ؤُمِي إِزَابَالْ إِقْضَا إِنَابِييّنْ ن سِيذِي، إِمْسَارْ، أَقَا عُوبَاذْيَا يِيوِي مْيَا ن إِنَابِييّنْ، إِسّْنُوفَّارْ إِ-ثنْ، خمْسِينْ خمْسِينْ ذڭْ إِجّْ ن يفْرِي، ؤُ إِعْثقْ إِ-ثنْ س وغْرُومْ ذ وَامَانْ.

⁴ Enquanto Jezabel estava eliminando os profetas do Senhor, Obadias reuniu cem profetas e os escondeu em duas cavernas, cinqüenta em cada uma, e lhes forneceu comida e água.

⁵ أَخَابْ إِنَّا إِ عُوبَاذْيَا: ”ؤُيُورْ ذِي ثمُّورْثْ غَارْ مَارَّا ثَاڒَاوِينْ ن وَامَانْ ؤُ غَارْ مَارَّا ثِيغزْرَاثِينْ. أَذْ ثَاغْ أَذْ نَافْ أَهدُّو ؤُ زمَّارنْ إِيْسَانْ ذ إِسَارْذَانْ أَذْ قِّيمنْ دَّارنْ ؤُ أَذْ ثَافْ نْهْڒَا مَا ننْغَا ڒْمَاڒْ.“

⁵ Certa vez Acabe disse a Obadias: "Vamos a todas as fontes e vales do país. Talvez consigamos achar um pouco de capim para manter vivos os cavalos e as mulas e assim não será preciso matar nenhum animal".

⁶ نِيثْنِي بْضَانْ ثَامُّورْثْ جَارْ أَسنْ حِيمَا أَذْ ت شُوقنْ. أَخَابْ يُويُورْ خْ إِجّْ ن وبْرِيذْ، نتَّا وحّْذسْ، ؤُ عُوبَاذْيَا يُويُورْ خْ إِجّْ وبْرِيذْ نّغْنِي، ؤُڒَا ذ نتَّا وحّْذسْ.

⁶ De modo que dividiram o território que iam percorrer; Acabe foi numa direção e Obadias noutra.

⁷ ؤُمِي ثُوغَا عُوبَاذْيَا ذڭْ وبْرِيذْ، خْزَارْ، أَقَا إِمّڒْقَا أَكِيذسْ إِلِييَا. عُوبَاذْيَا إِعْقڒْ إِ-ث، إِوْضَا زَّاثسْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، إِنَّا: ”مَا ذ شكْ، سِيذِي إِنُو إِلِييَا؟“

⁷ Quando Obadias estava a caminho, Elias o encontrou. Obadias o reconheceu, inclinou-se até o chão e perguntou: "És tu mesmo, meu senhor Elias? "

⁸ إِنَّا أَسْ وَانِيثَا: ”ذ نشّْ. ؤُيُورْ، إِنَّا إِ سِيذِي نّشْ: ’خْژَارْ، إِلِييَا أَقَا-ث ذَانِيثَا!‘ “

⁸ "Sou", respondeu Elias. "Vá dizer ao seu senhor: Elias está aqui. "

⁹ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”مَانْ دّنْبْ إِ ڭِّيغْ، أَقَا شكْ أَذْ أَيِي ثْسلّْمذْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن أَخَابْ، حِيمَا أَذْ أَيِي إِنغْ؟

⁹ "O que eu fiz de errado", perguntou Obadias, "para que entregues o teu servo a Acabe para ser morto?

¹⁰ س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ نِيغْ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ مَانِي سِيذِي إِنُو وَارْ إِجِّي أَذْ خَاكْ يَارْزُو! مَاڒَا نَّانْ نِيثْنِي: ’نتَّا وَارْ ذَا إِدْجِي!‘، خنِّي إِجَّا ڒْڭنْسْ نِّي أَذْ إِجَّادْجْ بلِّي وَارْ زمَّارنْ أَذْ شكْ أَفنْ.

¹⁰ Juro pelo nome do Senhor, o teu Deus, que não há uma só nação ou reino aonde o rei, meu senhor, não enviou alguém para procurar por ti. E, sempre que uma nação ou reino afirmava que tu não estavas lá, ele os fazia jurar que não conseguiram encontrar-te.

¹¹ ؤُ ڒخُّو شكْ ثنِّيذْ: ’ؤُيُورْ، إِنِي إِ سِيذِي نّشْ: خْزَارْ إِلِييَا أَقَا-ث ذَانِيثَا!‘

¹¹ Mas agora me dizes para ir até o meu senhor e dizer-lhe: ‘Elias está aqui’.

¹² أَذْ ثَاغْ أَذْ إِمْسَارْ، خْمِي إِ خَاكْ غَا ؤُيُورغْ، أَقَا أَرُّوحْ ن سِيذِي أَذْ شكْ إِكْسِي، وَارْ سِّينغْ مَانِي. مَاڒَا خنِّي نشّْ أَذْ د-أَسغْ، حِيمَا أَذْ ث إِنِيغْ إِ أَخَابْ ؤُ نتَّا وَارْ شكْ إِتِّيفْ، نتَّا أَذْ أَيِي إِنغْ، وَاخَّا أَمْسخَّارْ نّشْ إِتّڭّْوذْ سِيذِي زِي ثمْژِي إِنُو.

¹² Não sei para onde o Espírito do Senhor poderá levar-te quando eu te deixar. Se eu for dizer a Acabe e ele não te encontrar, ele me matará. E eu, que sou teu servo, tenho adorado o Senhor desde a minha juventude.

¹³ مَا وَارْ ذ أَشْ عِيوْذنْ شَا إِ سِيذِي إِنُو، مِينْ ڭِّيغْ نشّْ، ؤُمِي إِزَابَالْ إِنْغَا إِنَابِييّنْ ن سِيذِي؟ أَقَا نشّْ سّْنُوفَّارغْ مْيَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِنَابِييّنْ، كُوڒْ خمْسِينْ ذڭْ إِجّْ ن يفْرِي؟ ؤُڒَا أَقَا نشّْعثْقغْ ثنْ س وغْرُومْ ذ وَامَانْ؟

¹³ Por acaso não ouviste, meu senhor, o que eu fiz enquanto Jezabel estava matando os profetas do Senhor? Escondi cem dos profetas do Senhor em duas cavernas, cinqüenta em cada uma, e os abasteci de comida e água.

¹⁴ ؤُ ڒخُّو ثقَّارذْ ’ؤُيُورْ، إِنِي إِ سِيذِي نّشْ: خْزَارْ، إِلِييَا أَقَا-ث ذَا!‘ نتَّا أَذْ أَيِي إِنغْ.“

¹⁴ E agora me dizes para ir ao meu senhor e dizer-lhe: ‘Elias está aqui’. Ele vai me matar! "

¹⁵ إِنَّا إِلِييَا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُمِي بدّغْ، أَقَا نِيشَانْ نشّْ أَذْ سشّْنغْ إِخفْ إِنُو أَسّْ-أَ!“

¹⁵ E disse Elias: "Juro pelo nome do Senhor dos Exércitos, a quem eu sirvo, que hoje eu me apresentarei a Acabe".

¹⁶ خنِّي يُويُورْ عُوبَاذْيَا غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ أَخَابْ، إِخبَّارْ أَسْ ث. ؤُشَا أَخَابْ يُويُورْ، مَاحنْذْ أَذْ إِمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ إِلِييَا.

¹⁶ Então Obadias dirigiu-se a Acabe e passou-lhe a informação, e Acabe foi ao encontro de Elias.

¹⁷ ؤُمِي إِژْرَا أَخَابْ إِلِييَا، إِمْسَارْ، أَقَا أَخَابْ إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ أَضيّعْ ن إِسْرَائِيل؟“

¹⁷ Quando viu Elias, disse-lhe: "É você mesmo, perturbador de Israel? "

¹⁸ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ وَارْ ضِييّْعغْ شَا إِسْرَائِيل، مَاشَا شكْ ذ ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ ؤُمِي كنِّيوْ ثجِّيمْ ڒُومُورَاثْ ن سِيذِي غَارْ ؤُغزْذِيسْ ؤُ شكْ ثُويُورذْ أَوَارْنِي إِ ’إِبَاعْلنْ‘.

¹⁸ "Não tenho perturbado Israel", Elias respondeu. "Mas você e a família do seu pai têm. Vocês abandonaram os mandamentos do Senhor e seguiram os baalins.

¹⁹ خنِّي ڒخُّو، سْمُونْ مَارَّا إِسْرَائِيل غَارِي غَارْ وذْرَارْ ن كَارْمِيلْ ؤُڒَا ذ أَربْعَا-مْيَا ؤُ-خمْسِينْ ن إِنَابِييّنْ ن بَاعْلْ ذ أَربْعَا-مْيَا ن إِنَابِييّنْ ن ثْربِّيثْ ن شْوَارْثِي نِّي إِتّتّنْ زِي طَّابْڒَا ن إِزَابَالْ.“

¹⁹ Agora convoque todo o povo de Israel para encontrar-se comigo no monte Carmelo. E traga os quatrocentos e cinqüenta profetas de Baal e os quatrocentos profetas de Aserá, que comem à mesa de Jezabel. "

²⁰ أَخَابْ إِسّكّْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ إِسّْمُونْ إِنَابِييّنْ غَارْ وذْرَارْ ن كَارْمِيلْ.

²⁰ Acabe convocou então todo o Israel e reuniu os profetas no monte Carmelo.

²¹ إِلِييَا إِقَارّبْ-د غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ، إِنَّا: ”مشْحَاڒْ عَاذْ إِ غَا ثكّمْ عَاذْ تّْنقْڒَابمْ كنِّيوْ غَارْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ؟ مَاڒَا سِيذِي ذ أَربِّي، ضْفَارمْ أَسْ-د، ؤُ مَاڒَا ذ بَاعْلْ، خنِّي ضْفَارمْ وَانِيثَا!“ مَاشَا ڒْڭنْسْ وَارْ خَاسْ د-يَارِّي ؤُڒَا س يِيجّْ ن وَاوَاڒْ.

²¹ Elias dirigiu-se ao povo e disse: "Até quando vocês vão oscilar entre duas opiniões? Se o Senhor é Deus, sigam-no; mas, se Baal é Deus, sigam-no". O povo, porém, nada respondeu.

²² خنِّي إِنَّا إِلِييَا إِ ڒْڭنْسْ: ”نشّْ وَاهَا إِ إِقِّيمنْ ذ أَنَابِي ن سِيذِي ؤُشَا إِنَابِييّنْ ن بَاعْلْ أَقَا أَثنْ س أَربْعَا-مْيَا ؤُ خمْسِينْ ن يرْيَازنْ.

²² Disse então Elias: "Eu sou o único que restou dos profetas do Senhor, mas Baal tem quatrocentos e cinqüenta profetas.

²³ أجّْ أَذْ أَنغْ وْشنْ ثْنَاينْ ن إِفُونَاسنْ. أجّْ إِ-ثنْ خنِّي أَذْ فَارْزنْ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ أَمزْوَارُو إِ يِيخفْ نْسنْ، أَذْ ث بْضَانْ ؤُ أَذْ ث سَّارْسنْ خْ ؤُكشُّوضْ، مَاشَا وَارْ تّڭّنْ ثِيمسِّي سَاذُو نّسْ. نشّْ أَذْ سّْوجْذغْ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ نّغْنِي، أَذْ ث سَّارْسغْ خْ ؤُكشُّوضْ ؤُ وَارْ تّڭّغْ ثِيمسِّي سَاذُو نّسْ.

²³ Tragam dois novilhos. Escolham eles um, e cortem-no em pedaços e o ponham sobre a lenha, mas não acendam fogo. Eu prepararei o outro novilho e o colocarei sobre a lenha, e também não acenderei fogo nela.

²⁴ خنِّي أَذْ ثْڒَاغَامْ إِسمْ ن أَربِّي نْومْ ؤُ نشّْ أَذْ ڒَاغِيغْ إِسمْ ن سِيذِي، ؤُشَا أَربِّي ونِّي إِ د غَا يَارّنْ س ثْمسِّي، ذ نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ أَربِّي.“ ؤُشَا إِڒَاغَا مَارَّا ڒْڭنْسْ، نَّانْ: ”أَوَاڒْ-أَ ذ لمْلِيحْ!“

²⁴ Então vocês invocarão o nome do seu deus, e eu invocarei o nome do Senhor. O deus que responder por meio do fogo, esse é Deus". Então todo o povo disse: "O que você disse é bom".

²⁵ إِنَّا إِلِييَا إِ إِنَابِييّنْ ن بَاعْلْ: ”خْضَارمْ إِ يِيخفْ نْومْ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ أَمزْوَارُو ؤُ سّْوجْذمْ أَسْ ث ذ أَمزْوَارُو، مَاغَارْ كنِّيوْ س وَاطَّاسْ. ڒَاغَامْ خنِّي إِسمْ ن أَربِّي نْومْ، مَاشَا وَارْ سْرُوسَامْ شَا ثِيمسِّي سَاذُو نّسْ.“

²⁵ Elias disse aos profetas de Baal: "Escolham um dos novilhos e preparem-no primeiro, visto que vocês são tantos. Clamem pelo nome do seu deus, mas não acendam o fogo".

²⁶ نِيثْنِي كْسِينْ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ إِ ذ أَسنْ إِوْشَا نتَّا ؤُ سّْوجْذنْ ث. خنِّي ڒَاغَانْ إِ يِيسمْ ن بَاعْلْ، زِي ثُوفُّوثْ أَڒْ أَزَالْ، نَّانْ: ”أَ بَاعْلْ، أَرّْ أَنغْ-د!“ مَاشَا وَالُو ن ڒْحسّْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ د-يَارِّي شَا. نِيثْنِي نڭْزنْ خْ ؤُعَالْطَارْ إِ ذِينْ إِتّْوَاڭّنْ.

²⁶ Então pegaram o novilho que lhes foi dado e o prepararam. E clamaram pelo nome de Baal desde a manhã até o meio-dia. "Ó Baal, responde-nos! ", gritavam. E dançavam em volta do altar que haviam feito. Mas não houve nenhuma resposta; ninguém respondeu.

²⁷ غَارْ وَازَالْ إِبْذَا إِلِييَا إِتّْقسَّارْ خَاسنْ، إِنَّا: ”ڒَْاغَامْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ، أَقَا-ث ذ أَربِّي. نِيشَانْ نتَّا إِتّْخمَّامْ، نِيغْ إِعزّڒْ شْوَايْثْ، نِيغْ نتَّا عَاذْ ذڭْ وبْرِيذْ. أَذْ ثَاغْ إِتّطّصْ ؤُشَا إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِفَاقْ عَاذْ.“

²⁷ Ao meio-dia Elias começou a zombar deles. "Gritem mais alto! ", dizia, "já que ele é um deus. Quem sabe está meditando, ou ocupado, ou viajando. Talvez esteja dormindo e precise ser despertado. "

²⁸ نِيثْنِي سْغُوينْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ ؤُ قسّنْ إِخفْ نْسنْ س ڒسْيُوفْ ذ إِحْرِيشنْ أَمْ ثْنَامِيثْ نْسنْ، أَڒَامِي ؤُزّْڒنْ إِذَامّنْ نْسنْ خَاسنْ.

²⁸ Então passaram a gritar ainda mais alto e a ferir-se com espadas e lanças, de acordo com o costume deles, até sangrarem.

²⁹ ؤُمِي إِعْذُو أَزَالْ، إِمْسَارْ، أَقَا نِيثْنِي تّْنبَّانْ أَڒْ د غَا يَاوْينْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ. مَاشَا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ د-يَارِّي ؤُ وَارْ ذِينْ بُو لِيسْثِيجَابَا وَالُو.

²⁹ Passou o meio-dia, e eles continuaram profetizando em transe até a hora do sacrifício da tarde. Mas não houve resposta alguma; ninguém respondeu, ninguém deu atenção.

³⁰ خنِّي إِنَّا إِلِييَا إِ ڒْڭنْسْ: ”قَارّْبمْ-د غَارِي!“ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِقَارّبْ-د غَارسْ ؤُ نتَّا إِعْذڒْ أَعَالْطَارْ ن سِيذِي إِ ثُوغَا إِتّْوَاهْذمْ.

³⁰ Então Elias disse a todo o povo: "Aproximem-se de mim". O povo aproximou-se, e Elias reparou o altar do Senhor, que estava em ruínas.

³¹ إِلِييَا إِكْسِي ثنْعَاشْ ن يژْرَا، خْ ڒْقدّْ ن ثْقبَّاڒْ ن إِحنْجِيرنْ ن يَاعْقُوبْ إِ ؤُمِي د-يُوسَا وَاوَاڒْ ن سِيذِي إِ ثُوغَا إِنَّا: ”إِسْرَائِيل أَذْ يِيڒِي ذ إِسمْ نّشْ.“

³¹ Depois apanhou doze pedras, uma para cada tribo dos descendentes de Jacó, a quem a palavra do Senhor tinha sido dirigida, e disse: "Seu nome será Israel".

³² س يژْرَا نِّي إِبْنَا نتَّا أَعَالْطَارْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي. إِقوَّارْ إِ ؤُعَالْطَارْ إِشْثْ ن ثَارْيَا س ڒْقدّْ ن ثْنَاينْ ن ڒقْيَاسْ ن زَّارِيعثْ.

³² Com as pedras construiu um altar em honra do nome do Senhor, e cavou ao redor do altar uma valeta com capacidade de duas medidas de semente.

³³ إِستّفْ أَكشُّوضْ ؤُشَا إِبْضَا أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ ذ إِشدْجِيقنْ، إِسَّارْسْ إِ-ث خْ ؤُكشُّوضْ.

³³ Depois arrumou a lenha, cortou o novilho em pedaços e o pôs sobre a lenha. Então lhes disse: "Encham de água quatro jarras grandes e derramem-na sobre o holocausto e sobre a lenha".

³⁴ إِنَّا: ”عمَّارمْ أَربْعَا ن إِبُوقَاڒنْ س وَامَانْ ؤُشَا زدْجْعمْ ثنْ ثِيوَا إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ؤُ خْ ؤُكشُّوضْ!“ ؤُشَا يَارْنِي إِنَّا: ”ڭّمْ ث ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ!“ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ ث ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ. خنِّي إِنَّا: ”ڭّمْ ث وِيسّْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ!“ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ ث وِيسّْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.

³⁴ "Façam-no novamente", disse, e eles o fizeram de novo. "Façam-no pela terceira vez", ordenou, e eles o fizeram pela terceira vez.

³⁵ تَّازّْڒنْ وَامَانْ، نّْضنْ إِ ؤُعَالْطَارْ. ؤُ نتَّا إِعمَّارْ ؤُڒَا ذ ثَارْيَا س وَامَانْ.

³⁵ A água escorria do altar, chegando a encher a valeta.

³⁶ ؤُمِي قدّْمنْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ، إِمْسَارْ، أَقَا أَنَابِي إِلِييَا إِقَارّبْ-د، إِنَّا: ”سِيذِي، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ إِسْرَائِيل، أجّْ أَذْ إِتّْوَاسّنْ أَسّْ-أَ أَقَا شكْ ذ أَربِّي ذِي إِسْرَائِيل ؤُ أَقَا نشّْ ذ أَمْسخَّارْ نّشْ إِ دْجِيغْ ؤُ بلِّي نشّْ ڭِّيغْ مَارَّا مَانْ أَيَا عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ نّشْ.

³⁶ À hora do sacrifício, o profeta Elias colocou-se à frente e orou: "Ó Senhor, Deus de Abraão, de Isaque e de Israel, que hoje fique conhecido que tu és Deus em Israel e que sou o teu servo e que fiz todas estas coisas por ordem tua.

³⁷ أَرّْ أَيِي-د، أَ سِيذِي، أَرّْ أَيِي-د، حِيمَا ڒْڭنْسْ-أَ أَذْ إِسّنْ، أَقَا شكْ، أَ سِيذِي، ذ أَربِّي إِ ثدْجِيذْ ؤُ أَقَا شكْ ثَارِّيذْ-د ؤُڒْ نْسنْ غَاركْ.“

³⁷ Responde-me, ó Senhor, responde-me, para que este povo saiba que tu, ó Senhor, és Deus, e que fazes o coração deles voltar para ti".

³⁸ ؤُشَا ثهْوَا-د ثْمسِّي ن سِيذِي زڭْ ؤُجنَّا، ثشَّا ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ذ ؤُكشُّوضْ ذ يژْرَا ذ ثْعجَّاجْثْ، ؤُشَا ثڒْسحْ ؤُڒَا ذ أَمَانْ إِ إِدْجَانْ ذِي ثَارْيَا.

³⁸ Então o fogo do Senhor caiu e queimou completamente o holocausto, a lenha, as pedras e o chão, e também secou totalmente a água na valeta.

³⁹ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِژْرَا إِ-ث. نِيثْنِي وْضَانْ س ؤُغمْبُوبْ نْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ، نَّانْ: ”سِيذِي أَقَا-ث ذ أَربِّي، سِيذِي أَقَا-ث ذ أَربِّي!“

³⁹ Quando o povo viu isso, todos caíram prostrados e gritaram: "O Senhor é Deus! O Senhor é Deus! "

⁴⁰ إِلِييَا إِنَّا أَسنْ: ”طّْفمْ إِنَابِييّنْ ن بَاعْلْ، وَارْ تّجِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْسنْ أَذْ يَارْوڒْ.“ طّْفنْ ثنْ، ؤُشَا إِلِييَا إِجَّا إِ-ثنْ أَذْ سّهْوَانْ غَارْ ثغْزَارْثْ ن قِيشُونْ، إِنْغَا إِ-ثنْ ذِينِّي.

⁴⁰ Então Elias ordenou-lhes: "Prendam os profetas de Baal. Não deixem nenhum escapar! " Eles os prenderam, e Elias os fez descer ao riacho de Quisom e lá os matou.

⁴¹ خنِّي إِنَّا إِلِييَا إِ أَخَابْ: ”ڭعّذْ، أشّْ، ثسْوذْ، مَاغَارْ نشّْ أَقَا تّسْڒِيغْ ڒْحسّْ ن إِجّْ ن ؤُشَارْشَارْ ن ونْژَارْ أَطَّاسْ.“

⁴¹ E Elias disse a Acabe: "Vá comer e beber, pois já ouço o barulho de chuva pesada".

⁴² أَخَابْ إِڭعّذْ، حِيمَا أَذْ إِشّْ أَذْ إِسُو ؤُشَا إِڭعّذْ إِلِييَا غَارْ ثْقِيشَّاثْ ن كَارْمِيلْ. إِقُّونْجڒْ خْ ثمُّورْثْ ؤُشَا إِڭَّا ؤُذمْ نّسْ جَارْ إِفَادّنْ نّسْ.

⁴² Então Acabe foi comer e beber, mas Elias subiu até o alto do Carmelo, dobrou-se até o chão e pôs o rosto entre os joelhos.

⁴³ خنِّي إِنَّا إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”ڭعّذْ ؤُشَا خْزَارْ غَارْ ڒبْحَارْ!“ وَانِيثَا إِڭعّذْ، إِخْزَارْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، إِنَّا: ”وَارْ تّْوِيڒِيغْ وَالُو!“ إِلِييَا إِنَّا: ”ذْوڒْ-د ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ!“، ؤُشَا أَمُّو سبْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ!

⁴³ "Vá e olhe na direção do mar", disse ao seu servo. E ele foi e olhou. "Não há nada lá", disse ele. Sete vezes Elias mandou: "Volte para ver".

⁴⁴ غَارْ ثْوَاڒَا وِيسّْ سبْعَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِنَّا: ”خْزَارْ، إِشْثْ ن ثْسيْنُوثْ ثَامژْيَانْثْ، أَمْ ؤُفُوسْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ، إِڭعّذْ-د زِي ڒبْحَارْ.“ خنِّي إِنَّا: ”ؤُيُورْ، إِنِي إِ أَخَابْ: ’حزّمْ إِيْسَانْ، هْوَا-د، مَاحنْذْ أَنْژَارْ وَارْ شكْ إِتّطّفْ.“

⁴⁴ Na sétima vez o servo disse: "Uma nuvem tão pequena quanto a mão de um homem está se levantando do mar". Então Elias disse: "Vá dizer a Acabe: Prepare o seu carro e desça, antes que a chuva o impeça".

⁴⁵ جَارْ ؤُ جَارْ إِبَّارْشنْ ؤُجنَّا س إِسيْنُوثنْ ؤُ س ؤُسمِّيضْ ؤُشَا إِبْذَا ونْژَارْ أَذْ إِوّثْ أَطَّاسْ. خنِّي إِنْيَا أَخَابْ ذڭْ ؤُكَارُّو، إِفّغْ، يُويُورْ غَارْ يَازْرَاعِيلْ.

⁴⁵ Enquanto isso, nuvens escuras apareceram no céu, começou a ventar e começou a chover forte, e Acabe partiu de carro para Jezreel.

⁴⁶ ثُوغَا أَفُوسْ ن سِيذِي خْ إِلِييَا. نتَّا إِبْيسْ ثَاعْجِينَّا نّسْ ؤُشَا إِزْوَارْ إِتَّازّڒْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَخَابْ أَڒَامِي د-يِيوضْ غَارْ يَازْرَاعِيلْ.

⁴⁶ O poder do Senhor veio sobre Elias, e este, prendendo a capa com o cinto, correu à frente de Acabe por todo o caminho até Jezreel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →