1 Reis 18

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ أَوَارْنِي وَاطَّاسْ ن وُوسَّانْ، إِمْسَارْ، أَقَا يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ إِلِييَا ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِنَّا: ”ؤُيُورْ، سْشنْ إِخفْ نّشْ إِ أَخَابْ، مَاغَارْ نشّْ أَذْ وْشغْ أَنْژَارْ ذِي ثمُّورْثْ.“

¹ E sucedeu que, depois de muitos dias, a palavra do SENHOR veio a Elias, no terceiro ano, dizendo: Vai, apresenta-te a Acabe; porque darei chuva sobre a terra.

² ؤُشَا يُويُورْ إِلِييَا حِيمَا أَذْ إِسّْشنْ إِخفْ نّسْ إِ أَخَابْ. ثُوغَا ڒَاژْ إِمْغَارْ ذِي سَامَارْيَا.

² E foi Elias apresentar-se a Acabe; e a fome era extrema em Samaria.

³ أَخَابْ ثُوغَا إِڒَاغَا إِ عُوبَاذْيَا ونِّي إِدْجَانْ خْ ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ. عُوبَاذْيَا ثُوغَا إِتّڭّْوذْ سِيذِي أَطَّاسْ.

³ E Acabe chamou a Obadias, o mordomo; e Obadias temia muito ao Senhor,

⁴ ؤُمِي إِزَابَالْ إِقْضَا إِنَابِييّنْ ن سِيذِي، إِمْسَارْ، أَقَا عُوبَاذْيَا يِيوِي مْيَا ن إِنَابِييّنْ، إِسّْنُوفَّارْ إِ-ثنْ، خمْسِينْ خمْسِينْ ذڭْ إِجّْ ن يفْرِي، ؤُ إِعْثقْ إِ-ثنْ س وغْرُومْ ذ وَامَانْ.

⁴ Porque sucedeu que, destruindo Jezabel os profetas do Senhor, Obadias tomou cem profetas, e de cinqüenta em cinqüenta os escondeu numa cova, e os sustentou com pão e água.

⁵ أَخَابْ إِنَّا إِ عُوبَاذْيَا: ”ؤُيُورْ ذِي ثمُّورْثْ غَارْ مَارَّا ثَاڒَاوِينْ ن وَامَانْ ؤُ غَارْ مَارَّا ثِيغزْرَاثِينْ. أَذْ ثَاغْ أَذْ نَافْ أَهدُّو ؤُ زمَّارنْ إِيْسَانْ ذ إِسَارْذَانْ أَذْ قِّيمنْ دَّارنْ ؤُ أَذْ ثَافْ نْهْڒَا مَا ننْغَا ڒْمَاڒْ.“

⁵ E disse Acabe a Obadias: Vai pela terra a todas as fontes de água, e a todos os rios; pode ser que achemos erva, para que em vida conservemos os cavalos e mulas, e não percamos todos os animais.

⁶ نِيثْنِي بْضَانْ ثَامُّورْثْ جَارْ أَسنْ حِيمَا أَذْ ت شُوقنْ. أَخَابْ يُويُورْ خْ إِجّْ ن وبْرِيذْ، نتَّا وحّْذسْ، ؤُ عُوبَاذْيَا يُويُورْ خْ إِجّْ وبْرِيذْ نّغْنِي، ؤُڒَا ذ نتَّا وحّْذسْ.

⁶ E repartiram entre si a terra, para a percorrerem: Acabe foi à parte por um caminho, e Obadias também foi sozinho por outro caminho.

⁷ ؤُمِي ثُوغَا عُوبَاذْيَا ذڭْ وبْرِيذْ، خْزَارْ، أَقَا إِمّڒْقَا أَكِيذسْ إِلِييَا. عُوبَاذْيَا إِعْقڒْ إِ-ث، إِوْضَا زَّاثسْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، إِنَّا: ”مَا ذ شكْ، سِيذِي إِنُو إِلِييَا؟“

⁷ Estando, pois, Obadias já em caminho, eis que Elias o encontrou; e Obadias, reconhecendo-o, prostrou-se sobre o seu rosto, e disse: És tu o meu senhor Elias?

⁸ إِنَّا أَسْ وَانِيثَا: ”ذ نشّْ. ؤُيُورْ، إِنَّا إِ سِيذِي نّشْ: ’خْژَارْ، إِلِييَا أَقَا-ث ذَانِيثَا!‘ “

⁸ E disse-lhe ele: Eu sou; vai, e dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui.

⁹ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”مَانْ دّنْبْ إِ ڭِّيغْ، أَقَا شكْ أَذْ أَيِي ثْسلّْمذْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن أَخَابْ، حِيمَا أَذْ أَيِي إِنغْ؟

⁹ Porém ele disse: Em que pequei, para que entregues a teu servo na mão de Acabe, para que me mate?

¹⁰ س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ نِيغْ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ مَانِي سِيذِي إِنُو وَارْ إِجِّي أَذْ خَاكْ يَارْزُو! مَاڒَا نَّانْ نِيثْنِي: ’نتَّا وَارْ ذَا إِدْجِي!‘، خنِّي إِجَّا ڒْڭنْسْ نِّي أَذْ إِجَّادْجْ بلِّي وَارْ زمَّارنْ أَذْ شكْ أَفنْ.

¹⁰ Vive o SENHOR teu Deus, que não houve nação nem reino aonde o meu senhor não mandasse em busca de ti; e dizendo eles: Aqui não está, então fazia jurar os reinos e nações, que não te haviam achado.

¹¹ ؤُ ڒخُّو شكْ ثنِّيذْ: ’ؤُيُورْ، إِنِي إِ سِيذِي نّشْ: خْزَارْ إِلِييَا أَقَا-ث ذَانِيثَا!‘

¹¹ E agora dizes tu: Vai, dize a teu senhor: Eis que aqui está Elias.

¹² أَذْ ثَاغْ أَذْ إِمْسَارْ، خْمِي إِ خَاكْ غَا ؤُيُورغْ، أَقَا أَرُّوحْ ن سِيذِي أَذْ شكْ إِكْسِي، وَارْ سِّينغْ مَانِي. مَاڒَا خنِّي نشّْ أَذْ د-أَسغْ، حِيمَا أَذْ ث إِنِيغْ إِ أَخَابْ ؤُ نتَّا وَارْ شكْ إِتِّيفْ، نتَّا أَذْ أَيِي إِنغْ، وَاخَّا أَمْسخَّارْ نّشْ إِتّڭّْوذْ سِيذِي زِي ثمْژِي إِنُو.

¹² E poderia ser que, apartando-me eu de ti, o Espírito do Senhor te tomasse, não sei para onde, e, vindo eu a dar as novas a Acabe, e não te achando ele, me mataria; porém eu, teu servo, temo ao Senhor desde a minha mocidade.

¹³ مَا وَارْ ذ أَشْ عِيوْذنْ شَا إِ سِيذِي إِنُو، مِينْ ڭِّيغْ نشّْ، ؤُمِي إِزَابَالْ إِنْغَا إِنَابِييّنْ ن سِيذِي؟ أَقَا نشّْ سّْنُوفَّارغْ مْيَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِنَابِييّنْ، كُوڒْ خمْسِينْ ذڭْ إِجّْ ن يفْرِي؟ ؤُڒَا أَقَا نشّْعثْقغْ ثنْ س وغْرُومْ ذ وَامَانْ؟

¹³ Porventura não disseram a meu senhor o que fiz, quando Jezabel matava os profetas do SENHOR? Como escondi a cem homens dos profetas do SENHOR, de cinqüenta em cinqüenta, numa cova, e os sustentei com pão e água?

¹⁴ ؤُ ڒخُّو ثقَّارذْ ’ؤُيُورْ، إِنِي إِ سِيذِي نّشْ: خْزَارْ، إِلِييَا أَقَا-ث ذَا!‘ نتَّا أَذْ أَيِي إِنغْ.“

¹⁴ E agora dizes tu: Vai, dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui; ele me mataria.

¹⁵ إِنَّا إِلِييَا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُمِي بدّغْ، أَقَا نِيشَانْ نشّْ أَذْ سشّْنغْ إِخفْ إِنُو أَسّْ-أَ!“

¹⁵ E disse Elias: Vive o Senhor dos Exércitos, perante cuja face estou, que deveras hoje me apresentarei a ele.

¹⁶ خنِّي يُويُورْ عُوبَاذْيَا غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ أَخَابْ، إِخبَّارْ أَسْ ث. ؤُشَا أَخَابْ يُويُورْ، مَاحنْذْ أَذْ إِمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ إِلِييَا.

¹⁶ Então foi Obadias encontrar-se com Acabe, e lho anunciou; e foi Acabe encontrar-se com Elias.

¹⁷ ؤُمِي إِژْرَا أَخَابْ إِلِييَا، إِمْسَارْ، أَقَا أَخَابْ إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ أَضيّعْ ن إِسْرَائِيل؟“

¹⁷ E sucedeu que, vendo Acabe a Elias, disse-lhe: És tu o perturbador de Israel?

¹⁸ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ وَارْ ضِييّْعغْ شَا إِسْرَائِيل، مَاشَا شكْ ذ ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ ؤُمِي كنِّيوْ ثجِّيمْ ڒُومُورَاثْ ن سِيذِي غَارْ ؤُغزْذِيسْ ؤُ شكْ ثُويُورذْ أَوَارْنِي إِ ’إِبَاعْلنْ‘.

¹⁸ Então disse ele: Eu não tenho perturbado a Israel, mas tu e a casa de teu pai, porque deixastes os mandamentos do Senhor, e seguistes a Baalim.

¹⁹ خنِّي ڒخُّو، سْمُونْ مَارَّا إِسْرَائِيل غَارِي غَارْ وذْرَارْ ن كَارْمِيلْ ؤُڒَا ذ أَربْعَا-مْيَا ؤُ-خمْسِينْ ن إِنَابِييّنْ ن بَاعْلْ ذ أَربْعَا-مْيَا ن إِنَابِييّنْ ن ثْربِّيثْ ن شْوَارْثِي نِّي إِتّتّنْ زِي طَّابْڒَا ن إِزَابَالْ.“

¹⁹ Agora, pois, manda reunir-se a mim todo o Israel no monte Carmelo; como também os quatrocentos e cinqüenta profetas de Baal, e os quatrocentos profetas de Aserá, que comem da mesa de Jezabel.

²⁰ أَخَابْ إِسّكّْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ إِسّْمُونْ إِنَابِييّنْ غَارْ وذْرَارْ ن كَارْمِيلْ.

²⁰ Então Acabe convocou todos os filhos de Israel; e reuniu os profetas no monte Carmelo.

²¹ إِلِييَا إِقَارّبْ-د غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ، إِنَّا: ”مشْحَاڒْ عَاذْ إِ غَا ثكّمْ عَاذْ تّْنقْڒَابمْ كنِّيوْ غَارْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ؟ مَاڒَا سِيذِي ذ أَربِّي، ضْفَارمْ أَسْ-د، ؤُ مَاڒَا ذ بَاعْلْ، خنِّي ضْفَارمْ وَانِيثَا!“ مَاشَا ڒْڭنْسْ وَارْ خَاسْ د-يَارِّي ؤُڒَا س يِيجّْ ن وَاوَاڒْ.

²¹ Então Elias se chegou a todo o povo, e disse: Até quando coxeareis entre dois pensamentos? Se o Senhor é Deus, segui-o, e se Baal, segui-o. Porém o povo nada lhe respondeu.

²² خنِّي إِنَّا إِلِييَا إِ ڒْڭنْسْ: ”نشّْ وَاهَا إِ إِقِّيمنْ ذ أَنَابِي ن سِيذِي ؤُشَا إِنَابِييّنْ ن بَاعْلْ أَقَا أَثنْ س أَربْعَا-مْيَا ؤُ خمْسِينْ ن يرْيَازنْ.

²² Então disse Elias ao povo: Só eu fiquei por profeta do Senhor, e os profetas de Baal são quatrocentos e cinqüenta homens.

²³ أجّْ أَذْ أَنغْ وْشنْ ثْنَاينْ ن إِفُونَاسنْ. أجّْ إِ-ثنْ خنِّي أَذْ فَارْزنْ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ أَمزْوَارُو إِ يِيخفْ نْسنْ، أَذْ ث بْضَانْ ؤُ أَذْ ث سَّارْسنْ خْ ؤُكشُّوضْ، مَاشَا وَارْ تّڭّنْ ثِيمسِّي سَاذُو نّسْ. نشّْ أَذْ سّْوجْذغْ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ نّغْنِي، أَذْ ث سَّارْسغْ خْ ؤُكشُّوضْ ؤُ وَارْ تّڭّغْ ثِيمسِّي سَاذُو نّسْ.

²³ Dêem-se-nos, pois, dois bezerros, e eles escolham para si um dos bezerros, e o dividam em pedaços, e o ponham sobre a lenha, porém não lhe coloquem fogo, e eu prepararei o outro bezerro, e o porei sobre a lenha, e não lhe colocarei fogo.

²⁴ خنِّي أَذْ ثْڒَاغَامْ إِسمْ ن أَربِّي نْومْ ؤُ نشّْ أَذْ ڒَاغِيغْ إِسمْ ن سِيذِي، ؤُشَا أَربِّي ونِّي إِ د غَا يَارّنْ س ثْمسِّي، ذ نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ أَربِّي.“ ؤُشَا إِڒَاغَا مَارَّا ڒْڭنْسْ، نَّانْ: ”أَوَاڒْ-أَ ذ لمْلِيحْ!“

²⁴ Então invocai o nome do vosso deus, e eu invocarei o nome do Senhor; e há de ser que o deus que responder por meio de fogo esse será Deus. E todo o povo respondeu, dizendo: É boa esta palavra.

²⁵ إِنَّا إِلِييَا إِ إِنَابِييّنْ ن بَاعْلْ: ”خْضَارمْ إِ يِيخفْ نْومْ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ أَمزْوَارُو ؤُ سّْوجْذمْ أَسْ ث ذ أَمزْوَارُو، مَاغَارْ كنِّيوْ س وَاطَّاسْ. ڒَاغَامْ خنِّي إِسمْ ن أَربِّي نْومْ، مَاشَا وَارْ سْرُوسَامْ شَا ثِيمسِّي سَاذُو نّسْ.“

²⁵ E disse Elias aos profetas de Baal: Escolhei para vós um dos bezerros, e preparai-o primeiro, porque sois muitos, e invocai o nome do vosso deus, e não lhe ponhais fogo.

²⁶ نِيثْنِي كْسِينْ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ إِ ذ أَسنْ إِوْشَا نتَّا ؤُ سّْوجْذنْ ث. خنِّي ڒَاغَانْ إِ يِيسمْ ن بَاعْلْ، زِي ثُوفُّوثْ أَڒْ أَزَالْ، نَّانْ: ”أَ بَاعْلْ، أَرّْ أَنغْ-د!“ مَاشَا وَالُو ن ڒْحسّْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ د-يَارِّي شَا. نِيثْنِي نڭْزنْ خْ ؤُعَالْطَارْ إِ ذِينْ إِتّْوَاڭّنْ.

²⁶ E tomaram o bezerro que lhes dera, e o prepararam; e invocaram o nome de Baal, desde a manhã até ao meio-dia, dizendo: Ah! Baal, responde-nos! Porém nem havia voz, nem quem respondesse; e saltavam sobre o altar que tinham feito.

²⁷ غَارْ وَازَالْ إِبْذَا إِلِييَا إِتّْقسَّارْ خَاسنْ، إِنَّا: ”ڒَْاغَامْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ، أَقَا-ث ذ أَربِّي. نِيشَانْ نتَّا إِتّْخمَّامْ، نِيغْ إِعزّڒْ شْوَايْثْ، نِيغْ نتَّا عَاذْ ذڭْ وبْرِيذْ. أَذْ ثَاغْ إِتّطّصْ ؤُشَا إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِفَاقْ عَاذْ.“

²⁷ E sucedeu que ao meio-dia Elias zombava deles e dizia: Clamai em altas vozes, porque ele é um deus; pode ser que esteja falando, ou que tenha alguma coisa que fazer, ou que intente alguma viagem; talvez esteja dormindo, e despertará.

²⁸ نِيثْنِي سْغُوينْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ ؤُ قسّنْ إِخفْ نْسنْ س ڒسْيُوفْ ذ إِحْرِيشنْ أَمْ ثْنَامِيثْ نْسنْ، أَڒَامِي ؤُزّْڒنْ إِذَامّنْ نْسنْ خَاسنْ.

²⁸ E eles clamavam em altas vozes, e se retalhavam com facas e com lancetas, conforme ao seu costume, até derramarem sangue sobre si.

²⁹ ؤُمِي إِعْذُو أَزَالْ، إِمْسَارْ، أَقَا نِيثْنِي تّْنبَّانْ أَڒْ د غَا يَاوْينْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ. مَاشَا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ د-يَارِّي ؤُ وَارْ ذِينْ بُو لِيسْثِيجَابَا وَالُو.

²⁹ E sucedeu que, passado o meio-dia, profetizaram eles, até a hora de se oferecer o sacrifício da tarde; porém não houve voz, nem resposta, nem atenção alguma.

³⁰ خنِّي إِنَّا إِلِييَا إِ ڒْڭنْسْ: ”قَارّْبمْ-د غَارِي!“ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِقَارّبْ-د غَارسْ ؤُ نتَّا إِعْذڒْ أَعَالْطَارْ ن سِيذِي إِ ثُوغَا إِتّْوَاهْذمْ.

³⁰ Então Elias disse a todo o povo: Chegai-vos a mim. E todo o povo se chegou a ele; e restaurou o altar do Senhor, que estava quebrado.

³¹ إِلِييَا إِكْسِي ثنْعَاشْ ن يژْرَا، خْ ڒْقدّْ ن ثْقبَّاڒْ ن إِحنْجِيرنْ ن يَاعْقُوبْ إِ ؤُمِي د-يُوسَا وَاوَاڒْ ن سِيذِي إِ ثُوغَا إِنَّا: ”إِسْرَائِيل أَذْ يِيڒِي ذ إِسمْ نّشْ.“

³¹ E Elias tomou doze pedras, conforme ao número das tribos dos filhos de Jacó, ao qual veio a palavra do Senhor, dizendo: Israel será o teu nome.

³² س يژْرَا نِّي إِبْنَا نتَّا أَعَالْطَارْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي. إِقوَّارْ إِ ؤُعَالْطَارْ إِشْثْ ن ثَارْيَا س ڒْقدّْ ن ثْنَاينْ ن ڒقْيَاسْ ن زَّارِيعثْ.

³² E com aquelas pedras edificou o altar em nome do Senhor; depois fez um rego em redor do altar, segundo a largura de duas medidas de semente.

³³ إِستّفْ أَكشُّوضْ ؤُشَا إِبْضَا أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ ذ إِشدْجِيقنْ، إِسَّارْسْ إِ-ث خْ ؤُكشُّوضْ.

³³ Então armou a lenha, e dividiu o bezerro em pedaços, e o pôs sobre a lenha.

³⁴ إِنَّا: ”عمَّارمْ أَربْعَا ن إِبُوقَاڒنْ س وَامَانْ ؤُشَا زدْجْعمْ ثنْ ثِيوَا إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ؤُ خْ ؤُكشُّوضْ!“ ؤُشَا يَارْنِي إِنَّا: ”ڭّمْ ث ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ!“ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ ث ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ. خنِّي إِنَّا: ”ڭّمْ ث وِيسّْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ!“ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ ث وِيسّْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.

³⁴ E disse: Enchei de água quatro cântaros, e derramai-a sobre o holocausto e sobre a lenha. E disse: Fazei-o segunda vez; e o fizeram segunda vez. Disse ainda: Fazei-o terceira vez; e o fizeram terceira vez;

³⁵ تَّازّْڒنْ وَامَانْ، نّْضنْ إِ ؤُعَالْطَارْ. ؤُ نتَّا إِعمَّارْ ؤُڒَا ذ ثَارْيَا س وَامَانْ.

³⁵ De maneira que a água corria ao redor do altar; e até o rego ele encheu de água.

³⁶ ؤُمِي قدّْمنْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ، إِمْسَارْ، أَقَا أَنَابِي إِلِييَا إِقَارّبْ-د، إِنَّا: ”سِيذِي، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ إِسْرَائِيل، أجّْ أَذْ إِتّْوَاسّنْ أَسّْ-أَ أَقَا شكْ ذ أَربِّي ذِي إِسْرَائِيل ؤُ أَقَا نشّْ ذ أَمْسخَّارْ نّشْ إِ دْجِيغْ ؤُ بلِّي نشّْ ڭِّيغْ مَارَّا مَانْ أَيَا عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ نّشْ.

³⁶ Sucedeu que, no momento de ser oferecido o sacrifício da tarde, o profeta Elias se aproximou, e disse: Ó Senhor Deus de Abraão, de Isaque e de Israel, manifeste-se hoje que tu és Deus em Israel, e que eu sou teu servo, e que conforme à tua palavra fiz todas estas coisas.

³⁷ أَرّْ أَيِي-د، أَ سِيذِي، أَرّْ أَيِي-د، حِيمَا ڒْڭنْسْ-أَ أَذْ إِسّنْ، أَقَا شكْ، أَ سِيذِي، ذ أَربِّي إِ ثدْجِيذْ ؤُ أَقَا شكْ ثَارِّيذْ-د ؤُڒْ نْسنْ غَاركْ.“

³⁷ Responde-me, Senhor, responde-me, para que este povo conheça que tu és o Senhor Deus, e que tu fizeste voltar o seu coração.

³⁸ ؤُشَا ثهْوَا-د ثْمسِّي ن سِيذِي زڭْ ؤُجنَّا، ثشَّا ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ذ ؤُكشُّوضْ ذ يژْرَا ذ ثْعجَّاجْثْ، ؤُشَا ثڒْسحْ ؤُڒَا ذ أَمَانْ إِ إِدْجَانْ ذِي ثَارْيَا.

³⁸ Então caiu fogo do Senhor, e consumiu o holocausto, e a lenha, e as pedras, e o pó, e ainda lambeu a água que estava no rego.

³⁹ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِژْرَا إِ-ث. نِيثْنِي وْضَانْ س ؤُغمْبُوبْ نْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ، نَّانْ: ”سِيذِي أَقَا-ث ذ أَربِّي، سِيذِي أَقَا-ث ذ أَربِّي!“

³⁹ O que vendo todo o povo, caíram sobre os seus rostos, e disseram: Só o Senhor é Deus! Só o Senhor é Deus!

⁴⁰ إِلِييَا إِنَّا أَسنْ: ”طّْفمْ إِنَابِييّنْ ن بَاعْلْ، وَارْ تّجِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْسنْ أَذْ يَارْوڒْ.“ طّْفنْ ثنْ، ؤُشَا إِلِييَا إِجَّا إِ-ثنْ أَذْ سّهْوَانْ غَارْ ثغْزَارْثْ ن قِيشُونْ، إِنْغَا إِ-ثنْ ذِينِّي.

⁴⁰ E Elias lhes disse: Lançai mão dos profetas de Baal, que nenhum deles escape. E lançaram mão deles; e Elias os fez descer ao ribeiro de Quisom, e ali os matou.

⁴¹ خنِّي إِنَّا إِلِييَا إِ أَخَابْ: ”ڭعّذْ، أشّْ، ثسْوذْ، مَاغَارْ نشّْ أَقَا تّسْڒِيغْ ڒْحسّْ ن إِجّْ ن ؤُشَارْشَارْ ن ونْژَارْ أَطَّاسْ.“

⁴¹ Então disse Elias a Acabe: Sobe, come e bebe, porque há ruído de uma abundante chuva.

⁴² أَخَابْ إِڭعّذْ، حِيمَا أَذْ إِشّْ أَذْ إِسُو ؤُشَا إِڭعّذْ إِلِييَا غَارْ ثْقِيشَّاثْ ن كَارْمِيلْ. إِقُّونْجڒْ خْ ثمُّورْثْ ؤُشَا إِڭَّا ؤُذمْ نّسْ جَارْ إِفَادّنْ نّسْ.

⁴² E Acabe subiu a comer e a beber; mas Elias subiu ao cume do Carmelo, e se inclinou por terra, e pôs o seu rosto entre os seus joelhos.

⁴³ خنِّي إِنَّا إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”ڭعّذْ ؤُشَا خْزَارْ غَارْ ڒبْحَارْ!“ وَانِيثَا إِڭعّذْ، إِخْزَارْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، إِنَّا: ”وَارْ تّْوِيڒِيغْ وَالُو!“ إِلِييَا إِنَّا: ”ذْوڒْ-د ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ!“، ؤُشَا أَمُّو سبْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ!

⁴³ E disse ao seu servo: Sobe agora, e olha para o lado do mar. E subiu, e olhou, e disse: Não há nada. Então disse ele: Volta lá sete vezes.

⁴⁴ غَارْ ثْوَاڒَا وِيسّْ سبْعَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِنَّا: ”خْزَارْ، إِشْثْ ن ثْسيْنُوثْ ثَامژْيَانْثْ، أَمْ ؤُفُوسْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ، إِڭعّذْ-د زِي ڒبْحَارْ.“ خنِّي إِنَّا: ”ؤُيُورْ، إِنِي إِ أَخَابْ: ’حزّمْ إِيْسَانْ، هْوَا-د، مَاحنْذْ أَنْژَارْ وَارْ شكْ إِتّطّفْ.“

⁴⁴ E sucedeu que, à sétima vez, disse: Eis aqui uma pequena nuvem, como a mão de um homem, subindo do mar. Então disse ele: Sobe, e dize a Acabe: Aparelha o teu carro, e desce, para que a chuva não te impeça.

⁴⁵ جَارْ ؤُ جَارْ إِبَّارْشنْ ؤُجنَّا س إِسيْنُوثنْ ؤُ س ؤُسمِّيضْ ؤُشَا إِبْذَا ونْژَارْ أَذْ إِوّثْ أَطَّاسْ. خنِّي إِنْيَا أَخَابْ ذڭْ ؤُكَارُّو، إِفّغْ، يُويُورْ غَارْ يَازْرَاعِيلْ.

⁴⁵ E sucedeu que, entretanto, os céus se enegreceram com nuvens e vento, e veio uma grande chuva; e Acabe subiu ao carro, e foi para Jizreel.

⁴⁶ ثُوغَا أَفُوسْ ن سِيذِي خْ إِلِييَا. نتَّا إِبْيسْ ثَاعْجِينَّا نّسْ ؤُشَا إِزْوَارْ إِتَّازّڒْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَخَابْ أَڒَامِي د-يِيوضْ غَارْ يَازْرَاعِيلْ.

⁴⁶ E a mão do Senhor estava sobre Elias, o qual cingiu os lombos, e veio correndo perante Acabe, até à entrada de Jizreel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →