1 Reis 18

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ أَوَارْنِي وَاطَّاسْ ن وُوسَّانْ، إِمْسَارْ، أَقَا يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ إِلِييَا ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِنَّا: ”ؤُيُورْ، سْشنْ إِخفْ نّشْ إِ أَخَابْ، مَاغَارْ نشّْ أَذْ وْشغْ أَنْژَارْ ذِي ثمُّورْثْ.“

¹ Algum tempo depois, no terceiro ano da seca, o Senhor Deus disse a Elias: — Vá apresentar-se ao rei Acabe, pois eu vou mandar chover.

² ؤُشَا يُويُورْ إِلِييَا حِيمَا أَذْ إِسّْشنْ إِخفْ نّسْ إِ أَخَابْ. ثُوغَا ڒَاژْ إِمْغَارْ ذِي سَامَارْيَا.

² Então Elias saiu para se apresentar a Acabe. A falta de alimentos era muito grande em Samaria,

³ أَخَابْ ثُوغَا إِڒَاغَا إِ عُوبَاذْيَا ونِّي إِدْجَانْ خْ ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ. عُوبَاذْيَا ثُوغَا إِتّڭّْوذْ سِيذِي أَطَّاسْ.

³ e por isso Acabe mandou chamar Obadias, o administrador do palácio. (Obadias era um fiel adorador do Senhor Deus

⁴ ؤُمِي إِزَابَالْ إِقْضَا إِنَابِييّنْ ن سِيذِي، إِمْسَارْ، أَقَا عُوبَاذْيَا يِيوِي مْيَا ن إِنَابِييّنْ، إِسّْنُوفَّارْ إِ-ثنْ، خمْسِينْ خمْسِينْ ذڭْ إِجّْ ن يفْرِي، ؤُ إِعْثقْ إِ-ثنْ س وغْرُومْ ذ وَامَانْ.

⁴ e, quando Jezabel estava matando os profetas do Senhor , Obadias escondeu cem profetas em dois grupos de cinquenta em cavernas e providenciou comida e água para eles.)

⁵ أَخَابْ إِنَّا إِ عُوبَاذْيَا: ”ؤُيُورْ ذِي ثمُّورْثْ غَارْ مَارَّا ثَاڒَاوِينْ ن وَامَانْ ؤُ غَارْ مَارَّا ثِيغزْرَاثِينْ. أَذْ ثَاغْ أَذْ نَافْ أَهدُّو ؤُ زمَّارنْ إِيْسَانْ ذ إِسَارْذَانْ أَذْ قِّيمنْ دَّارنْ ؤُ أَذْ ثَافْ نْهْڒَا مَا ننْغَا ڒْمَاڒْ.“

⁵ Acabe disse a Obadias: — Vamos dar uma olhada em todas as fontes e em todos os leitos dos riachos da nossa terra a fim de ver se achamos capim suficiente para conservar vivos os cavalos e as mulas. Pois pode ser que a gente não tenha de matar os nossos animais.

⁶ نِيثْنِي بْضَانْ ثَامُّورْثْ جَارْ أَسنْ حِيمَا أَذْ ت شُوقنْ. أَخَابْ يُويُورْ خْ إِجّْ ن وبْرِيذْ، نتَّا وحّْذسْ، ؤُ عُوبَاذْيَا يُويُورْ خْ إِجّْ وبْرِيذْ نّغْنِي، ؤُڒَا ذ نتَّا وحّْذسْ.

⁶ Eles combinaram que parte da região cada um devia examinar e saíram, cada um para o seu lado.

⁷ ؤُمِي ثُوغَا عُوبَاذْيَا ذڭْ وبْرِيذْ، خْزَارْ، أَقَا إِمّڒْقَا أَكِيذسْ إِلِييَا. عُوبَاذْيَا إِعْقڒْ إِ-ث، إِوْضَا زَّاثسْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، إِنَّا: ”مَا ذ شكْ، سِيذِي إِنُو إِلِييَا؟“

⁷ Obadias estava no caminho quando, de repente, se encontrou com Elias. Ele reconheceu Elias e se ajoelhou diante dele, encostou o rosto no chão e perguntou: — É o senhor mesmo? É o meu senhor Elias?

⁸ إِنَّا أَسْ وَانِيثَا: ”ذ نشّْ. ؤُيُورْ، إِنَّا إِ سِيذِي نّشْ: ’خْژَارْ، إِلِييَا أَقَا-ث ذَانِيثَا!‘ “

⁸ — Sim, eu sou Elias! — respondeu o profeta. — Vá dizer ao seu patrão, o rei, que eu estou aqui.

⁹ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”مَانْ دّنْبْ إِ ڭِّيغْ، أَقَا شكْ أَذْ أَيِي ثْسلّْمذْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن أَخَابْ، حِيمَا أَذْ أَيِي إِنغْ؟

⁹ Mas Obadias disse: — O que foi que eu fiz para o senhor querer me pôr em perigo de ser morto pelo rei Acabe?

¹⁰ س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ نِيغْ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ مَانِي سِيذِي إِنُو وَارْ إِجِّي أَذْ خَاكْ يَارْزُو! مَاڒَا نَّانْ نِيثْنِي: ’نتَّا وَارْ ذَا إِدْجِي!‘، خنِّي إِجَّا ڒْڭنْسْ نِّي أَذْ إِجَّادْجْ بلِّي وَارْ زمَّارنْ أَذْ شكْ أَفنْ.

¹⁰ Juro pelo seu Deus vivo, o Senhor , que o rei mandou procurá-lo em todos os países da terra. Sempre que um rei mandava dizer que o senhor não estava no país dele, Acabe pedia a esse rei que jurasse que não havia sido possível encontrá-lo.

¹¹ ؤُ ڒخُّو شكْ ثنِّيذْ: ’ؤُيُورْ، إِنِي إِ سِيذِي نّشْ: خْزَارْ إِلِييَا أَقَا-ث ذَانِيثَا!‘

¹¹ E agora o senhor quer que eu vá lhe dizer que está aqui?

¹² أَذْ ثَاغْ أَذْ إِمْسَارْ، خْمِي إِ خَاكْ غَا ؤُيُورغْ، أَقَا أَرُّوحْ ن سِيذِي أَذْ شكْ إِكْسِي، وَارْ سِّينغْ مَانِي. مَاڒَا خنِّي نشّْ أَذْ د-أَسغْ، حِيمَا أَذْ ث إِنِيغْ إِ أَخَابْ ؤُ نتَّا وَارْ شكْ إِتِّيفْ، نتَّا أَذْ أَيِي إِنغْ، وَاخَّا أَمْسخَّارْ نّشْ إِتّڭّْوذْ سِيذِي زِي ثمْژِي إِنُو.

¹² Pode ser que logo que eu sair daqui o Espírito do Senhor o leve para algum lugar desconhecido. Aí, quando eu contar a Acabe que o senhor está aqui, e ele não puder encontrá-lo, ele me matará. Lembre que desde menino eu tenho sido um fiel adorador de Deus, o Senhor .

¹³ مَا وَارْ ذ أَشْ عِيوْذنْ شَا إِ سِيذِي إِنُو، مِينْ ڭِّيغْ نشّْ، ؤُمِي إِزَابَالْ إِنْغَا إِنَابِييّنْ ن سِيذِي؟ أَقَا نشّْ سّْنُوفَّارغْ مْيَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِنَابِييّنْ، كُوڒْ خمْسِينْ ذڭْ إِجّْ ن يفْرِي؟ ؤُڒَا أَقَا نشّْعثْقغْ ثنْ س وغْرُومْ ذ وَامَانْ؟

¹³ Por acaso, não lhe contaram que, quando Jezabel estava matando os profetas de Deus, eu escondi cem deles em cavernas, em dois grupos de cinquenta, e providenciei comida e água para eles?

¹⁴ ؤُ ڒخُّو ثقَّارذْ ’ؤُيُورْ، إِنِي إِ سِيذِي نّشْ: خْزَارْ، إِلِييَا أَقَا-ث ذَا!‘ نتَّا أَذْ أَيِي إِنغْ.“

¹⁴ Como é então que agora o senhor está me mandando ir dizer ao rei que o senhor está aqui? Ele vai me matar!

¹⁵ إِنَّا إِلِييَا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُمِي بدّغْ، أَقَا نِيشَانْ نشّْ أَذْ سشّْنغْ إِخفْ إِنُو أَسّْ-أَ!“

¹⁵ Elias respondeu: — Pelo

¹⁶ خنِّي يُويُورْ عُوبَاذْيَا غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ أَخَابْ، إِخبَّارْ أَسْ ث. ؤُشَا أَخَابْ يُويُورْ، مَاحنْذْ أَذْ إِمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ إِلِييَا.

¹⁶ Então Obadias foi encontrar-se com Acabe e lhe contou o que havia acontecido. Aí Acabe saiu para se encontrar com Elias.

¹⁷ ؤُمِي إِژْرَا أَخَابْ إِلِييَا، إِمْسَارْ، أَقَا أَخَابْ إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ أَضيّعْ ن إِسْرَائِيل؟“

¹⁷ Quando viu o profeta, Acabe disse: — Então é você que está aí, você, o maior criador de problemas de Israel!

¹⁸ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ وَارْ ضِييّْعغْ شَا إِسْرَائِيل، مَاشَا شكْ ذ ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ ؤُمِي كنِّيوْ ثجِّيمْ ڒُومُورَاثْ ن سِيذِي غَارْ ؤُغزْذِيسْ ؤُ شكْ ثُويُورذْ أَوَارْنِي إِ ’إِبَاعْلنْ‘.

¹⁸ — Eu não sou criador de problemas para o povo de Israel! — respondeu Elias. — Você e o seu pai é que são criadores de problemas, pois abandonaram os mandamentos do Senhor Deus e adoraram as imagens de Baal .

¹⁹ خنِّي ڒخُّو، سْمُونْ مَارَّا إِسْرَائِيل غَارِي غَارْ وذْرَارْ ن كَارْمِيلْ ؤُڒَا ذ أَربْعَا-مْيَا ؤُ-خمْسِينْ ن إِنَابِييّنْ ن بَاعْلْ ذ أَربْعَا-مْيَا ن إِنَابِييّنْ ن ثْربِّيثْ ن شْوَارْثِي نِّي إِتّتّنْ زِي طَّابْڒَا ن إِزَابَالْ.“

¹⁹ Portanto, ordene agora a todo o povo de Israel que vá encontrar-se comigo no monte Carmelo. Mande também os quatrocentos e cinquenta profetas do deus Baal e os quatrocentos profetas da deusa Aserá que são sustentados pela rainha Jezabel.

²⁰ أَخَابْ إِسّكّْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ إِسّْمُونْ إِنَابِييّنْ غَارْ وذْرَارْ ن كَارْمِيلْ.

²⁰ Então Acabe chamou todos os israelitas e os profetas de Baal para se reunirem no monte Carmelo.

²¹ إِلِييَا إِقَارّبْ-د غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ، إِنَّا: ”مشْحَاڒْ عَاذْ إِ غَا ثكّمْ عَاذْ تّْنقْڒَابمْ كنِّيوْ غَارْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ؟ مَاڒَا سِيذِي ذ أَربِّي، ضْفَارمْ أَسْ-د، ؤُ مَاڒَا ذ بَاعْلْ، خنِّي ضْفَارمْ وَانِيثَا!“ مَاشَا ڒْڭنْسْ وَارْ خَاسْ د-يَارِّي ؤُڒَا س يِيجّْ ن وَاوَاڒْ.

²¹ Elias chegou perto do povo e disse: — Até quando vocês vão ficar em dúvida sobre o que vão fazer? Se o Porém o povo não respondeu nada.

²² خنِّي إِنَّا إِلِييَا إِ ڒْڭنْسْ: ”نشّْ وَاهَا إِ إِقِّيمنْ ذ أَنَابِي ن سِيذِي ؤُشَا إِنَابِييّنْ ن بَاعْلْ أَقَا أَثنْ س أَربْعَا-مْيَا ؤُ خمْسِينْ ن يرْيَازنْ.

²² Então Elias disse: — De todos os profetas de Deus, o

²³ أجّْ أَذْ أَنغْ وْشنْ ثْنَاينْ ن إِفُونَاسنْ. أجّْ إِ-ثنْ خنِّي أَذْ فَارْزنْ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ أَمزْوَارُو إِ يِيخفْ نْسنْ، أَذْ ث بْضَانْ ؤُ أَذْ ث سَّارْسنْ خْ ؤُكشُّوضْ، مَاشَا وَارْ تّڭّنْ ثِيمسِّي سَاذُو نّسْ. نشّْ أَذْ سّْوجْذغْ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ نّغْنِي، أَذْ ث سَّارْسغْ خْ ؤُكشُّوضْ ؤُ وَارْ تّڭّغْ ثِيمسِّي سَاذُو نّسْ.

²³ Agora tragam dois touros. Que os profetas de Baal matem um deles, cortem em pedaços e ponham em cima da lenha, mas não ponham fogo! Eu farei a mesma coisa com o outro touro.

²⁴ خنِّي أَذْ ثْڒَاغَامْ إِسمْ ن أَربِّي نْومْ ؤُ نشّْ أَذْ ڒَاغِيغْ إِسمْ ن سِيذِي، ؤُشَا أَربِّي ونِّي إِ د غَا يَارّنْ س ثْمسِّي، ذ نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ أَربِّي.“ ؤُشَا إِڒَاغَا مَارَّا ڒْڭنْسْ، نَّانْ: ”أَوَاڒْ-أَ ذ لمْلِيحْ!“

²⁴ E aí os profetas de Baal vão orar ao seu deus, e eu orarei ao Senhor . O deus que responder mandando fogo, este é que é Deus. E todo o povo respondeu: — Está bem assim!

²⁵ إِنَّا إِلِييَا إِ إِنَابِييّنْ ن بَاعْلْ: ”خْضَارمْ إِ يِيخفْ نْومْ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ أَمزْوَارُو ؤُ سّْوجْذمْ أَسْ ث ذ أَمزْوَارُو، مَاغَارْ كنِّيوْ س وَاطَّاسْ. ڒَاغَامْ خنِّي إِسمْ ن أَربِّي نْومْ، مَاشَا وَارْ سْرُوسَامْ شَا ثِيمسِّي سَاذُو نّسْ.“

²⁵ Então Elias disse aos profetas de Baal: — Já que vocês são tantos, peguem o touro e o preparem primeiro. Orem ao seu deus, porém não ponham fogo na lenha.

²⁶ نِيثْنِي كْسِينْ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ إِ ذ أَسنْ إِوْشَا نتَّا ؤُ سّْوجْذنْ ث. خنِّي ڒَاغَانْ إِ يِيسمْ ن بَاعْلْ، زِي ثُوفُّوثْ أَڒْ أَزَالْ، نَّانْ: ”أَ بَاعْلْ، أَرّْ أَنغْ-د!“ مَاشَا وَالُو ن ڒْحسّْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ د-يَارِّي شَا. نِيثْنِي نڭْزنْ خْ ؤُعَالْطَارْ إِ ذِينْ إِتّْوَاڭّنْ.

²⁶ Os profetas de Baal pegaram o touro que havia sido trazido para eles, e o prepararam, e oraram a Baal desde a manhã até o meio-dia. Eles gritavam assim: — Ó Baal, responde às nossas orações! E ficaram dançando em volta do altar que haviam feito, porém não houve resposta.

²⁷ غَارْ وَازَالْ إِبْذَا إِلِييَا إِتّْقسَّارْ خَاسنْ، إِنَّا: ”ڒَْاغَامْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ، أَقَا-ث ذ أَربِّي. نِيشَانْ نتَّا إِتّْخمَّامْ، نِيغْ إِعزّڒْ شْوَايْثْ، نِيغْ نتَّا عَاذْ ذڭْ وبْرِيذْ. أَذْ ثَاغْ إِتّطّصْ ؤُشَا إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِفَاقْ عَاذْ.“

²⁷ Ao meio-dia, Elias começou a caçoar deles. Ele dizia: — Orem mais alto, pois ele é deus! Pode ser que esteja meditando ou que tenha ido ao banheiro. Talvez ele tenha viajado ou talvez esteja dormindo, e vocês terão de acordá-lo!

²⁸ نِيثْنِي سْغُوينْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ ؤُ قسّنْ إِخفْ نْسنْ س ڒسْيُوفْ ذ إِحْرِيشنْ أَمْ ثْنَامِيثْ نْسنْ، أَڒَامِي ؤُزّْڒنْ إِذَامّنْ نْسنْ خَاسنْ.

²⁸ Aí os profetas oraram mais alto e começaram a se cortar com facas e punhais, conforme o costume deles, até que o sangue começou a correr.

²⁹ ؤُمِي إِعْذُو أَزَالْ، إِمْسَارْ، أَقَا نِيثْنِي تّْنبَّانْ أَڒْ د غَا يَاوْينْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ. مَاشَا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ د-يَارِّي ؤُ وَارْ ذِينْ بُو لِيسْثِيجَابَا وَالُو.

²⁹ Passou o meio-dia, e eles continuaram a orar e a gritar até a hora do sacrifício da tarde; porém não se ouviu nenhum som.

³⁰ خنِّي إِنَّا إِلِييَا إِ ڒْڭنْسْ: ”قَارّْبمْ-د غَارِي!“ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِقَارّبْ-د غَارسْ ؤُ نتَّا إِعْذڒْ أَعَالْطَارْ ن سِيذِي إِ ثُوغَا إِتّْوَاهْذمْ.

³⁰ Então Elias disse ao povo: — Cheguem para mais perto de mim. Todos chegaram mais perto de Elias, e ele começou a consertar o altar do

³¹ إِلِييَا إِكْسِي ثنْعَاشْ ن يژْرَا، خْ ڒْقدّْ ن ثْقبَّاڒْ ن إِحنْجِيرنْ ن يَاعْقُوبْ إِ ؤُمِي د-يُوسَا وَاوَاڒْ ن سِيذِي إِ ثُوغَا إِنَّا: ”إِسْرَائِيل أَذْ يِيڒِي ذ إِسمْ نّشْ.“

³¹ Ele pegou doze pedras, uma para cada uma das doze tribos que tinham os nomes dos filhos de Jacó, o homem a quem o Senhor tinha dado o nome de Israel.

³² س يژْرَا نِّي إِبْنَا نتَّا أَعَالْطَارْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي. إِقوَّارْ إِ ؤُعَالْطَارْ إِشْثْ ن ثَارْيَا س ڒْقدّْ ن ثْنَاينْ ن ڒقْيَاسْ ن زَّارِيعثْ.

³² Com essas pedras Elias reconstruiu o altar para a adoração do Senhor . Depois cavou em volta uma valeta em que cabiam mais ou menos doze litros de água.

³³ إِستّفْ أَكشُّوضْ ؤُشَا إِبْضَا أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ ذ إِشدْجِيقنْ، إِسَّارْسْ إِ-ث خْ ؤُكشُّوضْ.

³³ Em seguida colocou lenha no altar, cortou o touro em pedaços e os pôs em cima da lenha.

³⁴ إِنَّا: ”عمَّارمْ أَربْعَا ن إِبُوقَاڒنْ س وَامَانْ ؤُشَا زدْجْعمْ ثنْ ثِيوَا إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ؤُ خْ ؤُكشُّوضْ!“ ؤُشَا يَارْنِي إِنَّا: ”ڭّمْ ث ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ!“ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ ث ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ. خنِّي إِنَّا: ”ڭّمْ ث وِيسّْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ!“ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ ث وِيسّْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.

³⁴ Então disse: — Encham quatro jarras com água e derramem sobre o animal sacrificado e sobre a lenha. Eles fizeram o que Elias estava mandando, e ele disse: — Façam de novo. E eles fizeram. — Façam pela terceira vez! — disse Elias. E eles fizeram.

³⁵ تَّازّْڒنْ وَامَانْ، نّْضنْ إِ ؤُعَالْطَارْ. ؤُ نتَّا إِعمَّارْ ؤُڒَا ذ ثَارْيَا س وَامَانْ.

³⁵ A água correu em volta do altar e encheu a valeta.

³⁶ ؤُمِي قدّْمنْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ، إِمْسَارْ، أَقَا أَنَابِي إِلِييَا إِقَارّبْ-د، إِنَّا: ”سِيذِي، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ إِسْرَائِيل، أجّْ أَذْ إِتّْوَاسّنْ أَسّْ-أَ أَقَا شكْ ذ أَربِّي ذِي إِسْرَائِيل ؤُ أَقَا نشّْ ذ أَمْسخَّارْ نّشْ إِ دْجِيغْ ؤُ بلِّي نشّْ ڭِّيغْ مَارَّا مَانْ أَيَا عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ نّشْ.

³⁶ Quando chegou a hora do sacrifício da tarde, o profeta Elias chegou perto do altar e orou assim: — Ó

³⁷ أَرّْ أَيِي-د، أَ سِيذِي، أَرّْ أَيِي-د، حِيمَا ڒْڭنْسْ-أَ أَذْ إِسّنْ، أَقَا شكْ، أَ سِيذِي، ذ أَربِّي إِ ثدْجِيذْ ؤُ أَقَا شكْ ثَارِّيذْ-د ؤُڒْ نْسنْ غَاركْ.“

³⁷ Responde-me, ó Senhor , responde-me, para que este povo saiba que tu, o Senhor , és Deus e estás trazendo este povo de volta para ti!

³⁸ ؤُشَا ثهْوَا-د ثْمسِّي ن سِيذِي زڭْ ؤُجنَّا، ثشَّا ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ذ ؤُكشُّوضْ ذ يژْرَا ذ ثْعجَّاجْثْ، ؤُشَا ثڒْسحْ ؤُڒَا ذ أَمَانْ إِ إِدْجَانْ ذِي ثَارْيَا.

³⁸ Então o Senhor mandou fogo. E o fogo queimou o sacrifício, a lenha, as pedras, a terra e ainda secou a água que estava na valeta.

³⁹ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِژْرَا إِ-ث. نِيثْنِي وْضَانْ س ؤُغمْبُوبْ نْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ، نَّانْ: ”سِيذِي أَقَا-ث ذ أَربِّي، سِيذِي أَقَا-ث ذ أَربِّي!“

³⁹ Quando viram isso, os israelitas se ajoelharam, encostaram o rosto no chão e gritaram: — O

⁴⁰ إِلِييَا إِنَّا أَسنْ: ”طّْفمْ إِنَابِييّنْ ن بَاعْلْ، وَارْ تّجِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْسنْ أَذْ يَارْوڒْ.“ طّْفنْ ثنْ، ؤُشَا إِلِييَا إِجَّا إِ-ثنْ أَذْ سّهْوَانْ غَارْ ثغْزَارْثْ ن قِيشُونْ، إِنْغَا إِ-ثنْ ذِينِّي.

⁴⁰ Elias ordenou: — Prendam os profetas de Baal! Não deixem escapar nenhum! Todos foram presos, e Elias fez com que descessem até o riacho de Quisom e ali os matou.

⁴¹ خنِّي إِنَّا إِلِييَا إِ أَخَابْ: ”ڭعّذْ، أشّْ، ثسْوذْ، مَاغَارْ نشّْ أَقَا تّسْڒِيغْ ڒْحسّْ ن إِجّْ ن ؤُشَارْشَارْ ن ونْژَارْ أَطَّاسْ.“

⁴¹ Então Elias disse ao rei Acabe: — Agora vá comer, pois eu já estou ouvindo o barulho de muita chuva.

⁴² أَخَابْ إِڭعّذْ، حِيمَا أَذْ إِشّْ أَذْ إِسُو ؤُشَا إِڭعّذْ إِلِييَا غَارْ ثْقِيشَّاثْ ن كَارْمِيلْ. إِقُّونْجڒْ خْ ثمُّورْثْ ؤُشَا إِڭَّا ؤُذمْ نّسْ جَارْ إِفَادّنْ نّسْ.

⁴² Enquanto Acabe foi comer, Elias subiu até o alto do monte Carmelo. Ali ele se inclinou até o chão, pôs a cabeça entre os joelhos

⁴³ خنِّي إِنَّا إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ”ڭعّذْ ؤُشَا خْزَارْ غَارْ ڒبْحَارْ!“ وَانِيثَا إِڭعّذْ، إِخْزَارْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، إِنَّا: ”وَارْ تّْوِيڒِيغْ وَالُو!“ إِلِييَا إِنَّا: ”ذْوڒْ-د ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ!“، ؤُشَا أَمُّو سبْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ!

⁴³ e disse ao seu ajudante: — Vá e olhe para o lado do mar. O ajudante foi e voltou dizendo: — Não vi nada. Sete vezes Elias mandou que ele fosse olhar.

⁴⁴ غَارْ ثْوَاڒَا وِيسّْ سبْعَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِنَّا: ”خْزَارْ، إِشْثْ ن ثْسيْنُوثْ ثَامژْيَانْثْ، أَمْ ؤُفُوسْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ، إِڭعّذْ-د زِي ڒبْحَارْ.“ خنِّي إِنَّا: ”ؤُيُورْ، إِنِي إِ أَخَابْ: ’حزّمْ إِيْسَانْ، هْوَا-د، مَاحنْذْ أَنْژَارْ وَارْ شكْ إِتّطّفْ.“

⁴⁴ Na sétima vez, ele voltou e disse: — Eu vi subindo do mar uma nuvem pequena, do tamanho da mão de um homem. Então Elias mandou: — Vá aonde está o rei Acabe e lhe diga que apronte o carro e volte para casa; se não, a chuva não vai deixar.

⁴⁵ جَارْ ؤُ جَارْ إِبَّارْشنْ ؤُجنَّا س إِسيْنُوثنْ ؤُ س ؤُسمِّيضْ ؤُشَا إِبْذَا ونْژَارْ أَذْ إِوّثْ أَطَّاسْ. خنِّي إِنْيَا أَخَابْ ذڭْ ؤُكَارُّو، إِفّغْ، يُويُورْ غَارْ يَازْرَاعِيلْ.

⁴⁵ Em pouco tempo o céu se cobriu de nuvens escuras, o vento começou a soprar, e uma chuva pesada começou a cair. Acabe entrou no seu carro e partiu de volta para Jezreel.

⁴⁶ ثُوغَا أَفُوسْ ن سِيذِي خْ إِلِييَا. نتَّا إِبْيسْ ثَاعْجِينَّا نّسْ ؤُشَا إِزْوَارْ إِتَّازّڒْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَخَابْ أَڒَامِي د-يِيوضْ غَارْ يَازْرَاعِيلْ.

⁴⁶ O poder do Senhor Deus veio sobre Elias; ele apertou o seu cinto e correu na frente de Acabe todo o caminho até Jezreel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →