1 Reis 17
rifa (RIFA) vs NVI
1 إِلِييَا، زِي ثِيشْبِي، زڭْ إِمعْزَابْ ن جِيلْعَاذْ، إِنَّا إِ أَخَابْ: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ونِّي ؤُمِي بدّغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، مَاڒَا أَذْ د-يَاسْ نّْذَا نِيغْ أَنْژَارْ ذڭْ إِسڭّْوُوسَا-يَا، أَذْ يِيڒِي أَيَا مْغِيرْ س وَاوَاڒْ إِنُو!“
1 Ora, Elias, o tesbita da Tisbe de Gileade, disse a Acabe: "Juro pelo nome do Senhor, o Deus de Israel, a quem sirvo, que não cairá orvalho nem chuva nos anos seguintes, exceto mediante a minha palavra".
2 يُوسَا-د غَارسْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا:
2 Depois disso a palavra do Senhor veio a Elias:
3 ”ؤُيُورْ سّنِّي، أَرّْ س ؤُزدْجِيفْ غَارْ شَّارْقْ ؤُشَا سْنُوفَّارْ إِخفْ نّشْ غَارْ ثِيغْزَارْثْ ن كْرِيثْ ونِّي إِدْجَانْ غَارْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ.
3 "Saia daqui, vá para o leste e esconda-se perto do riacho de Querite, a leste do Jordão.
4 أَذْ إِمْسَارْ أَذْ ثسْوذْ زِي ثغْزَارْثْ ؤُ نشّْ ؤُمُورغْ إِ إِبَاغْڒِيونْ، أَقَا أَذْ شكْ ذِينِّي سّشّنْ.“
4 Você beberá do riacho, e dei ordens aos corvos para o alimentarem lá".
5 نتَّا يُويُورْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُشَا إِڭَّا عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي. نتَّا يُويُورْ أَذْ إِزْذغْ غَارْ ثغْزَارْثْ ن كْرِيثْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ.
5 E ele fez o que o Senhor lhe tinha dito. Foi para o riacho de Querite, a leste do Jordão, e ficou por lá.
6 إِبَاغْڒِيونْ إِوْينْ أَسْ-د أَغْرُومْ ذ ويْسُومْ غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُڒَا ذ أَغْرُومْ ذ ويْسُومْ غَارْ ثَامذِّيثْ ؤُ نتَّا إِسْوَا زِي ثغْزَارْثْ.
6 Os corvos lhe traziam pão e carne de manhã e de tarde, e ele bebia água do riacho.
7 أَوَارْنِي وَاطَّاسْ ن وُوسَّانْ، إِمْسَارْ، أَقَا يُوژغْ ثِيغْزَارْثْ، مَاغَارْ وَارْ إِوْثِي شَا ونْژَارْ ذِي ثمُّورْثْ.
7 Algum tempo depois, o riacho secou-se por falta de chuva.
8 يُوسَا أَسْ-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا:
8 Então a palavra do Senhor veio a Elias:
9 ”كَّارْ، ؤُيُورْ غَارْ صَارْفَاثْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ صِيذُونْ، زْذغْ ذِينِّي. خْزَارْ، نشّْ ؤُمُورغْ ذِينِّي إِ يِيشْثْ ن ثَاجَّاتْشْ، مَاحنْذْ أَذْ شكْ ثسّشّْ.“
9 "Vá imediatamente para a cidade de Sarepta de Sidom e fique por lá. Ordenei a uma viúva daquele lugar que lhe forneça comida".
10 نتَّا إِكَّارْ، يُويُورْ غَارْ صَارْفَاثْ. ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ، خْزَارْ، إِشْثْ ن ثَاجَّاتْشْ ثتّْحَارْوَاشْ أَكشُّوضْ. نتَّا إِڒَاغَا خَاسْ، إِنَّا: ”أَوِي أَيِي-د شَا ن وَامَانْ ذڭْ ؤُغَارَّافْ-أَ، حِيمَا أَذْ سْوغْ.“
10 E ele foi. Quando chegou à porta da cidade, encontrou uma viúva que estava colhendo gravetos. Ele a chamou e perguntou: "Pode me trazer um pouco d’água numa jarra para eu beber? "
11 ؤُمِي ثُويُورْ نتَّاثْ حِيمَا أَذْ د-ثَاوِي أَيَا، إِڒَاغَا-د نتَّا خَاسْ: ”أَوِي أَيِي-د ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُڒقِّيمْ ن وغْرُومْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّمْ.
11 Enquanto ela ia indo buscar água, ele gritou: "Por favor, traga também um pedaço de pão".
12 مَاشَا نتَّاثْ ثنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، مِينْ غَارِي ذ ثَافْذِيڒْثْ، أَقَا مْغِيرْ إِشْثْ ن وُورُو ن وَارنْ ذڭْ ؤُبُوقَاڒْ ذ شَا ن زّشْثْ ذڭْ ؤُغَارَّافْ! خْزَارْ نشّْ حَارْوْشغْ ثْنَاينْ ن إِكشُّوضنْ ؤُ أَذْ ث سّْوجْذغْ إِ نشّْ ذ مِّي، خنِّي أَذْ ث نشّْ أَذْ نمّثْ.“
12 "Juro pelo nome do Senhor, o teu Deus", ela respondeu, "não tenho nenhum pedaço de pão; só um punhado de farinha num jarro e um pouco de azeite numa botija. Estou colhendo uns dois gravetos para levar para casa e preparar uma refeição para mim e para o meu filho, para que a comamos e depois morramos. "
13 إِنَّا أَسْ إِلِييَا: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا. ؤُيُورْ، أڭّْ مِينْ ثُوغَا ثنِّيذْ، مَاشَا أڭّْ أَيِي-د ذ أَمزْوَارُو إِشْثْ ن ثفْضِيڒْثْ ؤُ أَوِي ت-إِ-د ذَا غَارِي. أَوَارْنِي ؤُيَا أَذْ ثسّوْجذْ شَا إِ شمْ ؤُ إِ إِخفْ نّمْ ذ مِّيمْ.
13 Elias, porém, lhe disse: "Não tenha medo. Vá para casa e faça o que disse. Mas primeiro faça um pequeno bolo com o que você tem e traga para mim, e depois faça algo para você e para o seu filho.
14 مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’أَرنْ ذڭْ ؤُبُوقَاڒْ وَارْ إِخكّْوِي ؤُ زّشْثْ ذڭْ ؤُغَارَّافْ وَارْ ثْنقِّيصْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي إِ غَا إِوْشْ سِيذِي أَنْژَارْ خْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ.‘ “
14 Pois assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘A farinha na vasilha não se acabará e o azeite na botija não se secará até o dia em que o Senhor fizer chover sobre a terra’ ".
15 نتَّاثْ ثُويُورْ ؤُشَا ثڭَّا عْلَاحْصَابْ أَوَاڒْ ن إِلِييَا. أَمُّو إِ إِشَّا نتَّاثْ، ؤُشَا ؤُڒَا ذ نتَّاثْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ، أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ.
15 Ela foi e fez conforme Elias lhe dissera. E aconteceu que a comida durou todos os dias para Elias e para a mulher e sua família.
16 أَرنْ ذڭْ ؤُبُوقَاڒْ وَارْ إِخكّْوِي ذ زّشْثْ ذڭْ ؤُغَارَّافْ وَارْ ثْنقِّيصْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي إِ إِسِّيوڒْ س ؤُقمُّومْ ن إِلِييَا.
16 Pois a farinha na vasilha não se acabou e o azeite na botija não se secou, conforme a palavra do Senhor proferida por Elias.
17 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِهْڒشْ مِّيسْ ن ثمْغَارْثْ-أَ، مِّيسْ ن لَّالَا ن ثَادَّارْثْ. ڒهْڒَاشْ نّسْ يَارْنِي أَطَّاسْ أَڒَامِي وَارْ إِتَّارِي عَاذْ نّفْسْ.
17 Algum tempo depois o filho da mulher, dona da casa, ficou doente, foi piorando e finalmente parou de respirar.
18 نتَّاثْ ثنَّا إِ إِلِييَا: ”مِينْ ذِينْ جَارْ أَيِي ذ شكْ، أَ شكْ، أَرْيَازْ ن أَربِّي؟ مَا ثُوسِيذْ-د غَارِي حِيمَا أَذْ أَيِي ثسّْعقْڒذْ خْ دّْنُوبْ إِنُو ؤُ حِيمَا أَذْ ثنْغذْ مِّي؟“
18 E a mulher reclamou a Elias: "Que foi que eu te fiz, ó homem de Deus? Vieste para lembrar-me do meu pecado e matar o meu filho? "
19 نتَّا يَارَّا-د خَاسْ: ”أوْشْ أَيِي-د مِّيمْ!“ ؤُ نتَّا إِكْسِي ث زڭْ وحْسِينْ نّسْ، يَارْبُو ث غَارْ سنّجْ غَارْ وخَّامْ ن نّجْ مَانِي ثُوغَا إِزْذغْ نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ، ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ث خْ قَامَا نّسْ.
19 "Dê-me o seu filho", respondeu Elias. Ele o apanhou dos braços dela, levou-o para o quarto de cima onde estava hospedado, e o pôs em cima da cama.
20 خنِّي إِڒَاغَا غَارْ سِيذِي، إِنَّا: ”سِيذِي، أَربِّي إِنُو، مَا ثڭِّيذْ خنِّي عَاذْ ثُوعفّْنَا ذِي ثَاجَّاتْشْ-أَ إِ غَارْ زدّْغغْ نشّْ أَمْ ؤُبَارَّانِي، أَڒَامِي ثنْغِيذْ مِّيسْ؟“
20 Então clamou ao Senhor: "Ó Senhor, meu Deus, trouxeste também desgraça sobre esta viúva, com quem estou hospedado, fazendo morrer o seu filho? "
21 نتَّا إِسَارّحْ إِخفْ نّسْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ثِيوَا إِ ؤُحنْجِيرْ ؤُ إِڒَاغَا غَارْ سِيذِي، إِنَّا: ”سِيذِي، أَربِّي إِنُو، أجّْ أَذْ غَارسْ د-يعْقبْ ڒعْمَارْ ن ؤُحنْجِيرْ-أَ!“
21 Então ele se deitou sobre o menino três vezes e clamou ao Senhor: "Ó Senhor, meu Deus, faze voltar a vida a este menino! "
22 سِيذِي إِسْڒَا إِ ثْمِيجَّا ن إِلِييَا ؤُشَا إِعْقبْ-د ڒعْمَارْ ن ؤُحنْجِيرْ عَاوذْ غَارسْ أَڒَامِي د-إِذْوڒْ إِدَّارْ.
22 O Senhor ouviu o clamor de Elias, e a vida voltou ao menino, e ele viveu.
23 إِلِييَا إِكْسِي أَحنْجِيرْ ؤُشَا إِسّهْوَا ث زڭْ وخَّامْ ن نّجْ ذِي ثَادَّارْثْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ ث إِ يمَّاسْ. إِنَّا إِلِييَا: ”خْزَارْ، مِّيمْ إِدَّارْ!“
23 Então Elias levou o menino para baixo, entregou-o à mãe e disse: "Veja, seu filho está vivo! "
24 ثنَّا ثمْغَارْثْ إِ إِلِييَا: ”ڒخُّو سّْنغْ أَقَا شكْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ن أَربِّي ؤُ أَقَا أَوَاڒْ ن سِيذِي ذڭْ ؤُقمُّومْ نّشْ ذ ثِيذتّْ.“
24 Então a mulher disse a Elias: "Agora sei que tu és um homem de Deus e que a palavra do Senhor, vinda da tua boca, é a verdade".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.