1 Reis 17
rifa (RIFA) vs NAA
1 إِلِييَا، زِي ثِيشْبِي، زڭْ إِمعْزَابْ ن جِيلْعَاذْ، إِنَّا إِ أَخَابْ: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ونِّي ؤُمِي بدّغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، مَاڒَا أَذْ د-يَاسْ نّْذَا نِيغْ أَنْژَارْ ذڭْ إِسڭّْوُوسَا-يَا، أَذْ يِيڒِي أَيَا مْغِيرْ س وَاوَاڒْ إِنُو!“
1 Então Elias, o tesbita, dos moradores de Gileade, disse a Acabe: — Tão certo como vive o
2 يُوسَا-د غَارسْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا:
2 Então a palavra do Senhor veio a Elias, dizendo:
3 ”ؤُيُورْ سّنِّي، أَرّْ س ؤُزدْجِيفْ غَارْ شَّارْقْ ؤُشَا سْنُوفَّارْ إِخفْ نّشْ غَارْ ثِيغْزَارْثْ ن كْرِيثْ ونِّي إِدْجَانْ غَارْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ.
3 — Saia daqui, vá para o leste e esconda-se junto ao ribeiro de Querite, nas imediações do Jordão.
4 أَذْ إِمْسَارْ أَذْ ثسْوذْ زِي ثغْزَارْثْ ؤُ نشّْ ؤُمُورغْ إِ إِبَاغْڒِيونْ، أَقَا أَذْ شكْ ذِينِّي سّشّنْ.“
4 Você beberá a água do ribeiro; e eu ordenei aos corvos que sustentem você naquele lugar.
5 نتَّا يُويُورْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُشَا إِڭَّا عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي. نتَّا يُويُورْ أَذْ إِزْذغْ غَارْ ثغْزَارْثْ ن كْرِيثْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ.
5 Elias foi e fez segundo a palavra do Senhor . Retirou-se e ficou morando junto ao ribeiro de Querite, nas imediações do Jordão.
6 إِبَاغْڒِيونْ إِوْينْ أَسْ-د أَغْرُومْ ذ ويْسُومْ غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُڒَا ذ أَغْرُومْ ذ ويْسُومْ غَارْ ثَامذِّيثْ ؤُ نتَّا إِسْوَا زِي ثغْزَارْثْ.
6 Os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã, bem como pão e carne ao anoitecer; e ele bebia a água do ribeiro.
7 أَوَارْنِي وَاطَّاسْ ن وُوسَّانْ، إِمْسَارْ، أَقَا يُوژغْ ثِيغْزَارْثْ، مَاغَارْ وَارْ إِوْثِي شَا ونْژَارْ ذِي ثمُّورْثْ.
7 Mas, passados alguns dias, o ribeiro secou, porque não chovia sobre a terra.
8 يُوسَا أَسْ-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا:
8 Então a palavra do Senhor veio a Elias, dizendo:
9 ”كَّارْ، ؤُيُورْ غَارْ صَارْفَاثْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ صِيذُونْ، زْذغْ ذِينِّي. خْزَارْ، نشّْ ؤُمُورغْ ذِينِّي إِ يِيشْثْ ن ثَاجَّاتْشْ، مَاحنْذْ أَذْ شكْ ثسّشّْ.“
9 — Levante-se e vá a Sarepta, que pertence a Sidom, e fique por lá. Ali ordenei a uma viúva que dê comida para você.
10 نتَّا إِكَّارْ، يُويُورْ غَارْ صَارْفَاثْ. ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ، خْزَارْ، إِشْثْ ن ثَاجَّاتْشْ ثتّْحَارْوَاشْ أَكشُّوضْ. نتَّا إِڒَاغَا خَاسْ، إِنَّا: ”أَوِي أَيِي-د شَا ن وَامَانْ ذڭْ ؤُغَارَّافْ-أَ، حِيمَا أَذْ سْوغْ.“
10 Então ele se levantou e foi a Sarepta. Chegando ao portão da cidade, encontrou uma viúva que estava apanhando lenha. Ele a chamou e lhe disse: — Por favor, traga-me um pouco de água numa vasilha para que eu possa beber.
11 ؤُمِي ثُويُورْ نتَّاثْ حِيمَا أَذْ د-ثَاوِي أَيَا، إِڒَاغَا-د نتَّا خَاسْ: ”أَوِي أَيِي-د ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُڒقِّيمْ ن وغْرُومْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّمْ.
11 Quando ela já estava indo buscar a água, Elias a chamou e lhe disse: — Traga-me também um bocado de pão, por favor.
12 مَاشَا نتَّاثْ ثنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، مِينْ غَارِي ذ ثَافْذِيڒْثْ، أَقَا مْغِيرْ إِشْثْ ن وُورُو ن وَارنْ ذڭْ ؤُبُوقَاڒْ ذ شَا ن زّشْثْ ذڭْ ؤُغَارَّافْ! خْزَارْ نشّْ حَارْوْشغْ ثْنَاينْ ن إِكشُّوضنْ ؤُ أَذْ ث سّْوجْذغْ إِ نشّْ ذ مِّي، خنِّي أَذْ ث نشّْ أَذْ نمّثْ.“
12 Porém ela respondeu: — Tão certo como vive o
13 إِنَّا أَسْ إِلِييَا: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا. ؤُيُورْ، أڭّْ مِينْ ثُوغَا ثنِّيذْ، مَاشَا أڭّْ أَيِي-د ذ أَمزْوَارُو إِشْثْ ن ثفْضِيڒْثْ ؤُ أَوِي ت-إِ-د ذَا غَارِي. أَوَارْنِي ؤُيَا أَذْ ثسّوْجذْ شَا إِ شمْ ؤُ إِ إِخفْ نّمْ ذ مِّيمْ.
13 Elias disse a ela: — Não tenha medo. Vá e faça o que você disse. Mas primeiro faça um pãozinho com o que você tem e traga-o para mim. Depois, prepare o resto para você e para o seu filho.
14 مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’أَرنْ ذڭْ ؤُبُوقَاڒْ وَارْ إِخكّْوِي ؤُ زّشْثْ ذڭْ ؤُغَارَّافْ وَارْ ثْنقِّيصْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي إِ غَا إِوْشْ سِيذِي أَنْژَارْ خْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ.‘ “
14 Porque assim diz o Senhor , Deus de Israel: “A farinha da panela não acabará, e o azeite do jarro não faltará, até o dia em que o Senhor fizer chover sobre a terra.”
15 نتَّاثْ ثُويُورْ ؤُشَا ثڭَّا عْلَاحْصَابْ أَوَاڒْ ن إِلِييَا. أَمُّو إِ إِشَّا نتَّاثْ، ؤُشَا ؤُڒَا ذ نتَّاثْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ، أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ.
15 A viúva foi e fez segundo a palavra de Elias. Assim, comeram ele, ela e a sua casa durante muitos dias.
16 أَرنْ ذڭْ ؤُبُوقَاڒْ وَارْ إِخكّْوِي ذ زّشْثْ ذڭْ ؤُغَارَّافْ وَارْ ثْنقِّيصْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي إِ إِسِّيوڒْ س ؤُقمُّومْ ن إِلِييَا.
16 A farinha da panela não acabou, e o azeite do jarro não faltou, segundo a palavra do Senhor , anunciada por meio de Elias.
17 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِهْڒشْ مِّيسْ ن ثمْغَارْثْ-أَ، مِّيسْ ن لَّالَا ن ثَادَّارْثْ. ڒهْڒَاشْ نّسْ يَارْنِي أَطَّاسْ أَڒَامِي وَارْ إِتَّارِي عَاذْ نّفْسْ.
17 Depois disto, o filho da mulher, dona da casa, adoeceu. E a doença dele se agravou tanto, que ele morreu.
18 نتَّاثْ ثنَّا إِ إِلِييَا: ”مِينْ ذِينْ جَارْ أَيِي ذ شكْ، أَ شكْ، أَرْيَازْ ن أَربِّي؟ مَا ثُوسِيذْ-د غَارِي حِيمَا أَذْ أَيِي ثسّْعقْڒذْ خْ دّْنُوبْ إِنُو ؤُ حِيمَا أَذْ ثنْغذْ مِّي؟“
18 Então a mulher disse a Elias: — O que foi que eu fiz a você, homem de Deus? Você veio aqui para trazer à memória a minha iniquidade e matar o meu filho?
19 نتَّا يَارَّا-د خَاسْ: ”أوْشْ أَيِي-د مِّيمْ!“ ؤُ نتَّا إِكْسِي ث زڭْ وحْسِينْ نّسْ، يَارْبُو ث غَارْ سنّجْ غَارْ وخَّامْ ن نّجْ مَانِي ثُوغَا إِزْذغْ نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ، ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ث خْ قَامَا نّسْ.
19 Elias respondeu: — Dê-me o seu filho. Ele o tomou dos braços dela e o levou para cima, ao quarto, onde ele mesmo se hospedava, e o deitou em sua cama.
20 خنِّي إِڒَاغَا غَارْ سِيذِي، إِنَّا: ”سِيذِي، أَربِّي إِنُو، مَا ثڭِّيذْ خنِّي عَاذْ ثُوعفّْنَا ذِي ثَاجَّاتْشْ-أَ إِ غَارْ زدّْغغْ نشّْ أَمْ ؤُبَارَّانِي، أَڒَامِي ثنْغِيذْ مِّيسْ؟“
20 Então clamou ao Senhor e disse: — Ó
21 نتَّا إِسَارّحْ إِخفْ نّسْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ثِيوَا إِ ؤُحنْجِيرْ ؤُ إِڒَاغَا غَارْ سِيذِي، إِنَّا: ”سِيذِي، أَربِّي إِنُو، أجّْ أَذْ غَارسْ د-يعْقبْ ڒعْمَارْ ن ؤُحنْجِيرْ-أَ!“
21 E, estendendo-se três vezes sobre o menino, clamou ao Senhor e disse: — Ó
22 سِيذِي إِسْڒَا إِ ثْمِيجَّا ن إِلِييَا ؤُشَا إِعْقبْ-د ڒعْمَارْ ن ؤُحنْجِيرْ عَاوذْ غَارسْ أَڒَامِي د-إِذْوڒْ إِدَّارْ.
22 O Senhor atendeu à voz de Elias, a vida foi restituída ao menino, e ele reviveu.
23 إِلِييَا إِكْسِي أَحنْجِيرْ ؤُشَا إِسّهْوَا ث زڭْ وخَّامْ ن نّجْ ذِي ثَادَّارْثْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ ث إِ يمَّاسْ. إِنَّا إِلِييَا: ”خْزَارْ، مِّيمْ إِدَّارْ!“
23 Elias tomou o menino e o levou do quarto até a casa; entregou-o à mãe dele e disse: — Veja! O seu filho está vivo.
24 ثنَّا ثمْغَارْثْ إِ إِلِييَا: ”ڒخُّو سّْنغْ أَقَا شكْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ن أَربِّي ؤُ أَقَا أَوَاڒْ ن سِيذِي ذڭْ ؤُقمُّومْ نّشْ ذ ثِيذتّْ.“
24 Então a mulher disse a Elias: — Agora eu sei que você é um homem de Deus e que a palavra do
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.