1 Reis 13

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ خْزَارْ، س وَاوَاڒْ ن سِيذِي يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ ن أَربِّي زِي يَاهُوذَا غَارْ بَايْثْ-إِلْ. يَارُوبْعَامْ ثُوغَا إِبدّْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ، حِيمَا أَذْ إِوهّبْ ڒبْخُورْ.

¹ Ora, estando ele de pé diante do altar para queimar o incenso, eis que sobreveio um homem de Deus, vindo de Judá por ordem do Senhor;

² نتَّا إِڒَاغَا خْ ؤُعَالْطَارْ س وَاوَاڒْ ن أَربِّي، إِنَّا: ”أَ أَعَالْطَارْ، أَعَالْطَارْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَذْ د-إِتّْوَاخْڒقْ إِجّْ ن مِّيسْ ذِي ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ، أَذْ أَسْ قَّارنْ يُوشِييَا. نتَّا أَذْ خَاكْ إِڭّْ ذ ثَاغَارْصْثْ إِكهَّاننْ ن ڒڭْعُوذِي نِّي خَاكْ إِوهّْبنْ ڒبْخُورْ، ؤُ أَذْ خَاكْ شمْضنْ إِغْسَانْ ن إِوْذَانْ.“

² este se pôs a clamar contra o altar da parte do Senhor, nestes termos: Altar! Altar! Eis o que diz o Senhor: Na casa de Davi nascerá um filho que se chamará Josias; ele imolará sobre ti os sacerdotes dos lugares altos, que agora queimam ofertas sobre ti, e queimar-se-ão sobre ti ossos humanos.

³ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذ إِجّنْ إِوْشَا إِشْثْ نْ ڒعْڒَامثْ، إِنَّا: ”ثَا ذ ڒعْڒَامثْ إِ خْ إِسِّيوڒْ سِيذِي. خْزَارْ، أَعَالْطَارْ أَذْ إِشَارّڭْ ؤُ إِغّضْ ن مِينْ إِقِّيمنْ ن ثَاذُونْثْ إِ خَاسْ إِدْجَانْ أَذْ زَّايسْ د-إِحْرُودْجضْ.“

³ Ao mesmo tempo anunciou o homem de Deus um prodígio, dizendo: Eis a prova de que é o Senhor quem fala: o altar vai-se fender e a cinza que está por cima se derramará por terra.

⁴ ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒْ ن ورْيَازْ ن أَربِّي ونِّي إِڒَاغَانْ خْ ؤُعَالْطَارْ ذِي بَايْثْ-إِلْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِسّْوِيژّضْ يَارُوبْعَامْ أَفُوسْ نّسْ خْ ؤُعَالْطَارْ، إِنَّا: ”طّفْ إِ-ث!“ مَاشَا أَفُوسْ نّسْ نِّي ثُوغَا غَارسْ إِسّْوِيژّْضنْ، يُوژغْ، أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ عَاذْ أَذْ ث-إِ-د-يَارّْ غَارسْ.

⁴ Ao ouvir a ameaça que o homem de Deus proferia contra o altar de Betel, o rei Jeroboão levantou a mão do altar, e disse: Prendei-o. Secou-se-lhe, porém, a mão que estendera contra o homem, de modo que não a pôde trazer a si.

⁵ إِشَارّڭْ ؤُعَالْطَارْ ؤُشَا إِحْڒُودْجذْ زَّايسْ يِيغّذْ ن ثَاذُونْثْ عْلَاحْسَابْ ڒعْڒَامثْ إِ إِوْشَا ورْيَازْ ن أَربِّي س وَاوَاڒْ ن سِيذِي.

⁵ O altar fendeu-se e espalhou-se a cinza que estava sobre ele, assim como o dissera o homem de Deus da parte do Senhor.

⁶ خنِّي يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا إِ ورْيَازْ ن أَربِّي: ”زَاوْڭْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ؤُشَا ژَتدْجْ خَافِي حِيمَا أَفُوسْ إِنُو أَذْ غَارِي د-إِذْوڒْ!“ ؤُشَا إِزَاوْڭْ ورْيَازْ ن أَربِّي إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُشَا أَفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ إِذْوڒْ-د غَارسْ ؤُشَا إِذْوڒْ أَمْ مَامّشْ ث ثُوغَا قْبڒْ.

⁶ Então disse o rei ao homem de Deus: Aplaca o Senhor, teu Deus, e roga por mim para que me seja restituída a mão. O homem de Deus aplacou o Senhor, e o rei pôde trazer de novo a si a mão, que se tornou tal como era antes.

⁷ خَاسْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ ورْيَازْ ن أَربِّي: ”أَسْ-د غَارْ ثَادَّارْثْ إِنُو ؤُشَا أَريّحْ! ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ إِشْثْ ن ثرْزفْثْ.“

⁷ O rei disse ao homem de Deus: Vem comigo a minha casa para restaurar as tuas forças, e dar-te-ei um presente.

⁸ مَاشَا يَارَّا-د ورْيَازْ ن أَربِّي خْ ؤُجدْجِيذْ: ”وَاخَّا شكْ ثوْشِيذْ أَيِي أَزْينْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ، نشّْ وَارْ أَكِيذكْ ڭُّورغْ ؤُ وَارْ تِّيشغْ أَغْرُومْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ ؤُڒَا وَارْ ذَا سسّغْ.

⁸ Mas o homem de Deus respondeu ao rei: Ainda que me desses a metade de tua casa, eu não iria contigo. Não comerei pão, nem beberei água nesse lugar,

⁹ مَاغَارْ أَمُّو إِ ذ أَيِي إِوصَّا س وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’شكْ وَارْ ذِينِّي ثتّتّذْ ؤُ وَارْ ذِينِّي ثْسسّذْ ؤُ وَارْ ثْعِيقِّيبذْ خْ وبْرِيذْ إِ خْ د-ثُوسِيذْ.‘ “

⁹ porque o Senhor me ordenou que não comesse pão, nem bebesse água, e tampouco voltasse pelo mesmo caminho por onde vim.

¹⁰ ؤُشَا نتَّا إِرُوحْ خْ إِجّْ ن وبْرِيذْ نّغْنِي ؤُ وَارْ د-إِعْقِيبْ شَا خْ وبْرِيذْ إِ خْ د-يُوسَا غَارْ بَايْثْ-إِلْ.

¹⁰ Partiu, pois, de Betel por outro caminho e não tomou aquele por onde viera.

¹¹ ذِي بَايْثْ-إِلْ ثُوغَا إِزدّغْ عَاذْ إِجّْ ن ؤُنَابِي إِوْسَارْ. مِّيسْ نّسْ يُوسَا-د، إِحَاجَا أَسْ مِينْ ثُوغَا إِڭَّا ورْيَازْ ن أَربِّي ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي بَايْثْ-إِلْ، ؤُڒَا ذ أَوَاڒنْ إِ إِنَّا إِ ؤُجدْجِيذْ. إِحنْجِيرنْ نّسْ حَاجَانْ أَسْ ثنْ إِ بَابَاثْسنْ.

¹¹ Ora, habitava em Betel um profeta já idoso, a quem seus filhos contaram tudo o que o homem de Deus fizera naquele dia em Betel, e o que ele dissera ao rei. O pai disse-lhes: Por onde se foi ele?

¹² إِنَّا أَسنْ بَابَاثْسنْ: ”خْ مَانْ أَبْرِيذْ إِ يُويُورْ نتَّا؟“ إِحنْجِيرنْ نّسْ ثُوغَا ژْرِينْ مَانْ أَبْرِيذْ ثُوغَا إِطّفْ ورْيَازْ ن سِيذِي ونِّي ثُوغَا إِ د-يُوسِينْ زِي يَاهُوذَا.

¹² Seus filhos mostraram-lhe o caminho que tomara o homem de Deus vindo de Judá, ao partir.

¹³ نتَّا إِنَّا إِ إِحنْجِيرنْ نّسْ: ”بَارْذْعمْ أَيِي إِ وغْيُوڒْ!“ نِيثْنِي بَارْذْعنْ أَسْ إِ وغْيُوڒْ ؤُشَا نتَّا إِنْيَا خَاسْ إِرُوحْ.

¹³ Ele disse aos seus filhos: Selai o meu jumento. Tendo-o eles selado, montou nele o profeta,

¹⁴ نتَّا يَاردّفْ أَرْيَازْ ن أَربِّي ؤُشَا يُوفَا إِ-ث أَمْ إِقِّيمْ سَاذُو إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ. نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ أَرْيَازْ ن أَربِّي ونِّي د-إِفّْغنْ زِي يَاهُوذَا؟“ نتَّا إِنَّا: ”ذ نشّْ!“

¹⁴ e partiu em busca do homem de Deus. Encontrou-o sentado ao pé de um terebinto, e disse-lhe: És tu o homem de Deus que veio de Judá?

¹⁵ خنِّي إِنَّا أَسْ: ”أَسْ-د أَكِيذِي غَارْ ثَادَّارْثْ إِنُو ؤُ أشّْ أَغْرُومْ.“

¹⁵ Sim, respondeu ele. O velho profeta continuou: Vem comigo para comeres em minha casa.

¹⁶ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَكِيذكْعقْبغْ ؤُ نشّْ وَارْ أَكِيذكْ د-تَّاسغْ. ؤُڒَا ذ نشّْ وَارْ تّتّغْ، وَارْ سسّغْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ.

¹⁶ Não posso voltar, respondeu ele, nem ir contigo à tua casa. Não comerei pão, nem beberei água contigo nesse lugar,

¹⁷ مَاغَارْ يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’شكْ وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ذِينِّي ثشّذْ أَغْرُومْ ؤُ وَارْ ثْسسّذْ أَمَانْ. شكْ وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ د-ثْعقْبذْ خْ وبْرِيذْ إِ خْ د-ثُوسِيذْ.‘ “

¹⁷ porque recebi do Senhor a ordem de não comer pão, nem beber água, nem tampouco voltar pelo mesmo caminho por onde vim.

¹⁸ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”ؤُڒَا ذ نشّْ ذ إِجّْ ن ؤُنَابِي أَمْ شكْ، ؤُ إِجّْ ن لْمَالَاكْ إِسِّيوڒْ أَكِيذِي س وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’أَوْيِي ث غَاركْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ، حِيمَا أَذْ يشّْ أَغْرُومْ، أَذْ إِسسّْ أَمَانْ.‘ “ أَمُّو إِ إِسّْخَارّقْ خَاسْ.

¹⁸ Mas eu sou também profeta como tu, insistiu o outro. Ora, um anjo me falou da parte do Senhor: Leva-o contigo à tua casa e dá-lhe de comer. Era mentira.

¹⁹ ؤُشَا نتَّا إِعْقبْ أَكِيذسْ، إِشَّا أَغْرُومْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُ إِسْوَا أَمَانْ.

¹⁹ O homem de Deus voltou com ele e comeu em sua casa.

²⁰ ؤُمِي قِّيمنْ نِيثْنِي غَارْ طَّابْڒَا، أَقَا يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ ؤُنَابِي ونِّي ثُوغَا ث-إِ-د-يَارِّينْ،

²⁰ Enquanto estavam à mesa, o Senhor falou ao profeta que o tinha feito voltar,

²¹ ؤُ نتَّا إِڒَاغَا إِ ورْيَازْ ن أَربِّي إِ د-يُوسِينْ زِي يَاهُوذَا، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’مَاغَارْ شكْ ثْغوّْغذْ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي ؤُ وَارْ ثحْضِيذْ ڒُومُورْ إِ ذ أَشْ يُومُورْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ،

²¹ e este interpelou o homem de Deus, vindo de Judá, nestes termos: Eis o que diz o Senhor: Desobedeceste à palavra do Senhor e não cumpriste a ordem que o Senhor, teu Deus, te havia dado:

²² مَاشَا ثْعقْبذْ ؤُ ثشِّيذْ أَغْرُومْ ؤُ ثسْوِيذْ أَمَانْ ذڭْ ومْشَانْ إِ خْ إِ ذ أَشْ إِنَّا: ’وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ذِينْ ثشّذْ أَغْرُومْ ؤُ وَارْ ذِينْ ثْسّسذْ أَمَانْ، خْ ؤُيَا ڒْخشْبثْ نّشْ وَارْ د-ثُوسَا ذڭْ ونْضڒْ ن ڒجْذُوذْ نّشْ.‘ “

²² voltaste e comeste num lugar do qual Deus te dissera: Não comerás pão ali, nem beberás água. Por isso teu cadáver não será levado ao sepulcro de teus pais.

²³ أَوَارْنِي ؤُمِي ثُوغَا إِشَّا ذ إِسْوَا، إِبَارْذعْ أَسْ إِ وغْيُوڒْ إِ ؤُنَابِي إِ ذ إِڭَّا أَذْ د-إِذْوڒْ.

²³ Depois de ter comido, o velho profeta mandou selar um jumento para o seu hóspede, e este partiu.

²⁴ أَمُّو د-إِفّغْ ؤُشَا إِمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ إِجّْ ن ويْرَاذْ، إِنْغَا إِ-ث. ڒْخشْبثْ نّسْ ثُوغَا ثمّنْضَارْ ذِينْ خْ وبْرِيذْ ؤُ أَغْيُوڒْ إِبدّْ زَّاثسْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ أَيْرَاذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ ڒْخشْبثْ.

²⁴ Enquanto caminhava, o homem de Deus encontrou no caminho um leão, que o matou. Seu cadáver ficou estendido no caminho, tendo ao seu lado o jumento e o leão.

²⁵ ؤُ خْزَارْ، عْذُونْ شَا ن يرْيَازنْ، ژْرِينْ ڒْخشْبثْ ثمّنْضَارْ خْ وبْرِيذْ ؤُڒَا ذ أَيْرَاذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ ڒْخشْبثْ. نِيثْنِي إِوْضنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن ؤُنَابِي إِوْسَارنْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ خْ مَانْ أَيَا.

²⁵ Alguns que passavam por ali, vendo o cadáver estendido por terra e junto dele o leão, foram e divulgaram a notícia na cidade onde morava aquele velho profeta.

²⁶ ؤُمِي أَنَابِي ونِّي إِ-ث-إِ-د-يَارِّينْ زڭْ وبْرِيذْ، إِسْڒَا مَانْ أَيَا، إِنَّا نتَّا: ”وَا ذ أَرْيَازْ ن أَربِّي، ونِّي ثُوغَا إِغوّْغنْ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي. خْ ؤُينِّي إِوْشَا إِ-ث سِيذِي إِ ويْرَاذْ ؤُ وَانِيثَا إِمزّقْ إِ-ث ؤُشَا إِنْغَا إِ-ث عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي ونِّي ثُوغَا كِيذسْ إِسِّيوْڒنْ.“

²⁶ Ouvindo isto, o velho profeta, que tinha levado à sua casa o homem de Deus, exclamou: É o homem de Deus que foi desobediente à ordem do Senhor; e o Senhor o entregou a um leão que o despedaçou e matou, como o Senhor lho predissera.

²⁷ ؤُشَا نتَّا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِنَّا: ”بَارْذْعمْ أَيِي إِ وغْيُوڒْ!“ نِيثْنِي بَارْذْعنْ أَسْ،

²⁷ E disse em seguida aos seus filhos: Selai o meu jumento. Eles selaram-no,

²⁸ ؤُشَا نتَّا إِفّغْ، يُوفَا ڒْخشْبثْ ثمّنْضَارْ خْ وبْرِيذْ ؤُڒَا ذ أَغْيُوڒْ ذ وَايْرَاذْ إِ إِبدّنْ زَّاثْ إِ ڒْخشْبثْ. أَيْرَاذْ وَارْ يشِّي ڒْخشْبثْ ؤُ وَارْ إِمزّقْ أَغْيُوڒْ.

²⁸ o profeta partiu, e encontrou o cadáver estendido no caminho, tendo ao seu lado o jumento e o leão. O leão não tinha devorado o cadáver, nem dilacerado o jumento.

²⁹ خنِّي إِسّْڭعّذْ ؤُنَابِي ڒْخشْبثْ، إِسَّارْسْ إِ-ت خْ وغْيُوڒْ ؤُشَا يِيوْيِي ت أَكِيذسْ. أَمُّو إِ د-يُوسَا ؤُنَابِي إِوْسَارنْ ذِي ثنْذِينْثْ، حِيمَا أَذْ خَاسْ إِوّثْ أَڭجْذُورْ ؤُ أَذْ ث إِنْضڒْ.

²⁹ Tomou então o profeta o cadáver do homem de Deus, pô-lo em cima do seu jumento, e levou-o para a cidade a fim de pranteá-lo e dar-lhe sepultura.

³⁰ نتَّا إِنْضڒْ ڒْخشْبثْ ذڭْ ونْضڒْ نّسْ ؤُ نِيثْنِي وْثِينْ خَاسْ أَڭجْذُورْ: ”ؤُهْ، ؤُمَا إِنُو!“

³⁰ Depositou-o em seu próprio túmulo, e pranteou-o, dizendo: Ai, meu irmão!

³¹ أَوَارْنِي ؤُمِي ثُوغَا ث إِنْضڒْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِنَّا: ”خْمِي غَا مّْثغْ، نضْڒمْ أَيِي ذڭْ ونْضڒْ إِ ذِي إِمّنْضَارْ ورْيَازْ ن أَربِّي ؤُ سَّارْسمْ إِغْسَانْ إِنُو خْ ؤُغزْذِيسْ ن إِغْسَانْ نّسْ!

³¹ Depois do enterro disse o ancião aos seus filhos: Quando eu morrer, sepultar-me-eis no túmulo onde repousa o homem de Deus; depositareis os meus ossos junto do seus.

³² مَاغَارْ أَوَاڒْ إِ إِبَارّحْ س وَاوَاڒْ ن سِيذِي خْ ؤُعَالْطَارْ-أَ نِّي إِدْجَانْ ذِي بَايْثْ-إِلْ ؤُ خْ مَارَّا ثِيزَاوِييِّينْ ن ڒڭْعُوذِي نِّي إِدْجَانْ ذِي ثْندَّامْ ن سَامَارْيَا، أَذْ د-إِفّغْ نِيشَانْ.“

³² Porque se cumprirá a ameaça que ele fez da parte do Senhor contra o altar de Betel e contra todos os templos dos lugares altos das cidades da Samaria.

³³ أَوَارْنِي إِ وَاوَاڒْ-أَ وَارْ د-إِدّكّْوِيڒْ شَا يَارُوبْعَامْ زڭْ وبْرِيذْ أَعفَّانْ نّسْ، مَاشَا يَاڒقّمْ عَاوذْ إِكهَّاننْ زِي مَارَّا طّْرُوفَا ن ڒْڭنْسْ خْ ڒڭْعُوذِي. ونِّي ث إِخْسنْ، يَاڒقّمْ إِ-ث ؤُ وَانِيثَا إِذْوڒْ ذ أَكهَّانْ نْ ڒڭْعُوذِي.

³³ Depois dessas coisas, Jeroboão não se converteu de sua péssima vida, mas continuou a tomar homens do meio do povo e constituí-los sacerdotes dos lugares altos: a todo o que desejasse, investia no cargo sacerdotal e o estabelecia nos lugares altos.

³⁴ زِي ثْمسْڒَاشْثْ-أَ ثوْضَا ثَادَّارْثْ ن يَارُوبْعَامْ ذِي دّْنُوبْ، أَڒَامِي د-ثْقَارّبْ غَارْ ؤُثحِّي ذ وَاردّدْجْ زِي ثمُّورْثْ.

³⁴ Isto tornou-se para a casa de Jeroboão um ocasião de pecado, que causou a sua perda e o seu extermínio da face da terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →