1 Reis 13

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ خْزَارْ، س وَاوَاڒْ ن سِيذِي يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ ن أَربِّي زِي يَاهُوذَا غَارْ بَايْثْ-إِلْ. يَارُوبْعَامْ ثُوغَا إِبدّْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ، حِيمَا أَذْ إِوهّبْ ڒبْخُورْ.

¹ Por ordem do S enhor , um homem de Deus, vindo de Judá, foi até Betel e chegou ali quando Jeroboão se aproximava do altar para queimar incenso.

² نتَّا إِڒَاغَا خْ ؤُعَالْطَارْ س وَاوَاڒْ ن أَربِّي، إِنَّا: ”أَ أَعَالْطَارْ، أَعَالْطَارْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَذْ د-إِتّْوَاخْڒقْ إِجّْ ن مِّيسْ ذِي ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ، أَذْ أَسْ قَّارنْ يُوشِييَا. نتَّا أَذْ خَاكْ إِڭّْ ذ ثَاغَارْصْثْ إِكهَّاننْ ن ڒڭْعُوذِي نِّي خَاكْ إِوهّْبنْ ڒبْخُورْ، ؤُ أَذْ خَاكْ شمْضنْ إِغْسَانْ ن إِوْذَانْ.“

² Então, por ordem do S enhor , ele gritou: “Altar, altar! Assim diz o S enhor : ‘Um menino chamado Josias nascerá na dinastia de Davi. Sobre você ele sacrificará os sacerdotes dos santuários idólatras que queimam incenso aqui, e sobre você serão queimados ossos humanos!’”.

³ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذ إِجّنْ إِوْشَا إِشْثْ نْ ڒعْڒَامثْ، إِنَّا: ”ثَا ذ ڒعْڒَامثْ إِ خْ إِسِّيوڒْ سِيذِي. خْزَارْ، أَعَالْطَارْ أَذْ إِشَارّڭْ ؤُ إِغّضْ ن مِينْ إِقِّيمنْ ن ثَاذُونْثْ إِ خَاسْ إِدْجَانْ أَذْ زَّايسْ د-إِحْرُودْجضْ.“

³ Naquele mesmo dia, o homem de Deus deu um sinal. Disse ele: “O S enhor anunciou este sinal: O altar se rachará, e suas cinzas se derramarão pelo chão”.

⁴ ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒْ ن ورْيَازْ ن أَربِّي ونِّي إِڒَاغَانْ خْ ؤُعَالْطَارْ ذِي بَايْثْ-إِلْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِسّْوِيژّضْ يَارُوبْعَامْ أَفُوسْ نّسْ خْ ؤُعَالْطَارْ، إِنَّا: ”طّفْ إِ-ث!“ مَاشَا أَفُوسْ نّسْ نِّي ثُوغَا غَارسْ إِسّْوِيژّْضنْ، يُوژغْ، أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ عَاذْ أَذْ ث-إِ-د-يَارّْ غَارسْ.

⁴ Quando o rei Jeroboão ouviu o homem de Deus falar contra o altar em Betel, apontou para o homem e ordenou: “Prendam-no!”. No mesmo instante, porém, a mão do rei ficou paralisada nessa posição, e ele não conseguia fazê-la voltar à posição normal.

⁵ إِشَارّڭْ ؤُعَالْطَارْ ؤُشَا إِحْڒُودْجذْ زَّايسْ يِيغّذْ ن ثَاذُونْثْ عْلَاحْسَابْ ڒعْڒَامثْ إِ إِوْشَا ورْيَازْ ن أَربِّي س وَاوَاڒْ ن سِيذِي.

⁵ Ao mesmo tempo, uma grande rachadura apareceu no altar e as cinzas se derramaram, exatamente como o homem de Deus tinha dito na mensagem recebida do S enhor .

⁶ خنِّي يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا إِ ورْيَازْ ن أَربِّي: ”زَاوْڭْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ؤُشَا ژَتدْجْ خَافِي حِيمَا أَفُوسْ إِنُو أَذْ غَارِي د-إِذْوڒْ!“ ؤُشَا إِزَاوْڭْ ورْيَازْ ن أَربِّي إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُشَا أَفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ إِذْوڒْ-د غَارسْ ؤُشَا إِذْوڒْ أَمْ مَامّشْ ث ثُوغَا قْبڒْ.

⁶ O rei disse ao homem de Deus: “Por favor, peça ao S enhor , seu Deus, que restaure a minha mão!”. O homem de Deus orou ao S enhor e a mão do rei foi restaurada, e ele pôde movimentá-la novamente.

⁷ خَاسْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ ورْيَازْ ن أَربِّي: ”أَسْ-د غَارْ ثَادَّارْثْ إِنُو ؤُشَا أَريّحْ! ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ إِشْثْ ن ثرْزفْثْ.“

⁷ Então o rei disse ao homem de Deus: “Venha ao palácio comigo e coma alguma coisa, e eu lhe darei um presente”.

⁸ مَاشَا يَارَّا-د ورْيَازْ ن أَربِّي خْ ؤُجدْجِيذْ: ”وَاخَّا شكْ ثوْشِيذْ أَيِي أَزْينْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ، نشّْ وَارْ أَكِيذكْ ڭُّورغْ ؤُ وَارْ تِّيشغْ أَغْرُومْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ ؤُڒَا وَارْ ذَا سسّغْ.

⁸ Mas o homem de Deus respondeu a Jeroboão: “Mesmo que o rei me desse metade de tudo que possui, eu não o acompanharia. Não comeria nem beberia coisa alguma neste lugar,

⁹ مَاغَارْ أَمُّو إِ ذ أَيِي إِوصَّا س وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’شكْ وَارْ ذِينِّي ثتّتّذْ ؤُ وَارْ ذِينِّي ثْسسّذْ ؤُ وَارْ ثْعِيقِّيبذْ خْ وبْرِيذْ إِ خْ د-ثُوسِيذْ.‘ “

⁹ pois o S enhor me ordenou: ‘Não coma nem beba coisa alguma enquanto estiver lá e não volte pelo mesmo caminho por onde foi’”.

¹⁰ ؤُشَا نتَّا إِرُوحْ خْ إِجّْ ن وبْرِيذْ نّغْنِي ؤُ وَارْ د-إِعْقِيبْ شَا خْ وبْرِيذْ إِ خْ د-يُوسَا غَارْ بَايْثْ-إِلْ.

¹⁰ Então ele partiu de Betel e voltou para casa por outro caminho.

¹¹ ذِي بَايْثْ-إِلْ ثُوغَا إِزدّغْ عَاذْ إِجّْ ن ؤُنَابِي إِوْسَارْ. مِّيسْ نّسْ يُوسَا-د، إِحَاجَا أَسْ مِينْ ثُوغَا إِڭَّا ورْيَازْ ن أَربِّي ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي بَايْثْ-إِلْ، ؤُڒَا ذ أَوَاڒنْ إِ إِنَّا إِ ؤُجدْجِيذْ. إِحنْجِيرنْ نّسْ حَاجَانْ أَسْ ثنْ إِ بَابَاثْسنْ.

¹¹ Acontece que morava em Betel um profeta idoso. Seus filhos foram até ele e lhe contaram o que o homem de Deus havia feito em Betel naquele dia. Também contaram ao pai o que o homem de Deus tinha dito ao rei.

¹² إِنَّا أَسنْ بَابَاثْسنْ: ”خْ مَانْ أَبْرِيذْ إِ يُويُورْ نتَّا؟“ إِحنْجِيرنْ نّسْ ثُوغَا ژْرِينْ مَانْ أَبْرِيذْ ثُوغَا إِطّفْ ورْيَازْ ن سِيذِي ونِّي ثُوغَا إِ د-يُوسِينْ زِي يَاهُوذَا.

¹² O profeta idoso lhes perguntou: “Por onde ele foi?”. Eles mostraram ao pai o caminho por onde o homem de Deus tinha ido.

¹³ نتَّا إِنَّا إِ إِحنْجِيرنْ نّسْ: ”بَارْذْعمْ أَيِي إِ وغْيُوڒْ!“ نِيثْنِي بَارْذْعنْ أَسْ إِ وغْيُوڒْ ؤُشَا نتَّا إِنْيَا خَاسْ إِرُوحْ.

¹³ “Selem o jumento”, disse o profeta idoso. Eles selaram o jumento para o pai, e ele montou.

¹⁴ نتَّا يَاردّفْ أَرْيَازْ ن أَربِّي ؤُشَا يُوفَا إِ-ث أَمْ إِقِّيمْ سَاذُو إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ. نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ أَرْيَازْ ن أَربِّي ونِّي د-إِفّْغنْ زِي يَاهُوذَا؟“ نتَّا إِنَّا: ”ذ نشّْ!“

¹⁴ Foi atrás do homem de Deus e o encontrou sentado debaixo de uma grande árvore. Perguntou-lhe: “Você é o homem de Deus que veio de Judá?”. “Sim, sou eu”, respondeu ele.

¹⁵ خنِّي إِنَّا أَسْ: ”أَسْ-د أَكِيذِي غَارْ ثَادَّارْثْ إِنُو ؤُ أشّْ أَغْرُومْ.“

¹⁵ Então o profeta disse ao homem de Deus: “Venha para casa comigo e coma alguma coisa”.

¹⁶ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَكِيذكْعقْبغْ ؤُ نشّْ وَارْ أَكِيذكْ د-تَّاسغْ. ؤُڒَا ذ نشّْ وَارْ تّتّغْ، وَارْ سسّغْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ.

¹⁶ “Não posso ir com você”, respondeu ele. “Não tenho permissão para comer nem beber coisa alguma neste lugar,

¹⁷ مَاغَارْ يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’شكْ وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ذِينِّي ثشّذْ أَغْرُومْ ؤُ وَارْ ثْسسّذْ أَمَانْ. شكْ وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ د-ثْعقْبذْ خْ وبْرِيذْ إِ خْ د-ثُوسِيذْ.‘ “

¹⁷ pois o S enhor me ordenou: ‘Não coma nem beba coisa alguma enquanto estiver lá e não volte pelo mesmo caminho por onde foi’.”

¹⁸ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”ؤُڒَا ذ نشّْ ذ إِجّْ ن ؤُنَابِي أَمْ شكْ، ؤُ إِجّْ ن لْمَالَاكْ إِسِّيوڒْ أَكِيذِي س وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’أَوْيِي ث غَاركْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ، حِيمَا أَذْ يشّْ أَغْرُومْ، أَذْ إِسسّْ أَمَانْ.‘ “ أَمُّو إِ إِسّْخَارّقْ خَاسْ.

¹⁸ O profeta idoso, porém, respondeu: “Também sou profeta como você. E um anjo me deu esta ordem da parte do S enhor : ‘Traga-o para casa com você, para que ele coma pão e beba água’”. No entanto, estava mentindo.

¹⁹ ؤُشَا نتَّا إِعْقبْ أَكِيذسْ، إِشَّا أَغْرُومْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُ إِسْوَا أَمَانْ.

¹⁹ Eles voltaram juntos, e o homem de Deus comeu e bebeu na casa do profeta.

²⁰ ؤُمِي قِّيمنْ نِيثْنِي غَارْ طَّابْڒَا، أَقَا يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ ؤُنَابِي ونِّي ثُوغَا ث-إِ-د-يَارِّينْ،

²⁰ Então, enquanto estavam sentados à mesa, veio uma ordem do S enhor ao profeta idoso.

²¹ ؤُ نتَّا إِڒَاغَا إِ ورْيَازْ ن أَربِّي إِ د-يُوسِينْ زِي يَاهُوذَا، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’مَاغَارْ شكْ ثْغوّْغذْ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي ؤُ وَارْ ثحْضِيذْ ڒُومُورْ إِ ذ أَشْ يُومُورْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ،

²¹ Ele falou ao homem de Deus que tinha vindo de Judá: “Assim diz o S enhor : ‘Você desafiou a palavra do S enhor e desobedeceu à ordem que o S enhor , seu Deus, lhe deu.

²² مَاشَا ثْعقْبذْ ؤُ ثشِّيذْ أَغْرُومْ ؤُ ثسْوِيذْ أَمَانْ ذڭْ ومْشَانْ إِ خْ إِ ذ أَشْ إِنَّا: ’وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ذِينْ ثشّذْ أَغْرُومْ ؤُ وَارْ ذِينْ ثْسّسذْ أَمَانْ، خْ ؤُيَا ڒْخشْبثْ نّشْ وَارْ د-ثُوسَا ذڭْ ونْضڒْ ن ڒجْذُوذْ نّشْ.‘ “

²² Voltou a este lugar e comeu e bebeu onde ele lhe disse que não comesse nem bebesse. Por isso seu corpo não será sepultado no túmulo de seus antepassados’”.

²³ أَوَارْنِي ؤُمِي ثُوغَا إِشَّا ذ إِسْوَا، إِبَارْذعْ أَسْ إِ وغْيُوڒْ إِ ؤُنَابِي إِ ذ إِڭَّا أَذْ د-إِذْوڒْ.

²³ Quando o homem de Deus terminou de comer e beber, o profeta idoso selou seu próprio jumento para ele,

²⁴ أَمُّو د-إِفّغْ ؤُشَا إِمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ إِجّْ ن ويْرَاذْ، إِنْغَا إِ-ث. ڒْخشْبثْ نّسْ ثُوغَا ثمّنْضَارْ ذِينْ خْ وبْرِيذْ ؤُ أَغْيُوڒْ إِبدّْ زَّاثسْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ أَيْرَاذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ ڒْخشْبثْ.

²⁴ e o homem de Deus partiu. Enquanto estava a caminho, apareceu um leão e o matou. Seu corpo ficou na estrada, com o jumento e o leão parados ao lado dele.

²⁵ ؤُ خْزَارْ، عْذُونْ شَا ن يرْيَازنْ، ژْرِينْ ڒْخشْبثْ ثمّنْضَارْ خْ وبْرِيذْ ؤُڒَا ذ أَيْرَاذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ ڒْخشْبثْ. نِيثْنِي إِوْضنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن ؤُنَابِي إِوْسَارنْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ خْ مَانْ أَيَا.

²⁵ Algumas pessoas que passaram viram o corpo estendido ali, com o leão parado ao lado dele, e deram a notícia em Betel, onde morava o profeta idoso.

²⁶ ؤُمِي أَنَابِي ونِّي إِ-ث-إِ-د-يَارِّينْ زڭْ وبْرِيذْ، إِسْڒَا مَانْ أَيَا، إِنَّا نتَّا: ”وَا ذ أَرْيَازْ ن أَربِّي، ونِّي ثُوغَا إِغوّْغنْ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي. خْ ؤُينِّي إِوْشَا إِ-ث سِيذِي إِ ويْرَاذْ ؤُ وَانِيثَا إِمزّقْ إِ-ث ؤُشَا إِنْغَا إِ-ث عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي ونِّي ثُوغَا كِيذسْ إِسِّيوْڒنْ.“

²⁶ Quando o profeta que o trouxe de volta soube do que havia acontecido, disse: “É o homem de Deus que desafiou a palavra do S enhor . O S enhor cumpriu sua palavra ao fazer que o leão o atacasse e matasse”.

²⁷ ؤُشَا نتَّا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِنَّا: ”بَارْذْعمْ أَيِي إِ وغْيُوڒْ!“ نِيثْنِي بَارْذْعنْ أَسْ،

²⁷ Então o profeta disse a seus filhos: “Selem o jumento para mim”. Eles selaram o jumento,

²⁸ ؤُشَا نتَّا إِفّغْ، يُوفَا ڒْخشْبثْ ثمّنْضَارْ خْ وبْرِيذْ ؤُڒَا ذ أَغْيُوڒْ ذ وَايْرَاذْ إِ إِبدّنْ زَّاثْ إِ ڒْخشْبثْ. أَيْرَاذْ وَارْ يشِّي ڒْخشْبثْ ؤُ وَارْ إِمزّقْ أَغْيُوڒْ.

²⁸ e o profeta foi e encontrou o corpo estendido na estrada. O jumento e o leão ainda estavam parados ao lado dele; o leão não havia comido o corpo nem atacado o jumento.

²⁹ خنِّي إِسّْڭعّذْ ؤُنَابِي ڒْخشْبثْ، إِسَّارْسْ إِ-ت خْ وغْيُوڒْ ؤُشَا يِيوْيِي ت أَكِيذسْ. أَمُّو إِ د-يُوسَا ؤُنَابِي إِوْسَارنْ ذِي ثنْذِينْثْ، حِيمَا أَذْ خَاسْ إِوّثْ أَڭجْذُورْ ؤُ أَذْ ث إِنْضڒْ.

²⁹ O profeta colocou o corpo do homem de Deus sobre o jumento e o levou de volta à cidade para lamentar por ele e sepultá-lo.

³⁰ نتَّا إِنْضڒْ ڒْخشْبثْ ذڭْ ونْضڒْ نّسْ ؤُ نِيثْنِي وْثِينْ خَاسْ أَڭجْذُورْ: ”ؤُهْ، ؤُمَا إِنُو!“

³⁰ Pôs o corpo em sua própria sepultura e lamentou por ele, exclamando: “Ah, meu irmão!”.

³¹ أَوَارْنِي ؤُمِي ثُوغَا ث إِنْضڒْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِنَّا: ”خْمِي غَا مّْثغْ، نضْڒمْ أَيِي ذڭْ ونْضڒْ إِ ذِي إِمّنْضَارْ ورْيَازْ ن أَربِّي ؤُ سَّارْسمْ إِغْسَانْ إِنُو خْ ؤُغزْذِيسْ ن إِغْسَانْ نّسْ!

³¹ Depois de sepultá-lo, o profeta disse a seus filhos: “Quando eu morrer, enterrem-me no túmulo onde está sepultado o homem de Deus. Ponham meus ossos ao lado dos ossos dele,

³² مَاغَارْ أَوَاڒْ إِ إِبَارّحْ س وَاوَاڒْ ن سِيذِي خْ ؤُعَالْطَارْ-أَ نِّي إِدْجَانْ ذِي بَايْثْ-إِلْ ؤُ خْ مَارَّا ثِيزَاوِييِّينْ ن ڒڭْعُوذِي نِّي إِدْجَانْ ذِي ثْندَّامْ ن سَامَارْيَا، أَذْ د-إِفّغْ نِيشَانْ.“

³² pois a mensagem que o S enhor ordenou que ele proclamasse contra o altar em Betel e contra os santuários idólatras nas cidades de Samaria certamente se cumprirá”.

³³ أَوَارْنِي إِ وَاوَاڒْ-أَ وَارْ د-إِدّكّْوِيڒْ شَا يَارُوبْعَامْ زڭْ وبْرِيذْ أَعفَّانْ نّسْ، مَاشَا يَاڒقّمْ عَاوذْ إِكهَّاننْ زِي مَارَّا طّْرُوفَا ن ڒْڭنْسْ خْ ڒڭْعُوذِي. ونِّي ث إِخْسنْ، يَاڒقّمْ إِ-ث ؤُ وَانِيثَا إِذْوڒْ ذ أَكهَّانْ نْ ڒڭْعُوذِي.

³³ Mesmo depois disso, Jeroboão não se arrependeu de seus maus caminhos. Continuou a nomear sacerdotes dentre o povo comum; qualquer um que desejasse podia se tornar sacerdote dos santuários idólatras.

³⁴ زِي ثْمسْڒَاشْثْ-أَ ثوْضَا ثَادَّارْثْ ن يَارُوبْعَامْ ذِي دّْنُوبْ، أَڒَامِي د-ثْقَارّبْ غَارْ ؤُثحِّي ذ وَاردّدْجْ زِي ثمُّورْثْ.

³⁴ Com isso, por causa desse pecado, a dinastia de Jeroboão foi eliminada da face da terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →