1 Reis 13

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ خْزَارْ، س وَاوَاڒْ ن سِيذِي يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ ن أَربِّي زِي يَاهُوذَا غَارْ بَايْثْ-إِلْ. يَارُوبْعَامْ ثُوغَا إِبدّْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ، حِيمَا أَذْ إِوهّبْ ڒبْخُورْ.

¹ E eis que, por ordem do SENHOR, veio, de Judá a Betel, um homem de Deus; e Jeroboão estava junto ao altar, para queimar incenso.

² نتَّا إِڒَاغَا خْ ؤُعَالْطَارْ س وَاوَاڒْ ن أَربِّي، إِنَّا: ”أَ أَعَالْطَارْ، أَعَالْطَارْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَذْ د-إِتّْوَاخْڒقْ إِجّْ ن مِّيسْ ذِي ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ، أَذْ أَسْ قَّارنْ يُوشِييَا. نتَّا أَذْ خَاكْ إِڭّْ ذ ثَاغَارْصْثْ إِكهَّاننْ ن ڒڭْعُوذِي نِّي خَاكْ إِوهّْبنْ ڒبْخُورْ، ؤُ أَذْ خَاكْ شمْضنْ إِغْسَانْ ن إِوْذَانْ.“

² E ele clamou contra o altar por ordem do Senhor, e disse: Altar, altar! Assim diz o Senhor: Eis que um filho nascerá à casa de Davi, cujo nome será Josias, o qual sacrificará sobre ti os sacerdotes dos altos que sobre ti queimam incenso, e ossos de homens se queimarão sobre ti.

³ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذ إِجّنْ إِوْشَا إِشْثْ نْ ڒعْڒَامثْ، إِنَّا: ”ثَا ذ ڒعْڒَامثْ إِ خْ إِسِّيوڒْ سِيذِي. خْزَارْ، أَعَالْطَارْ أَذْ إِشَارّڭْ ؤُ إِغّضْ ن مِينْ إِقِّيمنْ ن ثَاذُونْثْ إِ خَاسْ إِدْجَانْ أَذْ زَّايسْ د-إِحْرُودْجضْ.“

³ E deu, naquele mesmo dia, um sinal, dizendo: Este é o sinal de que o Senhor falou: Eis que o altar se fenderá, e a cinza, que nele está, se derramará.

⁴ ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒْ ن ورْيَازْ ن أَربِّي ونِّي إِڒَاغَانْ خْ ؤُعَالْطَارْ ذِي بَايْثْ-إِلْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِسّْوِيژّضْ يَارُوبْعَامْ أَفُوسْ نّسْ خْ ؤُعَالْطَارْ، إِنَّا: ”طّفْ إِ-ث!“ مَاشَا أَفُوسْ نّسْ نِّي ثُوغَا غَارسْ إِسّْوِيژّْضنْ، يُوژغْ، أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ عَاذْ أَذْ ث-إِ-د-يَارّْ غَارسْ.

⁴ Sucedeu, pois, que, ouvindo o rei a palavra do homem de Deus, que clamara contra o altar de Betel, Jeroboão estendeu a sua mão de sobre o altar, dizendo: Pegai-o! Mas a sua mão, que estendera contra ele, se secou, e não podia tornar a trazê-la a si.

⁵ إِشَارّڭْ ؤُعَالْطَارْ ؤُشَا إِحْڒُودْجذْ زَّايسْ يِيغّذْ ن ثَاذُونْثْ عْلَاحْسَابْ ڒعْڒَامثْ إِ إِوْشَا ورْيَازْ ن أَربِّي س وَاوَاڒْ ن سِيذِي.

⁵ E o altar se fendeu, e a cinza se derramou do altar, segundo o sinal que o homem de Deus apontara por ordem do Senhor.

⁶ خنِّي يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا إِ ورْيَازْ ن أَربِّي: ”زَاوْڭْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ؤُشَا ژَتدْجْ خَافِي حِيمَا أَفُوسْ إِنُو أَذْ غَارِي د-إِذْوڒْ!“ ؤُشَا إِزَاوْڭْ ورْيَازْ ن أَربِّي إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُشَا أَفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ إِذْوڒْ-د غَارسْ ؤُشَا إِذْوڒْ أَمْ مَامّشْ ث ثُوغَا قْبڒْ.

⁶ Então respondeu o rei, e disse ao homem de Deus: Suplica ao Senhor teu Deus, e roga por mim, para que se me restitua a minha mão. Então o homem de Deus suplicou ao Senhor, e a mão do rei se lhe restituiu, e ficou como dantes.

⁷ خَاسْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ ورْيَازْ ن أَربِّي: ”أَسْ-د غَارْ ثَادَّارْثْ إِنُو ؤُشَا أَريّحْ! ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ إِشْثْ ن ثرْزفْثْ.“

⁷ E o rei disse ao homem de Deus: Vem comigo para casa, e conforta-te; e dar-te-ei um presente.

⁸ مَاشَا يَارَّا-د ورْيَازْ ن أَربِّي خْ ؤُجدْجِيذْ: ”وَاخَّا شكْ ثوْشِيذْ أَيِي أَزْينْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ، نشّْ وَارْ أَكِيذكْ ڭُّورغْ ؤُ وَارْ تِّيشغْ أَغْرُومْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ ؤُڒَا وَارْ ذَا سسّغْ.

⁸ Porém o homem de Deus disse ao rei: Ainda que me desses metade da tua casa, não iria contigo, nem comeria pão nem beberia água neste lugar.

⁹ مَاغَارْ أَمُّو إِ ذ أَيِي إِوصَّا س وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’شكْ وَارْ ذِينِّي ثتّتّذْ ؤُ وَارْ ذِينِّي ثْسسّذْ ؤُ وَارْ ثْعِيقِّيبذْ خْ وبْرِيذْ إِ خْ د-ثُوسِيذْ.‘ “

⁹ Porque assim me ordenou o Senhor pela sua palavra, dizendo: Não comerás pão nem beberás água; e não voltarás pelo caminho por onde vieste.

¹⁰ ؤُشَا نتَّا إِرُوحْ خْ إِجّْ ن وبْرِيذْ نّغْنِي ؤُ وَارْ د-إِعْقِيبْ شَا خْ وبْرِيذْ إِ خْ د-يُوسَا غَارْ بَايْثْ-إِلْ.

¹⁰ Assim foi por outro caminho; e não voltou pelo caminho, por onde viera a Betel.

¹¹ ذِي بَايْثْ-إِلْ ثُوغَا إِزدّغْ عَاذْ إِجّْ ن ؤُنَابِي إِوْسَارْ. مِّيسْ نّسْ يُوسَا-د، إِحَاجَا أَسْ مِينْ ثُوغَا إِڭَّا ورْيَازْ ن أَربِّي ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي بَايْثْ-إِلْ، ؤُڒَا ذ أَوَاڒنْ إِ إِنَّا إِ ؤُجدْجِيذْ. إِحنْجِيرنْ نّسْ حَاجَانْ أَسْ ثنْ إِ بَابَاثْسنْ.

¹¹ E morava em Betel um velho profeta; e vieram seus filhos, e contaram-lhe tudo o que o homem de Deus fizera aquele dia em Betel, e as palavras que dissera ao rei; e as contaram a seu pai.

¹² إِنَّا أَسنْ بَابَاثْسنْ: ”خْ مَانْ أَبْرِيذْ إِ يُويُورْ نتَّا؟“ إِحنْجِيرنْ نّسْ ثُوغَا ژْرِينْ مَانْ أَبْرِيذْ ثُوغَا إِطّفْ ورْيَازْ ن سِيذِي ونِّي ثُوغَا إِ د-يُوسِينْ زِي يَاهُوذَا.

¹² E disse-lhes seu pai: Por que caminho se foi? E seus filhos lhe mostraram o caminho por onde fora o homem de Deus que viera de Judá.

¹³ نتَّا إِنَّا إِ إِحنْجِيرنْ نّسْ: ”بَارْذْعمْ أَيِي إِ وغْيُوڒْ!“ نِيثْنِي بَارْذْعنْ أَسْ إِ وغْيُوڒْ ؤُشَا نتَّا إِنْيَا خَاسْ إِرُوحْ.

¹³ Então disse a seus filhos: Albardai-me um jumento. E albardaram-lhe o jumento no qual ele montou.

¹⁴ نتَّا يَاردّفْ أَرْيَازْ ن أَربِّي ؤُشَا يُوفَا إِ-ث أَمْ إِقِّيمْ سَاذُو إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ. نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ أَرْيَازْ ن أَربِّي ونِّي د-إِفّْغنْ زِي يَاهُوذَا؟“ نتَّا إِنَّا: ”ذ نشّْ!“

¹⁴ E foi após o homem de Deus, e achou-o assentado debaixo de um carvalho, e disse-lhe: És tu o homem de Deus que vieste de Judá? E ele disse: Sou.

¹⁵ خنِّي إِنَّا أَسْ: ”أَسْ-د أَكِيذِي غَارْ ثَادَّارْثْ إِنُو ؤُ أشّْ أَغْرُومْ.“

¹⁵ Então lhe disse: Vem comigo à casa, e come pão.

¹⁶ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَكِيذكْعقْبغْ ؤُ نشّْ وَارْ أَكِيذكْ د-تَّاسغْ. ؤُڒَا ذ نشّْ وَارْ تّتّغْ، وَارْ سسّغْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ.

¹⁶ Porém ele disse: Não posso voltar contigo, nem entrarei contigo; nem tampouco comerei pão, nem beberei contigo água neste lugar.

¹⁷ مَاغَارْ يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’شكْ وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ذِينِّي ثشّذْ أَغْرُومْ ؤُ وَارْ ثْسسّذْ أَمَانْ. شكْ وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ د-ثْعقْبذْ خْ وبْرِيذْ إِ خْ د-ثُوسِيذْ.‘ “

¹⁷ Porque me foi mandado pela palavra do Senhor: Ali não comerás pão, nem beberás água; nem voltarás pelo caminho por onde vieste.

¹⁸ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”ؤُڒَا ذ نشّْ ذ إِجّْ ن ؤُنَابِي أَمْ شكْ، ؤُ إِجّْ ن لْمَالَاكْ إِسِّيوڒْ أَكِيذِي س وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’أَوْيِي ث غَاركْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ، حِيمَا أَذْ يشّْ أَغْرُومْ، أَذْ إِسسّْ أَمَانْ.‘ “ أَمُّو إِ إِسّْخَارّقْ خَاسْ.

¹⁸ E ele lhe disse: Também eu sou profeta como tu, e um anjo me falou por ordem do Senhor, dizendo: Faze-o voltar contigo à tua casa, para que coma pão e beba água (porém mentiu-lhe).

¹⁹ ؤُشَا نتَّا إِعْقبْ أَكِيذسْ، إِشَّا أَغْرُومْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُ إِسْوَا أَمَانْ.

¹⁹ Assim voltou com ele, e comeu pão em sua casa e bebeu água.

²⁰ ؤُمِي قِّيمنْ نِيثْنِي غَارْ طَّابْڒَا، أَقَا يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ ؤُنَابِي ونِّي ثُوغَا ث-إِ-د-يَارِّينْ،

²⁰ E sucedeu que, estando eles à mesa, a palavra do Senhor veio ao profeta que o tinha feito voltar.

²¹ ؤُ نتَّا إِڒَاغَا إِ ورْيَازْ ن أَربِّي إِ د-يُوسِينْ زِي يَاهُوذَا، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’مَاغَارْ شكْ ثْغوّْغذْ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي ؤُ وَارْ ثحْضِيذْ ڒُومُورْ إِ ذ أَشْ يُومُورْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ،

²¹ E clamou ao homem de Deus, que viera de Judá, dizendo: Assim diz o Senhor: Porquanto foste rebelde à ordem do Senhor, e não guardaste o mandamento que o Senhor teu Deus te mandara,

²² مَاشَا ثْعقْبذْ ؤُ ثشِّيذْ أَغْرُومْ ؤُ ثسْوِيذْ أَمَانْ ذڭْ ومْشَانْ إِ خْ إِ ذ أَشْ إِنَّا: ’وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ذِينْ ثشّذْ أَغْرُومْ ؤُ وَارْ ذِينْ ثْسّسذْ أَمَانْ، خْ ؤُيَا ڒْخشْبثْ نّشْ وَارْ د-ثُوسَا ذڭْ ونْضڒْ ن ڒجْذُوذْ نّشْ.‘ “

²² Antes voltaste, e comeste pão e bebeste água no lugar de que o Senhor te dissera: Não comerás pão nem beberás água; o teu cadáver não entrará no sepulcro de teus pais.

²³ أَوَارْنِي ؤُمِي ثُوغَا إِشَّا ذ إِسْوَا، إِبَارْذعْ أَسْ إِ وغْيُوڒْ إِ ؤُنَابِي إِ ذ إِڭَّا أَذْ د-إِذْوڒْ.

²³ E sucedeu que, depois que comeu pão, e depois que bebeu, albardou ele o jumento para o profeta que fizera voltar.

²⁴ أَمُّو د-إِفّغْ ؤُشَا إِمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ إِجّْ ن ويْرَاذْ، إِنْغَا إِ-ث. ڒْخشْبثْ نّسْ ثُوغَا ثمّنْضَارْ ذِينْ خْ وبْرِيذْ ؤُ أَغْيُوڒْ إِبدّْ زَّاثسْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ أَيْرَاذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ ڒْخشْبثْ.

²⁴ Este, pois, se foi, e um leão o encontrou no caminho, e o matou; e o seu cadáver ficou estendido no caminho, e o jumento estava parado junto a ele, e também o leão estava junto ao cadáver.

²⁵ ؤُ خْزَارْ، عْذُونْ شَا ن يرْيَازنْ، ژْرِينْ ڒْخشْبثْ ثمّنْضَارْ خْ وبْرِيذْ ؤُڒَا ذ أَيْرَاذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ ڒْخشْبثْ. نِيثْنِي إِوْضنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن ؤُنَابِي إِوْسَارنْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ خْ مَانْ أَيَا.

²⁵ E eis que alguns homens passaram, e viram o corpo lançado no caminho, como também o leão, que estava junto ao corpo; e foram, e o disseram na cidade onde o velho profeta habitava.

²⁶ ؤُمِي أَنَابِي ونِّي إِ-ث-إِ-د-يَارِّينْ زڭْ وبْرِيذْ، إِسْڒَا مَانْ أَيَا، إِنَّا نتَّا: ”وَا ذ أَرْيَازْ ن أَربِّي، ونِّي ثُوغَا إِغوّْغنْ خْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي. خْ ؤُينِّي إِوْشَا إِ-ث سِيذِي إِ ويْرَاذْ ؤُ وَانِيثَا إِمزّقْ إِ-ث ؤُشَا إِنْغَا إِ-ث عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي ونِّي ثُوغَا كِيذسْ إِسِّيوْڒنْ.“

²⁶ E, ouvindo-o o profeta que o fizera voltar do caminho, disse: É o homem de Deus, que foi rebelde à ordem do Senhor; por isso o Senhor o entregou ao leão, que o despedaçou e matou, segundo a palavra que o Senhor lhe dissera.

²⁷ ؤُشَا نتَّا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِنَّا: ”بَارْذْعمْ أَيِي إِ وغْيُوڒْ!“ نِيثْنِي بَارْذْعنْ أَسْ،

²⁷ Então disse a seus filhos: Albardai-me o jumento. Eles o albardaram.

²⁸ ؤُشَا نتَّا إِفّغْ، يُوفَا ڒْخشْبثْ ثمّنْضَارْ خْ وبْرِيذْ ؤُڒَا ذ أَغْيُوڒْ ذ وَايْرَاذْ إِ إِبدّنْ زَّاثْ إِ ڒْخشْبثْ. أَيْرَاذْ وَارْ يشِّي ڒْخشْبثْ ؤُ وَارْ إِمزّقْ أَغْيُوڒْ.

²⁸ Então foi, e achou o cadáver estendido no caminho, e o jumento e o leão, que estavam parados junto ao cadáver; e o leão não tinha devorado o corpo, nem tinha despedaçado o jumento.

²⁹ خنِّي إِسّْڭعّذْ ؤُنَابِي ڒْخشْبثْ، إِسَّارْسْ إِ-ت خْ وغْيُوڒْ ؤُشَا يِيوْيِي ت أَكِيذسْ. أَمُّو إِ د-يُوسَا ؤُنَابِي إِوْسَارنْ ذِي ثنْذِينْثْ، حِيمَا أَذْ خَاسْ إِوّثْ أَڭجْذُورْ ؤُ أَذْ ث إِنْضڒْ.

²⁹ Então o profeta levantou o cadáver do homem de Deus, e pô-lo em cima do jumento levando-o consigo; assim veio o velho profeta à cidade, para o chorar e enterrar.

³⁰ نتَّا إِنْضڒْ ڒْخشْبثْ ذڭْ ونْضڒْ نّسْ ؤُ نِيثْنِي وْثِينْ خَاسْ أَڭجْذُورْ: ”ؤُهْ، ؤُمَا إِنُو!“

³⁰ E colocou o cadáver no seu próprio sepulcro; e prantearam-no, dizendo: Ah, irmão meu!

³¹ أَوَارْنِي ؤُمِي ثُوغَا ث إِنْضڒْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، إِنَّا: ”خْمِي غَا مّْثغْ، نضْڒمْ أَيِي ذڭْ ونْضڒْ إِ ذِي إِمّنْضَارْ ورْيَازْ ن أَربِّي ؤُ سَّارْسمْ إِغْسَانْ إِنُو خْ ؤُغزْذِيسْ ن إِغْسَانْ نّسْ!

³¹ E sucedeu que, depois de o haver sepultado, disse a seus filhos: Morrendo eu, sepultai-me no sepulcro em que o homem de Deus está sepultado; ponde os meus ossos junto aos ossos dele.

³² مَاغَارْ أَوَاڒْ إِ إِبَارّحْ س وَاوَاڒْ ن سِيذِي خْ ؤُعَالْطَارْ-أَ نِّي إِدْجَانْ ذِي بَايْثْ-إِلْ ؤُ خْ مَارَّا ثِيزَاوِييِّينْ ن ڒڭْعُوذِي نِّي إِدْجَانْ ذِي ثْندَّامْ ن سَامَارْيَا، أَذْ د-إِفّغْ نِيشَانْ.“

³² Porque certamente se cumprirá o que pela palavra do Senhor exclamou contra o altar que está em Betel, como também contra todas as casas dos altos que estão nas cidades de Samaria.

³³ أَوَارْنِي إِ وَاوَاڒْ-أَ وَارْ د-إِدّكّْوِيڒْ شَا يَارُوبْعَامْ زڭْ وبْرِيذْ أَعفَّانْ نّسْ، مَاشَا يَاڒقّمْ عَاوذْ إِكهَّاننْ زِي مَارَّا طّْرُوفَا ن ڒْڭنْسْ خْ ڒڭْعُوذِي. ونِّي ث إِخْسنْ، يَاڒقّمْ إِ-ث ؤُ وَانِيثَا إِذْوڒْ ذ أَكهَّانْ نْ ڒڭْعُوذِي.

³³ Nem depois destas coisas deixou Jeroboão o seu mau caminho; antes, de todo o povo, tornou a constituir sacerdotes dos lugares altos; e a qualquer que queria consagrava sacerdote dos lugares altos.

³⁴ زِي ثْمسْڒَاشْثْ-أَ ثوْضَا ثَادَّارْثْ ن يَارُوبْعَامْ ذِي دّْنُوبْ، أَڒَامِي د-ثْقَارّبْ غَارْ ؤُثحِّي ذ وَاردّدْجْ زِي ثمُّورْثْ.

³⁴ E isso foi causa de pecado à casa de Jeroboão, para destruí-la e extingui-la da terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →