1 Crônicas 22
rifa (RIFA) vs NVI
1 إِنَّا ذَاوُوذْ: ”ذَا إِ غَا ثْبدّْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي أَربِّي، ؤُ ذَا إِ غَا يِيڒِي ؤُعَالْطَارْ ن ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ إِ إِسْرَائِيل.“
1 Então disse Davi: "Este é o lugar para o templo de Deus, o Senhor, e do altar de holocaustos para Israel".
2 يُومُورْ ذَاوُوذْ أَذْ سّْمُوننْ إِبَارَّانِييّنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل، ؤُ نتَّا إِڭَّا إِسُويْذَاينْ حِيمَا أَذْ سُّويْذَانْ إِژْرَا إِ ڒبْنِي ن ثَادَّارْثْ ن أَربِّي.
2 Então Davi deu ordens para que se reunissem os estrangeiros que viviam em Israel, e dentre eles designou cortadores de pedra para prepararem pedras lavradas para a construção do templo de Deus.
3 ذَاوُوذْ إِسّوْجذْ أَطَّاسْ ن وُوزَّاڒْ إِ ڒوْثَاذَاثْ إِ ثوُّورَا ن وَاذَافْ ؤُ إِ ثْحنْيَا ن ؤُعَارّضْ ؤُڒَا ذ وَاطَّاسْ ن نّْحَاسْ، أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاوْزنْ ڒْقدّْ نّسْ،
3 Ele providenciou grande quantidade de ferro para a fabricação de pregos e dobradiças para as portas, e mais bronze do que se podia pesar.
4 ؤُڒَا ذ أَكشُّوضْ نْ ثنْڭلْثْ، س إِجّْ ن ڒْقدّْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاحْسبْ، مِينْزِي أَيْثْ ن صِيذُونْ ذ أَيْثْ ن صُورْ سِّيوْضنْ أَطَّاسْ ن ؤُكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثنْڭلْثْ غَارْ ذَاوُوذْ.
4 Também providenciou mais toras de cedro do que se podia contar, pois os sidônios e os tírios haviam trazido muito cedro para Davi.
5 ذَاوُوذْ إِنَّا: ”مِّي سُولِيمَانْ عَاذْ ذ أَحُوذْرِي أَرْهفْ. ثَادَّارْثْ إِ غَا بْنَانْ إِ سِيذِي أَذْ ثِيڒِي ذ ثَامقّْرَانْثْ ذ إِسّْعُودْجنْ حِيمَا إِسمْ نّسْ ذ ڒْعزّْ نّسْ أَذْ إِذْوڒْ غَارْ مَارَّا ثِيمُّورَا. نشّْ أَذْ أَسْ سّْوجْذغْ.“ أَمُّو إِ إِسّوْجذْ ذَاوُوذْ أَطَّاسْ قْبڒْ إِ ڒْموْثْ نّسْ.
5 Davi pensava: "Meu filho Salomão é jovem e inexperiente, e o templo que será construído para o Senhor deve ser extraordinariamente magnífico, famoso e cheio de esplendor à vista de todas as nações. Por isso deixarei tudo preparado para a construção". Assim, Davi deixou tudo preparado antes de morrer.
6 خنِّي إِڒَاغَا نتَّا إِ مِّيسْ سُولِيمَانْ ؤُشَا يُومُورْ إِ-ث حِيمَا أَذْ إِبْنَا إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل.
6 Davi mandou chamar seu filho Salomão e ordenou que ele construísse um templo para o Senhor, o Deus de Israel,
7 إِنَّا ذَاوُوذْ إِ سُولِيمَانْ: ”مِّي، نشّْ سِيمَانْثْ إِنُو ثُوغَا-ث ذڭْ وُوڒْ إِنُو، حِيمَا أَذْ بْنِيغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي إِنُو.
7 dizendo: "Meu filho, eu tinha no coração o propósito de construir um templo em honra do nome do Senhor, o meu Deus.
8 مَاشَا يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’شكْ ثسِّيزّْڒذْ أَطَّاسْ ن إِذَامّنْ ؤُ ثڭِّيذْ إِمنْغَانْ إِقسْحنْ. شكْ وَارْ ثْبنِّيذْ إِ يِيسمْ إِنُو ثَادَّارْثْ، مَاغَارْ شكْ ثسِّيزّْڒذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو أَطَّاسْ ن إِذَامّنْ خْ ثمُّورْثْ.
8 Mas veio a mim esta palavra do Senhor: ‘Você matou muita gente e empreendeu muitas guerras. Por isso você não construirá um templo em honra do meu nome, pois derramou muito sangue na terra, diante de mim.
9 خْزَارْ، مِّيشْ ونِّي إِ ذ أَشْ غَا د-إِتّْوَارْونْ، أَذْ يِيڒِي ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ن ڒْحُوذْنثْ، مَاغَارْ نشّْ أَذْ أَسْ وْشغْ ڒْهُوذْنثْ زِي مَارَّا ڒْعذْيَانْ نّسْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ، مَاغَارْ إِسمْ نّسْ أَذْ يِيڒِي سُولِيمَانْ ؤُ ذڭْ وُوسَّانْ نّسْ أَذْ وْشغْ ڒهْنَا ذ ڒْهُوذْنثْ إِ إِسْرَائِيل.
9 Mas você terá um filho que será um homem de paz, e eu farei com que ele tenha paz com todos os inimigos ao redor dele. Seu nome será Salomão, e eu darei paz e tranqüilidade a Israel durante o reinado dele.
10 نتَّا أَذْ إِبْنَا إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ إِنُو ؤُ نتَّا أَذْ يِيڒِي إِ نشّْ ذ مِّيسْ ؤُ نشّْ أَذْ أَسْ إِڒِيغْ ذ بَابَاسْ ؤُ نشّْ أَذْ سّْمثْنغْ ڒْعَارْشْ ن ثْڭلْذَا نّسْ خْ إِسْرَائِيل إِ ڒبْذَا.‘
10 É ele que vai construir um templo em honra do meu nome. Eu serei seu pai e ele será meu filho. E eu firmarei para sempre o trono do reinado dele sobre Israel’.
11 خنِّي ڒخُّو، أَ مِّي، سِيذِي أَذْ يِيڒِي أَكِيذكْ ؤُ شكْ أَذْ ثْفڒْحذْ ؤُ أَذْ ثبْنِيذْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا خَاكْ إِسِّيوڒْ.
11 "Agora, meu filho, que o Senhor seja com você, para que você consiga construir o templo do Senhor, o seu Deus, conforme ele disse que você faria.
12 إِڒِي أَذْ أَشْ إِوْشْ سِيذِي ڒعْقڒْ ذ ڒفْهَامثْ ؤُڒَا ذ ؤُسُويَارْ خْ إِسْرَائِيل حِيمَا أَذْ ثحْضِيذْ شَّارِيعَا ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ.
12 Que o Senhor lhe dê prudência e entendimento para que você obedeça à lei do Senhor, o seu Deus, quando ele o puser como líder de Israel.
13 خنِّي أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، خْمِي غَا ثحْضِيذْ حِيمَا أَذْ ڭّنْ ثِيوصَّا ذ لْفَارَايِيضْ، ثِينِّي يُومُورْ سِيذِي س مُوسَا إِ إِسْرَائِيل. إِڒِي ذ أَرْيَازْ ؤُ إِڒِي ثْمحْضذْ، وَارْ تّڭّْوذْ شَا ؤُ وَارْ ثفْشِيڒْ!
13 E você prosperará se for cuidadoso em obedecer aos decretos e às leis que o Senhor deu a Israel por meio de Moisés. Seja forte e corajoso! Não tenha medo nem se desanime!
14 خْزَارْ-د، ذِي ڒحْصَارثْ إِنُو سّْوجْذغْ غَارْ ؤُفُوسْ إِ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي مْيَاثْ-أَڒفْ ثَالِينْثْ ن وُورغْ ذ وَاڒفْ خْ وَاڒفْ ثَالِينْثْ ن نُّوقَارْثْ ؤُڒَا ذ نّْحَاسْ ذ وُوزَّاڒْ، أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ وزْننْ. إِوْيغْ ؤُڒَا ذ أَكشُّوضْ ذ يژْرَا. ؤُ شكْ أَذْ خَاسْ ثَارنْيذْ عَاذْ.
14 "Com muito esforço providenciei para o templo do Senhor três mil e quinhentas toneladas de ouro, trinta e cinco mil toneladas de prata, e tanto bronze e ferro que nem dá para calcular, além de madeira e pedra. E você ainda poderá aumentar a quantidade desse material.
15 شكْ غَاركْ عَاوذْ أَطَّاسْ ن يرْيَازنْ حِيمَا أَذْ ڭّنْ ڒْخذْمثْ، إِسُويْذَاينْ ذ ڒمْعُودْجَامْ إِ ؤُنقَّاشْ ن وژْرُو ذ ؤُكشُّوضْ ذ عْڒَامْ كُوڒْ إِوْذَانْ نِّي غَارْ ثدْجَا ڒفْهَامثْ ذِي عْڒَامْ كُوڒْ ڒْخذْمثْ.
15 Você tem muitos trabalhadores: cortadores de pedras, pedreiros e carpinteiros, bem como especialistas em todo tipo de trabalho
16 ؤُرغْ ذ نُّوقَارْثْ ذ نّْحَاسْ ذ وُوزَّاڒْ أَنشْثْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ث حسْبنْ. كَّارْ، أڭّْ إِ-ث ؤُشَا سِيذِي أَذْ كِيذكْ يِيڒِي.“
16 em ouro, prata, bronze e ferro. Agora comece o trabalho, e que o Senhor esteja com você".
17 ذَاوُوذْ يُومُورْ عَاوذْ إِ مَارَّا ڒْحُوكَّامْ ن إِسْرَائِيل، مَاحنْذْ أَذْ وْشنْ أَفُوسْ إِ مِّيسْ سُولِيمَانْ، إِنَّا:
17 Então Davi ordenou a todos os líderes de Israel que ajudassem seu filho Salomão.
18 ”مَا وَارْ إِدْجِي سِيذِي، أَربِّي نْومْ، أَكِيذْومْ ؤُ مَا وَارْ ذ أَومْ إِوْشِي ڒْهُوذْنثْ غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ نْومْ؟ مَاغَارْ نتَّا إِڭَّا مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو ؤُشَا ثتّْوَاڭّْ ثمُّورْثْ سَاذُو ؤُفُوسْ إِنُو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ.
18 Disse ele: "Certamente o Senhor, o seu Deus, está com vocês, e lhes concedeu paz. Pois ele entregou os habitantes dessa terra em minhas mãos, e ela foi submetida ao Senhor e ao seu povo.
19 خنِّي ڒخُّو، وْشمْ ؤُڒْ ذ ڒعْمَارْ نْومْ حِيمَا أَذْ ثَارْزُومْ خْ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، ؤُشَا كَّارمْ، أَذْ ثبْنَامْ زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ ن سِيذِي أَربِّي حِيمَا تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي ذ مَارَّا ڒقْشُوعْ إِقدّْسنْ ن أَربِّي زمَّارنْ أَذْ تّْوَاسِّيذْفنْ ذِي ثَادَّارْثْ إِ غَا إِتّْوَابْنَانْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي.“
19 Agora consagrem o coração e a alma para buscarem o Senhor, o seu Deus. Comecem a construir o santuário de Deus, o Senhor, para que vocês possam trazer a arca da aliança do Senhor e os utensílios sagrados que pertencem a Deus para dentro do templo que será construído em honra do nome do Senhor".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.