1 Crônicas 22
rifa (RIFA) vs ACF
1 إِنَّا ذَاوُوذْ: ”ذَا إِ غَا ثْبدّْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي أَربِّي، ؤُ ذَا إِ غَا يِيڒِي ؤُعَالْطَارْ ن ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ إِ إِسْرَائِيل.“
1 E disse Davi: Esta será a casa do SENHOR Deus, e este será o altar do holocausto para Israel.
2 يُومُورْ ذَاوُوذْ أَذْ سّْمُوننْ إِبَارَّانِييّنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل، ؤُ نتَّا إِڭَّا إِسُويْذَاينْ حِيمَا أَذْ سُّويْذَانْ إِژْرَا إِ ڒبْنِي ن ثَادَّارْثْ ن أَربِّي.
2 E deu ordem Davi que se ajuntassem os estrangeiros que estavam na terra de Israel; e ordenou cortadores de pedras, para que lavrassem pedras de cantaria, para edificar a casa de Deus.
3 ذَاوُوذْ إِسّوْجذْ أَطَّاسْ ن وُوزَّاڒْ إِ ڒوْثَاذَاثْ إِ ثوُّورَا ن وَاذَافْ ؤُ إِ ثْحنْيَا ن ؤُعَارّضْ ؤُڒَا ذ وَاطَّاسْ ن نّْحَاسْ، أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاوْزنْ ڒْقدّْ نّسْ،
3 E aparelhou Davi ferro em abundância, para os pregos das portas das entradas, e para as junturas; como também cobre em abundância, que não foi pesado;
4 ؤُڒَا ذ أَكشُّوضْ نْ ثنْڭلْثْ، س إِجّْ ن ڒْقدّْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاحْسبْ، مِينْزِي أَيْثْ ن صِيذُونْ ذ أَيْثْ ن صُورْ سِّيوْضنْ أَطَّاسْ ن ؤُكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثنْڭلْثْ غَارْ ذَاوُوذْ.
4 E madeira de cedro sem conta; porque os sidônios e tírios traziam a Davi madeira de cedro em abundância.
5 ذَاوُوذْ إِنَّا: ”مِّي سُولِيمَانْ عَاذْ ذ أَحُوذْرِي أَرْهفْ. ثَادَّارْثْ إِ غَا بْنَانْ إِ سِيذِي أَذْ ثِيڒِي ذ ثَامقّْرَانْثْ ذ إِسّْعُودْجنْ حِيمَا إِسمْ نّسْ ذ ڒْعزّْ نّسْ أَذْ إِذْوڒْ غَارْ مَارَّا ثِيمُّورَا. نشّْ أَذْ أَسْ سّْوجْذغْ.“ أَمُّو إِ إِسّوْجذْ ذَاوُوذْ أَطَّاسْ قْبڒْ إِ ڒْموْثْ نّسْ.
5 Porque dizia Davi: Salomão, meu filho, ainda é moço e tenro, e a casa que se há de edificar para o Senhor deve ser magnífica em excelência, para nome e glória em todas as terras; eu, pois, agora lhe prepararei materiais. Assim preparou Davi materiais em abundância, antes da sua morte.
6 خنِّي إِڒَاغَا نتَّا إِ مِّيسْ سُولِيمَانْ ؤُشَا يُومُورْ إِ-ث حِيمَا أَذْ إِبْنَا إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل.
6 Então chamou a Salomão seu filho, e lhe ordenou que edificasse uma casa ao Senhor Deus de Israel.
7 إِنَّا ذَاوُوذْ إِ سُولِيمَانْ: ”مِّي، نشّْ سِيمَانْثْ إِنُو ثُوغَا-ث ذڭْ وُوڒْ إِنُو، حِيمَا أَذْ بْنِيغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي إِنُو.
7 E disse Davi a Salomão: Filho meu, quanto a mim, tive em meu coração o propósito de edificar uma casa ao nome do Senhor meu Deus.
8 مَاشَا يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا: ’شكْ ثسِّيزّْڒذْ أَطَّاسْ ن إِذَامّنْ ؤُ ثڭِّيذْ إِمنْغَانْ إِقسْحنْ. شكْ وَارْ ثْبنِّيذْ إِ يِيسمْ إِنُو ثَادَّارْثْ، مَاغَارْ شكْ ثسِّيزّْڒذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو أَطَّاسْ ن إِذَامّنْ خْ ثمُّورْثْ.
8 Porém, veio a mim a palavra do Senhor, dizendo: Tu derramaste sangue em abundância, e fizeste grandes guerras; não edificarás casa ao meu nome; porquanto muito sangue tens derramado na terra, perante mim.
9 خْزَارْ، مِّيشْ ونِّي إِ ذ أَشْ غَا د-إِتّْوَارْونْ، أَذْ يِيڒِي ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ن ڒْحُوذْنثْ، مَاغَارْ نشّْ أَذْ أَسْ وْشغْ ڒْهُوذْنثْ زِي مَارَّا ڒْعذْيَانْ نّسْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ، مَاغَارْ إِسمْ نّسْ أَذْ يِيڒِي سُولِيمَانْ ؤُ ذڭْ وُوسَّانْ نّسْ أَذْ وْشغْ ڒهْنَا ذ ڒْهُوذْنثْ إِ إِسْرَائِيل.
9 Eis que o filho que te nascer será homem de repouso; porque repouso lhe hei de dar de todos os seus inimigos ao redor; portanto, Salomão será o seu nome, e paz e descanso darei a Israel nos seus dias.
10 نتَّا أَذْ إِبْنَا إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ إِنُو ؤُ نتَّا أَذْ يِيڒِي إِ نشّْ ذ مِّيسْ ؤُ نشّْ أَذْ أَسْ إِڒِيغْ ذ بَابَاسْ ؤُ نشّْ أَذْ سّْمثْنغْ ڒْعَارْشْ ن ثْڭلْذَا نّسْ خْ إِسْرَائِيل إِ ڒبْذَا.‘
10 Ele edificará uma casa ao meu nome, e me será por filho, e eu lhe serei por pai, e confirmarei o trono de seu reino sobre Israel, para sempre.
11 خنِّي ڒخُّو، أَ مِّي، سِيذِي أَذْ يِيڒِي أَكِيذكْ ؤُ شكْ أَذْ ثْفڒْحذْ ؤُ أَذْ ثبْنِيذْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا خَاكْ إِسِّيوڒْ.
11 Agora, pois, meu filho, o Senhor seja contigo; e prospera, e edifica a casa do Senhor teu Deus, como ele disse de ti.
12 إِڒِي أَذْ أَشْ إِوْشْ سِيذِي ڒعْقڒْ ذ ڒفْهَامثْ ؤُڒَا ذ ؤُسُويَارْ خْ إِسْرَائِيل حِيمَا أَذْ ثحْضِيذْ شَّارِيعَا ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ.
12 O Senhor te dê tão-somente prudência e entendimento, e te instrua acerca de Israel; e isso para guardar a lei do Senhor teu Deus.
13 خنِّي أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفڒْحذْ، خْمِي غَا ثحْضِيذْ حِيمَا أَذْ ڭّنْ ثِيوصَّا ذ لْفَارَايِيضْ، ثِينِّي يُومُورْ سِيذِي س مُوسَا إِ إِسْرَائِيل. إِڒِي ذ أَرْيَازْ ؤُ إِڒِي ثْمحْضذْ، وَارْ تّڭّْوذْ شَا ؤُ وَارْ ثفْشِيڒْ!
13 Então prosperarás, se tiveres cuidado de cumprir os estatutos e os juízos, que o Senhor mandou a Moisés acerca de Israel; esforça-te, e tem bom ânimo; não temas, nem tenhas pavor.
14 خْزَارْ-د، ذِي ڒحْصَارثْ إِنُو سّْوجْذغْ غَارْ ؤُفُوسْ إِ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي مْيَاثْ-أَڒفْ ثَالِينْثْ ن وُورغْ ذ وَاڒفْ خْ وَاڒفْ ثَالِينْثْ ن نُّوقَارْثْ ؤُڒَا ذ نّْحَاسْ ذ وُوزَّاڒْ، أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ وزْننْ. إِوْيغْ ؤُڒَا ذ أَكشُّوضْ ذ يژْرَا. ؤُ شكْ أَذْ خَاسْ ثَارنْيذْ عَاذْ.
14 Eis que na minha aflição preparei para a casa do Senhor cem mil talentos de ouro, e um milhão de talentos de prata, e de cobre e de ferro que não se pesou, porque era em abundância; também madeira e pedras preparei, e tu suprirás o que faltar.
15 شكْ غَاركْ عَاوذْ أَطَّاسْ ن يرْيَازنْ حِيمَا أَذْ ڭّنْ ڒْخذْمثْ، إِسُويْذَاينْ ذ ڒمْعُودْجَامْ إِ ؤُنقَّاشْ ن وژْرُو ذ ؤُكشُّوضْ ذ عْڒَامْ كُوڒْ إِوْذَانْ نِّي غَارْ ثدْجَا ڒفْهَامثْ ذِي عْڒَامْ كُوڒْ ڒْخذْمثْ.
15 Também tens contigo obreiros em grande número, cortadores e artífices em obra de pedra e madeira; e toda a sorte de peritos em toda a espécie de obra.
16 ؤُرغْ ذ نُّوقَارْثْ ذ نّْحَاسْ ذ وُوزَّاڒْ أَنشْثْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ث حسْبنْ. كَّارْ، أڭّْ إِ-ث ؤُشَا سِيذِي أَذْ كِيذكْ يِيڒِي.“
16 Do ouro, da prata, e do cobre, e do ferro não há conta. Levanta-te, pois, e faze a obra, e o Senhor seja contigo.
17 ذَاوُوذْ يُومُورْ عَاوذْ إِ مَارَّا ڒْحُوكَّامْ ن إِسْرَائِيل، مَاحنْذْ أَذْ وْشنْ أَفُوسْ إِ مِّيسْ سُولِيمَانْ، إِنَّا:
17 E Davi deu ordem a todos os príncipes de Israel que ajudassem a Salomão, seu filho, dizendo:
18 ”مَا وَارْ إِدْجِي سِيذِي، أَربِّي نْومْ، أَكِيذْومْ ؤُ مَا وَارْ ذ أَومْ إِوْشِي ڒْهُوذْنثْ غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ نْومْ؟ مَاغَارْ نتَّا إِڭَّا مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو ؤُشَا ثتّْوَاڭّْ ثمُّورْثْ سَاذُو ؤُفُوسْ إِنُو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ.
18 Porventura não está convosco o Senhor vosso Deus, e não vos deu repouso ao redor? Porque entregou na minha mão os moradores da terra; e a terra foi sujeita perante o Senhor e perante o seu povo.
19 خنِّي ڒخُّو، وْشمْ ؤُڒْ ذ ڒعْمَارْ نْومْ حِيمَا أَذْ ثَارْزُومْ خْ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، ؤُشَا كَّارمْ، أَذْ ثبْنَامْ زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ ن سِيذِي أَربِّي حِيمَا تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي ذ مَارَّا ڒقْشُوعْ إِقدّْسنْ ن أَربِّي زمَّارنْ أَذْ تّْوَاسِّيذْفنْ ذِي ثَادَّارْثْ إِ غَا إِتّْوَابْنَانْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي.“
19 Disponde, pois, agora o vosso coração e a vossa alma para buscardes ao Senhor vosso Deus; e levantai-vos, e edificai o santuário do Senhor Deus, para que a arca da aliança do Senhor, e os vasos sagrados de Deus se tragam a esta casa, que se há de edificar ao nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.