Lucas 23

rhgc (RHGC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tarfore mujilíc ṭíya uṛí Isá re Filat or hañse loigiyé.
1 Então toda a assembléia levantou-se e o levou a Pilatos.
2 Aar ítara Íbar uore endilla elzam ókkol lagat doijje, “Añára loot faiyí de, e Manúc cwa ye añárar koum ore gumrá gorífeler. Ibá ye Romi baáñcca re házana no diito maná goré, edde dabi goré de ki Íba Nize Mosih, Baáñcca.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: "Encontramos este homem subvertendo a nossa nação. Ele proíbe o pagamento de imposto a César e se declara ele próprio o Cristo, um rei".
3 Filate Isá ttu fusár gorér de, “Tuñí Yohúdi ókkol or Baáñcca níki?”
3 Pilatos perguntou a Jesus: "Você é o rei dos judeus? " "Tu o dizes", respondeu Jesus.
4 Tói Filate ḍoóñr imam mún ore edde manúc or dol ore hoór de, “Añí toh e Manúc cwa ttu honó hosúri no fair.”
4 Então Pilatos disse aos chefes dos sacerdotes e à multidão: "Não encontro motivo para acusar este homem".
5 Montor ítara zit gorát accíl, ítara hoór de, “Ibá ye fura Yohúdiyat taalim di manúc ókkol ore uskai der. Ibá ye héndilla Galil ottu lóti cúru gorí e zagat foijjonto aiccé deh.”
5 Mas eles insistiam: "Ele está subvertendo o povo em toda a Judéia com os seus ensinamentos. Começou na Galiléia e chegou até aqui".
6 Filate híyan fúinne rár, Manúc ibá Galil or niki fusár goijjé.
6 Ouvindo isso, Pilatos perguntou se Jesus era galileu.
7 Yóggwa ye Isá zettót Hérud or elakar Manúc de zani faijjé, yóggwa ye Íba re Hérud or héṛe difeṛáidiye, kiyólla-hoilé hé októt Hérud óu Jerúsalem ot accíl.
7 Quando ficou sabendo que ele era da jurisdição de Herodes, enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Hérude Isá re dekí bicí kúci óiye, kiyólla-hoilé yóggwa ye bicí deri lóti Íba re dekí bolla azzu gorí accíl. Yóggwa ye Íbar baabute fúinnil de híyala lóti Íba ttu kessú keramot sai bolla acá goijjíl.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito alegre, porque havia muito tempo queria vê-lo. Pelo que ouvira falar dele, esperava vê-lo realizar algum milagre.
9 Yóggwa ye Isá re boóut súwala-súwali goijjíl, montor Íba ye yóggwa re honó zuwab nó deh.
9 Interrogou-o com muitas perguntas, mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Ḍoóñr imam múne edde alem múne héṛe tíyai zuresúre Íbar uore elzam lagat accíl.
10 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei estavam ali, acusando-o com veemência.
11 Tarfore Hérude edde yóggwar fóous ókkole Isá re beizzoti edde ṭátṭai goijjíl. Ítara Íba re sosoikka eggwá zubba fiñdái Filat or hañse waafes difeṛáidiye.
11 Então Herodes e os seus soldados ridicularizaram-no e zombaram dele. Vestindo-o com um manto esplêndido, mandaram-no de volta a Pilatos.
12 Hé din Filat edde Hérud dustó óigiyoi, age ítara ezzon loi ezzon duccon accíl.
12 Herodes e Pilatos, que até ali eram inimigos, naquele dia tornaram-se amigos.
13 Filate ḍoóñr imam ókkol ore, sóddar ókkol ore edde awam ókkol ore matai zoma goijjé,
13 Pilatos reuniu os chefes dos sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 tói ítara re hoór de, “Tuáñra e Manúc cwa re añr hañse ainnó de, Ibá ye maincóre bagi boni bolla uskai der hoói. Montor soó, añí Ibá re tuáñrar cáikkat zerá goijjí, tuáñra e Manúc cwar uore ziín elzam lagoór, híin or baabute añí Ibá ttu honó hosúri no fair.
14 dizendo-lhes: "Vocês me trouxeram este homem como alguém que estava incitando o povo à rebelião. Eu o examinei na presença de vocês e não achei nenhuma base para as acusações que fazem contra ele.
15 Hérude yó nó faa, hétolla yóggwa ye Ibá re añárar hañse waafes difeṛáidiye deh; tuáñra dekór, moot or laayek Ibá ye honó kessú nó goré.
15 Nem Herodes, pois ele o mandou de volta para nós. Como podem ver, ele nada fez que mereça a morte.
16 Hétolla añí Ibá re sáñza dí hálas gorídiyum.”
16 Portanto, eu o castigarei e depois o soltarei.
17 Yóggwa ttu fottí Azadir-id or din honó ek hodi re ítarar hañse hálas gorídiya foitto.
17 Ele era obrigado a soltar-lhes um preso durante a festa".
18 Montor ítara beggúne ekku fúañti guzori hoór de, “Íba re marifélo, Bárabba re añárar hañse hálas gorído.”
18 A uma só voz eles gritaram: "Acaba com ele! Solta-nos Barrabás! "
19 Bárabba re ziyól ot díya gyíl de, íte cóor ot bagiyai goijjíl de hétolla edde kún goijjíl de hétolla.
19 ( Barrabás havia sido lançado na prisão por causa de uma insurreição na cidade e por assassinato. )
20 Filate Isá re hálas gorídibar niyote, ítara re ekí ḍóilla hotá abar hoóil.
20 Desejando soltar a Jesus, Pilatos dirigiu-se a eles novamente.
21 Lekin ítara guzori-guzori endilla howát accíl, “Kúruc ot dífelo, Íba re kúruc ot dífelo!”
21 Mas eles continuaram gritando: "Crucifica-o! Crucifica-o! "
22 Filate tisárabar ítara re hoór de, “Kiyá, e Manúc cwa ye kii bura goijjé dé? Añí toh Ibá ttu mora fore de héndilla honó hosúri nó fai; hétolla añí Ibá re sáñza dí hálas gorídiyum.”
22 Pela terceira vez ele lhes falou: "Por quê? Que crime este homem cometeu? Não encontrei nele nada digno de morte. Vou mandar castigá-lo e depois o soltarei".
23 Montor ítara zit gorí guzori-guzori dabi gorát accíl de ki, Íba re kúruc ot dí mariféla záy bolla. Aar ahérit ítarar guzora kaamiyab óiye.
23 Eles, porém, pediam insistentemente, com fortes gritos, que ele fosse crucificado; e a gritaria prevaleceu.
24 Tói Filate ítarar dabi mozin gorá záy bolla hókum díye.
24 Então Pilatos decidiu fazer a vontade deles.
25 Yóggwa ye ítara maiggíl de manúc cwa re hálas gorídiye, zibá re ziyól ot díya gyíl de, bagiyai edde kún goijjíl de hétolla; montor Isá re ítarar moncá mozin gorá záy bolla gosái dífelaiye.
25 Libertou o homem que havia sido lançado na prisão por insurreição e assassinato, aquele que eles haviam pedido, e entregou Jesus à vontade deles.
26 Fóous ókkole Isá re loizargói de októt, ítara Kureni cóor or Sáimon nam or ézzon manúc ore gang zaga ttu aiyér de héṛe dórifelaiye, dóri yóggwar uore kúruc can tulídiye, híyan Isár fisé-fisé boói loizai bolla.
26 Enquanto o levavam, agarraram Simão de Cirene, que estava chegando do campo, e lhe colocaram a cruz às costas, fazendo-o carregá-la atrás de Jesus.
27 Ḍoóñr ek dol manúc Isár fisé-fisé zaat accíl, ítarar bútore boóut beṛiyáin óu accíl zetará Íba lla buk kilai-kilai hañdat accíl.
27 Um grande número de pessoas o seguia, inclusive mulheres que lamentavam e choravam por ele.
28 Isá ye ítarar híkka fíri hoór de, “Ó Jerúsalem or mayafuain, Añr lla no hañdiyó, bólke tuáñra nizor lla edde nizor fuain dor lla hañdo.
28 Jesus voltou-se e disse-lhes: "Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por vocês mesmas e por seus filhos!
29 Kiyólla-hoilé soó, eén din aiyér, ze din maincé hoibó de, ‘Mubarek báz mayafuain ókkol, zetará ttu honódin fuain nó óiyo, zetará honódin buk or dud nó háaba.’
29 Pois chegará a hora em que vocês dirão: ‘Felizes as estéreis, os ventres que nunca geraram e os seios que nunca amamentaram! ’
30 Héñtte maincé murá ókkol ore hoibó de, ‘Añárar uore for,’ aar faár ókkol ore hoibó de, ‘Añára re záfaifel.’
30 "Então dirão às montanhas: ‘Caiam sobre nós! ’ e às colinas: ‘Cubram-nos! ’
31 Kiyólla-hoilé manúce dargwá keeñsa tákite zodi endilla goré, fúaile kii no goríbo de asé?”
31 Pois, se fazem isto com a árvore verde, o que acontecerá quando ela estiver seca? "
32 Ítara oinno dui zon acámi re yó Íbar fúañti marifélai bolla loizar.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, também foram levados com ele, para serem executados.
33 Ítara zeñtté Matár Mala hoó de zaga híyan ot foóñicce, héṛe ítara Íba re edde hé acámi gún ore kúruc ot díye, ezzon ore Íbar den ḍák ottu edde ar ezzon ore Íbar ban ḍák ottu.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram com os criminosos, um à sua direita e o outro à sua esquerda.
34 Isá ye hoór de, “Ó Baf, itará re maf goró; kiyólla-hoilé itará kii gorér de híyan itará no zane.”
34 Jesus disse: "Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que estão fazendo". Então eles dividiram as roupas dele, tirando sortes.
35 Manúc ókkole tíyai saái táikkil. Yohúdir neta ókkole yó Íba re ṭátṭai gorí hoór de, “Ibá ye toh oinno zon ore basaitó; zodi Ibá Allar Baiccá Mosih wa de óile, yala Nizoré Nize basouk sái.”
35 O povo ficou observando, e as autoridades o ridicularizavam. "Salvou os outros", diziam; "salve-se a si mesmo, se é o Cristo de Deus, o Escolhido".
36 Fóous ókkole yó ḍáke aái Íba re ṭátṭai gorát accíl. Ítara Íba re hái bolla sírka dii
36 Os soldados, aproximando-se, também zombavam dele. Oferecendo-lhe vinagre,
37 hoór de, “Zodi Tui Yohúdir Baáñcca de óile, yala Nizoré Nize basa sái!”
37 diziam: "Se você é o rei dos judeus, salve-se a si mesmo".
38 Íbar matár uottú ekkán sáainbúṭ óu maridiíl, ziyán ot leikké de, “Ibá óilde Yohúdi ókkol or Baáñcca.”
38 Havia uma inscrição acima dele, que dizia: ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Kúruc ot díya giyéh de acámi ttu ezzone Íba re beizzoti gorí hoór de, “Tui ki Mosih no? Nizoré edde añára re basa sená.”
39 Um dos criminosos que ali estavam dependurados lançava-lhe insultos: "Você não é o Cristo? Salve-se a si mesmo e a nós! "
40 Montor oinno acámi wa ye ítare jéjjeṛai zuwab der de, “Tui ki Alla re úddwa no ḍooros? Tui yó de ekí ḍóilla sáñza foór.
40 Mas o outro criminoso o repreendeu, dizendo: "Você não teme a Deus, nem estando sob a mesma sentença?
41 Becók añárar sáñza hókkot, kiyólla-hoilé añára nizor ham olla ziyán laayek híyan fair deh, lekin e Manúc cwa ye toh honó hosúri nó goré.”
41 Nós estamos sendo punidos com justiça, porque estamos recebendo o que os nossos atos merecem. Mas este homem não cometeu nenhum mal".
42 Tarfore yóggwa ye hoór de, “Ó Isá, Tuñí Nizor raijjot aibá de októt añré yaad raikkó.”
42 Então ele disse: "Jesus, lembra-te de mim quando entrares no teu Reino".
43 Isá ye yóggwa re hoór de, “Añí tuáñre sóiyi hoóir, aijja tuñí Añr fúañti jonnotul-férodus ot óiba.”
43 Jesus lhe respondeu: "Eu lhe garanto: Hoje você estará comigo no paraíso".
44 Héñtte duúñijjar baró wa ánik baijjé, héñtte lóti tin nwá báze fán guñṛa mulluk andár ói accíl,
44 Já era quase meio dia, e trevas cobriram toda a terra até às três horas da tarde;
45 kiyólla-hoilé beile foór díya bon gorífelaiye; aar baitul-mukaddos or foroda gán fáṛi dui bák óigiyoi.
45 o sol deixara de brilhar. E o véu do santuário rasgou-se ao meio.
46 Hétunot Isá ye eggwá ḍoóñr abase guzori hoór de, “Ó Baf, Tuáñr át ot Añr ruh gosáidiyi.” Híyan hoói baade Íba entehal óigiyoi.
46 Jesus bradou em alta voz: "Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito". Tendo dito isso, expirou.
47 Ziyán óiye híyan dekí Romi cáape Allar taarif gorí hoór de, “Sóiyi e Manúc cwa behosúr accíl!”
47 O centurião, vendo o que havia acontecido, louvou a Deus, dizendo: "Certamente este homem era justo".
48 Aar manúc zetará hé tooñcá saitó zoma óiye, ítara beggúne ziín óiye híin dekí buk kilai-kilai waafes giiyégoi.
48 E todo o povo que se havia juntado para presenciar o que estava acontecendo, ao ver isso, começou a bater no peito e a afastar-se.
49 Montor Íbar sinforiso manúc edde beṛiyáin zetará Galil ottu lóti Íbar fisáli doijjil, ítara beggúne duré góri tíyai híin saái táikkil.
49 Mas todos os que o conheciam, inclusive as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, ficaram de longe, observando essas coisas.
50 Yusúf nam or ézzon gom edde forhésgar manúc accíl. Yóggwa fótuayi-mujilíc or membór accíl,
50 Havia um homem chamado José, membro do Conselho, homem bom e justo,
51 montor yóggwa ítarar sóllat edde ham ot razi nu accíl. Yóggwa Yohúdir cóor Aramátiyat tákito, aar Allar raijjo lla entezar gorí accíl.
51 que não tinha consentido na decisão e no procedimento dos outros. Ele era da cidade de Arimatéia, na Judéia, e esperava o Reino de Deus.
52 Yóggwa ye Filat or hañse zai Isár lac cwa maiggé,
52 Dirigindo-se a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 baade lac cwa lamai ekkán hohón or hoor ot beráiye, aar cíl kúñdi banaiyé de eggwá hobor or bútore raikkégoi, zibát honódin honókiyo re dohón goráil de nái.
53 Então, desceu-o, envolveu-o num lençol de linho e o colocou num sepulcro cavado na rocha, no qual ninguém ainda fora colocado.
54 Hé din accíl entezam-or-din, aar ebaadot-or-din cúru óibar októ óiye.
54 Era o Dia da Preparação, e estava para começar o sábado.
55 Galil ottu ze beṛiyáin nún Isár fúañti aiccíl ítara fisá dori, hobor gwá edde Isár lac cwa re keéngori raikké de deikkíl.
55 As mulheres que haviam acompanhado Jesus desde a Galiléia, seguiram José e viram o sepulcro, e como o corpo de Jesus fora colocado nele.
56 Tarfore ítara waafes zaigói, kúcbo mosólla ókkol edde añtor ókkol toiyar goijjíl. Aar ebaadot-or-din Córiyot or hókum mozin ziraáil.
56 Então, foram para casa e prepararam perfumes e especiarias aromáticas. E descansaram no sábado, em obediência ao mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.