Lucas 23
rhgc (RHGC) vs NAA
1 Tarfore mujilíc ṭíya uṛí Isá re Filat or hañse loigiyé.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Aar ítara Íbar uore endilla elzam ókkol lagat doijje, “Añára loot faiyí de, e Manúc cwa ye añárar koum ore gumrá gorífeler. Ibá ye Romi baáñcca re házana no diito maná goré, edde dabi goré de ki Íba Nize Mosih, Baáñcca.”
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Filate Isá ttu fusár gorér de, “Tuñí Yohúdi ókkol or Baáñcca níki?”
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Tói Filate ḍoóñr imam mún ore edde manúc or dol ore hoór de, “Añí toh e Manúc cwa ttu honó hosúri no fair.”
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Montor ítara zit gorát accíl, ítara hoór de, “Ibá ye fura Yohúdiyat taalim di manúc ókkol ore uskai der. Ibá ye héndilla Galil ottu lóti cúru gorí e zagat foijjonto aiccé deh.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Filate híyan fúinne rár, Manúc ibá Galil or niki fusár goijjé.
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Yóggwa ye Isá zettót Hérud or elakar Manúc de zani faijjé, yóggwa ye Íba re Hérud or héṛe difeṛáidiye, kiyólla-hoilé hé októt Hérud óu Jerúsalem ot accíl.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Hérude Isá re dekí bicí kúci óiye, kiyólla-hoilé yóggwa ye bicí deri lóti Íba re dekí bolla azzu gorí accíl. Yóggwa ye Íbar baabute fúinnil de híyala lóti Íba ttu kessú keramot sai bolla acá goijjíl.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Yóggwa ye Isá re boóut súwala-súwali goijjíl, montor Íba ye yóggwa re honó zuwab nó deh.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Ḍoóñr imam múne edde alem múne héṛe tíyai zuresúre Íbar uore elzam lagat accíl.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Tarfore Hérude edde yóggwar fóous ókkole Isá re beizzoti edde ṭátṭai goijjíl. Ítara Íba re sosoikka eggwá zubba fiñdái Filat or hañse waafes difeṛáidiye.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Hé din Filat edde Hérud dustó óigiyoi, age ítara ezzon loi ezzon duccon accíl.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Filate ḍoóñr imam ókkol ore, sóddar ókkol ore edde awam ókkol ore matai zoma goijjé,
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 tói ítara re hoór de, “Tuáñra e Manúc cwa re añr hañse ainnó de, Ibá ye maincóre bagi boni bolla uskai der hoói. Montor soó, añí Ibá re tuáñrar cáikkat zerá goijjí, tuáñra e Manúc cwar uore ziín elzam lagoór, híin or baabute añí Ibá ttu honó hosúri no fair.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Hérude yó nó faa, hétolla yóggwa ye Ibá re añárar hañse waafes difeṛáidiye deh; tuáñra dekór, moot or laayek Ibá ye honó kessú nó goré.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Hétolla añí Ibá re sáñza dí hálas gorídiyum.”
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 Yóggwa ttu fottí Azadir-id or din honó ek hodi re ítarar hañse hálas gorídiya foitto.
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Montor ítara beggúne ekku fúañti guzori hoór de, “Íba re marifélo, Bárabba re añárar hañse hálas gorído.”
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Bárabba re ziyól ot díya gyíl de, íte cóor ot bagiyai goijjíl de hétolla edde kún goijjíl de hétolla.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Filate Isá re hálas gorídibar niyote, ítara re ekí ḍóilla hotá abar hoóil.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Lekin ítara guzori-guzori endilla howát accíl, “Kúruc ot dífelo, Íba re kúruc ot dífelo!”
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Filate tisárabar ítara re hoór de, “Kiyá, e Manúc cwa ye kii bura goijjé dé? Añí toh Ibá ttu mora fore de héndilla honó hosúri nó fai; hétolla añí Ibá re sáñza dí hálas gorídiyum.”
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Montor ítara zit gorí guzori-guzori dabi gorát accíl de ki, Íba re kúruc ot dí mariféla záy bolla. Aar ahérit ítarar guzora kaamiyab óiye.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Tói Filate ítarar dabi mozin gorá záy bolla hókum díye.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Yóggwa ye ítara maiggíl de manúc cwa re hálas gorídiye, zibá re ziyól ot díya gyíl de, bagiyai edde kún goijjíl de hétolla; montor Isá re ítarar moncá mozin gorá záy bolla gosái dífelaiye.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Fóous ókkole Isá re loizargói de októt, ítara Kureni cóor or Sáimon nam or ézzon manúc ore gang zaga ttu aiyér de héṛe dórifelaiye, dóri yóggwar uore kúruc can tulídiye, híyan Isár fisé-fisé boói loizai bolla.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Ḍoóñr ek dol manúc Isár fisé-fisé zaat accíl, ítarar bútore boóut beṛiyáin óu accíl zetará Íba lla buk kilai-kilai hañdat accíl.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Isá ye ítarar híkka fíri hoór de, “Ó Jerúsalem or mayafuain, Añr lla no hañdiyó, bólke tuáñra nizor lla edde nizor fuain dor lla hañdo.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Kiyólla-hoilé soó, eén din aiyér, ze din maincé hoibó de, ‘Mubarek báz mayafuain ókkol, zetará ttu honódin fuain nó óiyo, zetará honódin buk or dud nó háaba.’
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Héñtte maincé murá ókkol ore hoibó de, ‘Añárar uore for,’ aar faár ókkol ore hoibó de, ‘Añára re záfaifel.’
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Kiyólla-hoilé manúce dargwá keeñsa tákite zodi endilla goré, fúaile kii no goríbo de asé?”
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Ítara oinno dui zon acámi re yó Íbar fúañti marifélai bolla loizar.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Ítara zeñtté Matár Mala hoó de zaga híyan ot foóñicce, héṛe ítara Íba re edde hé acámi gún ore kúruc ot díye, ezzon ore Íbar den ḍák ottu edde ar ezzon ore Íbar ban ḍák ottu.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Isá ye hoór de, “Ó Baf, itará re maf goró; kiyólla-hoilé itará kii gorér de híyan itará no zane.”
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Manúc ókkole tíyai saái táikkil. Yohúdir neta ókkole yó Íba re ṭátṭai gorí hoór de, “Ibá ye toh oinno zon ore basaitó; zodi Ibá Allar Baiccá Mosih wa de óile, yala Nizoré Nize basouk sái.”
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Fóous ókkole yó ḍáke aái Íba re ṭátṭai gorát accíl. Ítara Íba re hái bolla sírka dii
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 hoór de, “Zodi Tui Yohúdir Baáñcca de óile, yala Nizoré Nize basa sái!”
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Íbar matár uottú ekkán sáainbúṭ óu maridiíl, ziyán ot leikké de, “Ibá óilde Yohúdi ókkol or Baáñcca.”
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Kúruc ot díya giyéh de acámi ttu ezzone Íba re beizzoti gorí hoór de, “Tui ki Mosih no? Nizoré edde añára re basa sená.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Montor oinno acámi wa ye ítare jéjjeṛai zuwab der de, “Tui ki Alla re úddwa no ḍooros? Tui yó de ekí ḍóilla sáñza foór.
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Becók añárar sáñza hókkot, kiyólla-hoilé añára nizor ham olla ziyán laayek híyan fair deh, lekin e Manúc cwa ye toh honó hosúri nó goré.”
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Tarfore yóggwa ye hoór de, “Ó Isá, Tuñí Nizor raijjot aibá de októt añré yaad raikkó.”
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Isá ye yóggwa re hoór de, “Añí tuáñre sóiyi hoóir, aijja tuñí Añr fúañti jonnotul-férodus ot óiba.”
43 Jesus lhe respondeu:
44 Héñtte duúñijjar baró wa ánik baijjé, héñtte lóti tin nwá báze fán guñṛa mulluk andár ói accíl,
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 kiyólla-hoilé beile foór díya bon gorífelaiye; aar baitul-mukaddos or foroda gán fáṛi dui bák óigiyoi.
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Hétunot Isá ye eggwá ḍoóñr abase guzori hoór de, “Ó Baf, Tuáñr át ot Añr ruh gosáidiyi.” Híyan hoói baade Íba entehal óigiyoi.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Ziyán óiye híyan dekí Romi cáape Allar taarif gorí hoór de, “Sóiyi e Manúc cwa behosúr accíl!”
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Aar manúc zetará hé tooñcá saitó zoma óiye, ítara beggúne ziín óiye híin dekí buk kilai-kilai waafes giiyégoi.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Montor Íbar sinforiso manúc edde beṛiyáin zetará Galil ottu lóti Íbar fisáli doijjil, ítara beggúne duré góri tíyai híin saái táikkil.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 Yusúf nam or ézzon gom edde forhésgar manúc accíl. Yóggwa fótuayi-mujilíc or membór accíl,
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 montor yóggwa ítarar sóllat edde ham ot razi nu accíl. Yóggwa Yohúdir cóor Aramátiyat tákito, aar Allar raijjo lla entezar gorí accíl.
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Yóggwa ye Filat or hañse zai Isár lac cwa maiggé,
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 baade lac cwa lamai ekkán hohón or hoor ot beráiye, aar cíl kúñdi banaiyé de eggwá hobor or bútore raikkégoi, zibát honódin honókiyo re dohón goráil de nái.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Hé din accíl entezam-or-din, aar ebaadot-or-din cúru óibar októ óiye.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Galil ottu ze beṛiyáin nún Isár fúañti aiccíl ítara fisá dori, hobor gwá edde Isár lac cwa re keéngori raikké de deikkíl.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Tarfore ítara waafes zaigói, kúcbo mosólla ókkol edde añtor ókkol toiyar goijjíl. Aar ebaadot-or-din Córiyot or hókum mozin ziraáil.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.