Lucas 23
rhgc (RHGC) vs BKJ
1 Tarfore mujilíc ṭíya uṛí Isá re Filat or hañse loigiyé.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Aar ítara Íbar uore endilla elzam ókkol lagat doijje, “Añára loot faiyí de, e Manúc cwa ye añárar koum ore gumrá gorífeler. Ibá ye Romi baáñcca re házana no diito maná goré, edde dabi goré de ki Íba Nize Mosih, Baáñcca.”
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Filate Isá ttu fusár gorér de, “Tuñí Yohúdi ókkol or Baáñcca níki?”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Tói Filate ḍoóñr imam mún ore edde manúc or dol ore hoór de, “Añí toh e Manúc cwa ttu honó hosúri no fair.”
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Montor ítara zit gorát accíl, ítara hoór de, “Ibá ye fura Yohúdiyat taalim di manúc ókkol ore uskai der. Ibá ye héndilla Galil ottu lóti cúru gorí e zagat foijjonto aiccé deh.”
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Filate híyan fúinne rár, Manúc ibá Galil or niki fusár goijjé.
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Yóggwa ye Isá zettót Hérud or elakar Manúc de zani faijjé, yóggwa ye Íba re Hérud or héṛe difeṛáidiye, kiyólla-hoilé hé októt Hérud óu Jerúsalem ot accíl.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Hérude Isá re dekí bicí kúci óiye, kiyólla-hoilé yóggwa ye bicí deri lóti Íba re dekí bolla azzu gorí accíl. Yóggwa ye Íbar baabute fúinnil de híyala lóti Íba ttu kessú keramot sai bolla acá goijjíl.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Yóggwa ye Isá re boóut súwala-súwali goijjíl, montor Íba ye yóggwa re honó zuwab nó deh.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Ḍoóñr imam múne edde alem múne héṛe tíyai zuresúre Íbar uore elzam lagat accíl.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Tarfore Hérude edde yóggwar fóous ókkole Isá re beizzoti edde ṭátṭai goijjíl. Ítara Íba re sosoikka eggwá zubba fiñdái Filat or hañse waafes difeṛáidiye.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Hé din Filat edde Hérud dustó óigiyoi, age ítara ezzon loi ezzon duccon accíl.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Filate ḍoóñr imam ókkol ore, sóddar ókkol ore edde awam ókkol ore matai zoma goijjé,
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 tói ítara re hoór de, “Tuáñra e Manúc cwa re añr hañse ainnó de, Ibá ye maincóre bagi boni bolla uskai der hoói. Montor soó, añí Ibá re tuáñrar cáikkat zerá goijjí, tuáñra e Manúc cwar uore ziín elzam lagoór, híin or baabute añí Ibá ttu honó hosúri no fair.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Hérude yó nó faa, hétolla yóggwa ye Ibá re añárar hañse waafes difeṛáidiye deh; tuáñra dekór, moot or laayek Ibá ye honó kessú nó goré.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Hétolla añí Ibá re sáñza dí hálas gorídiyum.”
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 Yóggwa ttu fottí Azadir-id or din honó ek hodi re ítarar hañse hálas gorídiya foitto.
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Montor ítara beggúne ekku fúañti guzori hoór de, “Íba re marifélo, Bárabba re añárar hañse hálas gorído.”
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Bárabba re ziyól ot díya gyíl de, íte cóor ot bagiyai goijjíl de hétolla edde kún goijjíl de hétolla.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Filate Isá re hálas gorídibar niyote, ítara re ekí ḍóilla hotá abar hoóil.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Lekin ítara guzori-guzori endilla howát accíl, “Kúruc ot dífelo, Íba re kúruc ot dífelo!”
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Filate tisárabar ítara re hoór de, “Kiyá, e Manúc cwa ye kii bura goijjé dé? Añí toh Ibá ttu mora fore de héndilla honó hosúri nó fai; hétolla añí Ibá re sáñza dí hálas gorídiyum.”
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Montor ítara zit gorí guzori-guzori dabi gorát accíl de ki, Íba re kúruc ot dí mariféla záy bolla. Aar ahérit ítarar guzora kaamiyab óiye.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Tói Filate ítarar dabi mozin gorá záy bolla hókum díye.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Yóggwa ye ítara maiggíl de manúc cwa re hálas gorídiye, zibá re ziyól ot díya gyíl de, bagiyai edde kún goijjíl de hétolla; montor Isá re ítarar moncá mozin gorá záy bolla gosái dífelaiye.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Fóous ókkole Isá re loizargói de októt, ítara Kureni cóor or Sáimon nam or ézzon manúc ore gang zaga ttu aiyér de héṛe dórifelaiye, dóri yóggwar uore kúruc can tulídiye, híyan Isár fisé-fisé boói loizai bolla.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Ḍoóñr ek dol manúc Isár fisé-fisé zaat accíl, ítarar bútore boóut beṛiyáin óu accíl zetará Íba lla buk kilai-kilai hañdat accíl.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Isá ye ítarar híkka fíri hoór de, “Ó Jerúsalem or mayafuain, Añr lla no hañdiyó, bólke tuáñra nizor lla edde nizor fuain dor lla hañdo.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Kiyólla-hoilé soó, eén din aiyér, ze din maincé hoibó de, ‘Mubarek báz mayafuain ókkol, zetará ttu honódin fuain nó óiyo, zetará honódin buk or dud nó háaba.’
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Héñtte maincé murá ókkol ore hoibó de, ‘Añárar uore for,’ aar faár ókkol ore hoibó de, ‘Añára re záfaifel.’
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Kiyólla-hoilé manúce dargwá keeñsa tákite zodi endilla goré, fúaile kii no goríbo de asé?”
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Ítara oinno dui zon acámi re yó Íbar fúañti marifélai bolla loizar.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Ítara zeñtté Matár Mala hoó de zaga híyan ot foóñicce, héṛe ítara Íba re edde hé acámi gún ore kúruc ot díye, ezzon ore Íbar den ḍák ottu edde ar ezzon ore Íbar ban ḍák ottu.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Isá ye hoór de, “Ó Baf, itará re maf goró; kiyólla-hoilé itará kii gorér de híyan itará no zane.”
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Manúc ókkole tíyai saái táikkil. Yohúdir neta ókkole yó Íba re ṭátṭai gorí hoór de, “Ibá ye toh oinno zon ore basaitó; zodi Ibá Allar Baiccá Mosih wa de óile, yala Nizoré Nize basouk sái.”
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Fóous ókkole yó ḍáke aái Íba re ṭátṭai gorát accíl. Ítara Íba re hái bolla sírka dii
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 hoór de, “Zodi Tui Yohúdir Baáñcca de óile, yala Nizoré Nize basa sái!”
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Íbar matár uottú ekkán sáainbúṭ óu maridiíl, ziyán ot leikké de, “Ibá óilde Yohúdi ókkol or Baáñcca.”
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Kúruc ot díya giyéh de acámi ttu ezzone Íba re beizzoti gorí hoór de, “Tui ki Mosih no? Nizoré edde añára re basa sená.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Montor oinno acámi wa ye ítare jéjjeṛai zuwab der de, “Tui ki Alla re úddwa no ḍooros? Tui yó de ekí ḍóilla sáñza foór.
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Becók añárar sáñza hókkot, kiyólla-hoilé añára nizor ham olla ziyán laayek híyan fair deh, lekin e Manúc cwa ye toh honó hosúri nó goré.”
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Tarfore yóggwa ye hoór de, “Ó Isá, Tuñí Nizor raijjot aibá de októt añré yaad raikkó.”
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Isá ye yóggwa re hoór de, “Añí tuáñre sóiyi hoóir, aijja tuñí Añr fúañti jonnotul-férodus ot óiba.”
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Héñtte duúñijjar baró wa ánik baijjé, héñtte lóti tin nwá báze fán guñṛa mulluk andár ói accíl,
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 kiyólla-hoilé beile foór díya bon gorífelaiye; aar baitul-mukaddos or foroda gán fáṛi dui bák óigiyoi.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Hétunot Isá ye eggwá ḍoóñr abase guzori hoór de, “Ó Baf, Tuáñr át ot Añr ruh gosáidiyi.” Híyan hoói baade Íba entehal óigiyoi.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Ziyán óiye híyan dekí Romi cáape Allar taarif gorí hoór de, “Sóiyi e Manúc cwa behosúr accíl!”
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Aar manúc zetará hé tooñcá saitó zoma óiye, ítara beggúne ziín óiye híin dekí buk kilai-kilai waafes giiyégoi.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Montor Íbar sinforiso manúc edde beṛiyáin zetará Galil ottu lóti Íbar fisáli doijjil, ítara beggúne duré góri tíyai híin saái táikkil.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Yusúf nam or ézzon gom edde forhésgar manúc accíl. Yóggwa fótuayi-mujilíc or membór accíl,
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 montor yóggwa ítarar sóllat edde ham ot razi nu accíl. Yóggwa Yohúdir cóor Aramátiyat tákito, aar Allar raijjo lla entezar gorí accíl.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Yóggwa ye Filat or hañse zai Isár lac cwa maiggé,
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 baade lac cwa lamai ekkán hohón or hoor ot beráiye, aar cíl kúñdi banaiyé de eggwá hobor or bútore raikkégoi, zibát honódin honókiyo re dohón goráil de nái.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Hé din accíl entezam-or-din, aar ebaadot-or-din cúru óibar októ óiye.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Galil ottu ze beṛiyáin nún Isár fúañti aiccíl ítara fisá dori, hobor gwá edde Isár lac cwa re keéngori raikké de deikkíl.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Tarfore ítara waafes zaigói, kúcbo mosólla ókkol edde añtor ókkol toiyar goijjíl. Aar ebaadot-or-din Córiyot or hókum mozin ziraáil.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.