Lucas 23
rhgc (RHGC) vs ARA
1 Tarfore mujilíc ṭíya uṛí Isá re Filat or hañse loigiyé.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Aar ítara Íbar uore endilla elzam ókkol lagat doijje, “Añára loot faiyí de, e Manúc cwa ye añárar koum ore gumrá gorífeler. Ibá ye Romi baáñcca re házana no diito maná goré, edde dabi goré de ki Íba Nize Mosih, Baáñcca.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Filate Isá ttu fusár gorér de, “Tuñí Yohúdi ókkol or Baáñcca níki?”
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Tói Filate ḍoóñr imam mún ore edde manúc or dol ore hoór de, “Añí toh e Manúc cwa ttu honó hosúri no fair.”
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Montor ítara zit gorát accíl, ítara hoór de, “Ibá ye fura Yohúdiyat taalim di manúc ókkol ore uskai der. Ibá ye héndilla Galil ottu lóti cúru gorí e zagat foijjonto aiccé deh.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Filate híyan fúinne rár, Manúc ibá Galil or niki fusár goijjé.
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Yóggwa ye Isá zettót Hérud or elakar Manúc de zani faijjé, yóggwa ye Íba re Hérud or héṛe difeṛáidiye, kiyólla-hoilé hé októt Hérud óu Jerúsalem ot accíl.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Hérude Isá re dekí bicí kúci óiye, kiyólla-hoilé yóggwa ye bicí deri lóti Íba re dekí bolla azzu gorí accíl. Yóggwa ye Íbar baabute fúinnil de híyala lóti Íba ttu kessú keramot sai bolla acá goijjíl.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Yóggwa ye Isá re boóut súwala-súwali goijjíl, montor Íba ye yóggwa re honó zuwab nó deh.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Ḍoóñr imam múne edde alem múne héṛe tíyai zuresúre Íbar uore elzam lagat accíl.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Tarfore Hérude edde yóggwar fóous ókkole Isá re beizzoti edde ṭátṭai goijjíl. Ítara Íba re sosoikka eggwá zubba fiñdái Filat or hañse waafes difeṛáidiye.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Hé din Filat edde Hérud dustó óigiyoi, age ítara ezzon loi ezzon duccon accíl.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Filate ḍoóñr imam ókkol ore, sóddar ókkol ore edde awam ókkol ore matai zoma goijjé,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 tói ítara re hoór de, “Tuáñra e Manúc cwa re añr hañse ainnó de, Ibá ye maincóre bagi boni bolla uskai der hoói. Montor soó, añí Ibá re tuáñrar cáikkat zerá goijjí, tuáñra e Manúc cwar uore ziín elzam lagoór, híin or baabute añí Ibá ttu honó hosúri no fair.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Hérude yó nó faa, hétolla yóggwa ye Ibá re añárar hañse waafes difeṛáidiye deh; tuáñra dekór, moot or laayek Ibá ye honó kessú nó goré.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Hétolla añí Ibá re sáñza dí hálas gorídiyum.”
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Yóggwa ttu fottí Azadir-id or din honó ek hodi re ítarar hañse hálas gorídiya foitto.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Montor ítara beggúne ekku fúañti guzori hoór de, “Íba re marifélo, Bárabba re añárar hañse hálas gorído.”
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Bárabba re ziyól ot díya gyíl de, íte cóor ot bagiyai goijjíl de hétolla edde kún goijjíl de hétolla.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Filate Isá re hálas gorídibar niyote, ítara re ekí ḍóilla hotá abar hoóil.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Lekin ítara guzori-guzori endilla howát accíl, “Kúruc ot dífelo, Íba re kúruc ot dífelo!”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Filate tisárabar ítara re hoór de, “Kiyá, e Manúc cwa ye kii bura goijjé dé? Añí toh Ibá ttu mora fore de héndilla honó hosúri nó fai; hétolla añí Ibá re sáñza dí hálas gorídiyum.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Montor ítara zit gorí guzori-guzori dabi gorát accíl de ki, Íba re kúruc ot dí mariféla záy bolla. Aar ahérit ítarar guzora kaamiyab óiye.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Tói Filate ítarar dabi mozin gorá záy bolla hókum díye.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Yóggwa ye ítara maiggíl de manúc cwa re hálas gorídiye, zibá re ziyól ot díya gyíl de, bagiyai edde kún goijjíl de hétolla; montor Isá re ítarar moncá mozin gorá záy bolla gosái dífelaiye.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Fóous ókkole Isá re loizargói de októt, ítara Kureni cóor or Sáimon nam or ézzon manúc ore gang zaga ttu aiyér de héṛe dórifelaiye, dóri yóggwar uore kúruc can tulídiye, híyan Isár fisé-fisé boói loizai bolla.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Ḍoóñr ek dol manúc Isár fisé-fisé zaat accíl, ítarar bútore boóut beṛiyáin óu accíl zetará Íba lla buk kilai-kilai hañdat accíl.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Isá ye ítarar híkka fíri hoór de, “Ó Jerúsalem or mayafuain, Añr lla no hañdiyó, bólke tuáñra nizor lla edde nizor fuain dor lla hañdo.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Kiyólla-hoilé soó, eén din aiyér, ze din maincé hoibó de, ‘Mubarek báz mayafuain ókkol, zetará ttu honódin fuain nó óiyo, zetará honódin buk or dud nó háaba.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Héñtte maincé murá ókkol ore hoibó de, ‘Añárar uore for,’ aar faár ókkol ore hoibó de, ‘Añára re záfaifel.’
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Kiyólla-hoilé manúce dargwá keeñsa tákite zodi endilla goré, fúaile kii no goríbo de asé?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Ítara oinno dui zon acámi re yó Íbar fúañti marifélai bolla loizar.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Ítara zeñtté Matár Mala hoó de zaga híyan ot foóñicce, héṛe ítara Íba re edde hé acámi gún ore kúruc ot díye, ezzon ore Íbar den ḍák ottu edde ar ezzon ore Íbar ban ḍák ottu.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Isá ye hoór de, “Ó Baf, itará re maf goró; kiyólla-hoilé itará kii gorér de híyan itará no zane.”
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Manúc ókkole tíyai saái táikkil. Yohúdir neta ókkole yó Íba re ṭátṭai gorí hoór de, “Ibá ye toh oinno zon ore basaitó; zodi Ibá Allar Baiccá Mosih wa de óile, yala Nizoré Nize basouk sái.”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Fóous ókkole yó ḍáke aái Íba re ṭátṭai gorát accíl. Ítara Íba re hái bolla sírka dii
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 hoór de, “Zodi Tui Yohúdir Baáñcca de óile, yala Nizoré Nize basa sái!”
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Íbar matár uottú ekkán sáainbúṭ óu maridiíl, ziyán ot leikké de, “Ibá óilde Yohúdi ókkol or Baáñcca.”
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Kúruc ot díya giyéh de acámi ttu ezzone Íba re beizzoti gorí hoór de, “Tui ki Mosih no? Nizoré edde añára re basa sená.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Montor oinno acámi wa ye ítare jéjjeṛai zuwab der de, “Tui ki Alla re úddwa no ḍooros? Tui yó de ekí ḍóilla sáñza foór.
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Becók añárar sáñza hókkot, kiyólla-hoilé añára nizor ham olla ziyán laayek híyan fair deh, lekin e Manúc cwa ye toh honó hosúri nó goré.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Tarfore yóggwa ye hoór de, “Ó Isá, Tuñí Nizor raijjot aibá de októt añré yaad raikkó.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Isá ye yóggwa re hoór de, “Añí tuáñre sóiyi hoóir, aijja tuñí Añr fúañti jonnotul-férodus ot óiba.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Héñtte duúñijjar baró wa ánik baijjé, héñtte lóti tin nwá báze fán guñṛa mulluk andár ói accíl,
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 kiyólla-hoilé beile foór díya bon gorífelaiye; aar baitul-mukaddos or foroda gán fáṛi dui bák óigiyoi.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Hétunot Isá ye eggwá ḍoóñr abase guzori hoór de, “Ó Baf, Tuáñr át ot Añr ruh gosáidiyi.” Híyan hoói baade Íba entehal óigiyoi.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Ziyán óiye híyan dekí Romi cáape Allar taarif gorí hoór de, “Sóiyi e Manúc cwa behosúr accíl!”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Aar manúc zetará hé tooñcá saitó zoma óiye, ítara beggúne ziín óiye híin dekí buk kilai-kilai waafes giiyégoi.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Montor Íbar sinforiso manúc edde beṛiyáin zetará Galil ottu lóti Íbar fisáli doijjil, ítara beggúne duré góri tíyai híin saái táikkil.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Yusúf nam or ézzon gom edde forhésgar manúc accíl. Yóggwa fótuayi-mujilíc or membór accíl,
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 montor yóggwa ítarar sóllat edde ham ot razi nu accíl. Yóggwa Yohúdir cóor Aramátiyat tákito, aar Allar raijjo lla entezar gorí accíl.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Yóggwa ye Filat or hañse zai Isár lac cwa maiggé,
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 baade lac cwa lamai ekkán hohón or hoor ot beráiye, aar cíl kúñdi banaiyé de eggwá hobor or bútore raikkégoi, zibát honódin honókiyo re dohón goráil de nái.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Hé din accíl entezam-or-din, aar ebaadot-or-din cúru óibar októ óiye.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Galil ottu ze beṛiyáin nún Isár fúañti aiccíl ítara fisá dori, hobor gwá edde Isár lac cwa re keéngori raikké de deikkíl.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Tarfore ítara waafes zaigói, kúcbo mosólla ókkol edde añtor ókkol toiyar goijjíl. Aar ebaadot-or-din Córiyot or hókum mozin ziraáil.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.