Lucas 23
rhgc (RHGC) vs ACF
1 Tarfore mujilíc ṭíya uṛí Isá re Filat or hañse loigiyé.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Aar ítara Íbar uore endilla elzam ókkol lagat doijje, “Añára loot faiyí de, e Manúc cwa ye añárar koum ore gumrá gorífeler. Ibá ye Romi baáñcca re házana no diito maná goré, edde dabi goré de ki Íba Nize Mosih, Baáñcca.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Filate Isá ttu fusár gorér de, “Tuñí Yohúdi ókkol or Baáñcca níki?”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Tói Filate ḍoóñr imam mún ore edde manúc or dol ore hoór de, “Añí toh e Manúc cwa ttu honó hosúri no fair.”
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes, e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Montor ítara zit gorát accíl, ítara hoór de, “Ibá ye fura Yohúdiyat taalim di manúc ókkol ore uskai der. Ibá ye héndilla Galil ottu lóti cúru gorí e zagat foijjonto aiccé deh.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Filate híyan fúinne rár, Manúc ibá Galil or niki fusár goijjé.
6 Então Pilatos, ouvindo falar da Galiléia perguntou se aquele homem era galileu.
7 Yóggwa ye Isá zettót Hérud or elakar Manúc de zani faijjé, yóggwa ye Íba re Hérud or héṛe difeṛáidiye, kiyólla-hoilé hé októt Hérud óu Jerúsalem ot accíl.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Hérude Isá re dekí bicí kúci óiye, kiyólla-hoilé yóggwa ye bicí deri lóti Íba re dekí bolla azzu gorí accíl. Yóggwa ye Íbar baabute fúinnil de híyala lóti Íba ttu kessú keramot sai bolla acá goijjíl.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Yóggwa ye Isá re boóut súwala-súwali goijjíl, montor Íba ye yóggwa re honó zuwab nó deh.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Ḍoóñr imam múne edde alem múne héṛe tíyai zuresúre Íbar uore elzam lagat accíl.
10 E estavam os principais dos sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Tarfore Hérude edde yóggwar fóous ókkole Isá re beizzoti edde ṭátṭai goijjíl. Ítara Íba re sosoikka eggwá zubba fiñdái Filat or hañse waafes difeṛáidiye.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Hé din Filat edde Hérud dustó óigiyoi, age ítara ezzon loi ezzon duccon accíl.
12 E no mesmo dia, Pilatos e Herodes entre si se fizeram amigos; pois dantes andavam em inimizade um com o outro.
13 Filate ḍoóñr imam ókkol ore, sóddar ókkol ore edde awam ókkol ore matai zoma goijjé,
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo,
14 tói ítara re hoór de, “Tuáñra e Manúc cwa re añr hañse ainnó de, Ibá ye maincóre bagi boni bolla uskai der hoói. Montor soó, añí Ibá re tuáñrar cáikkat zerá goijjí, tuáñra e Manúc cwar uore ziín elzam lagoór, híin or baabute añí Ibá ttu honó hosúri no fair.
14 Disse-lhes: Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Hérude yó nó faa, hétolla yóggwa ye Ibá re añárar hañse waafes difeṛáidiye deh; tuáñra dekór, moot or laayek Ibá ye honó kessú nó goré.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Hétolla añí Ibá re sáñza dí hálas gorídiyum.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 Yóggwa ttu fottí Azadir-id or din honó ek hodi re ítarar hañse hálas gorídiya foitto.
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.
18 Montor ítara beggúne ekku fúañti guzori hoór de, “Íba re marifélo, Bárabba re añárar hañse hálas gorído.”
18 Mas toda a multidão clamou a uma, dizendo: Fora daqui com este, e solta-nos Barrabás.
19 Bárabba re ziyól ot díya gyíl de, íte cóor ot bagiyai goijjíl de hétolla edde kún goijjíl de hétolla.
19 O qual fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Filate Isá re hálas gorídibar niyote, ítara re ekí ḍóilla hotá abar hoóil.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Lekin ítara guzori-guzori endilla howát accíl, “Kúruc ot dífelo, Íba re kúruc ot dífelo!”
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o.
22 Filate tisárabar ítara re hoór de, “Kiyá, e Manúc cwa ye kii bura goijjé dé? Añí toh Ibá ttu mora fore de héndilla honó hosúri nó fai; hétolla añí Ibá re sáñza dí hálas gorídiyum.”
22 Então ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei pois, e soltá-lo-ei.
23 Montor ítara zit gorí guzori-guzori dabi gorát accíl de ki, Íba re kúruc ot dí mariféla záy bolla. Aar ahérit ítarar guzora kaamiyab óiye.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos, e os dos principais dos sacerdotes, prevaleciam.
24 Tói Filate ítarar dabi mozin gorá záy bolla hókum díye.
24 Então Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Yóggwa ye ítara maiggíl de manúc cwa re hálas gorídiye, zibá re ziyól ot díya gyíl de, bagiyai edde kún goijjíl de hétolla; montor Isá re ítarar moncá mozin gorá záy bolla gosái dífelaiye.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Fóous ókkole Isá re loizargói de októt, ítara Kureni cóor or Sáimon nam or ézzon manúc ore gang zaga ttu aiyér de héṛe dórifelaiye, dóri yóggwar uore kúruc can tulídiye, híyan Isár fisé-fisé boói loizai bolla.
26 E quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Ḍoóñr ek dol manúc Isár fisé-fisé zaat accíl, ítarar bútore boóut beṛiyáin óu accíl zetará Íba lla buk kilai-kilai hañdat accíl.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos, e o lamentavam.
28 Isá ye ítarar híkka fíri hoór de, “Ó Jerúsalem or mayafuain, Añr lla no hañdiyó, bólke tuáñra nizor lla edde nizor fuain dor lla hañdo.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Kiyólla-hoilé soó, eén din aiyér, ze din maincé hoibó de, ‘Mubarek báz mayafuain ókkol, zetará ttu honódin fuain nó óiyo, zetará honódin buk or dud nó háaba.’
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Héñtte maincé murá ókkol ore hoibó de, ‘Añárar uore for,’ aar faár ókkol ore hoibó de, ‘Añára re záfaifel.’
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós, e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Kiyólla-hoilé manúce dargwá keeñsa tákite zodi endilla goré, fúaile kii no goríbo de asé?”
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isto, que se fará ao seco?
32 Ítara oinno dui zon acámi re yó Íbar fúañti marifélai bolla loizar.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Ítara zeñtté Matár Mala hoó de zaga híyan ot foóñicce, héṛe ítara Íba re edde hé acámi gún ore kúruc ot díye, ezzon ore Íbar den ḍák ottu edde ar ezzon ore Íbar ban ḍák ottu.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Isá ye hoór de, “Ó Baf, itará re maf goró; kiyólla-hoilé itará kii gorér de híyan itará no zane.”
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Manúc ókkole tíyai saái táikkil. Yohúdir neta ókkole yó Íba re ṭátṭai gorí hoór de, “Ibá ye toh oinno zon ore basaitó; zodi Ibá Allar Baiccá Mosih wa de óile, yala Nizoré Nize basouk sái.”
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou, salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Fóous ókkole yó ḍáke aái Íba re ṭátṭai gorát accíl. Ítara Íba re hái bolla sírka dii
36 E também os soldados o escarneciam, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre.
37 hoór de, “Zodi Tui Yohúdir Baáñcca de óile, yala Nizoré Nize basa sái!”
37 E dizendo: Se tu és o Rei dos Judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Íbar matár uottú ekkán sáainbúṭ óu maridiíl, ziyán ot leikké de, “Ibá óilde Yohúdi ókkol or Baáñcca.”
38 E também por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas, e hebraicas: ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Kúruc ot díya giyéh de acámi ttu ezzone Íba re beizzoti gorí hoór de, “Tui ki Mosih no? Nizoré edde añára re basa sená.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo, e a nós.
40 Montor oinno acámi wa ye ítare jéjjeṛai zuwab der de, “Tui ki Alla re úddwa no ḍooros? Tui yó de ekí ḍóilla sáñza foór.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Becók añárar sáñza hókkot, kiyólla-hoilé añára nizor ham olla ziyán laayek híyan fair deh, lekin e Manúc cwa ye toh honó hosúri nó goré.”
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Tarfore yóggwa ye hoór de, “Ó Isá, Tuñí Nizor raijjot aibá de októt añré yaad raikkó.”
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Isá ye yóggwa re hoór de, “Añí tuáñre sóiyi hoóir, aijja tuñí Añr fúañti jonnotul-férodus ot óiba.”
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Héñtte duúñijjar baró wa ánik baijjé, héñtte lóti tin nwá báze fán guñṛa mulluk andár ói accíl,
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona, escurecendo-se o sol;
45 kiyólla-hoilé beile foór díya bon gorífelaiye; aar baitul-mukaddos or foroda gán fáṛi dui bák óigiyoi.
45 E rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Hétunot Isá ye eggwá ḍoóñr abase guzori hoór de, “Ó Baf, Tuáñr át ot Añr ruh gosáidiyi.” Híyan hoói baade Íba entehal óigiyoi.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isto, expirou.
47 Ziyán óiye híyan dekí Romi cáape Allar taarif gorí hoór de, “Sóiyi e Manúc cwa behosúr accíl!”
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Aar manúc zetará hé tooñcá saitó zoma óiye, ítara beggúne ziín óiye híin dekí buk kilai-kilai waafes giiyégoi.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Montor Íbar sinforiso manúc edde beṛiyáin zetará Galil ottu lóti Íbar fisáli doijjil, ítara beggúne duré góri tíyai híin saái táikkil.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Yusúf nam or ézzon gom edde forhésgar manúc accíl. Yóggwa fótuayi-mujilíc or membór accíl,
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo,
51 montor yóggwa ítarar sóllat edde ham ot razi nu accíl. Yóggwa Yohúdir cóor Aramátiyat tákito, aar Allar raijjo lla entezar gorí accíl.
51 Que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, de Arimatéia, cidade dos judeus, e que também esperava o reino de Deus;
52 Yóggwa ye Filat or hañse zai Isár lac cwa maiggé,
52 Esse, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 baade lac cwa lamai ekkán hohón or hoor ot beráiye, aar cíl kúñdi banaiyé de eggwá hobor or bútore raikkégoi, zibát honódin honókiyo re dohón goráil de nái.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol, e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Hé din accíl entezam-or-din, aar ebaadot-or-din cúru óibar októ óiye.
54 E era o dia da preparação, e amanhecia o sábado.
55 Galil ottu ze beṛiyáin nún Isár fúañti aiccíl ítara fisá dori, hobor gwá edde Isár lac cwa re keéngori raikké de deikkíl.
55 E as mulheres, que tinham vindo com ele da Galiléia, seguiram também e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Tarfore ítara waafes zaigói, kúcbo mosólla ókkol edde añtor ókkol toiyar goijjíl. Aar ebaadot-or-din Córiyot or hókum mozin ziraáil.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e ungüentos; e no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.