Lucas 19

rhgc (RHGC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Isá Jerikó cóor ot góli bútottu zaat accíl.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Héṛe Zakéyos nam or ézzon manúc accíl; yóggwa accíl házana-tulóya ókkol or sóddar edde tuangor manúc.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Yóggwa ye Isá hon de híyan saitó kucíc goijjíl, montor manúc or dol or zoriya saái nó fare, kiyólla-hoilé yóggwa gaafiṛé baṛí accíl.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Hétolla yóggwa ye Isá re sai bolla muúmmikka duñri zai eggwá ḍuñir-gas ot uiṭṭégoi, kiyólla-hoilé Íba hé foñt báy zaibo.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Zeñtté Isá hé zagat foóñicce, Íba ye uormikká saái yóggwa re hoór de, “Zakéyos, toratori lamogái, kiyólla-hoilé aijja Añr ttu tuáñr gór ot tákar zorur.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Hétunot yóggwa toratori laimmégai, aar Íba re kúcir sáañte estekbal goijjé.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Híyan dekí manúc beggúne endilla cékayot gorát doijje, “Íba ezzon gunágar or gorba óito giiyé.”
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Zakéyose tíyai Malik ore hoór de, “Soó Malik, añr cómbotti ttu ekdók añí gorif ókkol ore diifélair, aar zodi añí honókiyo ttu na hókkot kessú loiyí de óile, ítare añí sair gun waafes fíraidiyum.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Isá ye yóggwa re hoór de, “Aijja e gór ot nejat aiccé, kiyólla-hoilé yoggwá yó toh Ibrahím or fua.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Manúc or Fua aiccé de toh áñzigiyoi de ítara re tuwai bolla edde nejat di bolla.”
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Ítara híin beggún fúner de októt, Isá ye ítara re ekkán meésal hoiyé, kiyólla-hoilé Íba Jerúsalem or ḍáke accíl aar ítara ṭáaijjil de Allar raijjo bicí hára zahér óibo.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Íba ye hoór de, “Ezzon bóddoro manúc ekkán durór mulluk ot giiyé, baáñcca boni waafes ai bolla.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Zaibar age yóggwa ye nizor goóur ókkol ottu doc zon ore matai ítara re doc cán cúnar foicádiiyé, dii ítara re hoór de, ‘Añí nú aiyí foijjonto iín lói códori gorógoi.’
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 “Lekin yóggwa re nizor decóitta ókkole nafórot goittó, hétolla ítara yóggwar fisé nomainda difeṛái hoiyé de, ‘Añára e manúc cwa ye añárar uore hókumot goré de híyan no saái.’
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 “Zeñtté yóggwa baáñcca boni waafes aiccé, yóggwa ye nizor ṭiañ dyíl de goóur gún ore mata baiyé, zeéne ítara códori gorí hodún hamaiyé de zani fare.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 “Cúrur íte aái hoór de, ‘Malik, tuáñr foicá lói añí aró doc cán foicá baráiyi.’
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 “Yóggwa ye ítare hoór de, ‘Cabác, gom goóur! Tui zettót bicí hom ot imandari táikkos, yala tui doc cán cóor or uore hókumot gór.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 “Dusára wa ye aái hoór de, ‘Malik, tuáñr foicá lói añí aró fañs sán foicá baráiyi.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 “Yóggwa ye ítare yó hoór de, ‘Tui yó fañs sán cóor or uore hókumot gór.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 “Baade ar ezzone aái hoór de, ‘Malik, ótiya tuáñr foicá, añí yián ore ekkán fakít berái lukai raikkílam;
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 kiyólla-hoilé añí tuáñre ḍooraiyí, tuñí ézzon hora manúc; tuñí toh nize ziín nó rakó híin loifélo, aar ziín nó lago híin haṛo.’
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 “Yóggwa ye ítare hoór de, ‘Ó behar goóur! Tor muk or hotá loi añí tor bisar goijjúm. Tui de zainti añí ézzon hora manúc deh, añí ziín nó rakí híin loifélai, aar ziín nó lagai híin haṛi.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Tói tui añr ṭiañ gán benggót óile kiyá nó rakós? Héndilla goittí bóuli añí ailé híyan or fúañti kessú cúṭ faitam.’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 “Tarfore yóggwa ye íñyot házir accíl de ítara re hoór de, ‘Itar ttu foicá gán loifélai, zar ttu doc cán foicá asé ítare diifélo.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 “Ítara yóggwa re hoór de, ‘Malik, ítar ttu de age lóti doc cán foicá asé.’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 “‘Añí tuáñra re hoóir, zar ttu asé, yóggwa re aró diiya zaybo; montor zar ttu nái, yóggwa ttu asé de híin úddwa loiféla zaybo.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Montor añr duccon zetará niki añí ítarar uore hókumot gorí de no saitó, ítara re iñyót aní añr cáikkat zane marifélo.’ ”
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Isá ye híin hoói baade, ítarar age-age Jerúsalem or uzu zaat doijje.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Zeñtté Íba Zaitun Faár ot asé de Betfégi edde Betániya farar hañsáhañsi foóñicce, Íba ye Nizor dui zon cárit ore difeṛáiye,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 endilla hoói, “Tuáñra muúm or fara gán ot zoo, héṛe góli mottor eggwá gadár sóo baindá loot faiba, zibár uore aijjó honókiye nó soré. Yíba re kúli eṛé anógoi.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Zodi honókiye tuáñra ttu fusár goré, ‘Tuáñra yíba re kiyólla kúlor?’ Yóggwa re hoibá de, ‘Malik ottu yibá re lager.’ ”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Tói zetará re difeṛáiye ítara rowana loiyé, aar Íba ye zeén hoiyé héen loot faiyé.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Ítara gadár sóo wa re kúler rár, yíbar giróse ítara re hoór de, “Tuáñra gadár sóo wa re kiyólla kúlor?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Ítara hoór de, “Malik ottu yibá re lager.”
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Baade ítara yíba re Isár héṛe ainné, aar yíbar uore ítarar hoor ókkol bicáidi Isá re uore buágaraiye.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Íba zaar de októt, manúc ókkole nizor hoor ókkol rastat bicáidiyat accíl.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Zaite-zaite Íba Zaitun Faár or lamonir hañsáhañsi foóñicce rár, ummot ókkol or dol ṭíya ye ítara ze keramot ókkol deikkíl híin beggún olla guzori-guzori kúcir sáañte Allar taarif gorát doijje,
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 hoór de, “Mubarek Baáñcca Ubá zibá Mabud or name aiyér.
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Dol ottu hoozzon Féroci ye Íba re hoór de, “Ustat, Tuáñr ummot ókkol ore éggwa bóṭboṛo.”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Íba ye zuwabe hoór de, “Añí tuáñra re hoóir, zodi itará nizám ói táke, fattór ókkol guzori uṛíbo!”
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Zeñtté Íba Jerúsalem or hañsáhañsi foóñicce, cóor gán dekí híyan olla haindé,
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 hoór de, “Áh, tui yó aijja zodi cánti kiyé ané de zaintiya! Montor yala de híyan tor suk or argwal óigiyoi.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Kiyólla-hoilé tor uore eén din aibó, tor duccon ókkole tor ulḍa ḍebal tulí toré gíridoribo, aar toré hárr mikká ttu gérgwal goríbo,
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 toré edde tor bútor or fuain dore meṛit añsáribo, aar tor bútore eggwá fattór or uore ar eggwá fattór no rakíbo, kiyólla-hoilé tui toh Alla ye toré basaitó aiccé de októ nó sinós.”
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Fore Isá baitul-mukaddos or uṛán ot góli, zetará héṛe besa kina gorér ítara re loraidiyat doijje;
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 ítara re hoór de, “Pak-kalam ot endilla asé, ‘Añr gór munazat or gór óibo,’montor tuáñra toh híyan ore ḍahañit or aḍḍa-hána banaifélaiyo.”
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Íba ye baitul-mukaddos ot fottí din taalim dito. Montor ḍoóñr imam ókkole, alem ókkole, edde manúc or ḍaiḍoóñr ókkole Íba re marifélaibar kucíc ot accíl.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Lekin híyan gorí bolla ítara honó mouka nó faa, kiyólla-hoilé tamám manúc ókkole Íbar hotá oóñlgori fúnito.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.