Lucas 19

rhgc (RHGC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Isá Jerikó cóor ot góli bútottu zaat accíl.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Héṛe Zakéyos nam or ézzon manúc accíl; yóggwa accíl házana-tulóya ókkol or sóddar edde tuangor manúc.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Yóggwa ye Isá hon de híyan saitó kucíc goijjíl, montor manúc or dol or zoriya saái nó fare, kiyólla-hoilé yóggwa gaafiṛé baṛí accíl.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Hétolla yóggwa ye Isá re sai bolla muúmmikka duñri zai eggwá ḍuñir-gas ot uiṭṭégoi, kiyólla-hoilé Íba hé foñt báy zaibo.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Zeñtté Isá hé zagat foóñicce, Íba ye uormikká saái yóggwa re hoór de, “Zakéyos, toratori lamogái, kiyólla-hoilé aijja Añr ttu tuáñr gór ot tákar zorur.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Hétunot yóggwa toratori laimmégai, aar Íba re kúcir sáañte estekbal goijjé.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Híyan dekí manúc beggúne endilla cékayot gorát doijje, “Íba ezzon gunágar or gorba óito giiyé.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Zakéyose tíyai Malik ore hoór de, “Soó Malik, añr cómbotti ttu ekdók añí gorif ókkol ore diifélair, aar zodi añí honókiyo ttu na hókkot kessú loiyí de óile, ítare añí sair gun waafes fíraidiyum.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Isá ye yóggwa re hoór de, “Aijja e gór ot nejat aiccé, kiyólla-hoilé yoggwá yó toh Ibrahím or fua.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Manúc or Fua aiccé de toh áñzigiyoi de ítara re tuwai bolla edde nejat di bolla.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Ítara híin beggún fúner de októt, Isá ye ítara re ekkán meésal hoiyé, kiyólla-hoilé Íba Jerúsalem or ḍáke accíl aar ítara ṭáaijjil de Allar raijjo bicí hára zahér óibo.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Íba ye hoór de, “Ezzon bóddoro manúc ekkán durór mulluk ot giiyé, baáñcca boni waafes ai bolla.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Zaibar age yóggwa ye nizor goóur ókkol ottu doc zon ore matai ítara re doc cán cúnar foicádiiyé, dii ítara re hoór de, ‘Añí nú aiyí foijjonto iín lói códori gorógoi.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Lekin yóggwa re nizor decóitta ókkole nafórot goittó, hétolla ítara yóggwar fisé nomainda difeṛái hoiyé de, ‘Añára e manúc cwa ye añárar uore hókumot goré de híyan no saái.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Zeñtté yóggwa baáñcca boni waafes aiccé, yóggwa ye nizor ṭiañ dyíl de goóur gún ore mata baiyé, zeéne ítara códori gorí hodún hamaiyé de zani fare.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 “Cúrur íte aái hoór de, ‘Malik, tuáñr foicá lói añí aró doc cán foicá baráiyi.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Yóggwa ye ítare hoór de, ‘Cabác, gom goóur! Tui zettót bicí hom ot imandari táikkos, yala tui doc cán cóor or uore hókumot gór.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Dusára wa ye aái hoór de, ‘Malik, tuáñr foicá lói añí aró fañs sán foicá baráiyi.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Yóggwa ye ítare yó hoór de, ‘Tui yó fañs sán cóor or uore hókumot gór.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Baade ar ezzone aái hoór de, ‘Malik, ótiya tuáñr foicá, añí yián ore ekkán fakít berái lukai raikkílam;
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 kiyólla-hoilé añí tuáñre ḍooraiyí, tuñí ézzon hora manúc; tuñí toh nize ziín nó rakó híin loifélo, aar ziín nó lago híin haṛo.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “Yóggwa ye ítare hoór de, ‘Ó behar goóur! Tor muk or hotá loi añí tor bisar goijjúm. Tui de zainti añí ézzon hora manúc deh, añí ziín nó rakí híin loifélai, aar ziín nó lagai híin haṛi.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Tói tui añr ṭiañ gán benggót óile kiyá nó rakós? Héndilla goittí bóuli añí ailé híyan or fúañti kessú cúṭ faitam.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Tarfore yóggwa ye íñyot házir accíl de ítara re hoór de, ‘Itar ttu foicá gán loifélai, zar ttu doc cán foicá asé ítare diifélo.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Ítara yóggwa re hoór de, ‘Malik, ítar ttu de age lóti doc cán foicá asé.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “‘Añí tuáñra re hoóir, zar ttu asé, yóggwa re aró diiya zaybo; montor zar ttu nái, yóggwa ttu asé de híin úddwa loiféla zaybo.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Montor añr duccon zetará niki añí ítarar uore hókumot gorí de no saitó, ítara re iñyót aní añr cáikkat zane marifélo.’ ”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Isá ye híin hoói baade, ítarar age-age Jerúsalem or uzu zaat doijje.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Zeñtté Íba Zaitun Faár ot asé de Betfégi edde Betániya farar hañsáhañsi foóñicce, Íba ye Nizor dui zon cárit ore difeṛáiye,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 endilla hoói, “Tuáñra muúm or fara gán ot zoo, héṛe góli mottor eggwá gadár sóo baindá loot faiba, zibár uore aijjó honókiye nó soré. Yíba re kúli eṛé anógoi.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Zodi honókiye tuáñra ttu fusár goré, ‘Tuáñra yíba re kiyólla kúlor?’ Yóggwa re hoibá de, ‘Malik ottu yibá re lager.’ ”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Tói zetará re difeṛáiye ítara rowana loiyé, aar Íba ye zeén hoiyé héen loot faiyé.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Ítara gadár sóo wa re kúler rár, yíbar giróse ítara re hoór de, “Tuáñra gadár sóo wa re kiyólla kúlor?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ítara hoór de, “Malik ottu yibá re lager.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Baade ítara yíba re Isár héṛe ainné, aar yíbar uore ítarar hoor ókkol bicáidi Isá re uore buágaraiye.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Íba zaar de októt, manúc ókkole nizor hoor ókkol rastat bicáidiyat accíl.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Zaite-zaite Íba Zaitun Faár or lamonir hañsáhañsi foóñicce rár, ummot ókkol or dol ṭíya ye ítara ze keramot ókkol deikkíl híin beggún olla guzori-guzori kúcir sáañte Allar taarif gorát doijje,
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 hoór de, “Mubarek Baáñcca Ubá zibá Mabud or name aiyér.
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Dol ottu hoozzon Féroci ye Íba re hoór de, “Ustat, Tuáñr ummot ókkol ore éggwa bóṭboṛo.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Íba ye zuwabe hoór de, “Añí tuáñra re hoóir, zodi itará nizám ói táke, fattór ókkol guzori uṛíbo!”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Zeñtté Íba Jerúsalem or hañsáhañsi foóñicce, cóor gán dekí híyan olla haindé,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 hoór de, “Áh, tui yó aijja zodi cánti kiyé ané de zaintiya! Montor yala de híyan tor suk or argwal óigiyoi.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Kiyólla-hoilé tor uore eén din aibó, tor duccon ókkole tor ulḍa ḍebal tulí toré gíridoribo, aar toré hárr mikká ttu gérgwal goríbo,
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 toré edde tor bútor or fuain dore meṛit añsáribo, aar tor bútore eggwá fattór or uore ar eggwá fattór no rakíbo, kiyólla-hoilé tui toh Alla ye toré basaitó aiccé de októ nó sinós.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Fore Isá baitul-mukaddos or uṛán ot góli, zetará héṛe besa kina gorér ítara re loraidiyat doijje;
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 ítara re hoór de, “Pak-kalam ot endilla asé, ‘Añr gór munazat or gór óibo,’montor tuáñra toh híyan ore ḍahañit or aḍḍa-hána banaifélaiyo.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Íba ye baitul-mukaddos ot fottí din taalim dito. Montor ḍoóñr imam ókkole, alem ókkole, edde manúc or ḍaiḍoóñr ókkole Íba re marifélaibar kucíc ot accíl.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Lekin híyan gorí bolla ítara honó mouka nó faa, kiyólla-hoilé tamám manúc ókkole Íbar hotá oóñlgori fúnito.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.