Lucas 19

rhgc (RHGC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Isá Jerikó cóor ot góli bútottu zaat accíl.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Héṛe Zakéyos nam or ézzon manúc accíl; yóggwa accíl házana-tulóya ókkol or sóddar edde tuangor manúc.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Yóggwa ye Isá hon de híyan saitó kucíc goijjíl, montor manúc or dol or zoriya saái nó fare, kiyólla-hoilé yóggwa gaafiṛé baṛí accíl.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Hétolla yóggwa ye Isá re sai bolla muúmmikka duñri zai eggwá ḍuñir-gas ot uiṭṭégoi, kiyólla-hoilé Íba hé foñt báy zaibo.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Zeñtté Isá hé zagat foóñicce, Íba ye uormikká saái yóggwa re hoór de, “Zakéyos, toratori lamogái, kiyólla-hoilé aijja Añr ttu tuáñr gór ot tákar zorur.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Hétunot yóggwa toratori laimmégai, aar Íba re kúcir sáañte estekbal goijjé.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Híyan dekí manúc beggúne endilla cékayot gorát doijje, “Íba ezzon gunágar or gorba óito giiyé.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Zakéyose tíyai Malik ore hoór de, “Soó Malik, añr cómbotti ttu ekdók añí gorif ókkol ore diifélair, aar zodi añí honókiyo ttu na hókkot kessú loiyí de óile, ítare añí sair gun waafes fíraidiyum.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Isá ye yóggwa re hoór de, “Aijja e gór ot nejat aiccé, kiyólla-hoilé yoggwá yó toh Ibrahím or fua.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Manúc or Fua aiccé de toh áñzigiyoi de ítara re tuwai bolla edde nejat di bolla.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Ítara híin beggún fúner de októt, Isá ye ítara re ekkán meésal hoiyé, kiyólla-hoilé Íba Jerúsalem or ḍáke accíl aar ítara ṭáaijjil de Allar raijjo bicí hára zahér óibo.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Íba ye hoór de, “Ezzon bóddoro manúc ekkán durór mulluk ot giiyé, baáñcca boni waafes ai bolla.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Zaibar age yóggwa ye nizor goóur ókkol ottu doc zon ore matai ítara re doc cán cúnar foicádiiyé, dii ítara re hoór de, ‘Añí nú aiyí foijjonto iín lói códori gorógoi.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 “Lekin yóggwa re nizor decóitta ókkole nafórot goittó, hétolla ítara yóggwar fisé nomainda difeṛái hoiyé de, ‘Añára e manúc cwa ye añárar uore hókumot goré de híyan no saái.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Zeñtté yóggwa baáñcca boni waafes aiccé, yóggwa ye nizor ṭiañ dyíl de goóur gún ore mata baiyé, zeéne ítara códori gorí hodún hamaiyé de zani fare.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 “Cúrur íte aái hoór de, ‘Malik, tuáñr foicá lói añí aró doc cán foicá baráiyi.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 “Yóggwa ye ítare hoór de, ‘Cabác, gom goóur! Tui zettót bicí hom ot imandari táikkos, yala tui doc cán cóor or uore hókumot gór.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Dusára wa ye aái hoór de, ‘Malik, tuáñr foicá lói añí aró fañs sán foicá baráiyi.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 “Yóggwa ye ítare yó hoór de, ‘Tui yó fañs sán cóor or uore hókumot gór.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 “Baade ar ezzone aái hoór de, ‘Malik, ótiya tuáñr foicá, añí yián ore ekkán fakít berái lukai raikkílam;
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 kiyólla-hoilé añí tuáñre ḍooraiyí, tuñí ézzon hora manúc; tuñí toh nize ziín nó rakó híin loifélo, aar ziín nó lago híin haṛo.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Yóggwa ye ítare hoór de, ‘Ó behar goóur! Tor muk or hotá loi añí tor bisar goijjúm. Tui de zainti añí ézzon hora manúc deh, añí ziín nó rakí híin loifélai, aar ziín nó lagai híin haṛi.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Tói tui añr ṭiañ gán benggót óile kiyá nó rakós? Héndilla goittí bóuli añí ailé híyan or fúañti kessú cúṭ faitam.’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 “Tarfore yóggwa ye íñyot házir accíl de ítara re hoór de, ‘Itar ttu foicá gán loifélai, zar ttu doc cán foicá asé ítare diifélo.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 “Ítara yóggwa re hoór de, ‘Malik, ítar ttu de age lóti doc cán foicá asé.’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 “‘Añí tuáñra re hoóir, zar ttu asé, yóggwa re aró diiya zaybo; montor zar ttu nái, yóggwa ttu asé de híin úddwa loiféla zaybo.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Montor añr duccon zetará niki añí ítarar uore hókumot gorí de no saitó, ítara re iñyót aní añr cáikkat zane marifélo.’ ”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Isá ye híin hoói baade, ítarar age-age Jerúsalem or uzu zaat doijje.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Zeñtté Íba Zaitun Faár ot asé de Betfégi edde Betániya farar hañsáhañsi foóñicce, Íba ye Nizor dui zon cárit ore difeṛáiye,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 endilla hoói, “Tuáñra muúm or fara gán ot zoo, héṛe góli mottor eggwá gadár sóo baindá loot faiba, zibár uore aijjó honókiye nó soré. Yíba re kúli eṛé anógoi.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Zodi honókiye tuáñra ttu fusár goré, ‘Tuáñra yíba re kiyólla kúlor?’ Yóggwa re hoibá de, ‘Malik ottu yibá re lager.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Tói zetará re difeṛáiye ítara rowana loiyé, aar Íba ye zeén hoiyé héen loot faiyé.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Ítara gadár sóo wa re kúler rár, yíbar giróse ítara re hoór de, “Tuáñra gadár sóo wa re kiyólla kúlor?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Ítara hoór de, “Malik ottu yibá re lager.”
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Baade ítara yíba re Isár héṛe ainné, aar yíbar uore ítarar hoor ókkol bicáidi Isá re uore buágaraiye.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Íba zaar de októt, manúc ókkole nizor hoor ókkol rastat bicáidiyat accíl.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Zaite-zaite Íba Zaitun Faár or lamonir hañsáhañsi foóñicce rár, ummot ókkol or dol ṭíya ye ítara ze keramot ókkol deikkíl híin beggún olla guzori-guzori kúcir sáañte Allar taarif gorát doijje,
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 hoór de, “Mubarek Baáñcca Ubá zibá Mabud or name aiyér.
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Dol ottu hoozzon Féroci ye Íba re hoór de, “Ustat, Tuáñr ummot ókkol ore éggwa bóṭboṛo.”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Íba ye zuwabe hoór de, “Añí tuáñra re hoóir, zodi itará nizám ói táke, fattór ókkol guzori uṛíbo!”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Zeñtté Íba Jerúsalem or hañsáhañsi foóñicce, cóor gán dekí híyan olla haindé,
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 hoór de, “Áh, tui yó aijja zodi cánti kiyé ané de zaintiya! Montor yala de híyan tor suk or argwal óigiyoi.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Kiyólla-hoilé tor uore eén din aibó, tor duccon ókkole tor ulḍa ḍebal tulí toré gíridoribo, aar toré hárr mikká ttu gérgwal goríbo,
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 toré edde tor bútor or fuain dore meṛit añsáribo, aar tor bútore eggwá fattór or uore ar eggwá fattór no rakíbo, kiyólla-hoilé tui toh Alla ye toré basaitó aiccé de októ nó sinós.”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Fore Isá baitul-mukaddos or uṛán ot góli, zetará héṛe besa kina gorér ítara re loraidiyat doijje;
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 ítara re hoór de, “Pak-kalam ot endilla asé, ‘Añr gór munazat or gór óibo,’montor tuáñra toh híyan ore ḍahañit or aḍḍa-hána banaifélaiyo.”
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Íba ye baitul-mukaddos ot fottí din taalim dito. Montor ḍoóñr imam ókkole, alem ókkole, edde manúc or ḍaiḍoóñr ókkole Íba re marifélaibar kucíc ot accíl.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Lekin híyan gorí bolla ítara honó mouka nó faa, kiyólla-hoilé tamám manúc ókkole Íbar hotá oóñlgori fúnito.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.