Rute 1
rhg (RHG) vs NAA
1 Još okkole šašon goribar agor ṭaimot dešot ek bar raṭ oil. Ar Ehudiyar Betlehemottu ekzon manuše, hitar bou edde dui futore fũwati loi Muab dešot hãroigilgoi.
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 Manušwar nam aššilde Elimelek, hitar bouwor nam aššilde Naumi, ar hitar dui futor nam aššilde Mahlon edde Kilion. Itara aššilde Ehudiyar Betlehemor Efrat-guštir manuš. Itara Muab dešot giye edde heṛe roiye.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Bade Naumir šuwami Elimelek mori gilgoi, henot hiba hibar dui futore loi roiye.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Bade hitara duizone dui Muabi hoinniare biya goijje: ekzonor nam aššil Orpa, ar ekzonor nam aššil Rut. Hitara onumanik doš bosor heṛe bošoti goijje.
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 Tarfore Mahlon edde Kilion, hitara dunizono mori giyegoi, ar Naumi šuwami hara, fuwain hara, duni mikkattu eka oi roiye.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Bade Naumi hibar futor bouwain dunizon fũwati loi Muab dešottu firi zaiboilla uṭṭil; haron hibaye Muab dešot fuinnil ze Mabude hibar mainšor uwore nozor diye edde ahar der.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Hiyanor zoriya hiba zeṛe takito he zagttu niyolle, ar fũwati hibar dui futor bouwain o aššil, Toi hitara Ehudiya dešot uwafes firi zaiboilla fõt bai baisa diye.
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Hetunot Naumiye hibar dui futor bouwaindore hodde: "Tũwara tũwarar mar górot firizogoi. Mora okkololla edde ãlla ze raham goijjio, Mabud tũwarare o he bafe raham gorok.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Tũwara dunizone zene šuwamir górot bissram fo, Mabud tũwarare hendilla dula dok." Toi hibaye hitarare suma diye; henot hitara guzori handa šuru goijje.
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 Ar hibare hodde: "Na, ãra o tũwar fũwati tũwar zatir heṛe firi zaiyum."
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Kintu Naumiye hodde: "Oh ãr hoinnia okkol, firizogoi, tũwara ãr fũwati kiyolla zaiba? Tũwarar šuwami oi farefan ãr feṛot ki aro morod fuwa oibar aša ase?
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 Oh ãr hoinnia okkol, firizogoi; haron ãr boyoš oiye, ãi abar biya gori no faijjum. Ar zodi o aša ase hoi aijja raitta biya gori, ar futain zormo di.
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 Toile tũwara ki hitara zuwan ofan ofekka gori tai fariba? Hitaralla ki tũwara biya no gori boi taiba? No no, Oh ãr hoinnia okkol! Iyan tũwarattuwaro ãttu aro beši titar lager, kiyollahoile Mabudor hãt ãr berudde giye!
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Henot hitara abar guzori handa šuru goijje. Toi Orpaye hibar horire sumadi bidai loiye, kintu Rute hibar hórire ãzamari dori taigiyegoi.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Tehon Naumi hodde: "Sa, tor zal hibar mainšor edde hibar devotar hãse firigiyegoi, tui o tor zalor fise fise firizagoi."
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Kintu Rute hodde: "Tũware felaizaite, tũwar fisa lowattu firizaibolla ãre no hoiyo: Kiyollahoile
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Zeṛe tũi moror, ãi o morium,
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Naumi zehon dekilo hibar fũwati zaibolla Rut mon sokto gori ereda gorifelaye, tehon hibaye hibare ar kissu no hoilo.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Bade hitara dunizon zaite zaite Betlehem zehon fõssiyegoi, farar agagura hitarar babute howa hoi šuru oiye; mayafuwain okkole hodde: "Iba Naumi no?"
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 Hibaye hitarare hodde: "Ãre Naumi (zara mani kuši) no ḍaikkio, bolke Mara (zar mani tita) ḍako, Kiyollahoile Šorbo-šoktiwalaye ãr zibonore beši tita gori diye.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Ãi hár kissu furon gori loi baisa dilam, kintu ehon Mabude ãre hali hat loi firai ainnye. Tũwara ãre Naumi hoi ka ḍakor zehon Mabud ãr bifokkede forman diye, ar Šorbo-šoktiwalaye ãre hoštot felaiye.
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Ei bafe Naumi firi aišše, hibar fũwati hibar futor bou Rut o, ze Muab dešottu firi aišše. Toi hitara Betlehem aiššede šomot gĩu da šuru oiye.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.