Marcos 5
rhg (RHG) vs NVT
1 Tarfore hitara doriyar dusora farot Geraseni okkolor dešot aišše.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Isaye nottu laimme mottor, napak ruhuye faiya ekzon manuš hoboror gãtottu niyoliyore hibar muntu aiššiye.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Ei manušwa hoboror gãt okkolot takito edde hitare honokiye bandi raki no farito, enki siyol loi udda no.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Kiyollahoile hitar hãt ṭeng hamiša beri edde siyol loi bandi raka oito, kintu hite siyol sirifelaito edde ṭengor beri bangi ṭura ṭura gorifelaito. Hitare honokiye samali no farito.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Hite dine raite hoboror gãt okkolot edde faharot guzori guri beraito edde fattor diyore nize nizor ga haṛito.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Isare durottu dekiyore hite dũri aišše edde hibar fõt uite foijje
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 edde guzori hodde, "Oh beši ḍõr šoktiwala Allar Fut, Isa, ãr loi õnor ki tallukat? Allar name duhai, õne ãre zala zontrona no diyo."
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Ei hota hoiyede moksud oilde Isaye hitare hoiye, "Tui napak ruh, ei manušwar butottu niyoli ai."
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Tarfore Isaye hitare fusar goijje, "Tor nam ki?"
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Toi he elehattu hitarare niyolai no dibolla hite bar bar fori dori Isar hãse foriyad goijje.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Heṛe faharor hãsat ḍõr ek šuworor zak soredde aššil.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Ar he napak ruh okkole fori dori foriyad gorilo, "Ãrare oi šuworgunor butore defeṛo, toi zene ãra hin okkolor butore goli fari."
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Hibaye hitarare ezajot diye edde napak ruh okkol niyoli aiyore šuworgunor butore góille. Toi he šuworor zak, homsehom dui hazar oibo, hin okkol zure dũri faharor haindat giye edde doriyat fori fanit dufi moijje.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Šuwor soroya okkole hentu dai giyegoi edde farat edde heṛiyar ato hãse sairo mikka ei hóbor hoiyegoi, toi manuš okkole ki goṭṭil hin saito aišše.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Hitara zẽtte Isar hãse aišše, dekedde oi napak ruhuye failde manušwa hor findi šuida oi boi roiye, henot hitarattu ḍore doijje.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Zara ei goṭonagan dekkil, hitara he napak ruhuye failde manušwar edde šuworgunor ki halot oiye he babute mainšore zanaiye.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Henot manuš okkole Isare fori dori hoiye zene hiba hitarar eleha sari zagoi.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Toi Isa not giye, ar napak ruhuye failde manušwaye hibar fũwati zaibolla foriyad goijje.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Kintu Isaye hitare ezajot no de edde en hoiye, "Tui tor góror nizor mainšor heṛe firizagoi edde tolla Mabude ze ham goijje edde tor uwore hoto doya dehaiye hin beggun hitarare hogoi."
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Toi hite hentu giyegoi edde Isaye hitalla zin goijje hin beggun Dekapolis elehat howa šuru goijje. Henot manuš okkol tajjuf oiye.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Isaye zẽtte abar no loi doriyar dusora farot gil, hẽtte hibar sairo ḍakottu ek mainšor ḍõr dol dola oil. Hiba hehon o doriyar farot,
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 hen šomot Zairus name ekzon muzolišhanar neta heṛe aišše. Hite Isare dekiyore hibar ṭengot uite foijje.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 edde fori dori foriyad goijje, "Ãr zi morar fõtot, õne aiyore hibar uwore hat rakogai toi hiba aram oi faribo edde basibo."
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Toi Isa hitar fũwati giye.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Heṛe butore ekzon beṛi maya fuwa aššil ze baro bosorfan kunzari loi duk fat ase.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Bout ḍakṭor okkolor hatot hibaye bout hošṭo faiye. Ar hibattu ze kissu aššil hin beggun horos gori felaiye bade o hono kissu no o, aram oibar bodole aro beši oigiyegoi.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Hibaye Isar babute fuinne edde he mainšor dolor butore hibar fisottu aiyore hibar saddorgan suiye.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Kiyollahoile hibaye baffil, "Zodi ãi šude hibar hor sui fari, toile ãi aram oi zaiyumboi."
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Ar hehon hibar kunzari bondo oiye edde hibaye hibar gar butore buzi faijje ze hiba aram oiye.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Isaye hetunot buzi faijje ze hibar butottu šokti giye, hetolla hibaye mainšor dolor uzu saiyore hodde, "Ãr hor hone suiye?"
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Sahabi okkole hodde, "Õne dekor, õnore loi mainše kengori ṭelaṭeli gorer, ar tarfore o õne hoor, õnore hone suiye!"
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Kintu ei ham hone goijje hiyan saibolla Isaye sairo mikka saiye.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Mayafuwawattu ken oiye buzi fariyore, hibaye ḍore hafi hafi Isar sarme uite foijje edde hibaye hár goṭonare hibare zanaiye.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Isaye hibare hodde: "Oh zi, tor biššaše tore bala goijje, šantiye zagoi, tor ei duk bug gorodde hentu tui azad"
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Isa ehon o hota howat ase, hen šomot muzolišhanar netar górottu manuš aiyore hodde, "Tũwar zi mori giyoi. Ustadore loi aro kiyolla diddari gora forer?"
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Hitarar hota funiyore Isaye muzolišhanar netaware hodde, "No ḍorais, šude biššaš gor."
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Ehon, hibaye Fitor, Yakub edde Yakubor bái Yuhanna, hitarare bade ar honokiyore fũwati zaito no de.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Bade hitara zehon muzolišhanar netar górot aišše heṛe dekedde uzora uzori oiye, edde manuš okkole handa haṛi gorer edde bilag gorer.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Isaye butore zai mainšore hodde,"Tũwara uzora uzori edde handa haṛi kiyolla goror? Hiba no more, gum zadde."
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Hitara hibar hotat hãšše.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Tarfore hibaye zerfuwaware hate doriyore hodde, "Talita Kumi!"ziyanor mani "Gura zi, tore hoir, uṭ!"
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Ar hehon zerfuwawa uṛi tiyaiye edde aṛi bera šuru goijje. (Hibar boyoš aššilde baro bosor.) Ar hitara beggune kub beši ammuwak oiye.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Kintu hibaye hora gori hokum diye zene ei babute honokiye no zane edde zerfuwaware hono kissu haito dibolla hoiye.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.