Marcos 5
rhg (RHG) vs ARA
1 Tarfore hitara doriyar dusora farot Geraseni okkolor dešot aišše.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Isaye nottu laimme mottor, napak ruhuye faiya ekzon manuš hoboror gãtottu niyoliyore hibar muntu aiššiye.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ei manušwa hoboror gãt okkolot takito edde hitare honokiye bandi raki no farito, enki siyol loi udda no.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Kiyollahoile hitar hãt ṭeng hamiša beri edde siyol loi bandi raka oito, kintu hite siyol sirifelaito edde ṭengor beri bangi ṭura ṭura gorifelaito. Hitare honokiye samali no farito.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Hite dine raite hoboror gãt okkolot edde faharot guzori guri beraito edde fattor diyore nize nizor ga haṛito.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Isare durottu dekiyore hite dũri aišše edde hibar fõt uite foijje
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 edde guzori hodde, "Oh beši ḍõr šoktiwala Allar Fut, Isa, ãr loi õnor ki tallukat? Allar name duhai, õne ãre zala zontrona no diyo."
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Ei hota hoiyede moksud oilde Isaye hitare hoiye, "Tui napak ruh, ei manušwar butottu niyoli ai."
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Tarfore Isaye hitare fusar goijje, "Tor nam ki?"
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Toi he elehattu hitarare niyolai no dibolla hite bar bar fori dori Isar hãse foriyad goijje.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Heṛe faharor hãsat ḍõr ek šuworor zak soredde aššil.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ar he napak ruh okkole fori dori foriyad gorilo, "Ãrare oi šuworgunor butore defeṛo, toi zene ãra hin okkolor butore goli fari."
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Hibaye hitarare ezajot diye edde napak ruh okkol niyoli aiyore šuworgunor butore góille. Toi he šuworor zak, homsehom dui hazar oibo, hin okkol zure dũri faharor haindat giye edde doriyat fori fanit dufi moijje.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Šuwor soroya okkole hentu dai giyegoi edde farat edde heṛiyar ato hãse sairo mikka ei hóbor hoiyegoi, toi manuš okkole ki goṭṭil hin saito aišše.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Hitara zẽtte Isar hãse aišše, dekedde oi napak ruhuye failde manušwa hor findi šuida oi boi roiye, henot hitarattu ḍore doijje.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Zara ei goṭonagan dekkil, hitara he napak ruhuye failde manušwar edde šuworgunor ki halot oiye he babute mainšore zanaiye.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Henot manuš okkole Isare fori dori hoiye zene hiba hitarar eleha sari zagoi.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Toi Isa not giye, ar napak ruhuye failde manušwaye hibar fũwati zaibolla foriyad goijje.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Kintu Isaye hitare ezajot no de edde en hoiye, "Tui tor góror nizor mainšor heṛe firizagoi edde tolla Mabude ze ham goijje edde tor uwore hoto doya dehaiye hin beggun hitarare hogoi."
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Toi hite hentu giyegoi edde Isaye hitalla zin goijje hin beggun Dekapolis elehat howa šuru goijje. Henot manuš okkol tajjuf oiye.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Isaye zẽtte abar no loi doriyar dusora farot gil, hẽtte hibar sairo ḍakottu ek mainšor ḍõr dol dola oil. Hiba hehon o doriyar farot,
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 hen šomot Zairus name ekzon muzolišhanar neta heṛe aišše. Hite Isare dekiyore hibar ṭengot uite foijje.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 edde fori dori foriyad goijje, "Ãr zi morar fõtot, õne aiyore hibar uwore hat rakogai toi hiba aram oi faribo edde basibo."
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Toi Isa hitar fũwati giye.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Heṛe butore ekzon beṛi maya fuwa aššil ze baro bosorfan kunzari loi duk fat ase.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Bout ḍakṭor okkolor hatot hibaye bout hošṭo faiye. Ar hibattu ze kissu aššil hin beggun horos gori felaiye bade o hono kissu no o, aram oibar bodole aro beši oigiyegoi.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Hibaye Isar babute fuinne edde he mainšor dolor butore hibar fisottu aiyore hibar saddorgan suiye.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Kiyollahoile hibaye baffil, "Zodi ãi šude hibar hor sui fari, toile ãi aram oi zaiyumboi."
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ar hehon hibar kunzari bondo oiye edde hibaye hibar gar butore buzi faijje ze hiba aram oiye.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Isaye hetunot buzi faijje ze hibar butottu šokti giye, hetolla hibaye mainšor dolor uzu saiyore hodde, "Ãr hor hone suiye?"
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Sahabi okkole hodde, "Õne dekor, õnore loi mainše kengori ṭelaṭeli gorer, ar tarfore o õne hoor, õnore hone suiye!"
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Kintu ei ham hone goijje hiyan saibolla Isaye sairo mikka saiye.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Mayafuwawattu ken oiye buzi fariyore, hibaye ḍore hafi hafi Isar sarme uite foijje edde hibaye hár goṭonare hibare zanaiye.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Isaye hibare hodde: "Oh zi, tor biššaše tore bala goijje, šantiye zagoi, tor ei duk bug gorodde hentu tui azad"
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Isa ehon o hota howat ase, hen šomot muzolišhanar netar górottu manuš aiyore hodde, "Tũwar zi mori giyoi. Ustadore loi aro kiyolla diddari gora forer?"
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Hitarar hota funiyore Isaye muzolišhanar netaware hodde, "No ḍorais, šude biššaš gor."
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ehon, hibaye Fitor, Yakub edde Yakubor bái Yuhanna, hitarare bade ar honokiyore fũwati zaito no de.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Bade hitara zehon muzolišhanar netar górot aišše heṛe dekedde uzora uzori oiye, edde manuš okkole handa haṛi gorer edde bilag gorer.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Isaye butore zai mainšore hodde,"Tũwara uzora uzori edde handa haṛi kiyolla goror? Hiba no more, gum zadde."
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Hitara hibar hotat hãšše.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Tarfore hibaye zerfuwaware hate doriyore hodde, "Talita Kumi!"ziyanor mani "Gura zi, tore hoir, uṭ!"
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Ar hehon zerfuwawa uṛi tiyaiye edde aṛi bera šuru goijje. (Hibar boyoš aššilde baro bosor.) Ar hitara beggune kub beši ammuwak oiye.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Kintu hibaye hora gori hokum diye zene ei babute honokiye no zane edde zerfuwaware hono kissu haito dibolla hoiye.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.