Marcos 5

rhg (RHG) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tarfore hitara doriyar dusora farot Geraseni okkolor dešot aišše.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Isaye nottu laimme mottor, napak ruhuye faiya ekzon manuš hoboror gãtottu niyoliyore hibar muntu aiššiye.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Ei manušwa hoboror gãt okkolot takito edde hitare honokiye bandi raki no farito, enki siyol loi udda no.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Kiyollahoile hitar hãt ṭeng hamiša beri edde siyol loi bandi raka oito, kintu hite siyol sirifelaito edde ṭengor beri bangi ṭura ṭura gorifelaito. Hitare honokiye samali no farito.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Hite dine raite hoboror gãt okkolot edde faharot guzori guri beraito edde fattor diyore nize nizor ga haṛito.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Isare durottu dekiyore hite dũri aišše edde hibar fõt uite foijje
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 edde guzori hodde, "Oh beši ḍõr šoktiwala Allar Fut, Isa, ãr loi õnor ki tallukat? Allar name duhai, õne ãre zala zontrona no diyo."
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Ei hota hoiyede moksud oilde Isaye hitare hoiye, "Tui napak ruh, ei manušwar butottu niyoli ai."
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Tarfore Isaye hitare fusar goijje, "Tor nam ki?"
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Toi he elehattu hitarare niyolai no dibolla hite bar bar fori dori Isar hãse foriyad goijje.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Heṛe faharor hãsat ḍõr ek šuworor zak soredde aššil.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Ar he napak ruh okkole fori dori foriyad gorilo, "Ãrare oi šuworgunor butore defeṛo, toi zene ãra hin okkolor butore goli fari."
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Hibaye hitarare ezajot diye edde napak ruh okkol niyoli aiyore šuworgunor butore góille. Toi he šuworor zak, homsehom dui hazar oibo, hin okkol zure dũri faharor haindat giye edde doriyat fori fanit dufi moijje.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Šuwor soroya okkole hentu dai giyegoi edde farat edde heṛiyar ato hãse sairo mikka ei hóbor hoiyegoi, toi manuš okkole ki goṭṭil hin saito aišše.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Hitara zẽtte Isar hãse aišše, dekedde oi napak ruhuye failde manušwa hor findi šuida oi boi roiye, henot hitarattu ḍore doijje.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Zara ei goṭonagan dekkil, hitara he napak ruhuye failde manušwar edde šuworgunor ki halot oiye he babute mainšore zanaiye.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Henot manuš okkole Isare fori dori hoiye zene hiba hitarar eleha sari zagoi.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Toi Isa not giye, ar napak ruhuye failde manušwaye hibar fũwati zaibolla foriyad goijje.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Kintu Isaye hitare ezajot no de edde en hoiye, "Tui tor góror nizor mainšor heṛe firizagoi edde tolla Mabude ze ham goijje edde tor uwore hoto doya dehaiye hin beggun hitarare hogoi."
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Toi hite hentu giyegoi edde Isaye hitalla zin goijje hin beggun Dekapolis elehat howa šuru goijje. Henot manuš okkol tajjuf oiye.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Isaye zẽtte abar no loi doriyar dusora farot gil, hẽtte hibar sairo ḍakottu ek mainšor ḍõr dol dola oil. Hiba hehon o doriyar farot,
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 hen šomot Zairus name ekzon muzolišhanar neta heṛe aišše. Hite Isare dekiyore hibar ṭengot uite foijje.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 edde fori dori foriyad goijje, "Ãr zi morar fõtot, õne aiyore hibar uwore hat rakogai toi hiba aram oi faribo edde basibo."
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Toi Isa hitar fũwati giye.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Heṛe butore ekzon beṛi maya fuwa aššil ze baro bosorfan kunzari loi duk fat ase.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Bout ḍakṭor okkolor hatot hibaye bout hošṭo faiye. Ar hibattu ze kissu aššil hin beggun horos gori felaiye bade o hono kissu no o, aram oibar bodole aro beši oigiyegoi.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Hibaye Isar babute fuinne edde he mainšor dolor butore hibar fisottu aiyore hibar saddorgan suiye.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Kiyollahoile hibaye baffil, "Zodi ãi šude hibar hor sui fari, toile ãi aram oi zaiyumboi."
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Ar hehon hibar kunzari bondo oiye edde hibaye hibar gar butore buzi faijje ze hiba aram oiye.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Isaye hetunot buzi faijje ze hibar butottu šokti giye, hetolla hibaye mainšor dolor uzu saiyore hodde, "Ãr hor hone suiye?"
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Sahabi okkole hodde, "Õne dekor, õnore loi mainše kengori ṭelaṭeli gorer, ar tarfore o õne hoor, õnore hone suiye!"
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Kintu ei ham hone goijje hiyan saibolla Isaye sairo mikka saiye.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Mayafuwawattu ken oiye buzi fariyore, hibaye ḍore hafi hafi Isar sarme uite foijje edde hibaye hár goṭonare hibare zanaiye.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Isaye hibare hodde: "Oh zi, tor biššaše tore bala goijje, šantiye zagoi, tor ei duk bug gorodde hentu tui azad"
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Isa ehon o hota howat ase, hen šomot muzolišhanar netar górottu manuš aiyore hodde, "Tũwar zi mori giyoi. Ustadore loi aro kiyolla diddari gora forer?"
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Hitarar hota funiyore Isaye muzolišhanar netaware hodde, "No ḍorais, šude biššaš gor."
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Ehon, hibaye Fitor, Yakub edde Yakubor bái Yuhanna, hitarare bade ar honokiyore fũwati zaito no de.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Bade hitara zehon muzolišhanar netar górot aišše heṛe dekedde uzora uzori oiye, edde manuš okkole handa haṛi gorer edde bilag gorer.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Isaye butore zai mainšore hodde,"Tũwara uzora uzori edde handa haṛi kiyolla goror? Hiba no more, gum zadde."
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Hitara hibar hotat hãšše.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Tarfore hibaye zerfuwaware hate doriyore hodde, "Talita Kumi!"ziyanor mani "Gura zi, tore hoir, uṭ!"
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Ar hehon zerfuwawa uṛi tiyaiye edde aṛi bera šuru goijje. (Hibar boyoš aššilde baro bosor.) Ar hitara beggune kub beši ammuwak oiye.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Kintu hibaye hora gori hokum diye zene ei babute honokiye no zane edde zerfuwaware hono kissu haito dibolla hoiye.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.