Marcos 5
rhg (RHG) vs ARC
1 Tarfore hitara doriyar dusora farot Geraseni okkolor dešot aišše.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Isaye nottu laimme mottor, napak ruhuye faiya ekzon manuš hoboror gãtottu niyoliyore hibar muntu aiššiye.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ei manušwa hoboror gãt okkolot takito edde hitare honokiye bandi raki no farito, enki siyol loi udda no.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Kiyollahoile hitar hãt ṭeng hamiša beri edde siyol loi bandi raka oito, kintu hite siyol sirifelaito edde ṭengor beri bangi ṭura ṭura gorifelaito. Hitare honokiye samali no farito.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Hite dine raite hoboror gãt okkolot edde faharot guzori guri beraito edde fattor diyore nize nizor ga haṛito.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Isare durottu dekiyore hite dũri aišše edde hibar fõt uite foijje
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 edde guzori hodde, "Oh beši ḍõr šoktiwala Allar Fut, Isa, ãr loi õnor ki tallukat? Allar name duhai, õne ãre zala zontrona no diyo."
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ei hota hoiyede moksud oilde Isaye hitare hoiye, "Tui napak ruh, ei manušwar butottu niyoli ai."
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Tarfore Isaye hitare fusar goijje, "Tor nam ki?"
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Toi he elehattu hitarare niyolai no dibolla hite bar bar fori dori Isar hãse foriyad goijje.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Heṛe faharor hãsat ḍõr ek šuworor zak soredde aššil.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ar he napak ruh okkole fori dori foriyad gorilo, "Ãrare oi šuworgunor butore defeṛo, toi zene ãra hin okkolor butore goli fari."
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Hibaye hitarare ezajot diye edde napak ruh okkol niyoli aiyore šuworgunor butore góille. Toi he šuworor zak, homsehom dui hazar oibo, hin okkol zure dũri faharor haindat giye edde doriyat fori fanit dufi moijje.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Šuwor soroya okkole hentu dai giyegoi edde farat edde heṛiyar ato hãse sairo mikka ei hóbor hoiyegoi, toi manuš okkole ki goṭṭil hin saito aišše.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Hitara zẽtte Isar hãse aišše, dekedde oi napak ruhuye failde manušwa hor findi šuida oi boi roiye, henot hitarattu ḍore doijje.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Zara ei goṭonagan dekkil, hitara he napak ruhuye failde manušwar edde šuworgunor ki halot oiye he babute mainšore zanaiye.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Henot manuš okkole Isare fori dori hoiye zene hiba hitarar eleha sari zagoi.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Toi Isa not giye, ar napak ruhuye failde manušwaye hibar fũwati zaibolla foriyad goijje.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Kintu Isaye hitare ezajot no de edde en hoiye, "Tui tor góror nizor mainšor heṛe firizagoi edde tolla Mabude ze ham goijje edde tor uwore hoto doya dehaiye hin beggun hitarare hogoi."
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Toi hite hentu giyegoi edde Isaye hitalla zin goijje hin beggun Dekapolis elehat howa šuru goijje. Henot manuš okkol tajjuf oiye.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Isaye zẽtte abar no loi doriyar dusora farot gil, hẽtte hibar sairo ḍakottu ek mainšor ḍõr dol dola oil. Hiba hehon o doriyar farot,
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 hen šomot Zairus name ekzon muzolišhanar neta heṛe aišše. Hite Isare dekiyore hibar ṭengot uite foijje.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 edde fori dori foriyad goijje, "Ãr zi morar fõtot, õne aiyore hibar uwore hat rakogai toi hiba aram oi faribo edde basibo."
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Toi Isa hitar fũwati giye.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Heṛe butore ekzon beṛi maya fuwa aššil ze baro bosorfan kunzari loi duk fat ase.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Bout ḍakṭor okkolor hatot hibaye bout hošṭo faiye. Ar hibattu ze kissu aššil hin beggun horos gori felaiye bade o hono kissu no o, aram oibar bodole aro beši oigiyegoi.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Hibaye Isar babute fuinne edde he mainšor dolor butore hibar fisottu aiyore hibar saddorgan suiye.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Kiyollahoile hibaye baffil, "Zodi ãi šude hibar hor sui fari, toile ãi aram oi zaiyumboi."
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Ar hehon hibar kunzari bondo oiye edde hibaye hibar gar butore buzi faijje ze hiba aram oiye.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Isaye hetunot buzi faijje ze hibar butottu šokti giye, hetolla hibaye mainšor dolor uzu saiyore hodde, "Ãr hor hone suiye?"
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Sahabi okkole hodde, "Õne dekor, õnore loi mainše kengori ṭelaṭeli gorer, ar tarfore o õne hoor, õnore hone suiye!"
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Kintu ei ham hone goijje hiyan saibolla Isaye sairo mikka saiye.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Mayafuwawattu ken oiye buzi fariyore, hibaye ḍore hafi hafi Isar sarme uite foijje edde hibaye hár goṭonare hibare zanaiye.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Isaye hibare hodde: "Oh zi, tor biššaše tore bala goijje, šantiye zagoi, tor ei duk bug gorodde hentu tui azad"
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Isa ehon o hota howat ase, hen šomot muzolišhanar netar górottu manuš aiyore hodde, "Tũwar zi mori giyoi. Ustadore loi aro kiyolla diddari gora forer?"
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Hitarar hota funiyore Isaye muzolišhanar netaware hodde, "No ḍorais, šude biššaš gor."
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ehon, hibaye Fitor, Yakub edde Yakubor bái Yuhanna, hitarare bade ar honokiyore fũwati zaito no de.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Bade hitara zehon muzolišhanar netar górot aišše heṛe dekedde uzora uzori oiye, edde manuš okkole handa haṛi gorer edde bilag gorer.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Isaye butore zai mainšore hodde,"Tũwara uzora uzori edde handa haṛi kiyolla goror? Hiba no more, gum zadde."
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Hitara hibar hotat hãšše.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Tarfore hibaye zerfuwaware hate doriyore hodde, "Talita Kumi!"ziyanor mani "Gura zi, tore hoir, uṭ!"
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Ar hehon zerfuwawa uṛi tiyaiye edde aṛi bera šuru goijje. (Hibar boyoš aššilde baro bosor.) Ar hitara beggune kub beši ammuwak oiye.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Kintu hibaye hora gori hokum diye zene ei babute honokiye no zane edde zerfuwaware hono kissu haito dibolla hoiye.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.