Marcos 5
rhg (RHG) vs BKJ
1 Tarfore hitara doriyar dusora farot Geraseni okkolor dešot aišše.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Isaye nottu laimme mottor, napak ruhuye faiya ekzon manuš hoboror gãtottu niyoliyore hibar muntu aiššiye.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ei manušwa hoboror gãt okkolot takito edde hitare honokiye bandi raki no farito, enki siyol loi udda no.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Kiyollahoile hitar hãt ṭeng hamiša beri edde siyol loi bandi raka oito, kintu hite siyol sirifelaito edde ṭengor beri bangi ṭura ṭura gorifelaito. Hitare honokiye samali no farito.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Hite dine raite hoboror gãt okkolot edde faharot guzori guri beraito edde fattor diyore nize nizor ga haṛito.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Isare durottu dekiyore hite dũri aišše edde hibar fõt uite foijje
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 edde guzori hodde, "Oh beši ḍõr šoktiwala Allar Fut, Isa, ãr loi õnor ki tallukat? Allar name duhai, õne ãre zala zontrona no diyo."
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ei hota hoiyede moksud oilde Isaye hitare hoiye, "Tui napak ruh, ei manušwar butottu niyoli ai."
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Tarfore Isaye hitare fusar goijje, "Tor nam ki?"
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Toi he elehattu hitarare niyolai no dibolla hite bar bar fori dori Isar hãse foriyad goijje.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Heṛe faharor hãsat ḍõr ek šuworor zak soredde aššil.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Ar he napak ruh okkole fori dori foriyad gorilo, "Ãrare oi šuworgunor butore defeṛo, toi zene ãra hin okkolor butore goli fari."
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Hibaye hitarare ezajot diye edde napak ruh okkol niyoli aiyore šuworgunor butore góille. Toi he šuworor zak, homsehom dui hazar oibo, hin okkol zure dũri faharor haindat giye edde doriyat fori fanit dufi moijje.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Šuwor soroya okkole hentu dai giyegoi edde farat edde heṛiyar ato hãse sairo mikka ei hóbor hoiyegoi, toi manuš okkole ki goṭṭil hin saito aišše.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Hitara zẽtte Isar hãse aišše, dekedde oi napak ruhuye failde manušwa hor findi šuida oi boi roiye, henot hitarattu ḍore doijje.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Zara ei goṭonagan dekkil, hitara he napak ruhuye failde manušwar edde šuworgunor ki halot oiye he babute mainšore zanaiye.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Henot manuš okkole Isare fori dori hoiye zene hiba hitarar eleha sari zagoi.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Toi Isa not giye, ar napak ruhuye failde manušwaye hibar fũwati zaibolla foriyad goijje.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Kintu Isaye hitare ezajot no de edde en hoiye, "Tui tor góror nizor mainšor heṛe firizagoi edde tolla Mabude ze ham goijje edde tor uwore hoto doya dehaiye hin beggun hitarare hogoi."
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Toi hite hentu giyegoi edde Isaye hitalla zin goijje hin beggun Dekapolis elehat howa šuru goijje. Henot manuš okkol tajjuf oiye.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Isaye zẽtte abar no loi doriyar dusora farot gil, hẽtte hibar sairo ḍakottu ek mainšor ḍõr dol dola oil. Hiba hehon o doriyar farot,
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 hen šomot Zairus name ekzon muzolišhanar neta heṛe aišše. Hite Isare dekiyore hibar ṭengot uite foijje.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 edde fori dori foriyad goijje, "Ãr zi morar fõtot, õne aiyore hibar uwore hat rakogai toi hiba aram oi faribo edde basibo."
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Toi Isa hitar fũwati giye.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Heṛe butore ekzon beṛi maya fuwa aššil ze baro bosorfan kunzari loi duk fat ase.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Bout ḍakṭor okkolor hatot hibaye bout hošṭo faiye. Ar hibattu ze kissu aššil hin beggun horos gori felaiye bade o hono kissu no o, aram oibar bodole aro beši oigiyegoi.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Hibaye Isar babute fuinne edde he mainšor dolor butore hibar fisottu aiyore hibar saddorgan suiye.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Kiyollahoile hibaye baffil, "Zodi ãi šude hibar hor sui fari, toile ãi aram oi zaiyumboi."
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Ar hehon hibar kunzari bondo oiye edde hibaye hibar gar butore buzi faijje ze hiba aram oiye.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Isaye hetunot buzi faijje ze hibar butottu šokti giye, hetolla hibaye mainšor dolor uzu saiyore hodde, "Ãr hor hone suiye?"
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Sahabi okkole hodde, "Õne dekor, õnore loi mainše kengori ṭelaṭeli gorer, ar tarfore o õne hoor, õnore hone suiye!"
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Kintu ei ham hone goijje hiyan saibolla Isaye sairo mikka saiye.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Mayafuwawattu ken oiye buzi fariyore, hibaye ḍore hafi hafi Isar sarme uite foijje edde hibaye hár goṭonare hibare zanaiye.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Isaye hibare hodde: "Oh zi, tor biššaše tore bala goijje, šantiye zagoi, tor ei duk bug gorodde hentu tui azad"
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Isa ehon o hota howat ase, hen šomot muzolišhanar netar górottu manuš aiyore hodde, "Tũwar zi mori giyoi. Ustadore loi aro kiyolla diddari gora forer?"
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Hitarar hota funiyore Isaye muzolišhanar netaware hodde, "No ḍorais, šude biššaš gor."
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ehon, hibaye Fitor, Yakub edde Yakubor bái Yuhanna, hitarare bade ar honokiyore fũwati zaito no de.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Bade hitara zehon muzolišhanar netar górot aišše heṛe dekedde uzora uzori oiye, edde manuš okkole handa haṛi gorer edde bilag gorer.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Isaye butore zai mainšore hodde,"Tũwara uzora uzori edde handa haṛi kiyolla goror? Hiba no more, gum zadde."
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Hitara hibar hotat hãšše.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Tarfore hibaye zerfuwaware hate doriyore hodde, "Talita Kumi!"ziyanor mani "Gura zi, tore hoir, uṭ!"
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ar hehon zerfuwawa uṛi tiyaiye edde aṛi bera šuru goijje. (Hibar boyoš aššilde baro bosor.) Ar hitara beggune kub beši ammuwak oiye.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Kintu hibaye hora gori hokum diye zene ei babute honokiye no zane edde zerfuwaware hono kissu haito dibolla hoiye.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.