Marcos 11

rhg (RHG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hitara zẽtte Zeruzalemor hãsa hãsi oiye edde Zaitun faharor ḍake Betfage edde Betaniya farar hãse aišše, Isaye duizon sahabire
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 endilla hoi defeṛaiye,"Oi sarmor farat zo, heṛe goli mottor ek gadar so banda dekiba, zibar uwore ehon o hono manuše no boiye. Hiba kuli ãlla loi anogoi.
2 com a seguinte ordem:
3 Ar zodi honokiye fusar gore, 'Tũwara hendilla kiyolla goror?' toile hoiba, 'Ibare Malikottu dorhar oiye edde ibare uwafes toratori eṛe firai dibo.'"
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Toi hitara giye edde gadar soware rastat ekkan dorozar ḍake banda faiye. Hitara hibare kuille.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Henot heṛe zara tiyai aššilde hitara hodde, "Tũwara ki goror? Gadar sowa kiyolla kulor?"
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Isaye zendilla hoito hoil hitara hendilla hoiye, toi hitarare ejazot diye.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Tarfore hitara gadar soware Isar hãse ainne edde hibar uwore hitarar saddor bisai diye, toi hibar uwore Isa boišše.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Bout mainše hibare šorman goribolla hoi hitarar saddor okkolore rastar uwore bisai diye, ar kiye maṛottu fatawala ḍeila okkol ani fõtot šiṛi diye.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Ar ze manuš okkol age edde fise gil hitara guzojje,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 "Ãrar Baf Daudor ze raijjo aiyer, hiba rahamoti."
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Bade Isa Zeruzalemot goliyore butore dórmogóror uṛanot giye. Hibaye sairo mikkar hár kissur uzu saiye, tarfore beil giyegoi boli he barozon sahabire fũwati loi Betaniyat giyegoi.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Tarfor din, hitara Betaniya sari zargoide šomot, Isattu bug laigge.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Hibaye durottu ugguwa fatawala ḍũir gas deikke edde hibat hono gula asene nai saito giye. Kintu hiba heṛe zaiyore fata bade ar kissu no fa, kiyollahoile hẽtte ḍũir gula dorede ainda no.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Toi hibaye gassware hodde,"Ar hono din honokiye tottu gula no háibo." Ar ei hota hibaye hodde hibar sahabi okkole fuinne.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Bade hitara Zeruzalem aišše, ar Isa uwore dórmogóror uṛanot góille edde heṛe zara besa kina goijjil hitarare hentu lorai diya šuru goijje. Hibaye ṭiya bodolidoya okkolor ṭebil edde hoitor besoya okkolor ṭebil uldai diye.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ar hibaye dórmogóror uṛan bai honokiyore hono besa kinar ziniš boi loizaito no de.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Bade hibaye šikka diye, "Iyan endilla leka nai ne?, 'Ãr górore hár zatilla munazator gór ḍaka oibo'? Kintu tũwara iyanore ḍahaitor aḍḍahana banaifelaiyo!"
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Ḍõr imam edde alem okkole ei hota fuinne edde hitara hibare marifelaibolla rasta tuwa šuru goijje. Hitara hibare ḍoraito, kiyollahoile manuš okkol hibar šikkat tajjuf oi zaitogoi.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Ar hazinna oile Isa edde hibar sahabi okkol šohoror baire zaitogoi.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Toi hitara binna zadde ṭaimot dekedde ḍũir gasswa šiyorottu loti fuwai giyegoi.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Fitorottu Isar hota monot foijje edde hodde, "Ustad, so, ze ḍũir gasore õne bodduwa dila hiba fuwai giyegoi."
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Hetunot Isaye hitarare zuwabe hodde,"Allar uwore biššaš rako!
22 Jesus respondeu:
23 Ãi tũwarare soiyi hoir, zodi honokiye ei faharore ho, 'Uṛiyore doriyat zai for,' ar hitar dile šondo no gore kintu hite ziyan hoiye hiyan oibode biššaš gore, iyan hitalla gora oibo.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Hetolla ãi tũwarare hoir, tũwarar munazatot ze hono kissu so, biššaš goro ze tũwara hin faifelaiyo, ar hin tũwarar oibo.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Ar tũwara zẽtte munazat goitto tiyo, honokiyor berudde hono kissu take, toile hitare maf goro, zene tũwarar behostor Bafe o tũwarar guna maf gori fare."
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 (Kintu tũwara zodi maf no goro, toile tũwarare o tũwarar behostor Bafe tũwarar guna maf no goribo.)
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Hitara abar Zeruzalemot aišše edde dórmogóror uṛanot Isaye gura fira gorer, ḍõr imam okkol, he alem okkol edde bura murobbi okkol hibar hãse aišše,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 edde hitara hibare hodde, "Har kemota loi tui in okkol goros? Otóba in goribolla ei kemota tore hone diye?"
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Toi zuwabe Isaye hitarare hodde,"Ãi o tũwarare ekkan hota suwal gori, ãre hiyanor zuwab do, toi ãi o tũwarare hoiyum har kemota loi ãi in okkol gori.
29 Jesus respondeu:
30 Yahyar torikotor gusol, iyan ki Allattu naki mainšottu?"
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Toi hitara ekzone ekzon loi mošora gori hodde, "Zodi hoi, 'Allaro torfottu,' hen oile hite hoibo, 'Toile tũwara Yahyare biššaš ka no goro?'
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Naki endilla zuwab diyum, 'Mainšor torfottu?'" (Kintu hitara mainšore ḍoraiye, kiyollahoile beggune Yahyare ekzon soiyi nobi boli mainto.)
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Toi hitara Isare zuwab diye, "Ãra no zani."
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.