Marcos 11

rhg (RHG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hitara zẽtte Zeruzalemor hãsa hãsi oiye edde Zaitun faharor ḍake Betfage edde Betaniya farar hãse aišše, Isaye duizon sahabire
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 endilla hoi defeṛaiye,"Oi sarmor farat zo, heṛe goli mottor ek gadar so banda dekiba, zibar uwore ehon o hono manuše no boiye. Hiba kuli ãlla loi anogoi.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Ar zodi honokiye fusar gore, 'Tũwara hendilla kiyolla goror?' toile hoiba, 'Ibare Malikottu dorhar oiye edde ibare uwafes toratori eṛe firai dibo.'"
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Toi hitara giye edde gadar soware rastat ekkan dorozar ḍake banda faiye. Hitara hibare kuille.
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Henot heṛe zara tiyai aššilde hitara hodde, "Tũwara ki goror? Gadar sowa kiyolla kulor?"
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Isaye zendilla hoito hoil hitara hendilla hoiye, toi hitarare ejazot diye.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Tarfore hitara gadar soware Isar hãse ainne edde hibar uwore hitarar saddor bisai diye, toi hibar uwore Isa boišše.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Bout mainše hibare šorman goribolla hoi hitarar saddor okkolore rastar uwore bisai diye, ar kiye maṛottu fatawala ḍeila okkol ani fõtot šiṛi diye.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Ar ze manuš okkol age edde fise gil hitara guzojje,
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 "Ãrar Baf Daudor ze raijjo aiyer, hiba rahamoti."
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Bade Isa Zeruzalemot goliyore butore dórmogóror uṛanot giye. Hibaye sairo mikkar hár kissur uzu saiye, tarfore beil giyegoi boli he barozon sahabire fũwati loi Betaniyat giyegoi.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tarfor din, hitara Betaniya sari zargoide šomot, Isattu bug laigge.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Hibaye durottu ugguwa fatawala ḍũir gas deikke edde hibat hono gula asene nai saito giye. Kintu hiba heṛe zaiyore fata bade ar kissu no fa, kiyollahoile hẽtte ḍũir gula dorede ainda no.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Toi hibaye gassware hodde,"Ar hono din honokiye tottu gula no háibo." Ar ei hota hibaye hodde hibar sahabi okkole fuinne.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Bade hitara Zeruzalem aišše, ar Isa uwore dórmogóror uṛanot góille edde heṛe zara besa kina goijjil hitarare hentu lorai diya šuru goijje. Hibaye ṭiya bodolidoya okkolor ṭebil edde hoitor besoya okkolor ṭebil uldai diye.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ar hibaye dórmogóror uṛan bai honokiyore hono besa kinar ziniš boi loizaito no de.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Bade hibaye šikka diye, "Iyan endilla leka nai ne?, 'Ãr górore hár zatilla munazator gór ḍaka oibo'? Kintu tũwara iyanore ḍahaitor aḍḍahana banaifelaiyo!"
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Ḍõr imam edde alem okkole ei hota fuinne edde hitara hibare marifelaibolla rasta tuwa šuru goijje. Hitara hibare ḍoraito, kiyollahoile manuš okkol hibar šikkat tajjuf oi zaitogoi.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Ar hazinna oile Isa edde hibar sahabi okkol šohoror baire zaitogoi.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Toi hitara binna zadde ṭaimot dekedde ḍũir gasswa šiyorottu loti fuwai giyegoi.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Fitorottu Isar hota monot foijje edde hodde, "Ustad, so, ze ḍũir gasore õne bodduwa dila hiba fuwai giyegoi."
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Hetunot Isaye hitarare zuwabe hodde,"Allar uwore biššaš rako!
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Ãi tũwarare soiyi hoir, zodi honokiye ei faharore ho, 'Uṛiyore doriyat zai for,' ar hitar dile šondo no gore kintu hite ziyan hoiye hiyan oibode biššaš gore, iyan hitalla gora oibo.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Hetolla ãi tũwarare hoir, tũwarar munazatot ze hono kissu so, biššaš goro ze tũwara hin faifelaiyo, ar hin tũwarar oibo.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Ar tũwara zẽtte munazat goitto tiyo, honokiyor berudde hono kissu take, toile hitare maf goro, zene tũwarar behostor Bafe o tũwarar guna maf gori fare."
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 (Kintu tũwara zodi maf no goro, toile tũwarare o tũwarar behostor Bafe tũwarar guna maf no goribo.)
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Hitara abar Zeruzalemot aišše edde dórmogóror uṛanot Isaye gura fira gorer, ḍõr imam okkol, he alem okkol edde bura murobbi okkol hibar hãse aišše,
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 edde hitara hibare hodde, "Har kemota loi tui in okkol goros? Otóba in goribolla ei kemota tore hone diye?"
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Toi zuwabe Isaye hitarare hodde,"Ãi o tũwarare ekkan hota suwal gori, ãre hiyanor zuwab do, toi ãi o tũwarare hoiyum har kemota loi ãi in okkol gori.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Yahyar torikotor gusol, iyan ki Allattu naki mainšottu?"
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Toi hitara ekzone ekzon loi mošora gori hodde, "Zodi hoi, 'Allaro torfottu,' hen oile hite hoibo, 'Toile tũwara Yahyare biššaš ka no goro?'
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Naki endilla zuwab diyum, 'Mainšor torfottu?'" (Kintu hitara mainšore ḍoraiye, kiyollahoile beggune Yahyare ekzon soiyi nobi boli mainto.)
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Toi hitara Isare zuwab diye, "Ãra no zani."
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.