Lucas 9

rhg (RHG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bade he barozon asabore ekottoro gori ḍaikke edde hibaye hitarare har bod ruhor uwore edde biyaram bala goribolla šokti edde kemota diye.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Ar Allar raijjor tobolig goribolla edde biyaram aram goribolla Isaye hitarare faṭai diye.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Toi Isaye hitarare hodde: "Tũwara fõtolla kissu no loiyo, laṛi otóba gaṭṭi, hána otóba ṭĩya kissu no loiyo. Findibar fušak o dui zura no loiyo.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Ar tũwara ze górot zo, he fara sari no zogoi foijjonto he górot taikko.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Zodi mainše tũwarare no gose, he šohor sari zaibar šomot tũwarar ṭengor tolar dul zari felaiyo, zene hine hitarar berudde goba oi tiya."
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Toi sahabi okkol henttu giyegoi edde fara fara zai Allar raijjor kušir hóbor tobolig goijje edde biyaramma okkolore aram goijje.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Badša Herude Isaye zin zin gorer hin beggun fuinne kintu hite honnan biššaš goribo buzi uṛi no fajjil. Kiyollabulihoile kiye kiye hoito Yahya mora okkolor butottu uṛi giyegoi.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Ar kiye kiye hoito Eliyase deha diye, ar kiye kiye hoito, furan hailla nobi okkolor butottu ekzon zinda oi uiṭṭe.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Ar Herude hodde, "Ãi to Yahyar mata haṛi felailam, kintu iba honnuwa zar babute endilla hota funazar." Hetolla badša Herude Isare saibolla kušiš goijje.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Bade asab okkole zin zin goijje, firi aiyore hitara hinore kulasagori Isare zanaiye. Tarfore Isaye hitarare fũwati loi Betsaida farar ḍake ek nizam zagat giye.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Kintu mainše he hóbor zani fariyore hitara Isar fisa loiye. Toi Isaye hitarare rahamotor sãte goisse edde hitarar hãse Allar raijjor babute hota hoiye. Ar zara aram oibar dorhar aššil hitarare aram goijje.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Tarfore din šeš oi aišše, ar he barozon asabe Isar hãse zai hodde: "Õne ei manuš okkolore bidai do, zene itara sairo mikka farat, geramot zai rait haṛai fare edde hána fani tuwai loi fare, kiyollahoile ãra aside zagagan kissu naide zaga."
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Kintu Isaye hitarare hodde: "Tũwara hitarare hána do!"
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 (Heṛe onumanik fãs hazar furuš manuš aššil.)
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Sahabi okkole hen goijje, beggunore buwai diye.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Tarfore Isaye he fãswa ruṭi edde duwa mas loi asmanor uzu suk tuli hinolla Allare šukuriya zanaiye edde hinore bangi sahabi okkolore diye, mainšore baṛi dibolla.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Toi beggune feṭbori hána háiye. Tarfore hitara zin hái bade guragara basi roiye hinore dola gori baro barang hána oiye.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Isaye ek bar ekela munazat goredde šomot sahabi okkol o hibar fũwati heṛe aššil. Isaye hitarare fusar goredde: "Ãi honnuwa, ei babute mainše ki ho?"
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Hitara zuwab diye, "Torikotor gusol doya Yahya, kintu kiye kiye ho nobi Eliyas, ar kiye, beši agor nobi okkolor butottu ek nobi uṛigiyegoi."
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Isaye hitarare fusar goredde: "Kintu tũwara ki ho, ãi honnuwa?"
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Hetunot Isaye hitarare ei hota honokiyore no hoibolla hũšiyari diye edde mana goijje.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Isaye hodde, "Adomor Futottu beši duk buggora foribo. Ar murobbi okkol, ḍõr imam edde alem okkole hibare batil goribo edde mari felaibo. Ar tin dinor din hibattu morattu uṛizagoi foribo."
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Toi hibaye beggunore hodde: "Honokiye zodi ãr fise aito issa gore, hite nizore ošikar gorok edde hite fotti din nizor duk hoštore bordaš gori ãr fise fise aiyok.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Kiyollahoile ze honokiye hitar nizor foran basaito sa, hite hiyan haraibo. Kintu ze honokiye ãlla boli hitar nizor foran hara, hite hiyan basaibo.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Hitar ki lab oiye, zodi šara duniyai hama, kintu nizore harai fele otóba nošto gori fele?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Kiyollahoile ze honokiye ãre edde ãr kalamore mainšor munttu šorome ošikar gore. Adomor Fut zehon nizor, edde fobitro firista okkol edde Bafor tozolli loi aibo, hẽtte hibaye o he manuš okkolore ošikar goribo.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 "Ãi tũwarare soiyi hoir, eṛe tũwarar butore en hozon ase zara Allar raijjo no deke foijjonto hitara hono mote moutor fiyala no fibo."
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 In okkol hoi ek hafta bade, Isaye munazat goribolla Fitor, Yuhanna, Yakub, itarare loi ek faharor uwore giye.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Munazat goribar šomot Isar mukor siyara bodoli giyegoi edde hibar fušak ujjol dola oi giyegoi.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Ar so, duizon manuš, Musa edde Eliyas, hitara Isa loi hota howa šuru goijje.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Hitara keramoti zak zomok loi deha diye edde Zeruzalemot Isaye ze moutor muamui oito zar, hitara he befare hotabatra hoiye.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 He šomot Fitor edde hitar sãti okkol bári gumot aššil. Hitara seton oi Isar keramot edde oi duizon manuš zara Isar fũwati tiyai taikke hitarare deikke.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 He duizon Isar hãsottu zargoide šomot Isare Fitore hodde: "Huzur, ãra eṛe aside bala oiye. Ãra tinnan bãša banai, ekkan õnolla, ekkan Musalla, ar ekkan Eliyasolla." (Kintu Fitore asole ki hor hin hite nize o no zane.)
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Fitore hen hodde šomot ekkan miyula ai hitarar uwore saiya oiye. Hitara zẽtte miyular butore oiye, hẽtte hitara beši ḍoraiye.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Ar he miyular butottu endilla ek abaz funa giye, "Iba ãr fut, he basai gora, hibar hota fuinno."
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Abaz oi mottor Isare ekela deha giye. Ar hitara suf gori taikke, zin zin sahabi okkole dekkil hin he šomot honokiyore no ho.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Tarfordin zehon hitara he faharottu lami aišše, bout mainše Isa loi deha goijje.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Ar so, zamor butottu ekzone guzori hodde, "Huzur, aroz gorir, ãr fuwawar uzu suk tuli so, kiyollahoile ite šude ãr lehar ek fut.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 So, ek ruhuye itare hamela gorer, ar atikka kiskisai uṛe. He ruhuye itare musori dore, henot ite muk bai fena bair gore, ar ruhuye itare zal zal gori kub hošto di erizagoi.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Ãi õnor sahabi okkolore foriyad goijjilam, zene hitara ibare sarai de, kintu hitara no fare."
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Toi Isaye zuwabe hodde: "Oh obiššaši edde bonḍor dol! Ar hotokal ãi tũwarar fũwati takiyum edde tũwarare bordaš goriyum? Tor futore loi eṛe ai!"
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 He fuwawa aiyerde hen šomot oi bod ruhuye hitare felai diye edde hora gori musori doijje. Kintu Isaye he napak ruhure dõk diyore fuwaware aram goijje. Toi hitare bafor hãse firai diye.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Henot beggune Allar he mohimar šokti deki tajjuf oiye.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 "Tũwara ei šob hota mon di funo! Kiyollahoile Adomor Futore manuš okkolor hatot tuli diya oibo."
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Kintu hitara he hota buzi no fare, edde he hotar mani hitarattu gufon raka oiye, zenneki hitara buzi uṛi no fare, ar he babute Isattu fusar goitte o hitara ḍoraiye.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Sahabi okkol hone beggunottuwaro ḍõr hiyan loi hitarar butore hota haṛa haṛi oiye.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Isaye hitarar monor baf buzi fariyore ek gura fuware loi hibar ḍake tiyagoraiye.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Toi sahabi okkolore hodde, "Ze honokiye ãr name ei gura fuwaware gose, hite ãre gose. Ar ze honokiye ãre gose, hite hibare gose ze ãre defeṛaiye. Kiyollahoile ze tũwarar butore beggunottuwaro šoṛo, hite oilde dõr."
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Bade Yuhannaye hodde, "Ustad, õnor name ekzon mainše but saradde dekkilam, hite ãrar dolot node hetolla buli ãra hitare mana goijjilam."
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Kintu Isaye hodde, "Tũwara hitare mana no goijjo! Kiyollahoile ze tũwarar bifokke no hitede tũwarar fokke ase."
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Ar zehon Isare uwore tuli loi zaibar ṭaim hãse aišše, hetunot Isa Zeruzalemor mikka zaibolla ek mone ereda gori felaiye.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Ar Isaye zaibar age hóborguwa okkolore defeṛaiye. Ar hitara zai Sameri okkolor farat góille, Isalla entezam gori farefan.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Isaye Zeruzalem zaibo ereda goijje buli heṛiyar manuš okkole Isare no gose.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Hendilla deki Isar sahabi Yakub edde Yuhannaye fusar goredde, "Malik, õne ki issa goro, Eliyase zendilla goijje hendilla ãra hoi, asmanottu oin lami ai itarare dongšo gori felok?"
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Kintu Isaye hitarar mikka muk firai dõk diye edde hodde, tũwara no zano ne, tũwarare hon ruh loi banaiye? Adomor Futore manušor zibon dongšo goribolla faṭa oiyede no, kintu uddar goribolla.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Tarfore hitara oinno ekkan farat giyegoi.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Hitara fõt bai zadde hen šomot ekzon manuše Isare hodde, "Õne zeṛe zo ãi o õnor fũwati heṛe zaiyum."
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Isaye hitare hodde, "Šiyal okkolottu gãt ase edde asmanor faikottu baha ase, kintu Adomor Fute mata rakibar hono zaga nai."
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Isaye ar ekzonore hodde: "Ãr fisa lo."
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Isaye hitare hodde: "Mora okkole mora okkolore dohon gora ok, kintu tui zai Allar raijjor tobolig gor."
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Ar ekzone Isare hodde, "Malik, ãi õnor fisa loiyum, kintu age ãre ãr góror manuš okkolottu bidai loi aito do."
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Isaye hitare hodde, "Ze honokiye naholor kuṛi dori fis mikka firisa hite Allar raijjor laikka oi no fare."
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.