Lucas 8

rhg (RHG) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tarfore Isaye elan goribolla edde Allar raijjor mutallek kušir hóbor tobolig goribolla fara fara, šohore šohore gura šuru goijje. Ar fũwati he barozon sahabi,
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 edde zara bod ruhuttu uddar faiye, biyaramottu aram faiye hendilla hoekzon mayafuwain o fũwati aššil. Hitarar butore aššilde: Moriyam zare Mogdaleni hoi o ḍakito edde zar butottu hãttuwa bod ruh niyoli gilgoi.
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Joana ze badša Herudor menezar Kusar bou. Susanna edde aro bout mayafuwain okkol. Hitarar nizor šombottittu Isa edde he barozon sahabi okkolore solaito.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Ar zẽtte beša beši manuš okkol bout šohor okkolottu aiyore Isar hãse ai birgorer. Toi Isaye hitarare šikka dibolla ei kahanigan hoiye:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 "Ekzon sašaye hitar bizor dana šiṛibolla giye. Biz šiṛibar šomot hodun biz fõtor kinare foijje, hin manušor fortole oiye edde faik okkole hái felaiye.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Ar hodun biz šil meṛir uwore foijje edde hin heṛe fuiṭṭe, kintu fanir obafe saragun fuwai gilgoi.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Abar hodun biz keṛarzaliwala zagat foijje, he saragun keṛarzalir fũwati bari uiṭṭe, edde hinore keṛarzaliye sibi dori raikke.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Abar hodun biz bala zobinot foijje, hin bari uiṭṭe edde ek šot gun gula diye."
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Hibar sahabi okkole ei mesal kahaniganor mani ki fusar goijje.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Isaye hodde, "Allar raijjor gufon soiyi tũwarare zainto diya oiye, kintu hitarar hãse kahanir mesale howa oiye, zene,
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 "Ei mesal kahaniganor mani oilde endilla: Biz oilde Allar kalam.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Fõtor kinare foijjede bizor mesal hitarare diya oiye, zara kalam fune, kintu Šoitane ai hitarar dilottu hiyan tuli loi zagoi. Henot hitara ar hiyanor uwore iman ani no fare boli uddar oi no fare.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Šil meṛit foijjede bizor mesal hitarare diya oiye, ze he kalam fune edde kuširsate mani lo, kintu hitarattu hiyanor hono šiyõr nai; hitara olfo dinolla biššaš gore, ar forikkar šomot hitara fissa fori zagoi.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Keṛarzaliwala zagat foijjede bizor mesal hitarare diya oiye, zara kalam fune kintu zibon fõtot soilte soilte, šongšari sinta bafona, dón šombotti edde aram aiyešor maze hin sibot fori zagoi, hetolla zibonot hono fona fól deha no de.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Bala zobinot foijjede bizor mesal hitarare diya oiye ze soiyi šorol mone he kalam fune, edde mojbut gori kolobor butore dori rake ar hitarar sobori zibonot fona fól dore.
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 "Ar serag zali honokiye dešši loi guri no rake otóba haṭor tole no rake, kintu serag boiṛonir uwore rake, zene zara butore za, hitara fohor deki fare.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Henot en gufon kissu no takibo zin forhaš no oibo otóba en sufaiya kissu no takibo zin zana no zaibo ba deha no zaibo.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Hetolla tũwara hondilla gori funor he babute diyan do, kiyollahoile zattu ase hitare aro diya oibo. Ar zattu nai hite hitattu zin ase boli mone gore, hin o hitattu loifela oibo."
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ar Isar ma edde báiboinain okkole Isare saito aišše. Kintu hitara mainšor zamilalla buli Isa loi deha gori no faijjil.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Bade ekzone Isare hodde: "Õnor ma báiboinain okkole baire tiyai taikke, õne loi deha goitto sar."
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Kintu hibaye hodde, "Itara zara Allar kalam fune edde he bafe falon gore, hitara oilde ãr ma edde báiboinain."
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Ek din Isa edde Isar sahabi okkol ekkan not uiṭṭe. Isaye hitarare hodde, "Solo, ãra doriyar ofarot zai." Toi hitara no sajje,
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 edde hitara šor tulidi no solat maze Isa gumot fori giyegoi. Ar doriyat en tuwan oiye, henot hitarar nogan faniye furaiya owa šuru goijje. Henot hitara beša beši bifodot fori giyegoi.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Hitara Isar hãse zai Isare gumottu tulidi hodde, "Malik, Malik ãra ḍufizairgoi!"
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Tarfore Isaye sahabi okkolore hodde, "Tũwarar biššaš hoṛe?"
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Tarfore hitara Geraseni okkolor dešot no loi fõisse, ziyan Galilor dusora faror mikka.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ar Isa zẽtte farot laimme he šohoror ekzon bod ruhuye faiya manuš loi deha oiye. Bout dinottu loti ei manušwaye hor no finder edde górot no taker, kintu hoboror gãtot taker.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Hite Isar sarme meṛit uite fori guzori hodde: "Oh Isa, šoktiwala Allar Fut, ãlloi õnor ki tallukat? Õnor hãse ãi foriyad gorir, ãre zontrona no diyo!"
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Isaye he napak ruhure manušwar butottu niyoli zaito hokum dilde hetolla hite hen goijje. Ei ruhuye bout din oite he manušware doijje. Ar hitare siyol edde beri loi bandi rakile o hite siyol siri bod ruhor kemotaye nirzon zagat zaitogoi.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Isaye hitare fusar goredde, "Tor nam ki?"
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Tarfore hitarare aṭai gãtot no defeṛaibolla Isare foriyad gora šuru goijje.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Heṛe faharor uwore ḍõr ek šuworor zak soredde aššil, he napak ruhugune Isare foriyad goijje šuworgunor butore hitarare goilto ezajot dibolla, ar hibaye hitarare ezajot diye.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Toi bod ruh okkole he manušwar butottu niyoli zai šuworgunor butore góillegoi. Henot he šuworor zakgun zure dũri faharor haindat giye edde henttu fori fori fanit dufi moijje.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Zara šuworor zak sorail hitara ei hanḍo deki henttu dai giyegoi. Ar ei goṭonaganore he šohorot edde farar hár zagat zai hoiyegoi.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ki oiye hin saibolla hetunot manuš okkol niyoli aišše. Hitara Isar hãse ai dekedde, ze manušwar butottu bod ruh niyoli giyegoi, hite hor findi šuida oi Isar ṭengor ḍake boi taikke, hen deki manuš okkole ḍoraiye.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Zara he goṭonagan dekkil, hitara he bod ruye faiya manušwa ki bafe aram oil hin manuš okkolore hoiye.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Toi Geraseni elehar sairo mikkar šomosto manuš okkole Isare beši ḍoraiye hetolla hitara beggune Isare henttu zaiboilla foriyad goijje. Toi Isaye uiṭṭe edde henttu uwafes firi giyegoi.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 Ze manušwattu bod ruh niyoli gilgoi, hite Isar fũwati zai faribo ne fusar goijje.
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Kintu Isaye hitare en hoi bidai diye, "Tui tor górot zagoi edde tolla ze ḍõr ham Allaye goijje, hin mainšore hogoi." Henot hite farat firi giyegoi edde Isaye hitalla ze ḍõr ham goijje hin šohoror agagura hoiye.
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Isa zẽtte firi aišše manuš okkole hibare kuši mone goisse, kiyollahoile hitara beggune hiballa entezar gori aššil.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Ar so, Zairus name ekzon manuš, Isar sarme aišše. Hite aššilde muzolišhanar ekzon neta. Hite Isar fot fori hitar górot zaibolla Isare foriyad gora šuru goijje.
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Kiyollahoile hitattu lehar ek zi aššil, boyoš hom beši baro bosor, ar hiba morar mukot.
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Heṛe butore ekzon beṛi maya fuwa aššil ze baro bosorfan kunzari biyaram loi duk fat ase. Ḍaktor okkolor fise har šombotti beggunore horos gori felai bade o honokiye hibare bala gori no fare.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Hibaye Isar fisottu zai Isar horor kuna suiye. Toi hehon hibar kunzari bon oi giyegoi.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Toi Isaye hodde, "Ãre hone suiye?"
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Toi Isaye hodde, "Ãre hono ekzone suiye, ãi ṭer faiyi ãr butottu šokti giyede."
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Mayafuwawaye dekedde hiba luwai tai no faribo, hetunot hiba hafi hafi Isar munttu aišše. Hibaye Isar sarme uite fori kiyolla Isare suiye edde kibafe hehon hibar kunzari bon oiye, in okkol har manušor sarme hibaye hoi funaiye.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Toi Isaye hodde, "Oh zi, tor biššaše tore bala goijje, arame górot firi zagoi."
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Isa ehon o hota howat ase, hen šomot muzolišhanar netar górottu ekzon manuš aiyore hodde, "Tũwar zi mori giyoi. Huzurore loi ar diddari no goris."
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Ei hota funiyore Isaye Zairusore hodde, "No ḍorais, bolke biššaš gor, henot hiba aram oibo."
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Bade Isa zehon Zairusor górot fõisse, Fitor, Yakub, Yuhanna edde he zerfuwar babma sara ar honokiyore Isaye góror butore golito no de.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Beggune hiballa handahaṛi edde bilag gorer kintu Isaye hodde, "No haindo! Hiba no more, gum zadde."
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Hitara hen funi Isare ṭaṭṭa uraiye, kiyollahoile hiba mori giyegoide hiyan hitara zainto.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Kintu Isaye hibar hat dori ḍaki hodde, "Oh zi, uṭ!"
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Henot hibar foran firi aišše edde hiba hehon uṛi tiyaiye. Ar Isaye hibare kissu haito dito hoiye.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Henot hibar babma ekkubare ammuwak oi giyegoi, kintu Isaye hitarare ei goṭonar hotagan honokiyore no hoibolla mana goijje.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.