Lucas 7
rhg (RHG) vs NVT
1 Toi Isaye manuš okkolore šikka diya šeš gori bade hiba Kofornahum šohorot giyegoi.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Heṛe ekzon Rom šenafotir gulamottu ošuk oi foran zar zar oiye. Ei gulamore he šenafotiye beši ador gorito.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Hite Isar hóbor funi hoekzon Ihudi murobbi mainšore Isar hãse aroz goribolla defeṛaiye zene Isaye zai hitar gulamore aram gori fare.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Hitara Isar hãse zai Isare beša beši aroz gori hodde, "Õne zalla ei ham goriba hite iyan faibar laikka,
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 kiyolla buli hoile hite ãrar mainšore ador gore edde ãrare sinagog banai diye."
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Henot Isa hitarar fũwati giye.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ar ãre ãi o õnor hãse aibar laikka mone no gori. Kintu õnor muke ho, henot ãr gulam bala oi zaiboi.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Ãi iyan zani, kiyollahoile ãttu o oinno zonor hokum mozin sola fore, ar ãttu o šena okkol ase. Zodi ãi ekzonore 'Za,' hoi hite za. Ar ekzonore 'Ãi,' hen hoile hite aiye. Ar ãr gulamore 'Iyan gor' hen hoile hite hiyan gore."
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Ei hota funi Isaye tajjuf oiye. Ze šob manuš okkol Isar fise fise aišše hitarar uzu firiyore hodde, "Ãi tũwarare hoir, Israili okkolor butore o eto ḍõr biššaš ãi ar hono šome no deki."
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Šenafotiye defeṛailde hitara górot firizai sadde he šenafotir gulammuwa aram oi giyegoi.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Hotun bade Isa Nain name ek farar mikka za šuru goijje. Hibar fũwati sahabi okkol edde ek ḍõr mainšor dol o giye.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 ar hiba ṭon geiṭor hãsa hãsi aišše, toi ar so heṛe ek mora lašore bargori hoborstanot gãraito loizar. He lašwa aššilde ek mar lehar ek fut, he ma aššilde ekzon rari maya fuwa. Ar hibar fũwati šohorottu bout manuš okkol aššil.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Malik Isaye he rarir mayafuwaware deki beši doya laigge edde hibare hodde, "No haindis!"
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Tarfore Isaye hãse zai hãiṭṭagan suiye. Ar hãiṭṭa boi loizaoya okkole tiyaiye. Toi Isaye hodde, "He zuwan fuwa, ãi tore hoir: Uṭ!"
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Hen šomot he mora lašwa uṛi boišše edde hite hota howa šuru goijje. Toi Isaye hitare hitar mar hatot tulidiye.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Hetunot beggunor dilot Allar ḍor góille edde Allar tarif gori howa šuru goijje. "Ãrar maze ekzon moha nobi uiṭṭe, ar Allaye hibar bonda okkolor uzu mon diye!"
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Bade šara Ehudiya edde hiyanor sairo mikkar elehat Isar hanḍor babute sorai giyegoi.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Yahyar šagirit okkole ei šob goṭona beggun Yahyare funaiye. Ar Yahyaye duizon šagiritore ḍaikke,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 edde hitarare Malik Isar hãse fusar goitto defeṛaiye, "Ze aibar hota, he zon ki õne, naki ãra oinno zonolla entezarot takiyum?"
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Toi hitara Isar hãse zaiyore hodde, "Torikotor gusol doya Yahyaye ãrare õnor hãse defeṛaiye, 'Ze aibar hota he zon ki õne, naki ãra oinno zonor entezarot takiyum?'"
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 He šomot Isaye bout manuš okkolore biyaram, hošto edde bod ruh, in okkolottu hitarare aram goijje. Hibaye aro bout anda mainšor sukore bala gori diye.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Isaye Yahyar šagirit dunizonore endilla zuwab diye, "Tũwara zo, zin deikko edde fuinno he hóbor Yahyare hogoi: Andaye deker, lenge aṛer, kurus biyaraimma pak saf or, nafange funer, mora uṛi zargoi, edde gorib okkololla bala hóbor tobolig gora or.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ar mubarok hite, ze ãr zoriya ujaṭ hái fori no zagoi"
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Yahyar hoborguwa okkol zaigoi bade, hibaye manuš okkolore Yahyar babute howa šuru goijje: "Tũwara bošoti sara elehat ki saito gilade? Boyare lorede hóir ne?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 No oile, ki saito gilade? Šundor hor findda ekzon manušore ne? So, dami hor finde edde zak zomok loi zibon haṛa, hitara mehelot take.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Toile ki saito gilade? Ki ekzon nobi re? Oi, ãi tũwarare hoir, ekzon nobittuwaro beši!
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Iba oilde hiba zar babute kitabot leka ase:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ãi tũwarare hoir, narittu zormo oiyede hitarar maze, Yahyattuwaro mohan kiye nai; tarfore o Allar raijjot ze šobsaite beši šoṛo, hite o hibattuwaro mohan."
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 (Ar šomosto manuš okkol edde hazna adaigoroya okkole ei hota funi Allah niyaiban hoi kobul goijje, kiyollahoile hitara Yahyar hãsottu torikotor gusol loiye,
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 kintu Foroši edde dórmiyo alem okkole Yahyar hãsottu torikotor gusol no lowat hitara nizor šommonde Allar eredare befol goijje.)
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 "Henoile ei zobanar manuš okkolore ãi har loi tulona goijjum? Hitara honḍoilla?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Hitara en fuwaindor ḍoilla zara bazarot boi ekzone ar ekzonore ḍakiyore hodde:
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Kiyollahoile torikotor gusoldoya Yahya aišše, edde hite ruṭi ba ãnguror roš no har, ar tũwara hor, 'Hitare bute faiye.'
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ar Adomor Fut ai há fiya gorer buli tũwara hor: 'So, ei manušwa hánar lalsi bonda edde šorafkur, ar hazna adaigoroya mainšor bondu.'
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Kintu Allar giyanor butore ze za hitar zibone forman gore ze Allar giyan soiyi."
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ekzon forošiye hitar górot Isare hánar dawat diye. Hetunot Isa he forošir górot giye edde hána haito boišše.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Ehon, he šohorot ek gunagar maya fuwa aššil. Hibaye Isa he forošir górot hána hadde zani fariyore ek dola fattoror boyomot gori kušbo tel loi hiba heṛe aišše.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Bade hibaye Isar fis ḍakottu ṭengor hãse zai tiyaiye edde hainde. Tarfore sukor fani loi, Isar ṭengor fata bizai diye edde hibar matar sul loi hin fũsi loiye. Tarfore hibaye Isar ṭengor fatat suma diye edde kušbo tel maki diye.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Toi ze forošiye Isare dawat dil hite ei abosta deki mone mone hodde, "Ei manušwa zodi nobi oito toile zani farito, iba hon ḍoilla maya fuwaye suwer, kiyollahoile hiba ekzon gunagar maya fuwa."
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Hetunot Isaye he forošire hodde, "Simon, ãttu tore kissu hoibar ase."
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 "Ekzon ṭĩya udar doyattu duizon mainše hozzo loiye. Ekzone hozzo loiye fãs šot ṭĩya, ar ekzone fõnzaš ṭĩya.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Kintu hitarar he hozzo fuzibar ra no takone, ṭĩya udar doyaye hitara dunizonor hozzogun maf gori diye. Ehon, itarar butore hone he ṭĩya udar doyare beši muhabbot goribo?"
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Simone hodde, "Zar beši hozzo maf oiye, hite boli mone gori ãi."
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Toi Isaye he mayafuwawar uzu firiyore Simonore hodde, "Ei mayafuwaware dehor ne? Ãi tor górot golilam, tui ãre ṭeng dúibolla fani no dos, kintu ibaye sukor fani di ãr ṭeng bizaiye edde nizor sul loi hin fũsi loiye.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Tui ãre suma di solam no goros, kintu zehon loti ãi butore aišši, hibaye ãr ṭengor fatat suma diyat roiye.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Tui tel di ãr matat maki no dos, kintu hibaye kušbo tel ãr ṭengot maki diye.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Hetolla ãi tore hoir, Hibaye beši guna gorile o hibar guna maf gora oiye, ar etolla hibaye beši muhabbot dehaiye. Kintu zare olfo maf gora za, hite olfo muhabbot deha."
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Bade Isaye he mayafuware hodde, "Tor guna maf gora oiye."
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Zara Isar fũwati hána haito boiššil hitara hitara howa hoi gora šuru goijje, "Iba honnuwa ze guna udda maf gori de?"
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Isaye hetunot he mayafuwaware hodde, "Tor imane tore uddar goijje, šanti gori zagoi."
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.