Lucas 24

rhg (RHG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Haftar foila dinot, binna kub sore, mayafuwain okkole hoboror hãse aišše, ze mosolla hin loi
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Heṛe hitara dekedde hoboror mukor fattorgan algaiya.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Ar hitara hoboror butore zai sadde Malik Isar laš heṛe nai.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Hitara ammuwak oi ei befare bafedde šomot, so, ujjol fušak finda duizon manuš hitarar ḍake ai tiyaiyegai.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Henot he mayafuwain okkole ḍore meṛir uzu matá nise gori taikke. He duizone hodde, "Tũwara morar butore zindare kiyolla tuwor?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Hiba eṛe nai, hiba uṛi giyoi. Galilot takite Isaye tũwarare ki hoil hin monot goro.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Hibaye endilla hoilde no ne, 'Adomor Futore gunagaror hatot tuli diya oibo edde kurušot diya oibo. Ar tin dinor din hiba abar uṛi zaiboi.'"
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Hetunot Isar hota hitarattu monot foijje.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Toi hitara hoborottu firi giyegoi edde he egarozon asab edde aro oinno beggunore ei hota zanaiye.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 He mayafuwain okkolor butore aššilde hitara oilde: Mogdaleni Moriyam, Joanna, edde Yakubor ma Moriyam. Ar hitarar fũwati oinno mayafuwain okkol edde aro zara aššil, hitara beggune asab okkolore ei šob hota hoiye.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Kintu zara ei šob hota fuinne hitarattu hin baze hota hoiye fan laigge. Hitara mayafuwaindor hotare biššaš no gore.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Tarfore o Fitore uṛi hoboror mikka dũr diye, ar heṛe zai holla niyuri sadde šude hor fori roiye. Ar zin goiṭṭe, hinot hite tajjuf oi he zagattu firi giyegoi.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Ar so, hedin duizon sahabi Zeruzalemottu hãt mail dure Emmaus name ek farat zadde šomot,
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 hitara oi šomosto goṭonar babute hotabattara hor.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Hitara hotabattara hor edde fusar asar goredde hen šomot maze Isaye nize ai hitarar fũwati ãṛa šuru goijje.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Kintu hitarar suk zen bon oi giyegoi, hetolla Isare hitara sini no fare.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Isaye hitarare hodde, "Tũwara ãṛat maze ekzonore ekzone ze šob hota howa hoi goror, hin ki?"
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Bade zar nam Kleofas, hite hodde, "Tũi šude ekzon Zeruzalemot zoya oibo, ei hodinor butore heṛe ze goṭona okkol oiye hin no zanode."
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Isaye hitarare hodde, "Ki goṭṭiyede?"
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Kintu ken gori ḍõr imam edde ãrar dórmo komiṭir neta okkole moron šaza dibolla tuli diye edde kurušot mari felaiye.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ãra aša goijjilam iba hiba, zibaye Israil zatire azad goribo. Ar hin bade o, aijja tin din oiye in okkol goiṭṭede.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ar ãrar hozon mayafuwainde o ãrare tajjuf goijje, hitara binna kub sore Isar hoborot giye.
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 Hitara Isar lašor deha no fa. Ar hitara henttu firi ai zaigoi bade ãrare hoiye, hitara ze firistar okkolor deha fail hitara Isa zinda ase buli hoiye.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Ar ãrar fũwajja okkolor butottu kiye kiye hoboror hãse zai, he mayafuwainde zen hoiye, hendilla zasai goijjegoi, kintu hitara o Isare no deke."
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Hetunot Isaye hitarare hodde: "Tũwara hoto bekub! Ar nobi okkole ze šomosto hota hoiye, hin beggun biššaš goitte hoto durbol!
25 Então ele lhes disse:
26 Mosiye ei šob duk bug gori nizor šanot golibolla hin gora ki zorulot no ne?"
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Tarfore Isaye Musar ain edde šomosto nobi okkolor kitabottu šuru gori har kitabot hiba nizor babute ze šob leka ase, hin okkol hitarare buzai diye.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Tarfore hitara zeṛe zar he farar hãsa hãsi fõssiyegai. Toi Isaye aro dure zaibar alamot dehaiye.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Kintu hitara hoisali gori hodde, "Ehon din to giyegoi, hãz oi giyegoi, õne ãrar fũwati tako." Henot Isa hitarar fũwati takibolla górot góille.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Tarfore Isa zehon hitarar fũwati hána haito boišše, hetunot Isaye ruṭi loi duwa goijje edde hin bangi hitarare diya šuru goijje.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Hetunot hitarar suk kuli giyegoi, hitara Isare sini faijje. Kintu Isa hitarar hentu gayeb oi giyegoi.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Toi hitara ekzonore ekzone hodde, "Isaye ãra loi fõtot maze hota hoiyede he ṭaimot edde ãrar hãse Pak kitabor mani kuli diyede hẽtte ãrar dilor butore zoli zoli no uṛe ne?"
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Ar hitara hehon uṛi Zeruzalem firi giye. Toi he egarozon asab edde hitarar fũwajja okkol beggune zomula oiya deha faiye,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 ar hitara en hodde fuinne, "Malik hameka uṛi giyegoi, Simonore deha diye."
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Bade itara duizone o fõtor goṭonar babute edde ruṭi bangibar šomot hitara ki bafe Isare sini faijje, he šob hota hitara beggunore funaiye.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Hitara ekzone ekzon loi howa hoi goredde šomot Isa nize ai hitarar maze tiyaiyegai. Hitarare hodde, "Tũwarar šanti ok."
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Henot hitara ḍore somki uiṭṭe. Ar hitara but dekere buli mone goijje.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Isaye hitarare hodde, "Tũwara ḍoror kiyolla? Tũwarar dilot andaša ka anor?
38 Mas ele lhes disse:
39 Ãr hat ṭengor uzu so, so iba šoyong ãi. Ãre sui so, so ãre, butottu lou gusto no take zendilla ãttu asede dehor."
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Ei hota hoi Isaye hitarare hat, ṭeng dehaiye.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Toi hitara eto kuši oiye, biššaš gori no fajjil ebbe ammuwak oi giyegoi. Toi Isaye hitarare hodde, "Tũwarar hãse eṛe hono kissu háibolla ase ne?"
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Toi hitara Isare ekkan baijja mas diye.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Ar Isaye hiba loi hitarar šaikkat háiye.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Tarfore Isaye hitarare hodde, "Ãi tũwarar fũwati takite zin hoilam, he hota oilde endilla: Musar ain, nobi okkolor kitabot edde Zobur šorifot ãr babute ze hota leka ase hin hameka furon oibo."
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Hetunot Isaye hitarar dil kuli diye zene hitara Pak kitabor kalam okkol buzi fare.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Toi Isaye hitarare hodde: "Endilla leka ase ze: Mosittu toziya fa foribo edde tin dinor din hiba morattu uṛibo.
46 E disse-lhes:
47 Ar hibar name guna maf faibolla edde mon firaibar hóbor hokkol zatir hãse tobolig gora oibo. In Zeruzalemottu šuru oibo.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Tũwara in okkolor goba.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 So, ãr Bafe ze wada goijje he wadare ãi tũwarar hãse defeṛaiyum. Ar behostottu šokti no fo foijjonto tũwara ei šohorot taikko."
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Bade Isaye sahabi okkolore Betaniya foijjonto loigiye edde hitarare hat tuli duwa diye.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Toi endilla oiye, hibaye hitarare duwa gorat maze hitarattu alok oi giyegoi, edde hibare asmanot tuli loi za oiye.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ar sahabi okkole hibare sojida goijje edde beši kuši oiyore Zeruzalem firi giyegoi.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Toi hitara hamiša dórmogórot taki Allare šukurana guzar gorat taikke.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.