Lucas 24

rhg (RHG) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Haftar foila dinot, binna kub sore, mayafuwain okkole hoboror hãse aišše, ze mosolla hin loi
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Heṛe hitara dekedde hoboror mukor fattorgan algaiya.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Ar hitara hoboror butore zai sadde Malik Isar laš heṛe nai.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Hitara ammuwak oi ei befare bafedde šomot, so, ujjol fušak finda duizon manuš hitarar ḍake ai tiyaiyegai.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Henot he mayafuwain okkole ḍore meṛir uzu matá nise gori taikke. He duizone hodde, "Tũwara morar butore zindare kiyolla tuwor?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Hiba eṛe nai, hiba uṛi giyoi. Galilot takite Isaye tũwarare ki hoil hin monot goro.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Hibaye endilla hoilde no ne, 'Adomor Futore gunagaror hatot tuli diya oibo edde kurušot diya oibo. Ar tin dinor din hiba abar uṛi zaiboi.'"
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Hetunot Isar hota hitarattu monot foijje.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Toi hitara hoborottu firi giyegoi edde he egarozon asab edde aro oinno beggunore ei hota zanaiye.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 He mayafuwain okkolor butore aššilde hitara oilde: Mogdaleni Moriyam, Joanna, edde Yakubor ma Moriyam. Ar hitarar fũwati oinno mayafuwain okkol edde aro zara aššil, hitara beggune asab okkolore ei šob hota hoiye.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Kintu zara ei šob hota fuinne hitarattu hin baze hota hoiye fan laigge. Hitara mayafuwaindor hotare biššaš no gore.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Tarfore o Fitore uṛi hoboror mikka dũr diye, ar heṛe zai holla niyuri sadde šude hor fori roiye. Ar zin goiṭṭe, hinot hite tajjuf oi he zagattu firi giyegoi.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ar so, hedin duizon sahabi Zeruzalemottu hãt mail dure Emmaus name ek farat zadde šomot,
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 hitara oi šomosto goṭonar babute hotabattara hor.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Hitara hotabattara hor edde fusar asar goredde hen šomot maze Isaye nize ai hitarar fũwati ãṛa šuru goijje.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Kintu hitarar suk zen bon oi giyegoi, hetolla Isare hitara sini no fare.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Isaye hitarare hodde, "Tũwara ãṛat maze ekzonore ekzone ze šob hota howa hoi goror, hin ki?"
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Bade zar nam Kleofas, hite hodde, "Tũi šude ekzon Zeruzalemot zoya oibo, ei hodinor butore heṛe ze goṭona okkol oiye hin no zanode."
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Isaye hitarare hodde, "Ki goṭṭiyede?"
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Kintu ken gori ḍõr imam edde ãrar dórmo komiṭir neta okkole moron šaza dibolla tuli diye edde kurušot mari felaiye.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Ãra aša goijjilam iba hiba, zibaye Israil zatire azad goribo. Ar hin bade o, aijja tin din oiye in okkol goiṭṭede.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ar ãrar hozon mayafuwainde o ãrare tajjuf goijje, hitara binna kub sore Isar hoborot giye.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Hitara Isar lašor deha no fa. Ar hitara henttu firi ai zaigoi bade ãrare hoiye, hitara ze firistar okkolor deha fail hitara Isa zinda ase buli hoiye.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ar ãrar fũwajja okkolor butottu kiye kiye hoboror hãse zai, he mayafuwainde zen hoiye, hendilla zasai goijjegoi, kintu hitara o Isare no deke."
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Hetunot Isaye hitarare hodde: "Tũwara hoto bekub! Ar nobi okkole ze šomosto hota hoiye, hin beggun biššaš goitte hoto durbol!
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Mosiye ei šob duk bug gori nizor šanot golibolla hin gora ki zorulot no ne?"
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Tarfore Isaye Musar ain edde šomosto nobi okkolor kitabottu šuru gori har kitabot hiba nizor babute ze šob leka ase, hin okkol hitarare buzai diye.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Tarfore hitara zeṛe zar he farar hãsa hãsi fõssiyegai. Toi Isaye aro dure zaibar alamot dehaiye.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Kintu hitara hoisali gori hodde, "Ehon din to giyegoi, hãz oi giyegoi, õne ãrar fũwati tako." Henot Isa hitarar fũwati takibolla górot góille.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Tarfore Isa zehon hitarar fũwati hána haito boišše, hetunot Isaye ruṭi loi duwa goijje edde hin bangi hitarare diya šuru goijje.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Hetunot hitarar suk kuli giyegoi, hitara Isare sini faijje. Kintu Isa hitarar hentu gayeb oi giyegoi.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Toi hitara ekzonore ekzone hodde, "Isaye ãra loi fõtot maze hota hoiyede he ṭaimot edde ãrar hãse Pak kitabor mani kuli diyede hẽtte ãrar dilor butore zoli zoli no uṛe ne?"
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Ar hitara hehon uṛi Zeruzalem firi giye. Toi he egarozon asab edde hitarar fũwajja okkol beggune zomula oiya deha faiye,
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 ar hitara en hodde fuinne, "Malik hameka uṛi giyegoi, Simonore deha diye."
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Bade itara duizone o fõtor goṭonar babute edde ruṭi bangibar šomot hitara ki bafe Isare sini faijje, he šob hota hitara beggunore funaiye.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Hitara ekzone ekzon loi howa hoi goredde šomot Isa nize ai hitarar maze tiyaiyegai. Hitarare hodde, "Tũwarar šanti ok."
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Henot hitara ḍore somki uiṭṭe. Ar hitara but dekere buli mone goijje.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Isaye hitarare hodde, "Tũwara ḍoror kiyolla? Tũwarar dilot andaša ka anor?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Ãr hat ṭengor uzu so, so iba šoyong ãi. Ãre sui so, so ãre, butottu lou gusto no take zendilla ãttu asede dehor."
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ei hota hoi Isaye hitarare hat, ṭeng dehaiye.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Toi hitara eto kuši oiye, biššaš gori no fajjil ebbe ammuwak oi giyegoi. Toi Isaye hitarare hodde, "Tũwarar hãse eṛe hono kissu háibolla ase ne?"
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Toi hitara Isare ekkan baijja mas diye.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Ar Isaye hiba loi hitarar šaikkat háiye.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Tarfore Isaye hitarare hodde, "Ãi tũwarar fũwati takite zin hoilam, he hota oilde endilla: Musar ain, nobi okkolor kitabot edde Zobur šorifot ãr babute ze hota leka ase hin hameka furon oibo."
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Hetunot Isaye hitarar dil kuli diye zene hitara Pak kitabor kalam okkol buzi fare.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Toi Isaye hitarare hodde: "Endilla leka ase ze: Mosittu toziya fa foribo edde tin dinor din hiba morattu uṛibo.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Ar hibar name guna maf faibolla edde mon firaibar hóbor hokkol zatir hãse tobolig gora oibo. In Zeruzalemottu šuru oibo.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Tũwara in okkolor goba.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 So, ãr Bafe ze wada goijje he wadare ãi tũwarar hãse defeṛaiyum. Ar behostottu šokti no fo foijjonto tũwara ei šohorot taikko."
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Bade Isaye sahabi okkolore Betaniya foijjonto loigiye edde hitarare hat tuli duwa diye.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Toi endilla oiye, hibaye hitarare duwa gorat maze hitarattu alok oi giyegoi, edde hibare asmanot tuli loi za oiye.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ar sahabi okkole hibare sojida goijje edde beši kuši oiyore Zeruzalem firi giyegoi.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Toi hitara hamiša dórmogórot taki Allare šukurana guzar gorat taikke.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.