Lucas 19
rhg (RHG) vs NVI
1 Bade Isa Zeriku šohoror butottu di zar.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Ar so, heṛe ekzon Sakkeus name manuš aššil. Hite oilde ekzon hazna adaigoroya okkolor mazi, ek tuwangor manuš.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Ar hite Isare saito kušiš goijje, kintu hite baiṭṭa buli manušor zamot Isare sai no fare.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Toi hite Isare sai farefan, mum mikka dũri zai ek ḍũir gasor uwore uiṭṭe, kiyollahoile Isa he fõt bai gil.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Bade Isaye zẽtte he zagat fõisse, hetunot Isaye uwor mikka sai hitare hodde, "Sakkeus, toratori lami ai, kiyollahoile aijja ãttu tor górot taka foribo."
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Henot Sakkeuse toratori lami aišše edde Isare kušir sãte mehemandari kobul goijje.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Kintu hen deki beggune monmonaiye, "Isaye ekzon gunagaror górot rait haṛaito zar."
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Kintu heṛe Sakkeuse tiyai malik Isare hodde, "Malik so, ãr šombottir oddok ãi gorib okkolore dir. Ar zodi oinnai bafe honokiyor hono kissu ṭokai taki, toile hinor ãi sairgun firai diyum."
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Hetunot Isaye hitare hodde: "Uddar aijja ei górot aišše, Sakkeus o ekzon Ibrahimor šontan.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Kiyollahoile zara hãzi giyegoi hitarare talaš edde basaibolla Adomor Fut aišše."
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Ar zara Isar hota funnil hitarare Isaye šikka dibolla ekkan mesal kahani hoiye, kiyollahoile Isa zeṛe aššil hentu Zeruzalem beši dure nuwaššil. Ar mainše mone goijje Allar raijjo hara deha zaibo.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Isaye hodde: "Ek usol bongšor manuše razagiri firai anibo hoi ek duror dešot giye.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ar hite hitar nizor došzon gulamore ḍaki fottizonore ekkan ekkan šunar mohor diyore hodde, 'Ãi zeto din foijjonto firi no aiyi, in diyore šodori goijjo.'
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 "Kintu hitar dešor mainše hitare hingša goitto, hitara hitar fise manuš defeṛaiye endilla hoibolla, 'Ãra no sai, ei manušwa ãrar raza ok!'
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 "Zen oibo ok, ei manušware raza banaiye edde hite górot uwafes firi aigiyegoi. Toi hite ze gulam okkolore ṭĩya dil, hitara šodorit hone hodun amodoni goijje hin saibolla he gulam okkolore hitar hãse ḍaikke.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 "Toi foila ekzon ai hodde, 'Malik, tũwar ekkan šunar mohore aro doššan šunar mohor hamaiye.'
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 "Razaye hitare hodde, 'Bala goijjos tui ãr bala gulam! Kiyollahoile tui oti šoṛo hamot o biššaš dehaiyos etolla doššan šohoror uwore šašon goribar kemota dilam.'
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 "Toi dusora ekzon aišše edde hodde, 'Malik, tũwar šunar mohor loi aro fãssan mohor ãi hamaiyi.'
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 "Toi razaye hitare hodde, 'Tore o fãssan šohoror uwore šašon goribar kemota dilam.'
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 "Bade ar ekzone aiyore hodde, 'Malik, doro tũwar šunar mohorgan. Ãi iyan fakit nummalot bandi raki dilam.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Ãttu tũware ḍor laigge, kiyollahoile tui ekzon hora manuš, zin no rako hin tũi tuli lo, edde zin no lago hin haṛo.'
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 "Hite hitare hodde, 'O horaf gulam, ãi tor mukor hota loi tor bisar goriyum. Tui to ãi hora manuš de zaniti, zin no raki hin ãi tuli edde zin no lagai hin ãi dai.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Henoile ãr ṭĩya udar loyare kiya no dos, hen goriti buli ãi aile šudor fũwati hin uwafes adai gori faittam?'
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 "Toi heṛe aro zara tiyai aššil hitarare hite hodde: 'Itar hãsottu šunar mohorgan loifelo edde zattu doššan mohor ase hitare iyan o do.'
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 "Hitara hodde, 'Malik, hitattu de age loti doššan mohor ase!'
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 "Malike hodde, 'Ãi tũwarare hoir, zattu ase, hitare aro diya zaibo, kintu zattu nai, hitattu asede hin o loifela oibo.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Tũwara zo! He dušmon okkol zara ãi raza oi no sa, hitarare eṛe ano edde ãr šaikkat hitarar holla lo.'"
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Ei šob hota hoi bade Isaye hitarar age age Zeruzalemor mikka uṛa šuru goijje.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Bade zẽtte Isa zaitun faharor ato hãse asede Betfage edde Betani farar hãsa hãsi oiye, hetunot hibaye duizon sahabire faṭai diye endilla hoi:
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 "Oi sarmor farat zo, heṛe goli mottor ek gadar so banda dekiba, zibar uwore hono manuš hono din no boiye. Hiba kuli ãlla loi anogoi.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Honokiye zodi hiba kiyolla kulor hoi fusar gore, toile endilla hoiba, 'Ibare malikottu dorhar oiye.'"
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Toi zarare defeṛa oiye, hitara zai Isaye hoiyede mozin hár kissu deikke.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Hitara he gadar so zehon kuilto saiye, giros okkole hitarare fusar goijje, "Tũwara gada sowa kiyolla kulor?"
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Hitara giros okkolore hodde, "Iba malikottu dorhar ase."
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Tarfore sahabi okkole he gadar soware Isar hãse ainne. Toi hibar fiṛot hitarar hor bisai di, heṛe uwore Isare buwaiye.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Bade Isa zehon za šuru goijje, hẽtte manuš okkole hitarar nizor nizor hor okkolore rastat bisai diya šuru goijje.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Ar Isa zehon Zaitun faharottu lamibar zagar hãsa hãsi fõissegai, hen šomot biššaši okkole ze šob kuduruti ham deikke, hin okkololla kušir sãte guzori guzori hitara beggune Allar tarif goijje. Hitara howa šuru goijje:
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 "Rahamot he badšare, ze Malikor name aiyer!"
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Manušor zamor butottu hoekzon forošiye Isare hodde, "Huzur, õnor sahabi okkolore mana goro."
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Kintu Isaye hodde, "Ai tũwarare hoir, itara zodi suf take, toile fattorgune guzori uṛibo."
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Isaye Zeruzalemor hãsa hãsi fõssi šohoror uzu saiye edde hiyanolla sukor fani felaiye.
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 Ar hodde, "Tui aijja o zodi šanti kiye de hiyan buziti, kintu tui no buzor, ehon he šob tor sukor arguwale oi taikke.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Endilla ṭaim aibo zẽtte tor dušmon okkole sairo mikkattu zonzal bandibo, tore giri doribo edde tore šomosto kunattu geruwa goribo.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Ar tore edde tor butoror šontan okkolore meṛi loi fišai felaibo, tor butore uggwa fattoror uwore fattor takito no dibo. Kiyollahoile Allaye tore basaito ze šuzug diye he šomoi tui sini no los."
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Tarfore Isaye dórmogórot góille edde heṛe zara besa kina goijjil hitarare henttu baire lorai diye.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Isaye hitarare hodde, "Leka ase: 'Ãr gór munazator gór oibo.' Kintu tũwara iyanore ḍahaiṭor aḍḍahana banai felaiyo."
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Isaye fotti din dórmogórot zai šikka dito. Ar ḍõr imam edde alem ar mainšor neta okkole Isare furai felaibolla kušiš goijje.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Kintu hitara ki bafe hen goribo he ufai tuwai no fa, kiyollahoile manuš beggune diyan di ekmone Isar hota fuinto.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.